- 5,218
- 7,545
- 189
Thanks ..Update posted ..Read nd comment
Thanks Dude
Update posted
Thanks bro
Erotica Bhola Panchi
- Thread starter Scripted
- Start date
- 25,765
Proud Punjabi
Supreme
- 1,746
- 4,582
- 159
Deepgill1313
😘😘
- 3,315
- 1,655
- 158
ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਲਿਖਿਆ ਹੈਅਪਡੇਟ-੩ਭੋਲਾ ਮੰਜੇ ਤੇ ਪਿਆ ਬਾਲਿਆਂ ਵਾਲੀ ਛੱਤ ਵੱਲ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ ਛੱਤ ਚੋਂ ਕਿਤੇ ਕਿਤੇ ਬਰਸਾਤ ਵੇਲੇ ਪਾਣੀ ਚੋਣ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਜ਼ਰੀਂ ਪੈ ਰਹੇ ਸਨ,ਪਰ ਭੋਲਾ ਉਹਨਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਖੁਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਅੱਜ ਵਾਲੀ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਹੀ ਯਾਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ,ਭੋਲਾ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਪਰੀ ਤੋਂ ਮੰਗੇ ਤਾਂ ਕੀ ਮੰਗੇ...
"ਪੈਸੇ ਮੰਗ ਲੈਨਾਂ... ਸਾਰੇ ਦੁਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ..ਨਾਲੇ ਕੋਠੀ ਪਾਵਾਂਗੇ... ਲੋਕੀਂ ਖੜ ਖੜ ਵੇਖਿਆ ਕਰਨਗੇ.........!"
"ਪਰ ਯਾਰ ਪੈਸੇ ਮੁਕ ਵੀ ਸਕਦੇ ਨੇ...ਕੁਝ ਹੋਰ ਮੰਗਣਾ ਪਊ... ਪੈਸੇ ਵੀ ਨਾ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ..ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਕੁਝ..."
"ਸੋਚਕੇ ਮੰਗਾਂਗਾ"
ਇਹੀ ਕੁਝ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ ਭੋਲਾ.. ਫਿਰ ਭੋਲੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਦਾ ਦੁਖ ਵੀ ਚੇਤੇ ਆਇਆ..ਕਿਸ ਤਰਾ ਉਸਦਾ ਜੀਜਾ ਨਿਰਦਈਪੁਣੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਲਾਂ ਜਿਹੀ ਪਿਆਰੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਦੁਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।ਭੈਣ ਵਾਰੇ ਸੋਚਦਿਆਂ ਭੋਲੇ ਨੂੰ ਅੱਜ ਘਰ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਘਟਨਾ ਯਾਦ ਆ ਗਈ.. ਦੂਰੋਂ ਦੇਖਣ ਤੇ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਕਮਾਲ ਦੀ ਜਨਾਨੀ ਹੀ ਲੱਗੀ ਸੀ, ਬਿੰਦੂ ਹੈ ਵੀ ਕਮਾਲ ਸੀ ਇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਉਸਦਾ ਅੰਗ ਅੰਗ ਫ਼ੁਰਸਤ ਦੇ ਪਲਾਂ ਵਿਚ ਘੜਿਆ ਸੀ। ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਅਖਾੜੇ ਦੀ ਪਰੀ ਹੀ ਸੀ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਆਕੀ ਹੋ ਕੇ ਅਰਸ਼ੋ ਇਸ ਧਰਤ ਸੁਹਾਵੀ ਤੇ ਆਈ ਸੀ।
ਖੈਰ ਭੋਲੇ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਵੱਖਰੀ ਨਿਗਾਹਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਤੱਕਿਆ ਸੀ ਪਰ ਅਜ ਸੁਭੈਕੇ ਹੀ ਉਹ ਦੂਰੋਂ ਮਦਮਸਤ ਨਾਲ ਦੇ ਅੰਗ ਅੰਗ ਦਾ ਜਾਇਜ਼ਾ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਸੀ।ਚੰਨ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਬੈਕ ਕਿਸੇ ਭਰਭੂਰ ਔਰਤ ਦੇ ਚਿੱਤੜਾ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਸੀ ਤੇ ਪਾਸੇ ਪੂਰੀ ਗੋਲਾਈ ਵਿਚ ਫੈਲੇ ਹੋਏ ਸਨ।