Incest ਮੈਂ ਤੇ ਮੇਰੀ ਨਿੱਕੀ ਭੈਣ ਨੂਰ

[manikmittalme07]

Update 1	Update 2	Update 3	Update 4	Update 5
Update 6	Update 7	Update 8	Update 9	Update 10
Update 11	Update 12	Update 13	Update 14	Update 15
Update 16	Update 17	Update 18	Update 19	Update 20
Update 21	Update 22	Update 23	Update 24	Update 25
Update 26	Update 27	Update 28	Update 29	Update 30

 

[manikmittalme07]

Sorry bro

Yaar eh te meriyan baki kahaniyan vi padh

 

[manikmittalme07]

Part -7​

ਦੋ-ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਅਸੀਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਖੇਡਦੇ ਰਹੇ, ਕਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਤੇ ਕਦੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸਕੂਨ ਦਿੰਦੇ ਰਹੇ। ਪਰ ਸਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਅਜੇ ਵੀ ਬਾਕੀ ਸੀ। ਆਖਿਰਕਾਰ ਉਹ ਦਿਨ ਆ ਹੀ ਗਿਆ ਜਿਸਦੀ ਸਾਨੂੰ ਉਡੀਕ ਸੀ। ਭੀਰੋ ਚਾਚੀ ਮੰਮੀ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕੰਮ ਲਈ ਸ਼ਹਿਰ ਲੈ ਗਈ ਤੇ ਜਾਂਦੀ ਹੋਈ ਕਹਿ ਗਈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਵਿੱਚ ਦੇਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।

ਅਜੇ ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਚਾਰ ਹੀ ਵੱਜੇ ਸੀ। ਘਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਾਲੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਨੂਰ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਅੱਜ ਕੁਝ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੀ ਨਸ਼ੀਲੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਉਸਦੀ ਕਮਰ 'ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, **"ਨੂਰ, ਅੱਜ ਫੇਰ ਆਪਣੀ ਸੀਲ ਤੁੜਵਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈਂ?"**

ਨੂਰ ਨੇ ਬੜੀ ਬੇਤਾਬੀ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਤੇ ਬੋਲੀ, **"ਵੇ ਵੀਰੇ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਕਦੋਂ ਦੀ ਤਿਆਰ ਬੈਠੀ ਆਂ! ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਤਾਂ ਫੜਫੜਾ ਰਹੀ ਏ ਤੇਰਾ ਇਹ ਸੋਹਣਾ, ਮੋਟਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਲੰਨ ਲੈਣ ਲਈ। ਮੈਨੂੰ ਹੁਣ ਹੋਰ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।"**

ਮੈਂ ਕਿਹਾ, **"ਫੇਰ ਚੱਲ ਚੁਬਾਰੇ 'ਚ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਜ ਤੇਰੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਨਿਕਲਣਗੀਆਂ ਤੇ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਕਿ ਥੱਲੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸੁਣਾਈ ਦੇਵੇ।"**

ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ 5 ਵਜੇ ਗੁਰੀ ਨੇ ਵੀ ਛੱਤ 'ਤੇ ਆਉਣਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਘੰਟਾ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਤੇਲ ਦੀ ਸ਼ੀਸ਼ੀ ਚੁੱਕੀ ਤੇ ਕਾਹਲੀ-ਕਾਹਲੀ ਚੁਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਗਏ। ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣਾ ਦੀਵਾਨ ਪਿਆ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਐਕਸਾਈਟਿਡ ਸੀ।

ਚੁਬਾਰੇ ਦਾ ਬੂਹਾ ਅੰਦਰੋਂ ਬੰਦ ਕਰਦਿਆਂ ਹੀ ਸਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਾਹ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਏ। ਨੂਰ ਨੇ ਬਿਨਾਂ ਦੇਰ ਕੀਤੇ ਆਪਣੀ ਨਿੱਕਰ ਤੇ ਟੀ-ਸ਼ਰਟ ਲਾਹ ਕੇ ਪਰ੍ਹਾਂ ਵਗ੍ਹਾ ਮਾਰੀ ਤੇ ਦੀਵਾਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਸਦੇ ਨੰਗੇ ਤੇ ਜਵਾਨ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗੇ ਹਨੇਰਾ ਆਉਣ ਲੱਗਾ, ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਗੁਲਾਬੀ ਰੰਗਤ ਤੇਲ ਦੀ ਸ਼ੀਸ਼ੀ ਦੇ ਚਾਨਣ ਵਿੱਚ ਲਿਸ਼ਕਾਂ ਮਾਰ ਰਹੀ ਸੀ।

ਮੈਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਲਾਹੇ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੰਗਾ ਹੋ ਕੇ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ। ਮੇਰਾ ਲੰਨ ਕਿਸੇ ਲੋਹੇ ਦੀ ਰਾਡ ਵਾਂਗ ਅਕੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਨੂਰ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਜੀਭ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਫੇਰੀ ਤੇ ਬੋਲੀ, "ਵੀਰੇ, ਅੱਜ ਤਾਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪਾੜ ਹੀ ਦੇਣਾ, ਪਰ ਮੈਂ ਵੀ ਅੱਜ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦੀ।" ਮੈਂ ਤੇਲ ਦੀ ਸ਼ੀਸ਼ੀ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਕਾਫ਼ੀ ਸਾਰਾ ਤੇਲ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਲੰਨ 'ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਲਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਿਕਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਨੂਰ ਨੂੰ ਦੀਵਾਨ 'ਤੇ ਪਿੱਠ ਦੇ ਭਾਰ ਲਿਟਾਇਆ ਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਗੋਰੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਫੜ ਕੇ ਮੋਢਿਆਂ 'ਤੇ ਰੱਖ ਲਈਆਂ।

ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਬਿਲਕੁਲ ਇੱਕ ਬਰੀਕ ਦਰਾਰ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਜੋ ਅਜੇ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਸੀ ਛੋਹੀ। ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀਆਂ ਪੰਖੜੀਆਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਤੇ ਅੰਦਰ ਖੂਬ ਤੇਲ ਲਾਇਆ ਤਾਂ ਕਿ ਮੇਰਾ ਮੋਟਾ ਲੰਨ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਜਾ ਸਕੇ। ਨੂਰ ਦੀਵਾਨ ਦੀ ਚਾਦਰ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੱਟ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਡਰ ਤੇ ਚਾਹਤ ਦਾ ਮਿਲਿਆ-ਜੁਲਿਆ ਅਹਿਸਾਸ ਸੀ। ਮੈਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਆਪਣੇ ਲੰਨ ਦਾ ਮੋਟਾ ਡੋਡਾ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਟਿਕਾਇਆ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਗਰਮ ਤੇ ਸਖ਼ਤ ਡੋਡੇ ਨੇ ਉਸਦੀ ਨਰਮ ਖੱਲ ਨੂੰ ਛੋਹਿਆ, ਨੂਰ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇੱਕ ਲੰਬੀ ਸਿਸਕੀ ਨਿਕਲੀ, "ਓਹ ਵੀਰੇ... ਹਾਏ... ਬਹੁਤ ਗਰਮ ਐ..." ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਚੁੰਮਦਿਆਂ ਹੋਏ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਰੀਰ ਨੂੰ ਢਿੱਲਾ ਛੱਡ ਦੇਵੇ। ਮੈਂ ਹੌਲੀ ਜਿਹਾ ਦਬਾਅ ਪਾਇਆ ਤਾਂ ਲੰਨ ਦਾ ਸਿਰਫ ਅਗਲਾ ਹਿੱਸਾ ਹੀ ਅੰਦਰ ਗਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦੀ ਸੀਲ ਬਹੁਤ ਪੱਕੀ ਸੀ। ਨੂਰ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਦਰਦ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਣ ਲੱਗਾ ਤੇ ਉਹ ਰੁਕ-ਰੁਕ ਕੇ ਸਾਹ ਲੈ ਰਹੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਅੱਜ ਉਸਦੀ ਸੀਲ ਟੁੱਟਣੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਂ ਬਸ ਉਸ ਸਹੀ ਪਲ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਇੱਕੋ ਝਟਕੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੀ ਬਣਾ ਲਵਾਂਗਾ।

