ਲੰਨ ਦੀ ਪਿਆਸ ਤੇ ਰਾਣੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਹੋਇਆ ਦੀਪ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਤੇ ਸਿੱਧਾ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ ਉਸਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹੀ ਲੰਨ ਦੀ ਪਿਆਸੀ ਮਾਹੀ ਵੀ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਵੜ ਗਈ ਦੀਪ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਈ। ਮਾਹੀ- ਹੰਮਮ ਅੱਜ ਕਿੱਥੇ ਸੀ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਮੈਂ ਸਵੇਰ ਦੀ ਕਿੰਨੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਰਹੀ ਆ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੇ ਮੇਰੀ ਫ਼ਿਕਰ ਹੀ ਨਹੀਂ ( ਤੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰਨ ਲੱਗ ਗਈ)
ਦੀਪ ਕਿ ਦੱਸ ਦਾ ਉਹ ਤੇ ਆਪ ਕਿੰਨਾ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਸੀ ਅੱਜ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋਏ ਪਰ ਉਹ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ ਤੇ ਹੁਣ ਮਾਹੀ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰਨ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਹਾਲਤ ਖਰਾਬ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ।
ਦੀਪ- ਮਾਹੀਓ ਇਹ ਕੀ ਕਰ ਰਹੀ ਆ ਜੇ ਕੋਈ ਆ ਗਿਆ ਤੂੰ ਸਮਝ ਨਾ
ਮਾਹੀ- ਇਹ ਮੇਰਾ ਕਮਰਾ ਹੈ ਤੇ ਮੇਰੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਮੇਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮੇਰੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵੀ ਨਹੀ ਆ ਸਕਦਾ ਇਹ ਤੁਸੀ ਵੀ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਹੁਣ ਚੰਗੇ ਭਰਾ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰੋ ਤੇ ਮੇਰੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਦੂਰ ਕਰੋ।
ਦੀਪ ਵੀ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਵੀ ਮਾਹੀ ਸੱਚ ਬੋਲ ਰਹੀ ਆ ਇੱਕ ਵਾਰ ਉਹ ਜੋ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾ ਲੈਂਦੀ ਆ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ ਹੀ ਹੱਟਦੀ ਆ ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਹੋਰ ਬੋਲੇ ਮਾਹੀ ਨੂੰ ਬੈਡ ਤੇ ਪਾ ਲਿਆ ਤੇ ਬੁੱਲਾ ਬੁੱਲਾ ਪਾ ਲਏ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲਾ ਦਾ ਰਸ ਪੀਣ ਲੱਗ ਗਿਆ
ਸ਼ਾਇਦ ਅੱਜ ਮਾਹੀ ਕਿਸ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਉਹ ਦੀਪ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਮਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ
ਮਾਹੀ ਦਾ ਸਰੀਰ ਉਸਦਾ ਸਾਥ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ ਦੇਵੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ pantyਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ
Panty ਉਤਾਰਦੇ ਹੀ ਦੀਪ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸ ਦੀ ਭੈਣ ਦੀ ਸੀਲ ਬੰਦ ਫੁੱਦੀ ਆ ਗਈ ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਆ ਗਿਆਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚੂਸਣ ਤੋ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ ਦੀਪ ਦੇ ਬੁੱਲ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੇ ਹੀ ਮਾਹੀ ਦੀ ਆਹ ਨਿਕਲ ਗਈ
ਮਾਹੀ- ਆਹ ਵੀਰੇ,ਸਿਰਫ ਚੱਟਣ ਨਾਲ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਖਾ ਜਾ ਇਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਮਰ ਜਾਣਾuffffffffffff
ਮਾਹੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਦੀਪ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਨਾਜ਼ੁਕ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲਿਆ ਉਸਨੂੰ ਚੂਸਣ ਲੱਗ ਗਿਆ ।
ਮਾਹੀ ਤੇ ਜਿਵੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਉਡਣ ਲੱਗ ਗਈ ਤੇ ਦੀਪ ਮਾਹੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲ ਮਾਰ ਕੇ ਫੁੱਦੀ ਚੱਟ ਰਹਿਆ ਸੀ ਪਰ ਇਸ ਨਾਲ ਮਾਹੀ ਹੋਰ ਵੀ ਤੜਫ ਰਹੀ ਸੀ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਆਪ ਦੀਪ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂਰਗੜਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦੀਪ ਵੀ ਹੁਣ ਬਹੁਤ ਗਰਮ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਇਸ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਮਸਲ ਰਹਿਆ ਸੀ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਵੀ ਮਾਹੀ ਦੇ ਝੜਣ ਤੋ ਬਾਅਦ ਕੰਮ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਣਾ ਗਾ।
ਪਰ ਥੋੜੇ ਚਿਰ ਬਾਅਦ ਇਵੇਂ ਫੁੱਦੀ ਚੂਸਾਈ ਦਾ ਮਜੇ ਲੈਂਦੀ ਬੋਲੀ ਮਾਹੀ- ਬਸ ਵੀਰੇ ਹੁਣ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਪਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਤੋ ਹੋਰ ਸ਼ਹਿ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ
ਦੀਪ - ਤੂੰ ਪਾਗਲ ਹੈ ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਕਿੰਨਾ ਦਰਦ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇਰੀ ਚੀਕਾ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੇ ਇੱਥੇ ਆ ਜਾਣਗੇ ਤੇ ਫਿਰ ਸਾਡਾ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਸੀਂ ਸੋਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਮਾਹੀ - ਕੁੱਝ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ ਵੀਰੇ , ਅੱਜ ਮੈਂ ਬਿਲਕੁਲ ਤਿਆਰ ਹਾਂ , ਮੈਂ painkiller ਦਾ ਟੀਕਾ ਲਗਵਾ ਲਿਆ ਹੈ , ਅੱਜ ਮੈਂ ਇਹ ਅੰਦਰ ਲੈਣਾ ਗਾ ਜੋ ਕੁਝ ਮਰਜ਼ੀ ਹੋ ਜੇ ਹੁਣ ਟਾਈਮ ਨਾ ਲਾਉ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੇਰੀ ਕਸਮ ਆ।
ਦੀਪ- ਇਹ ਕੀ ਬਚਪਨਾ ਗਾ, ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਨਹੀਂ, ਹੁਣ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਮਾਹੀ- ਇਹ ਤਾਂ ਹੁਣ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅੰਦਰ ਕਰੋ ਜਾ ਮੈ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਾ ,ਮੈ ਪਾਗਲ ਹੋ ਗਈ ਆ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚੇ।
ਦੀਪ ਫਸ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਮਰਦਾ ਨਾ ਕੀ ਕਰ ਦਾ ਉਸ ਨੂੰ ਹਾਰ ਮੰਨੀ ਪਈ ਫਿਰ ਉਸ ਆਖਰੀ ਦਾਵ ਚੱਲਿਆ
ਦੀਪ- ਇਹ ਤਾਂ ਠੀਕ ਹੈ ਪਰ ਜੇ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਵੀ ਦਰਦ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਮੈ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਲੈਣਾ ਤੂੰ ਜ਼ਿੱਦ ਨਹੀਂ ਕਰੇਂਗੀ, ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਕਸਮ ਆ
ਮਾਹੀ- ਠੀਕ ਆ ਵੀਰੇ ਹੁਣ ਜਲਦੀ ਕਰੋ
ਲੰਨ ਨੂੰ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਸੈੱਟ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ,ਦੀਪ ਨੇ ਹੋਲੀ ਲੰਨ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਝਟਕਾ ਦਿੱਤਾ ਪਰ ਉਹ ਤਿਲਕ ਗਿਆ
ਮਾਹੀ ਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਕੋਈ ਹਾਵ-ਭਾਵ ਨਹੀਂ ਫਿਰ ਦੀਪ ਨੇ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਝਟਕਾ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਰੁੱਕ ਗਿਆ
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਮਾਹੀ ਜ਼ਿੱਦ ਕਰ ਰਹੀ ਆ , ਉਸ ਨੂੰ ਦਰਦ ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੋਣਾ ਗਾ, ਹੁਣ ਦੀਪ ਦੇ ਲੰਨ ਦਾ ਟੋਪਾ ਮਾਹੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੀਪ ਦਾ ਲੰਨ ਖੂਨ ਨਾਲ ਲਿੱਬੜ ਗਿਆ ਸੀ ਦੀਪ ਸਮਝ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮਾਹੀ ਦੀ ਸੀਲ ਟੁੱਟ ਗਈ ਆ ਪਰ ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਸੀ ਕਿ ਮਾਹੀ ਬੱਸ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਕੇ ਪਈ ਆ ।
ਦੀਪ ਸਮਝ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਦਰਦ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਪਰ ਉਹ ਕੁਝ ਬੋਲੇ ਗਈ ਨਹੀਂ ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਲਿਆ ਤਾਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਦੀਪ ਲੰਨ ਵੱਲ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਮਾਹੀ 'ਤੇ ਪਈ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਦੇਖ ਰਹੀ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕਹਿ ਰਹੀ ਹੋਵੇ ਕਿ ਬਹਾਰ ਕਿਉਂ ਕੱਢਿਆ ਦੁਬਾਰਾ ਅੰਦਰ ਪਾ ਦੋ ਤੇ ਚੋਦ ਮੈਨੂੰ ।