ਪਰ ਲੱਕ ਪਤਲਾ ਨਜ਼ਰੀਂ ਪੈ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਗੋਲ ਗੋਲ ਪੱਟ ਚੰਦਨ ਦੀ ਪੋਰੀ ਵਾਂਗ ਲਿਸ਼ਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਪਰ ਨੇੜੇ ਹੋ ਜਦੋਂ ਭੋਲੇ ਨੇ ਤੱਕਿਆ ਕਿ ਇਹ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਪਿਆਰੀ ਭੈਣ ਬਿੰਦੂ ਹੈ ਤਾਂ ਇਕ ਵਾਰ ਤਾਂ ਉਹ ਹੜਬੜਾ ਹੀ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ ਰਹਿ ਰਹਿ ਕੇ ਉਸਦੀ ਨਜ਼ਰ ਭੈਣ ਦੀਆ ਦੁੱਧ ਦੀਆਂ ਥੈਲੀਆਂ ਤੇ ਪੈ ਰਹੀ ਸੀ ਜੋ ਛਲਕਣ ਨੂੰ ਬੇਤਾਬ ਦਿਸਦੀਆਂ ਸਨ। ਖੈਰ ਭੈਣ ਦੇ ਪਰੀ ਜਿਹੇ ਮੁਖ ਅਤੇ ਹੱਸੁੰ ਹੱਸੁੰ ਕਰਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਉਹ ਉਸਦੇ ਜਿਸਮ ਦੇ ਮਾਪ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਭੈਣ ਭਰਾ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਪਿਆਰ ਚ ਗੁਆਚ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪਰ ਹੁਣ ਮੰਜੇ ਤੇ ਲੇਟੇ ਭੋਲੇ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਬਿੰਦੂ ਕਾਮ ਸੁੰਦਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਚ ਚੇਤੇ ਆ ਰਹੀ ਸੀ।
"ਉਸ ਪਰਮ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਮੇਰੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਇੰਤਹਾ ਦੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਨਾਲ ਨਿਵਾਜਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸੋਲਾਂ ਗੁਣ ਸੰਪੰਨ ਐ ਤਾਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਵਿਆਹੁਤਾ ਜੀਵਨ ਚ ਦੁਖ ਭੋਗ ਰਹੀ ਹੈ। ਕਿਉਂ ਕੀ ਕਾਰਨ ਹੈ.....?"
"ਹਾਂ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਪਰੀ ਨੂੰ ਕਹਾਂਗਾ ਕਿ ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਭੈਣ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇ ਮੇਰੀ ਗਰੀਬੀ ਕੱਟ ਦੇ.."
ਭੋਲਾ ਇਹੀ ਦ੍ਰਿੜ ਅਹਿਦ ਲੈਦਾਂ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਭੋਲੇ ਦੀਮਾਗ ਅੰਦਰ ਆਪਣਾ ਪਰਿਵਾਰ ਹੀ ਵਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਨਿੱਜ ਤਿਆਗ ਕੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਭਲਾ ਸੋਚਿਆ।
ਇਹ ਨਿਸਚਾ ਕਰ ਭੋਲਾ ਆਪਣੇ ਅੰਤਰਮਨ ਵਿਚ ਪਰੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ........
"ਹੇ ਪਰੀ...... ਤੂੰ ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਜਦੋਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚੇ ਦਿਲੋਂ ਯਾਦ ਕਰਾਂਗਾ ਤਾਂ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਮੰਨਤ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਜ਼ਰੂਰ ਆਵੇਗੀ..... ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਕੇ ਧੰਨ ਕਰ ਤੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰ.........."
ਭੋਲੇ ਦੇ ਮੂੰਹ ਚੋਂ ਨਿਕਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਬਦ ਪਰੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਤੇ ਪਰੀ ਧੁੰਦ ਕਰਦੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
"ਓ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਾਣ ਰਾਖੇ ...... ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਹੈ..... ਮੰਗ ਕੀ ਮੰਗਦਾ ਹੈਂ.."
"ਮੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਹਨ....ਘਰ ਵਿੱਚ ਅੰਤਾ ਦੀ ਗਰੀਬੀ ਹੈ.........ਮੇਰੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੈ...ਬਸ ਮੇਰੀ ਇਹੀ ਬੇਨਤੀ ਕਬੂਲ ਕਰ...!!!"
"ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਾਣ ਨਾਥ ਤੁਹਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਕਬੂਲ ਹੈ....ਤੁਹਾਡੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਕਾਮ ਸੁੰਦਰੀ ਹੈ....ਉਹ ਦੇਵੀ ਦੇ ਮੁੱਖ ਚੋ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਸ ਕਾਮਮੰਜ਼ਰੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਹੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਜਗਤ ਵਿਚ ਮੁਮਕਿਨ ਨਹੀਂ।"
"ਨਹੀਂ ਪਰੀ .... ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰੀ ਫਰਿਆਦ ਪੂਰੀ ਕਰੇਗੀ...ਤੇ ਹੁਣ ਤੂੰ ਮਨਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ...""
"ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਮਨਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ....ਉਸ ਕਾਮਮੰਜਰੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਜਾਂ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਖੁਦ ਜਿਸ ਤੇ ਮੇਰਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਹੈ.... ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ.....ਕਾਮਮੰਜਰੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੁਹਾਡੀ ਗਰੀਬੀ ਕੱਟ ਦੇਵੇਗੀ"
ਇੰਨਾਂ ਕਹਿ ਠਰੀ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈ...ਭੋਲਾ ਵੇਖਦਾ ਰਹਿ ਗਿਆ...
"ਮੇਰੀ ਭੈਣ ਕਾਮਮੰਜਰੀ... ਉਸਨੂੰ ਸਿਰਫ ਮੈਂ ਹੀ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ????...... ਨਹੀਂ ਨਹੀਂ..ਮੈਂ ਇਹ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ....ਮੈ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ.. ਹਾਂ ਨਹੀ ਕਰਾਂਗਾ........"
ਉਦੋਂ ਹੀ ਬਿੰਦੂ ਕਮਰੇ ਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਦਾ ਗਿਲਾਸ ਸੀ ਤੇ ਟਾਈਟਲ ਸੂਟ ਵਿਚੋਂ ਉਸਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਮਟਕੇ ਛਲ ਛਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਨੀ ਲੁਕੋਣ ਚ ਫੇਲ ਸਾਬਤ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ।ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਉਸਦੇ ਰੂਪ ਦਾ ਚਾਨਣ ਖਿੱਲਰ ਗਿਆ ਸੀ,ਭੋਲਾ ਦੰਗ ਰਹਿ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਪਰੀ ਵੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਸੀ।
ਭੋਲਾ ਜਲਦੀ ਉੱਠ ਬਿੰਦੂ ਭੈਣ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ........
" ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰਦੇ ਮੇਰੀ ਦੇਵੀ ਸਵਰੂਪ ਭੈਣੇ..... ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅਸਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਿਆ... ਮੈਂ ਹੀ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਇਹ ਸਾਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਤੇਰਾ ਅਸਲ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਿਆ...."
"ਹੈਂ.ਹੈਂ....ਇਹ ਕੀ ਕਰਦਾ ਪਿਆ ਏਂ ਭੋਲੇ.... ਕੀ ਹੋਇਆ ਏ ਤੈਨੂੰ...."
"ਉਠ.... ਖੜਾ ਹੋ.......ਉਠ ਉਠ "
ਭੋਲਾ ਖੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਬਿੰਦੂ ਉਸਨੂੰ ਗਲ ਨਾਲ ਲਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਦੇਵੀ ਭੈਣ ਦੇ ਗਲ ਲੱਗ ਭੋਲਾ ਉਸਦੇ ਜ਼ਿਸਮ ਦੇ ਨਿੱਘ ਚ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ........
"ਕੀ ਹੋਇਆ!.. ਮੇਰੇ ਭੋਲੇ ਵੀਰ ਨੂੰ"
"ਮੈਂ ਹੁਣ ਭੈਣੇ ਤੈਨੂੰ ਇਥੋਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਦੇਣਾ...ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰੂੰ.. ਤੇਰੇ ਸਭ ਦੁਖ ਦੂਰ ਕਰੂੰ....."
"ਠੀਕ ਐ...ਠੀਕ ਐ...ਆਜਾ ਬੈਠ ਤੇ ਇਹ ਦੁੱਧ ਪੀ.."
