Incest Luchiyaa
- Thread starter shaanu
- Start date
- 3,494
🔥 Read Next Hot Story →
Discover more exclusive stories
- 162
- 274
- 64
Update 1
ਸੁਖਜੀਤ ਬਹੁਤ ਖੂਬਸੂਰਤ ਫੁੱਲ ਵਰਗੀ ਕੁੜੀ ਏ ਰੰਗ ਗੋਰਾ ਗੁਲਾਬੀ ਪਤਲੇ ਬੁੱਲ ਤਿੱਖਾ ਨੱਕ ਸ਼ਾਹ ਕਾਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪਤਲਾ ਲੱਕ ਤੇ ਲੰਮੇ ਕਾਲੇ ਵਾਲ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਖੂਬਸੂਰਤ ਬਣਾਉਂਦੇ
ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਰੱਬ ਅੰਤਾਂ ਦੇ ਹੁਸਨ ਦਿੰਦਾ ਹੋਇਆ ਕਈ ਵਾਰ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਕਮੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਇਹ ਸੀ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਹਾਈਟ ਸੁਖਜੀਤ 5 ਫੁੱਟ ਤੋਂ ਵੀ ਘੱਟ ਸੀ ਹਰ ਕੋਈ ਮੁੰਡਾ ਜਾਂ ਕੁੜੀ ਉਸਨੂੰ ਕੱਦ ਸਬੰਧੀ ਮਜ਼ਾਕ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ
ਪਰ 10 ਕਲਾਸਾਂ ਪਾਸ ਕਰਨ ਉਪਰੰਤ ਸੁਖਜੀਤ ਤੇ ਜਵਾਨੀ ਕਾਲੀ ਘਟਾ ਬਣ ਆਈ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਛਾਤੀਆਂ ਦੇ ਉਭਾਰ ਏਨੇਂ ਵੱਧ ਗਏ ਕਿ 36 ਇੰਚ ਦੀ ਬ੍ਰਾ ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਸਮਾਉਂਦੇ ਸਨ ਹਾਣ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਵਿੱਚੋ ਏਨੇਂ ਵੱਡੇ ਮੰਮੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਨਹੀਂ ਸਨ
ਪਰ ਕੋਈ ਵੀ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਇਸ ਖਾਸੀਅਤ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਸੀ ਸਭ ਲਈ ਇਹ ਉਹੀ ਨਿੱਕੀ ਸੁਖਜੀਤ ਸੀ ਸਕੂਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਘਰ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਵੇਲੇ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਕੁਝ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੀ ਵੱਧ ਗਏ ਹਨ
ਹੁਣ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਵੀ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਚੁੰਨੀ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ ਰੱਖਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਮਾਂ- ਸੁਖਜੀਤ ਪੁੱਤ ਛਾਤੀ ਚੁੰਨੀ ਚ ਲੁਕੋ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰ
ਮੈਂ ਤਾਂ ਹੈਰਾਨ ਹਾਂ ਇਹ ਏਨੀਂਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਮੇਰੀਆਂ ਤਾਂ ਵਿਆਹ ਤੱਕ 32 ਸਨ ਤੇਰੇ ਜੰਮਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ 36 ਬ੍ਰਾ ਪਾਉਣ ਲੱਗੀ ਸੀ ਪਰ 36 ਬ੍ਰਾ ਵੀ ਕੁਝ ਕੁਝ ਢਿੱਲੀ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਏ
ਤੇਰੇ 36 ਵੀ ਟਾਈਟ ਏ ਪਰਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਮਰਦਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਤੇ ਬੜੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਇਹ ਕਹਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਲੱਗ ਗਈ
ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ ਤੇ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਸੋਚਣ ਲੱਗੀ ਕੀ ਉਸਨੂੰ ਤਾਂ ਅਜੇ ਵੀ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਕਲਾਸ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਸੋਹਣੇ ਮੁੰਡੇ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਪਿੱਛੇ ਪਾਗਲ ਸਨ ਜਿੰਨਾਂ ਤੋਂ ਉਹ ਕਿਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੋਹਣੀ ਸੀ
ਕਈ ਵਾਰ ਸੁਖਜੀਤ ਜਦੋਂ ਨਾਹਉਂਦੀ ਹੁੰਦੀ ਜਾਂ ਕੱਪੜੇ ਬਦਲ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਬ੍ਰਾ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਮੰਮਿਆਂ ਦਾ ਵਜ਼ਨ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਗੋਲ ਗੋਲ ਕਸਵੇਂ ਮੰਮੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਦਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਬਣ ਗਏ ਸਨ
ਹੁਣ ਤਾਂ ਸੁਖਜੀਤ ਦਾ ਵੀ ਚਿੱਤ ਕਰਦਾ ਕੋਈ ਸਖਤ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਏਨਾਂ ਨੂੰ ਮਸਲ ਕੇ ਨਿਚੋੜ ਦੇਵੇ ਹਰ ਪੱਲ ਉਹਦੀ ਜਵਾਨੀ ਕਿਸੇ ਦੀ ਹੋ ਜਾਣ ਨੂੰ ਕਾਹਲੀ ਰਹਿੰਦੀ ਪਰ ਸਕੂਲ ਦੇ ਇਕ ਦੋ ਮੁੰਡੇ ਜਿੰਨਾਂ ਤੇ ਉਹ ਮਰ ਮਿਟਦੀ ਸੀ