ਮੈਂ ਜਦੋਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਨੂਰ ਦਾ ਸ਼ਰੀਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਕੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਬਿਨਾਂ ਜ਼ੋਰ ਲਾਇਆਂ ਇਹ ਕਿਲ੍ਹਾ ਫਤਿਹ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਤੇ ਇੱਕੋ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਧੱਕਾ ਮਾਰਿਆ। ਮੇਰਾ ਮੋਟਾ ਲੰਨ ਉਸਦੀ ਤੰਗ ਸੀਲ ਨੂੰ ਪਾੜਦਾ ਹੋਇਆ ਅੰਦਰ ਧੱਸ ਗਿਆ। ਉਸੇ ਪਲ ਨੂਰ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਚੀਕ ਨਿਕਲੀ ਜਿਸਨੇ ਚੁਬਾਰੇ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਹਿਲਾ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਹ ਦਰਦ ਨਾਲ ਕੰਬ ਉੱਠੀ। ਮੈਂ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਟਿਕਾ ਦਿੱਤੇ ਤਾਂ ਜੋ ਉਸਦੀ ਅਗਲੀ ਚੀਕ ਬਾਹਰ ਨਾ ਜਾ ਸਕੇ। ਉਸਦੇ ਹੰਝੂ ਵਹਿ ਕੇ ਉਸਦੀਆਂ ਕੰਨਾਂ ਤੱਕ ਜਾ ਰਹੇ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਮੇਰੀ ਪਿੱਠ ਵਿੱਚ ਨਹੁੰ ਖੋਭ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।

ਇਹ ਪਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਸੀ। ਮੇਰੀ ਨਿੱਕੀ ਭੈਣ ਨੂਰ, ਜੋ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਸ਼ਰਾਰਤਾਂ ਨਾਲ ਘਰ ਸਿਰ 'ਤੇ ਚੁੱਕੀ ਰੱਖਦੀ ਸੀ, ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਹੇਠਾਂ ਬੇਵੱਸ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਕੁਆਰਿਤਾ ਦੀ ਬਲੀ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਗਰਮੀ ਤੇ ਤੰਗੀ ਮੇਰੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਓਂ ਜਕੜ ਰਹੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਕੁਝ ਮਿੰਟਾਂ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਰੁਕ ਗਿਆ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਇਸ ਨਵੇਂ ਦਰਦ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਦੇ ਕਾਬਿਲ ਹੋ ਸਕੇ। ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਤੋਂ ਪਸੀਨਾ ਪੂੰਝਿਆ ਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਹੁਣ ਦਰਦ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹਾ ਸਮਰਪਣ ਸੀ। ਉਹ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਮੇਰੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਬੁੜਬੁੜਾਈ, "ਵੀਰੇ... ਬਹੁਤ ਦਰਦ ਹੋ ਰਿਹਾ... ਪਰ ਹੁਣ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤੇਰੀ ਹੋ ਗਈ ਆਂ..."

ਜਦੋਂ ਉਸਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਥੋੜੀਆਂ ਘੱਟ ਹੋਈਆਂ, ਮੈਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਹਿਲਾਉਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਹਰ ਇੱਕ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਲੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀਆਂ ਗਹਿਰਾਈਆਂ ਨੂੰ ਛੋਹ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦਰਦ ਹੁਣ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਇੱਕ ਅਣਜਾਣ ਜਿਹੇ ਸਵਾਦ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਨੂਰ ਨੇ ਹੁਣ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਮੇਰਾ ਸਾਥ ਦੇਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਣ ਲੱਗੀ। ਸਾਡੇ ਜਿਸਮਾਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਦੀ 'ਚਪ-ਚਪ' ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਚੁਬਾਰੇ ਦੇ ਸੰਨਾਟੇ ਨੂੰ ਚੀਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਨੂਰ ਦੀਆਂ ਬੰਦ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਆ ਰਹੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਦੱਸ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਕਿ ਉਹ ਹੁਣ ਇਸ ਖੇਡ ਦੇ ਸਿਖਰ ਵੱਲ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਘੁੱਟ ਕੇ ਹਿੱਕ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ, ਸਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਇੱਕੋ ਰਫ਼ਤਾਰ ਨਾਲ ਧੜਕ ਰਹੇ ਸੀ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਸਰੀਰਕ ਮਿਲਾਪ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਬਲਕਿ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਸਮਾਜਿਕ ਹੱਦਾਂ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਰੂਹਾਨੀ ਸਾਥੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।

ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਧੱਕਿਆਂ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧ ਰਹੀ ਸੀ, ਚੁਬਾਰੇ ਦੀ ਫ਼ਿਜ਼ਾ ਸਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਭਾਰੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ। ਨੂਰ ਹੁਣ ਦਰਦ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਕੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੀ ਲੈਅ ਵਿੱਚ ਗੁਆਚ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਦੀਵਾਨ ਉੱਤੇ ਉਛਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਮੇਰਾ ਸਬਰ ਹੁਣ ਜਵਾਬ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨੂਰ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵੀ ਬੇਖੁਦੀ ਵਿੱਚ ਮਿਚ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਅਚਾਨਕ ਨੂਰ ਨੇ ਮੇਰੀ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਜੱਫੀ ਪਾ ਲਈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸ਼ਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤੇਜ਼ ਥਰਥਰਾਹਟ ਛਿੜ ਗਈ। ਉਹ ਲੰਬੇ-ਲੰਬੇ ਸਾਹ ਲੈਂਦੀ ਹੋਈ ਝੜਨ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਉਸੇ ਪਲ ਮੇਰੇ ਲੰਨ ਨੇ ਵੀ ਗਰਮ ਮਾਲ ਦੀਆਂ ਪਿਚਕਾਰੀਆਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਢਹਿ ਗਏ, ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਲਥਪਥ ਅਤੇ ਸਾਹੋ-ਸਾਹ।

ਕੁਝ ਮਿੰਟਾਂ ਬਾਅਦ ਜਦੋਂ ਸਾਡੇ ਸਾਹ ਟਿਕਾਣੇ ਆਏ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਨੂਰ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਉੱਠਿਆ। ਅਸੀਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਦੀਵਾਨ ਦੀ ਚਾਦਰ ਉੱਤੇ ਜਿਹੜਾ ਪੁਰਾਣਾ ਕੱਪੜਾ ਵਿਛਾਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਨੂਰ ਦੀ ਕੁਆਰਿਤਾ ਦਾ ਲਾਲ ਖੂਨ ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਮਿਲਿਆ-ਜੁਲਿਆ ਪਾਣੀ ਡੁੱਲ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਨੂਰ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਵੀ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਨਮੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹਾ ਸਕੂਨ ਸੀ। ਮੈਂ ਬੜੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦੀ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾਇਆ। ਉਸਦਾ ਨੰਗਾ ਸਰੀਰ ਮੇਰੀ ਹਿੱਕ ਨਾਲ ਲੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਦਿਆਂ ਹੋਏ ਉਸਨੂੰ ਤਸੱਲੀ ਦਿੱਤੀ, "ਨੂਰ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਹਿੰਮਤ ਦਿਖਾਈ ਐ। ਅੱਜ ਤੋਂ ਤੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰੀ ਭੈਣ ਨਹੀਂ, ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਬਣ ਗਈ ਐਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਦੇ ਕੋਈ ਤਕਲੀਫ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦਿਆਂਗਾ।"

ਨੂਰ ਨੇ ਮੇਰੇ ਮੋਢੇ 'ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਬੜੀ ਮਾਸੂਮੀਅਤ ਨਾਲ ਬੋਲੀ, "ਵੀਰੇ, ਦਰਦ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਤੇਰੀ ਉਹ ਪਰੀ ਬਣ ਗਈ ਆਂ ਜਿਸਦੀ ਤੂੰ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਈ ਸੀ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੀ ਹੀ ਰਹਾਂਗੀ।" ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲਾਂ ਫੇਰਦਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਉਸ ਖਾਮੋਸ਼ ਚੁਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਨਿੱਘ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਰਹੇ। ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਥੱਲੇ ਦੁਨੀਆ ਲਈ ਅਸੀਂ ਭੈਣ-ਭਰਾ ਸੀ, ਪਰ ਇਸ ਚੁਬਾਰੇ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਸਾਡੇ ਇਸ ਅਣੋਖੇ ਅਤੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀਆਂ ਗਵਾਹ ਬਣ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਨ।

 

[manikmittalme07]

Yaar je aidi top class kahani te comment ni aa rahe fer likhan da hi ki fayda e. samajh ni aundi ke pathak kithe chale gaye. ja taan sirf padh ke nikkal jande ne.

 

[Desitejas]

Very nice plot and story, please add mummy also

 

[kaka bholu 3]

Boht sohni a story bai gif try kreo add krn di jayda ni 2 3

 

[manikmittalme07]

Very nice plot and story, please add mummy also

ok agge dekhde aa thanks bro

 

[manikmittalme07]

Boht sohni a story bai gif try kreo add krn di jayda ni 2 3

thx bro ok

 

[Captian]

Waiting for next update

 

[sandhu75]

Very nice update

 

[manikmittalme07]

Very nice update

thx bro