Tera Jass
ıllıllı ♥ Jassi ♥ ıllıllı
- 5,946
- 7,080
- 144
ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਸਟੋਰੀ ਆ ਬਾਈ ਜੀ ਖਿੱਚ ਕੇ ਰੱਖੋ ਕੰਮਅਪਡੇਟ 1ਭੋਲਾ ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਮੁੱਖ ਪਾਤਰ....ਉਮਰ 25 ਸਾਲ ਘਰ ,ਘਰ ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਪਿਓ, ਤਿੰਨ ਭੈਣਾਂ ਦੋ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ, ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਕ ਛੋਟੀ ਸਕੂਲੇ ਪੜਦੀ ਹੈ। ਭੋਲਾ ਨਾਮ ਵਾਂਗ ਖੁਦ ਵੀ ਭੋਲਾ ਹਰ ਇਕ ਦੇ ਕੰਮ ਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਪੜ੍ਹਈ ਵਿੱਚ ਮੱਠਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕਾਲਜ ਚ MA ਕਰਦਾ। ਭੋਲੇ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆਦਾਰੀ ਦੀ ਸਮਝ ਘਟ ਹੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਕੋਈ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਤਲਬ ਲਈ ਬਰਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਿਓ 5 ਏਕੜ ਜ਼ਮੀਨ ਚ ਖੇਤੀ ਕਰਕੇ ਪਰਿਵਾਰ ਪਾਲਦਾ ਤੇ ਭੋਲਾ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਭੋਲੇ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਵੀ ਚਾਚੇ ਤਾਏ ਨੱਪਣ ਲਈ ਕਾਹਲੇ ਸਨ ਤੇ ਭੋਲੇ ਦੇ ਪਿਉਂ ਨੂੰ ਇਹੀ ਫ਼ਿਕਰ ਸੀ। ਭੋਲੇ ਦੇ ਭੋਲੇਪਨ ਕਰਕੇ ਪਿੰਡ ਵਾਲੇ ਉਸਨੂੰ ਭੋਲਾ ਪੰਛੀ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਭੋਲਾ ਭਗਤ ਬੰਦਾ ਸੀ,ਕਾਲਜ ਚ ਮੁਟਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਉਹਦਾ ਚਿੱਤ ਬੜਾ ਡੋਲਦਾ ਪਰ ਕਰ ਕੁਝ ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਮੁਟਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਚੇਤੇ ਕਰਦਿਆਂ ਮੁੱਖ ਮਾਰ ਲੈਂਦਾ। ਸਰਦੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ। ਭੋਲਾ ਖੇਤ ਚ ਸਰੋਂ ਬੀਜ ਕੇ ਪਿਉ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਵਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਸਾਮ ਵੇਲੇ ਪਿਓ ਉਸਨੂੰ ਕੰਮੀ ਲਾ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਭੋਲਾ ਵੇਖਦਾ ਕਿ ਮੋਟਰ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਬੇਹੱਦ ਖੂਬਸੂਰਤ ਚਿੱਟਾ ਕਬੂਤਰ ਚਿੱਤ ਪਿਆ। ਭੋਲਾ ਨੇੜੇ ਹੋ ਕੇ ਵੇਖਦਾ ਕਿ ਕਬੂਤਰ ਸਾਹ ਤਾਂ ਔਖੇ ਔਖੇ ਲੈਣ ਰਿਹਾ ਹੈ ਪਰ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਪਈਆਂ ਹਨ। ਭੋਲੇ ਦੇ ਮਨ ਚ ਤਰਸ ਆਉਂਦਾ ਤੇ ਉਹ ਕਬੂਤਰ ਨੂੰ ਹੱਥੀਂ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ। ਭੋਲੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਕਬੂਤਰ ਦੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਖੰਭਾਂ ਦੇ ਕੂਲੇਪਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ। ਉਸਨੇ ਅੱਜ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਜਿਹਾ ਖੂਬਸੂਰਤ ਕਬੂਤਰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਸੀ ਕਦੇ। ਭੋਲੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਕਬੂਤਰ ਨੂੰ ਚੂਲੀਆਂ ਭਰ ਪਾਣੀ ਪਿਆਉਣ ਲਗਦਾ ਕਬੂਤਰ ਹੋਲੀ ਹੋਲੀ ਘੁੱਟ ਭਰ ਸੁਰਤੀ ਚ ਆਉਣ ਲਗਦਾ। ਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਸੁਰਮੇਂ ਰੰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੁੱਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਬੂਤਰ ਦੀ ਹੋਸ਼ ਸੰਭਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਅੰਦਰ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੁੰਦਾਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਉਹਨੂੰ ਤਾਕਤਵਰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਕੁਝ ਮਿੰਟਾਂ ਬਾਅਦ ਭੋਲਾ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਬੂਤਰ ਦਾ ਰੰਗ ਬਦਲ ਕੇ ਹਲਕਾ ਗੁਲਾਬੀ ਹੁੰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ,ਭੋਲਾ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਇਹ ਉਸ ਲਈ ਅਚੰਭਾ ਸੀ। ਕੁਝ ਹੀ ਸਕਿੰਟਾ ਵਿਚ ਉਹ ਕਬੂਤਰ ਫੜਫੜਾ ਕੇ ਅੱਖਾਂ ਚੁੰਧਿਆਉਣ ਵਾਲੀ ਤੇਜ਼ ਰੋਸ਼ਨੀ ਛੱਡਦਾ। ਭੋਲੇ ਨੂੰ ਸਭ ਦਿਸਣੋਂ ਹੱਟ ਗਿਆ ਸੀ। ਕੀ ਉਹ ਤੇਜ਼ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਇਕ ਖੂਬਸੂਰਤ ਪਰੀ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਖੂਬਸੂਰਤ ਪਰੀ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਦੀ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੀ ਪਰੀ ਜਿਹੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ। ਭੋਲਾ ਮੰਤਰਮੁਗਧ ਹੋਇਆ ਉਸ ਪਰੀ ਵੱਲ ਟਿਕਟਿਕੀ ਲਾ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅੰਦਰੋਂ ਉਹ ਡਰ ਨਾਲ ਕੰਬ ਉੱਠਿਆ ਸੀ ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਨਜ਼ਰੇ ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਡਰ ਸਤਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਪਰੀ- ਕੇ ਮੇਰੇ ਰਾਖਨਹਾਰ....।।।। ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਵਣ ਵਾਲੇ.....ਹੇ ਦੇਵਤਾ ਮਨੁੱਖ......ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਡਰ ਨਾ......
ਭੋਲਾ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ ਹੋਰ ਡਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.....
ਭੋਲਾ- ਕ.....ਕਕਕਕ.....ਕੋਣ....ਕੋਣ ਐ ਤੂੰ...ਕੋਣ...!....
ਪਰੀ- ਹੇ ਭਲੇ ਪੁਰਸ.... ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਡਰ ਨਾ..... ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸੁਆਸਾਂ ਦਾ ਰਾਖਾ ਹੈ... ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਚਾਈ ਹੈ....ਦੱਸ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ....
ਭੋਲਾ ਰੋਣ ਹਾਕਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ...
ਭੋਲਾ- ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰਦੇ ਜਾ ਇੱਥੋਂ ਪ੍ਰੇਤ ਰੂਹ.... ਹੱਟ...
ਪਰੀ- ਹਾਹਹਾਹਾਹਾਹਾਹਹਾਹਾ.........
ਪਰੀ ਦਾ ਖੂਬਸੂਰਤ ਹਾਸਾ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ......
ਪਰੀ- ਹੇ ਦੇਵਤਿਆ.... ਮੈਂ ਕੋਹ-ਏ-ਕਾਫ਼ ਦੀ ਪਰੀ ਹਾਂ..... ਅਸੀਂ ਕਬੂਤਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਉਡਾਰੀ ਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਾਂ..... ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਸਹੇਲੀਆਂ ਨਾਲ ਕੈਲਾਸ਼ ਪਰਬਤ ਤੇ ਗਈ ਸਾਂ....ਉਥੇ ਇਕ ਸਾਧੂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਬਸ ਵਿਚ ਕਰਨ ਲਈ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹੇ ...ਪਰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸਿੱਧੀ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਜਾਦੂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਉਡਾਰੀ ਮਾਰਨ ਦਿੱਤੀ.... ਪਰ ਜਾਦੂ ਇੰਨਾ ਤਗੜਾ ਸੀ ਕਿ ਅਸੀਂ ਵਾਰੋ ਵਾਰੀ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਡਿੱਗ ਪਈਆਂ.... ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਡਿੱਗ ਪਈ..ਤੇ ਭਲੇ ਮਨੁੱਖ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਨਿਰਮਲ ਬੂੰਦਾਂ ਪਿਲਾ ਕੇ ਬਚਾ ਲਿਆ...... ਮੈਂ ਹੁਣ ਜਲਦੀ ਹੀ ਆਪਣੀਆਂ ਸਹੇਲੀਆਂ ਨੂੰ ਲੱਭ ਕੇ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਚਲੀ ਜਾਵਾਂਗੀ.........
ਭੋਲਾ- ਹੈਂ.....ਇਹ ਪਰੀਆਂ ਵੀ ਸਚਮੁੱਚ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ.....?
ਪਰੀ- ਭਲੇ ਪੁਰਸ਼ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਚ ਤੁਸੀਂ ਦੋ ਵੀ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਸਭ ਸੱਚ ਹੈ... ਕੁਝ ਝੂਠ ਨਹੀਂ......
