ਹੈਲੋ ਦੋਸਤੋ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਤੁਸੀ ਸਭ। ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਰਮਨ ਹੈ ਮੈਂ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਇਕ ਨਿੱਕੇ ਜਿਹੇ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚ ਮੇਰੀ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਨਿਸ਼ਾ ਜਿਸਦੀ ਉਮਰ ਹਜੇ 12 ਸਾਲ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਮੰਮੀ ਡੈਡੀ ਤੇ ਦਾਦਾ ਦਾਦੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਮੇਰੇ 2 ਭਰਾ ਹਨ। Sorry ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਲਿਖਣਾ ਭੁੱਲ ਗਈ। ਮੈਂ ਰਮਣ ਉਮਰ ਕਰੀਬ 18 ਸਾਲ, ਮੇਰਾ 1 ਜੁੜਵਾ ਭਰਾ ਜਿਸਦਾ ਉਮਰ ਵੀ 18 ਸਾਲ ਹੈ ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਹਰਦੀਪ ਹੈ। ਤੇ ਦੂਜੇ ਭਰਾ ਦੀ ਉਮਰ 19 ਸਾਲ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸੁਖਦੀਪ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਘਰ ਦੇ ਛੋਟੀ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਨਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਜਿਆਦਾ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਨੇ।
ਮੈਂ ਤੇ ਹਰਦੀਪ ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਨਾਲ ਨਾਲ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਇਕਠੇ ਨਹਾਉਣਾ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਖੇਡਣਾ। ਮੈਂ ਖੇਡ ਖੇਡ ਵਿਚ ਹਰਦੀਪ ਦੀ ਗੋਦੀ ਵਿਚ ਬੈਠ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਲਨ ਦਾ ਸਵਾਦ ਲੈਂਦੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਕਈ ਬਾਰ ਹੱਥ ਨੀਚੇ ਕਰਕੇ ਲਨ ਫੜਕੇ ਪੁੱਛਦੀ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਕੀ ਹੈ ਤਾਂ ਹਰਦੀਪ ਕੇਹਦਾਂ ਇਹ ਖੇਡਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਤਾਂ ਮੈਂ ਲਣ ਨੂੰ ਘੁੱਟ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।
ਤੇ ਹਰਦੀਪ ਵੀ ਉਸ ਟਾਈਮ ਮੇਰੇ ਮੁੰਮੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਸੀ। ਐਵੇਂ ਹੀ ਕਰਦੇ ਕਰਦੇ ਅਸੀਂ ਵੱਡੇ ਹੋ ਗਏ। ਪਰ ਸਾਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖਦੀਪ ਦਾ ਡਰ ਵੀ ਸੀ। 1 ਬਾਰ ਮੈਂ ਪਾਸਪੋਰਟ ਬਣਵਾਉਣ ਲਈ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਜਾਣਾ ਸੀ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਡੈਡੀ ਕਹਿੰਦੇ ਕਿ ਸੁਖਦੀਪ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੇ ਜਾ। ਮੈਂ ਤੇ ਸੁਖਦੀਪ ਜਦੋਂ ਜਾਣ ਲੱਗੇ ਤਾਂ ਹਰਦੀਪ ਵੀ ਜਿੱਦ ਕਰਨ ਲਗ ਗਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਓਵੇ ਹੀ ਲੋਅਰ tshirt ਵਿੱਚ ਨਾਲ ਚਲ ਪਿਆ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਬੱਸ ਅੱਡੇ ਪਹੁੰਚੇ ਤਾਂ ਉਸ ਟਾਈਮ ਬਹੁਤ ਜਿਆਦਾ ਭੀੜ ਸੀ ਕਿਓਕਿ ਉਸ ਦਿਨ psssb ਦਾ ਪੇਪਰ ਸੀ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੀ ਹੈ ਉਸ papar ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਹਰ ਬੱਸ ਸਟੈਂਡ ਤੇ ਕਿੰਨੀ ਭੀੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕਿਵੇਂ ਨਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਬੱਸ ਵਿਚ ਚੜੇ। ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਖਦੀਪ ਚੜਿਆ ਫੇਰ ਮੈਂ ਤੇ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਹਰਦੀਪ। ਬੱਸ ਵਿਚ ਇਹਨੀ ਜਿਆਦਾ ਭੀੜ ਸੀ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਚਿਪਕੇ ਖੜੇ ਸੀ। ਸਾਹ ਲੈਣ ਦੀ ਵੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਬੱਸ ਚਲੀ ਤਾਂ ਥੋੜੀ ਹਵਾ ਆਈ। ਉਸ ਦਿਨ ਮੈਂ ਆਪਣੇ serious ਭਰਾ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮਜੇ ਲੈਂਦੇ ਦੇਖਿਆ।
ਸੁਖਦੀਪ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਮੈਂ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਆਪਣੀ ਕਲੀਵੇਜ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ ਚੁੰਨੀ ਸੈੱਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀ ਤਾਂ ਸੁਖਦੀਪ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬੋਲ ਪਿਆ ਕਿ ਰਮਨ ਚੁੰਨੀ ਗਰਦਨ ਤਕ ਕਰਲਾ ਹਵਾ ਲਗ ਜਾਉ ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ bag ਹੈ ਤੁਸੀਂ ਕਰਦੋ ਤਾਂ ਸੁਖਦੀਪ ਨੇ ਮੇਰੇ ਮੂਮਿਆ ਕੋਲ ਹੱਥ ਲੈ ਜਾ ਕੇ ਚੁੰਨੀ ਚੱਕੀ ਤੇ ਗਰਦਨ ਤਕ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਚੁੰਨੀ ਚਕਣ ਵੇਲੇ ਸੁਖਦੀਪ ਨੇ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਮੇਰੇ ਮੂਮੇ ਤੇ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਵੱਧ ਗਈ। ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਜੌ ਹੋ ਸਕਦਾ ਅੱਜ ਦੇ ਦਿਨ ਹੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਹਰਦੀਪ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ
ਬਾਕੀ ਕਹਾਣੀ ਅਗਲੇ part ਦੇ ਵਿਚ ਹੁਣ ਕੰਮ ਤੇ ਜਾਣ ਲਈ ਦੇਰ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕਮੈਂਟਸ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ ਕਹਾਣੀ ਕਿਵੇਂ ਲਗੀ। ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਲਿਖ ਰਿਹਾ ਜੇਕਰ ਕੁਛ ਸੁਧਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਆ ਤਾਂ ਦਸ ਦੇਣਾ
ਮੈਂ ਤੇ ਹਰਦੀਪ ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਨਾਲ ਨਾਲ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਇਕਠੇ ਨਹਾਉਣਾ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਖੇਡਣਾ। ਮੈਂ ਖੇਡ ਖੇਡ ਵਿਚ ਹਰਦੀਪ ਦੀ ਗੋਦੀ ਵਿਚ ਬੈਠ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਲਨ ਦਾ ਸਵਾਦ ਲੈਂਦੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਕਈ ਬਾਰ ਹੱਥ ਨੀਚੇ ਕਰਕੇ ਲਨ ਫੜਕੇ ਪੁੱਛਦੀ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਕੀ ਹੈ ਤਾਂ ਹਰਦੀਪ ਕੇਹਦਾਂ ਇਹ ਖੇਡਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਤਾਂ ਮੈਂ ਲਣ ਨੂੰ ਘੁੱਟ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।