ਦੀਪ-ਤੂੰ ਠੀਕ ਹੈਂ,ਜ਼ਿਆਦਾ ਦਰਦ ਤੇ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਹਿਆ
ਮਾਹੀ- ਮੈ ਕਦੋਂ ਰੌਲਾ ਪਾਇਆ ਕਿ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਬਹਾਰ ਕੱਢ ਲਿਆ ਜੇ ਇਸ ਨੂੰ ਹੁਣ ਬਹਾਰ ਕੱਢਿਆ ਮੈ ਜਾਨੋਂ ਮਾਰ ਦੇਣਾ ਬਸ ਹੁਣ ਅੰਦਰ ਪਾ ਦਓ ਹੋਰ ਕੋਈ ਹੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਸਮਝ ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋ ਜਾਏ ਤੁਸੀਂ ਰੁਕੋ ਗਏ ਨਹੀਂ ਜਲਦੀ ਕਰੋ ਹੁਣ
ਮਾਹੀ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਦੇਖ ਕੇ ਦੀਪ ਦੀ ਗਾਂਡ ਪਾੜ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਮਾਹੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਅੰਦਰ ਪਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਜਦੋਂ ਲੰਨ ਅੰਦਰ ਗਿਆ ਤਾਂ ਮਾਹੀ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਈ ਜਾਂ ਦੀਪ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਲੰਨ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਬਹਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗ ਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਦੀਪ ਦੀ ਰਫਤਾਰ ਵੱਧ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਵੇ ਹੀ ਮਾਹੀ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਦੀ ਅਵਾਜ ਵੱਧ ਰਹੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਰੁਕਣ ਲਈ ਮਾਹੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲਿਆ, ਤੇ ਦੀਪ ਘੱਸੇ ਨੂੰ ਝੱਲ ਰਹੀ ਸੀ
ਮਾਹੀ- hhhmmuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaiahbubbhh hhhhhaaaaaaahhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhaaaaahhhhhhhmmmmaaaaaaaaarrrrrriiiiiiiicccchhhuuuuuuttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttttthhhhhhhhhh
ਦੀਪ ਦਾ ਲੰਨ ਹੁਣ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੰਦਰ ਵੜ ਗਿਆ ਸੀ ਮਾਹੀ ਨੂੰ ਵੀ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਗਿਆ ਸੀ ਵੀ ਦੀਪ ਕਿਉਂ ਮਨਾ ਕਰ ਰਹਿਆ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗ ਗਈਆਂ ਸੀ ਆਉਣ
ਮਾਹੀ- ਆਹਹਹਹਹਹਹਹਹਹਹਹਹਹਹਹਹਹਹਹਹਹਹਹਹਹਹਹਹਹਹਹਹਹਹਹਹਹਹ ਵੀਰੇ ਮਾਫ ਕਰ ਦੇ ਮੈਨੂੰ ਬਹਾਰ ਕੱਢ ਲੈ ਇਸ ਨੂੰ ਆਹਹਹਹਹਹਹਗਗਹਹਹਹਹਹਹਹਹਹ
ਪਰ ਹੁਣ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਦੀਪ ਵੀ ਮੂਡ ਵਿਚ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਰੁਕਣਾ ਉਸ ਦੇ ਵਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀ ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਮਾਹੀ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬੁੱਲ ਪਾ ਦਿੱਤੇ।
ਮਾਹੀ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿਗੜਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ ਉਹ ਝੜ ਵੀ ਗਈ ਸੀ ਉਸਨੂੰ ਦੀਪ ਦੇ ਰੁਕਣ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਸੀ, ਦੀਪ ਵੀ ਤੇਜ ਤੇਜ਼ ਘੱਸੇ ਮਾਰ ਰਹਿਆ ਸੀ ਤਾ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਕੰਮ ਜਲਦੀ ਹੋ ਜਾਏ ।
ਮਾਹੀ ਲਗਭਗ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋਣਾ ਲੱਗੀ ਸੀ ਉਸ ਆਪਣੀ ਜਿੱਦ ਨਾਲ ਸੌਂਪਦਾ ਲੰਨ ਲੈ ਤੇ ਲਿਆ ਸੀ ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕੋਈ ਵੀ ਟੀਕਾ ਲੰਨ ਦੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਬੇਜਾਨ ਹੋ ਕੇ ਪਈ ਸੀ ।
ਹੁਣ ਦੀਪ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਫ਼ਿਕਰ ਹੋਣ ਲੱਗ ਗਈ ਤੇਜ਼ ਤੇਜ਼ ਝਟਕੇ ਕਾਰਨ ਉਹ ਝੜਣ ਦੇ ਕਰੀਬ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਗਾ ਦੀਪ ਨੇ ਜਲਦੀ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਬਹਾਰ ਕੱਢ ਲਿਆ ਤੇ ਸਾਰਾ ਮਾਲ ਮਾਹੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ
ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਲੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ, ਮਾਹੀ ਦਾ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਜਾਨ ਆਈ ਤੇ ਉਹ ਤੇਜ਼ ਤੇਜ ਨਾਲ ਸਾਹ ਲੈਣ ਲੱਗੀ ਪਰ ਹੁਣ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸਮਾਂ ਸੀ ਇਸ ਲਈ ਦੀਪ ਜਲਦੀ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਉੱਥੇ ਦੀ ਸਾਫ਼ੀ ਕੀਤੀ ਤੇ ਮਾਹੀ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਸਰਬੀ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਭੱਜਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਵੀ ਗੜਬੜ ਹੁੰਦੀ ਤਾ ਸਿਰਫ ਉਸ ਦੀ ਭੂਆ ਹੀ ਸਾਂਭ ਸਕਦੀ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਦੀਪ ਸਰਬੀ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ ਤਾ ਦੇਖਿਆ ਕਮਲ ਤੇ ਸਰਬੀ ਗੱਲਾ ਕਰ ਰਹਿਆ ਸਨ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਚੁੱਪਚਾਪ ਸਰਬੀ ਨੂੰ ਛੱਤ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ ਉੱਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਕਮਲ ਉਲਟੀ ਪਈ ਸੀ ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਦੀਪ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਫਾਇਦਾ ਸੀ,ਸਰਬੀ ਪਾਣੀ ਦਾ ਬੋਲ ਕੇ ਛੱਤ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਜਿੱਥੇ ਹਲਕਾ ਹਨੇਰਾ ਸੀ।
ਸਰਬੀ- ਕੀ ਹੋਇਆ ਦੀਪ, ਉੱਪਰ ਕਿਉਂ ਬੁਲਾਇਆ ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਅੱਜ ਦਿਨ ਹੈ ਹੁਣ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਦੀਪ- ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਉ ਭੂਆ , ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ ਮੈਂ ਮਾਹੀ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਸੀ (ਫਿਰ ਦੀਪਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਅੰਤ ਤੱਕ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ)
ਸਰਬੀ- ਚੱਲ ਠੀਕ ਹੈ, ਮੈਂ ਸਾਂਭ ਲੂ ਗਈ ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜਾਨ ਵੀ ਹਾਜ਼ਰ ਆ।
ਦੀਪ- ਭੂਆ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਲੱਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਪਤਾ ਗਾ।
ਸਰਬੀ- ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਤੂ ਬੇਫ਼ਿਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਸਭ ਹੋ ਜਾਏਗਾ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗੇਗਾ ਬਸ ਤੂੰ ਕੱਲ੍ਹ ਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਦੀ
ਦੀਪ- ਤੁਸੀ ਬੋਲੋ ਤੇ ਹੁਣੀ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਤੁਸੀ ਮੇਰੀ ਭੂਆ ਹੋ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕੁੜੀ ਹੋ ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅਨਮੋਲ ਖਜ਼ਾਨਾ ਦਿੱਤਾ (ਤੇ ਸਰਬੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦੀ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕ ਕੇ ਬੁੱਲਾ ਵਿੱਚ ਬੁੱਲ ਪਾ ਲਏ)
ਸਰਬੀ- Aaaahhhਨੀਚੇ ਉਤਾਰ ਦੇ ਹੁਣ ਕੁਝ ਨਹੀ ਬੇਕਾਰ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਮੂਡ ਨਾ ਬਣਾ ਨਹੀ ਮੈਨੂੰ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਆਉਣੀ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕਿਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਾ ਚੱਲ ਜੇ
ਸਰਬੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਦੀਪ ਹੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣ ਦਿੱਤਾ ਸਰਬੀ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਬੀਐਫ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਫਲਾਇੰਗ ਕਿੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗੋਲ ਗੋਲ ਬੁੰਡ ਮਟਕਾਉਦੀ ਹੋਈ ਨੀਚੇ ਚਲੀ ਗਈ
ਦੀਪ-ਇਹ ਮਾਹੀ ਵੀ ਕਿੰਨੀ ਜ਼ਿੱਦੀ ਹੈ,ਅੱਜ ਮਰਾਵਾਂ ਹੀ ਦੇਣਾ ਸੀ ਪਰ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਾ ਆਇਆ ਉਉਉਫਫ ਕਿੰਨੀ ਮਸਤ ਫੁੱਦੀ ਸੀ ਕਿੰਨੀ ਟਾਇਟ ਫੁੱਦੀ ਸੀ ਆਹਹਹਹ ਕੁਆਰੀ ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਮਜ਼ਾ ਵੀ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਗਾ ਬਸ ਹੁਣ ਭੂਆ ਸਭ ਸਾਂਭ ਲਏ ਫਿਰ ਤਾ ਰੋਜ ਮਾਹੀ ਨਾਲ ਨਾਜਾਰੇ ਲੈਣੇ ਆ