ਭੋਲਾ- ਅੱਛਾ ਫੇਰ ਜਾਦੂ ਕਰਕੇ ਦਿਖਾ ਮੈਨੂੰ...!
ਪਰੀ- ਹਾਹਾਹਾਹਾ... ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਜਾਦੂਗਰਨੀ ਨਹੀਂ....ਪਰ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦ ਬਚਾਈ ਹੈ ਤਾਂ ਮੰਗ ਕੀ ਮੰਗਦਾ.....?
ਭੋਲਾ ਤਾਂ ਹੈ ਹੀ ਭੋਲਾ ਪੰਛੀ ਸੀ.....
ਭੋਲਾ- ਨਾ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਕੁੱਝ ਮੰਗਣਾ... ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ।
Tera Jass
ıllıllı ♥ Jassi ♥ ıllıllı
- 5,946
- 7,080
- 144
ਭੋਲੇ ਨੂੰ ਤਾਂ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੁਣ ਭੈਣ ਆਪਣੀ ਦਾ ਛੋਲਾਅਪਡੇਟ-੩ਭੋਲਾ ਮੰਜੇ ਤੇ ਪਿਆ ਬਾਲਿਆਂ ਵਾਲੀ ਛੱਤ ਵੱਲ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ ਛੱਤ ਚੋਂ ਕਿਤੇ ਕਿਤੇ ਬਰਸਾਤ ਵੇਲੇ ਪਾਣੀ ਚੋਣ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਜ਼ਰੀਂ ਪੈ ਰਹੇ ਸਨ,ਪਰ ਭੋਲਾ ਉਹਨਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਖੁਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਅੱਜ ਵਾਲੀ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਹੀ ਯਾਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ,ਭੋਲਾ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਪਰੀ ਤੋਂ ਮੰਗੇ ਤਾਂ ਕੀ ਮੰਗੇ...
"ਪੈਸੇ ਮੰਗ ਲੈਨਾਂ... ਸਾਰੇ ਦੁਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ..ਨਾਲੇ ਕੋਠੀ ਪਾਵਾਂਗੇ... ਲੋਕੀਂ ਖੜ ਖੜ ਵੇਖਿਆ ਕਰਨਗੇ.........!"
"ਪਰ ਯਾਰ ਪੈਸੇ ਮੁਕ ਵੀ ਸਕਦੇ ਨੇ...ਕੁਝ ਹੋਰ ਮੰਗਣਾ ਪਊ... ਪੈਸੇ ਵੀ ਨਾ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ..ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਕੁਝ..."
"ਸੋਚਕੇ ਮੰਗਾਂਗਾ"
ਇਹੀ ਕੁਝ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ ਭੋਲਾ.. ਫਿਰ ਭੋਲੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਦਾ ਦੁਖ ਵੀ ਚੇਤੇ ਆਇਆ..ਕਿਸ ਤਰਾ ਉਸਦਾ ਜੀਜਾ ਨਿਰਦਈਪੁਣੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਲਾਂ ਜਿਹੀ ਪਿਆਰੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਦੁਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।ਭੈਣ ਵਾਰੇ ਸੋਚਦਿਆਂ ਭੋਲੇ ਨੂੰ ਅੱਜ ਘਰ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਘਟਨਾ ਯਾਦ ਆ ਗਈ.. ਦੂਰੋਂ ਦੇਖਣ ਤੇ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਕਮਾਲ ਦੀ ਜਨਾਨੀ ਹੀ ਲੱਗੀ ਸੀ, ਬਿੰਦੂ ਹੈ ਵੀ ਕਮਾਲ ਸੀ ਇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਉਸਦਾ ਅੰਗ ਅੰਗ ਫ਼ੁਰਸਤ ਦੇ ਪਲਾਂ ਵਿਚ ਘੜਿਆ ਸੀ। ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਅਖਾੜੇ ਦੀ ਪਰੀ ਹੀ ਸੀ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਆਕੀ ਹੋ ਕੇ ਅਰਸ਼ੋ ਇਸ ਧਰਤ ਸੁਹਾਵੀ ਤੇ ਆਈ ਸੀ।