ਤੇ ਹਰਦੀਪ ਵੀ ਉਸ ਟਾਈਮ ਮੇਰੇ ਮੁੰਮੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਸੀ। ਐਵੇਂ ਹੀ ਕਰਦੇ ਕਰਦੇ ਅਸੀਂ ਵੱਡੇ ਹੋ ਗਏ। ਪਰ ਸਾਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖਦੀਪ ਦਾ ਡਰ ਵੀ ਸੀ। 1 ਬਾਰ ਮੈਂ ਪਾਸਪੋਰਟ ਬਣਵਾਉਣ ਲਈ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਜਾਣਾ ਸੀ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਡੈਡੀ ਕਹਿੰਦੇ ਕਿ ਸੁਖਦੀਪ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੇ ਜਾ। ਮੈਂ ਤੇ ਸੁਖਦੀਪ ਜਦੋਂ ਜਾਣ ਲੱਗੇ ਤਾਂ ਹਰਦੀਪ ਵੀ ਜਿੱਦ ਕਰਨ ਲਗ ਗਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਓਵੇ ਹੀ ਲੋਅਰ tshirt ਵਿੱਚ ਨਾਲ ਚਲ ਪਿਆ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਬੱਸ ਅੱਡੇ ਪਹੁੰਚੇ ਤਾਂ ਉਸ ਟਾਈਮ ਬਹੁਤ ਜਿਆਦਾ ਭੀੜ ਸੀ ਕਿਓਕਿ ਉਸ ਦਿਨ psssb ਦਾ ਪੇਪਰ ਸੀ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੀ ਹੈ ਉਸ papar ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਹਰ ਬੱਸ ਸਟੈਂਡ ਤੇ ਕਿੰਨੀ ਭੀੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕਿਵੇਂ ਨਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਬੱਸ ਵਿਚ ਚੜੇ। ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਖਦੀਪ ਚੜਿਆ ਫੇਰ ਮੈਂ ਤੇ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਹਰਦੀਪ। ਬੱਸ ਵਿਚ ਇਹਨੀ ਜਿਆਦਾ ਭੀੜ ਸੀ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਚਿਪਕੇ ਖੜੇ ਸੀ। ਸਾਹ ਲੈਣ ਦੀ ਵੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਬੱਸ ਚਲੀ ਤਾਂ ਥੋੜੀ ਹਵਾ ਆਈ। ਉਸ ਦਿਨ ਮੈਂ ਆਪਣੇ serious ਭਰਾ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮਜੇ ਲੈਂਦੇ ਦੇਖਿਆ।
ਸੁਖਦੀਪ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਮੈਂ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਆਪਣੀ ਕਲੀਵੇਜ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ ਚੁੰਨੀ ਸੈੱਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀ ਤਾਂ ਸੁਖਦੀਪ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬੋਲ ਪਿਆ ਕਿ ਰਮਨ ਚੁੰਨੀ ਗਰਦਨ ਤਕ ਕਰਲਾ ਹਵਾ ਲਗ ਜਾਉ ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ bag ਹੈ ਤੁਸੀਂ ਕਰਦੋ ਤਾਂ ਸੁਖਦੀਪ ਨੇ ਮੇਰੇ ਮੂਮਿਆ ਕੋਲ ਹੱਥ ਲੈ ਜਾ ਕੇ ਚੁੰਨੀ ਚੱਕੀ ਤੇ ਗਰਦਨ ਤਕ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਚੁੰਨੀ ਚਕਣ ਵੇਲੇ ਸੁਖਦੀਪ ਨੇ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਮੇਰੇ ਮੂਮੇ ਤੇ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਵੱਧ ਗਈ। ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਜੌ ਹੋ ਸਕਦਾ ਅੱਜ ਦੇ ਦਿਨ ਹੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਹਰਦੀਪ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ
ਬਾਕੀ ਕਹਾਣੀ ਅਗਲੇ part ਦੇ ਵਿਚ ਹੁਣ ਕੰਮ ਤੇ ਜਾਣ ਲਈ ਦੇਰ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕਮੈਂਟਸ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ ਕਹਾਣੀ ਕਿਵੇਂ ਲਗੀ। ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਲਿਖ ਰਿਹਾ ਜੇਕਰ ਕੁਛ ਸੁਧਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਆ ਤਾਂ ਦਸ ਦੇਣਾ