ਖੈਰ ਭੋਲੇ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਵੱਖਰੀ ਨਿਗਾਹਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਤੱਕਿਆ ਸੀ ਪਰ ਅਜ ਸੁਭੈਕੇ ਹੀ ਉਹ ਦੂਰੋਂ ਮਦਮਸਤ ਨਾਲ ਦੇ ਅੰਗ ਅੰਗ ਦਾ ਜਾਇਜ਼ਾ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਸੀ।ਚੰਨ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਬੈਕ ਕਿਸੇ ਭਰਭੂਰ ਔਰਤ ਦੇ ਚਿੱਤੜਾ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਸੀ ਤੇ ਪਾਸੇ ਪੂਰੀ ਗੋਲਾਈ ਵਿਚ ਫੈਲੇ ਹੋਏ ਸਨ।ਪਰ ਲੱਕ ਪਤਲਾ ਨਜ਼ਰੀਂ ਪੈ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਗੋਲ ਗੋਲ ਪੱਟ ਚੰਦਨ ਦੀ ਪੋਰੀ ਵਾਂਗ ਲਿਸ਼ਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਪਰ ਨੇੜੇ ਹੋ ਜਦੋਂ ਭੋਲੇ ਨੇ ਤੱਕਿਆ ਕਿ ਇਹ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਪਿਆਰੀ ਭੈਣ ਬਿੰਦੂ ਹੈ ਤਾਂ ਇਕ ਵਾਰ ਤਾਂ ਉਹ ਹੜਬੜਾ ਹੀ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ ਰਹਿ ਰਹਿ ਕੇ ਉਸਦੀ ਨਜ਼ਰ ਭੈਣ ਦੀਆ ਦੁੱਧ ਦੀਆਂ ਥੈਲੀਆਂ ਤੇ ਪੈ ਰਹੀ ਸੀ ਜੋ ਛਲਕਣ ਨੂੰ ਬੇਤਾਬ ਦਿਸਦੀਆਂ ਸਨ। ਖੈਰ ਭੈਣ ਦੇ ਪਰੀ ਜਿਹੇ ਮੁਖ ਅਤੇ ਹੱਸੁੰ ਹੱਸੁੰ ਕਰਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਉਹ ਉਸਦੇ ਜਿਸਮ ਦੇ ਮਾਪ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਭੈਣ ਭਰਾ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਪਿਆਰ ਚ ਗੁਆਚ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪਰ ਹੁਣ ਮੰਜੇ ਤੇ ਲੇਟੇ ਭੋਲੇ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਬਿੰਦੂ ਕਾਮ ਸੁੰਦਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਚ ਚੇਤੇ ਆ ਰਹੀ ਸੀ।
"ਉਸ ਪਰਮ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਮੇਰੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਇੰਤਹਾ ਦੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਨਾਲ ਨਿਵਾਜਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸੋਲਾਂ ਗੁਣ ਸੰਪੰਨ ਐ ਤਾਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਵਿਆਹੁਤਾ ਜੀਵਨ ਚ ਦੁਖ ਭੋਗ ਰਹੀ ਹੈ। ਕਿਉਂ ਕੀ ਕਾਰਨ ਹੈ.....?"
"ਹਾਂ ਹਾਂ... ਮੈਂ ਪਰੀ ਨੂੰ ਕਹਾਂਗਾ ਕਿ ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਭੈਣ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇ ਮੇਰੀ ਗਰੀਬੀ ਕੱਟ ਦੇ.."
ਭੋਲਾ ਇਹੀ ਦ੍ਰਿੜ ਅਹਿਦ ਲੈਦਾਂ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਭੋਲੇ ਦੀਮਾਗ ਅੰਦਰ ਆਪਣਾ ਪਰਿਵਾਰ ਹੀ ਵਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਨਿੱਜ ਤਿਆਗ ਕੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਭਲਾ ਸੋਚਿਆ।
ਇਹ ਨਿਸਚਾ ਕਰ ਭੋਲਾ ਆਪਣੇ ਅੰਤਰਮਨ ਵਿਚ ਪਰੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ........
"ਹੇ ਪਰੀ...... ਤੂੰ ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਜਦੋਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚੇ ਦਿਲੋਂ ਯਾਦ ਕਰਾਂਗਾ ਤਾਂ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਮੰਨਤ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਜ਼ਰੂਰ ਆਵੇਗੀ..... ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਕੇ ਧੰਨ ਕਰ ਤੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰ.........."
ਭੋਲੇ ਦੇ ਮੂੰਹ ਚੋਂ ਨਿਕਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਬਦ ਪਰੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਤੇ ਪਰੀ ਧੁੰਦ ਕਰਦੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
"ਓ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਾਣ ਰਾਖੇ ...... ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਹੈ..... ਮੰਗ ਕੀ ਮੰਗਦਾ ਹੈਂ.."
"ਮੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਹਨ....ਘਰ ਵਿੱਚ ਅੰਤਾ ਦੀ ਗਰੀਬੀ ਹੈ.........ਮੇਰੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੈ...ਬਸ ਮੇਰੀ ਇਹੀ ਬੇਨਤੀ ਕਬੂਲ ਕਰ...!!!"
"ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਾਣ ਨਾਥ ਤੁਹਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਕਬੂਲ ਹੈ....ਤੁਹਾਡੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਕਾਮ ਸੁੰਦਰੀ ਹੈ....ਉਹ ਦੇਵੀ ਦੇ ਮੁੱਖ ਚੋ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਸ ਕਾਮਮੰਜ਼ਰੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਹੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਜਗਤ ਵਿਚ ਮੁਮਕਿਨ ਨਹੀਂ।"
"ਨਹੀਂ ਪਰੀ .... ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰੀ ਫਰਿਆਦ ਪੂਰੀ ਕਰੇਗੀ...ਤੇ ਹੁਣ ਤੂੰ ਮਨਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ...""
"ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਮਨਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ....ਉਸ ਕਾਮਮੰਜਰੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਜਾਂ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਖੁਦ ਜਿਸ ਤੇ ਮੇਰਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਹੈ.... ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ.....ਕਾਮਮੰਜਰੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੁਹਾਡੀ ਗਰੀਬੀ ਕੱਟ ਦੇਵੇਗੀ"
ਇੰਨਾਂ ਕਹਿ ਠਰੀ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈ...ਭੋਲਾ ਵੇਖਦਾ ਰਹਿ ਗਿਆ...
"ਮੇਰੀ ਭੈਣ ਕਾਮਮੰਜਰੀ... ਉਸਨੂੰ ਸਿਰਫ ਮੈਂ ਹੀ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ????...... ਨਹੀਂ ਨਹੀਂ..ਮੈਂ ਇਹ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ....ਮੈ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ.. ਹਾਂ ਨਹੀ ਕਰਾਂਗਾ........"
ਉਦੋਂ ਹੀ ਬਿੰਦੂ ਕਮਰੇ ਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਦਾ ਗਿਲਾਸ ਸੀ ਤੇ ਟਾਈਟਲ ਸੂਟ ਵਿਚੋਂ ਉਸਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਮਟਕੇ ਛਲ ਛਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਨੀ ਲੁਕੋਣ ਚ ਫੇਲ ਸਾਬਤ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ।ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਉਸਦੇ ਰੂਪ ਦਾ ਚਾਨਣ ਖਿੱਲਰ ਗਿਆ ਸੀ,ਭੋਲਾ ਦੰਗ ਰਹਿ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਪਰੀ ਵੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਸੀ।
ਭੋਲਾ ਜਲਦੀ ਉੱਠ ਬਿੰਦੂ ਭੈਣ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ........
" ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰਦੇ ਮੇਰੀ ਦੇਵੀ ਸਵਰੂਪ ਭੈਣੇ..... ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅਸਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਿਆ... ਮੈਂ ਹੀ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਇਹ ਸਾਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਤੇਰਾ ਅਸਲ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਿਆ...."
"ਹੈਂ.ਹੈਂ....ਇਹ ਕੀ ਕਰਦਾ ਪਿਆ ਏਂ ਭੋਲੇ.... ਕੀ ਹੋਇਆ ਏ ਤੈਨੂੰ...."
"ਉਠ.... ਖੜਾ ਹੋ.......ਉਠ ਉਠ "
ਭੋਲਾ ਖੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਬਿੰਦੂ ਉਸਨੂੰ ਗਲ ਨਾਲ ਲਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਦੇਵੀ ਭੈਣ ਦੇ ਗਲ ਲੱਗ ਭੋਲਾ ਉਸਦੇ ਜ਼ਿਸਮ ਦੇ ਨਿੱਘ ਚ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ........
"ਕੀ ਹੋਇਆ!.. ਮੇਰੇ ਭੋਲੇ ਵੀਰ ਨੂੰ"
"ਮੈਂ ਹੁਣ ਭੈਣੇ ਤੈਨੂੰ ਇਥੋਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਦੇਣਾ...ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰੂੰ.. ਤੇਰੇ ਸਭ ਦੁਖ ਦੂਰ ਕਰੂੰ....."
"ਠੀਕ ਐ...ਠੀਕ ਐ...ਆਜਾ ਬੈਠ ਤੇ ਇਹ ਦੁੱਧ ਪੀ.."
- 5,218
- 7,545
- 189
- 5,218
- 7,545
- 189
- 5,218
- 7,545
- 189