ਉਸ ਵੱਲ ਨਜ਼ਰ ਹੀ ਨਾ ਪਾਉਂਦੇ ਸੁਖਜੀਤ ਹੁਣ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੇ ਆਲਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲੱਗੀ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਸੋਹਣੇ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਘਰ ਜਾ ਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਰਗੜ ਕੇ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ ਲੈਂਦੀ
ਹੁਣ ਉਸਨੂੰ ਹਰ ਕੋਈ ਬੁਰਾ ਜਾਪਣ ਲੱਗਿਆ ਸੀ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬਿਲਕੁਲ ਨਾ ਬੁਲਾਉਂਦੀ ਉਸਨੇ ਕੱਲਿਆਂ ਰਹਿਣ ਦੀ ਆਦਤ ਪਾ ਲਈ ਪਰ ਕੱਲੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੋਈ ਦੀ ਹੁਣ ਸਰੀਰ ਦੀ ਭੁੱਖ ਲਗਾਤਾਰ ਵੱਧ ਰਹੀ ਸੀ
ਉਸਦਾ ਮਨ ਪੜਾਈ ਤੋਂ ਟੁੱਟਣ ਲੱਗਾ ਹਰ ਪਲ ਸੈਕਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਤੇ ਫੁੱਦੀ ਰਗੜ ਰਗੜ ਉਸਦੀ ਪਿਆਸ ਬੁਝਾ ਲੈਂਦੀ ਪਿਆਸ ਤਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਪਰ ਭੁੱਖ ਜਿਉਂ ਦੀ ਤਿਉਂ ਬਰਕਰਾਰ ਸੀ
ਪਰ ਜਦੋਂ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਬੀਤ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਸਾਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਸਿਰਫ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੀ ਬੀਤ ਰਹੀ ਹੈ ਸਾਡੇ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਲੋਕ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਜੁਲਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚੋ ਲੰਘ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਹਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਕੁਝ ਵੱਖਰੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ
ਇਸੇ ਤਰਾਂ ਸੁਖਜੀਤ ਦਾ ਗੁਆਂਢੀ ਹਰਜੋਤ ਦੋ ਹੁਣ ਤੱਕ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਕਈ ਸਾਲ ਸਿੰਗਲ ਹੀ ਕੱਢ ਗਿਆ ਸੀ ਹਰਜੋਤ ਸੁਖਜੀਤ ਤੋਂ 3 ਸਾਲ ਵੱਡਾ ਸੀ ਹੁਣ ਕਾਲਜ ਦੀ ਪੜਾਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ 12ਵੀਂ ਵਿੱਚ ਹੋ ਗਈ ਸੀ
ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਬਚਪਨ ਦਾ ਪਿਆਰ ਸੀ ਸੁਖਜੀਤ ਪਿੰਡੋਂ ਬਾਹਰ ਘਰ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਦੋ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਹੋਰ ਬੱਚੇ ਦੋਸਤ ਨਹੀਂ ਸਨ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਖੇਡ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਜਵਾਨ ਹੋਏ ਸਨ
ਬਚਪਨ ਦਾ ਪਿਆਰ ਮੌਤ ਤੱਕ ਜਿਉਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਸੁਖਜੀਤ ਤੇ ਆ ਰਹੀ ਜਵਾਨੀ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਹੋਰ ਦੀਵਾਨਾ ਬਣਾ ਰਹੀ ਸੀ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਕਟਾਵ ਤੇ ਉਭਾਰ ਹਰਜੋਤ ਤੋਂ ਲੁਕੇ ਨਹੀਂ ਸਨ
ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਸੁਖਜੀਤ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਸੋਚ ਕੇ ਮੁੱਠ ਮਾਰੀ ਹੋਣੀ ਕੋਈ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਗਰਮੀਆਂ ਖਤਮ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਹਰਜੋਤ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਬੀਮਾਰ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਕਾਲਜ ਨਹੀਂ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਮੌਸਮ ਬਦਲਣ ਨਾਲ ਬੁਖਾਰ ਵਗੈਰਾ ਹੋ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
ਇੱਕ ਦਿਨ ਹਰਜੋਤ ਸਵੇਰੇ ਸਵੇਰੇ ਘਰ ਬਾਹਰ ਖੜਾ ਤੇ ਉੱਧਰੋਂ ਸੁਖਜੀਤ ਕਾਹਲੀ ਨਾਲ ਸਕੂਲ ਜਾਣ ਲਈ ਘਰੋਂ ਨਿੱਕਲੀ ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਲੇਟ ਸੀ ਤੇਜ਼ ਤੇਜ਼ ਤੇਜ਼ ਕਦਮ ਪੁੱਟਦੀ ਦੇ ਮੰਮੇ ਉੱਤੇ ਹੇਠਾਂ ਡਾਂਸ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਇਹ ਸੀਨ ਵੇਖ ਕੇ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਤਾਂ ਲੰਨ ਹੀ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ
ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਅੱਖਾਂ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਤੇ ਗਡਾ ਲਈਆਂ ਉਸਦੀ ਨਜ਼ਰਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੀ ਸੁਖਜੀਤ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਚੁੰਨੀ ਪਾੜ ਕਾਹਲੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਗਈ ਪਿੱਛੋਂ ਹਰਜੋਤ ਉਸਦੇ ਪਤਲੇ ਲੱਕ ਦੀ ਮਟਕ ਤੇ ਚਿੱਤੜਾਂ ਦੀ ਸੰਡੇ ਮੰਡੇ ਵੇਖਦਾ ਰਿਹਾ
ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਵੇਰੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰਿਆ ਕਰੇਗਾ ਹੁਣ ਰੋਜ਼ ਸਵੇਰੇ ਇਹ ਵਾਕਿਆ ਹੋਣ ਲੱਗਾ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਬੜਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਜਾਪਦਾ ਉਹ ਖੁਦ ਨੂੰ ਬੋਚ ਬੋਚ ਹਰਜੋਤ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘਦੀ ਪਰ ਹੁਣ ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਖੜਨਾ ਚੰਗਾ ਲੱਗਣ ਲੱਗਾ ਸੀ
ਉਹ ਘਰੋਂ ਵੇਖ ਕੇ ਚਲਦੀ ਕਿ ਹਰਜੋਤ ਖੜਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਹਰਜੋਤ ਵੀ ਕਾਲਜ਼ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹੀ ਤੁਰਦਾ ਹੁਣ ਕਾਫੀ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਆਦਤ ਜਿਹੀ ਪੈ ਚੁੱਕੀ ਸੀ
ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਅੱਗੇ ਵੱਧਣ ਦੀ ਸੋਚੀ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਹੀ ਪਹਿਲ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਹੁਣ ਮੌਕਾ ਹਰਜੋਤ ਗਵਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ
ਅੱਜ ਜਦੋਂ ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਟਿਕਾ ਕੇ ਅੱਖ ਮਾਰੀ ਸੁਖਜੀਤ ਹੜਬੜਾ ਗਈ ਤੇ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਪਾਣੀ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਗਈ ਥੋੜੀ ਦੂਰ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਪਲਟ ਕੇ ਕਾਤਲ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਹਰਜੋਤ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ
ਹਰਜੋਤ ਤਾਂ ਮੰਨੋ ਸੁਖਜੀਤ ਚ ਨੱਚਣ ਲੱਗਾ ਇਹ ਉਸ ਲਈ ਗਰੀਨ ਸਿਗਨਲ ਹੀ ਸੀ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਹਰਜੋਤ ਦੀ ਚੰਦਰੀ ਆਦਤ ਲੱਗ ਗਈ ਸੀ ਉਹ ਕਦੋਂ ਤੋਂ ਇਸ ਤਰਾਂ ਪਿਆਰ ਦੀਆਂ ਅਣਭੋਲ ਹਰਕਤਾਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ
ਪਹਿਲਾਂ ਪਹਿਲ ਉਸਨੂੰ ਅਜੀਬ ਲੱਗਿਆ ਪਰ ਹੁਣ ਉਹ ਮਜ਼ੇ ਲੈਣ ਲੱਗੀ ਆਖਰ ਕਦੋਂ ਦੀ ਇਹੀ ਕੁਝ ਤਾਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਅੱਜ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਇਸ ਤਰਾਂ ਅੱਖ ਮਾਰਨਾ ਉਸਨੂੰ ਡਰਾ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਵੇਖੋ ਨਾ ਰਹਿ ਸਕੀ
ਹਰਜੋਤ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ ਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਜਿਹਾ ਸੀ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਦੋਵੇਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਕਦੇ ਉਸ ਉਪਰ ਧਿਆਨ ਹੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਉਂਝ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਰੰਗ ਗੋਰਾ ਕੱਦ 5 ਫੁੱਟ 10 ਇੰਚ ਸਰੀਰ ਭਾਰਾ ਸੀ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਖੜੇ ਤਾਂ ਮੋਢਿਆਂ ਤੱਕ ਹੀ ਮਸਾਂ ਆਵੇ
ਪਰ ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਇਹ ਖੇਡ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਲਿਆ ਪਰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ ਚੋਰੀ ਹਰਜੋਤ ਕਦੇ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਅੱਖ ਮਾਰਦਾ ਕਦੇ ਦੇਖ ਖੰਘ ਦਿੰਦਾ ਇਹ ਨੋਕ ਝੋਕ ਭਰੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ ਇਸੇ ਤਰਾਂ ਜਾਰੀ ਸਨ
ਪਰ ਉਹ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਇਸ ਤਰਾਂ ਬੁਲਾ ਕੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਘਰਦਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਡਰਦਾ ਸੀ ਉਹ ਕਿਸੇ ਮੌਕੇ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਸੀ
ਉਹ ਮੌਕਾ ਆਇਆ ਪਿੰਡ ਪੀਰਾਂ ਦੀ ਸਮਾਧ ਤੇ ਮੇਲੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਰ ਸਾਲ ਅੱਜ ਦੇ ਦਿਨ ਇਲਾਕੇ ਦਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਮੇਲਾ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
ਅੱਜ ਜਦੋਂ ਹਰਜੋਤ ਬੁਲਟ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਪੰਮੀ ਨੂੰ ਮੇਲੇ ਤੇ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣ ਲਈ ਘਰੋਂ ਨਿੱਕਲਿਆ ਤਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਸੁਖਜੀਤ ਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਇੰਦੂ ਬਾਹਰ ਖੜੀਆਂ ਦਿਖਦੀਆਂ ਹਨ ਪੰਮੀ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਰੋਕਦੀ ਹੈ
ਪੰਮੀ- ਭੈਣ ਜੀ ਮੇਲੇ ਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਉ ਆਜੋ ਅਸੀਂ ਵੀ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ
ਇੰਦੂ- ਹਾਂਜੀ ਦੀਦੀ ਤੁਸੀਂ ਚਲੋ ਅਸੀਂ ਪੈਦਲ ਚੱਲ ਕੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਾਂ ਐਵੇਂ ਕਿਉਂ ਤੰਗ ਹੋਣਾ
ਪੰਮੀ- ਲੈ ਕਰਤੀ ਕਮਲਿਆ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹਰਜੋਤ ਤੁਹਾਡਾ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਏ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ਆਪਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਆਵੇਗਾ
ਇੰਦੂ- ਐਵੇਂ ਕਰੋ ਤੁਸੀਂ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਉ ਮੈਂ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦੀ ਹਾਂ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਇੰਦੂ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਉਥੇ ਛੱਡ ਕੇ ਤੁਰ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਪੰਮੀ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਬੈਠਾ ਕੇ ਆਪ ਪਿੱਛੇ ਬੈਠਦੀ ਹੈ ਬੁਲਟ ਦੀ ਸੀਟ ਛੋਟੀ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਤਿੰਨੇ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਸਨ
ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੰਮੇ ਹਰਜੋਤ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਗਡੇ ਹੋਏ ਸਨ ਆਪਣੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਦਾ ਸਪ੍ਰਸ਼ ਪਾ ਕੇ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਲੰਨ ਆਕੜ ਗਿਆ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਬੁਲਟ ਤੋਰਿਆ ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਡਰਦੀ ਨੇ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਪੱਟ ਨੂੰ ਹੱਥ ਪਾ ਲਿਆ
ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਲੰਨ ਹੋਰ ਆਕੜ ਗਿਆ ਥੋੜੀ ਦੂਰ ਜਾ ਕੇ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਸੁਖਜੀਤ ਹੱਥ ਤੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਫਸਾ ਲਈਆਂ
ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਹਿੰਮਤ ਕਰਕੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਜੁੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਹੱਥ ਦੇ ਗਿੱਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿੱਸ ਜੜਤੀ ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਹੱਥ ਖਿੱਚ ਕੇ ਵਾਪਸ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਪੱਟ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸਦੀ ਮੋਢੇ ਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰਿਆ ਕਿੱਸ ਕਰ ਲਿਆ
ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ ਕਰਦਿਆਂ ਉਹ ਕਦੋਂ ਮੇਲੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਾ ਹਰਜੋਤ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਉਥੇ ਉਤਾਰ ਕੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਮੰਮੀ ਨੂੰ ਲੈਣ ਮੁੜ ਜਾਂਦਾ ਪਿੱਛੇ ਪੰਮੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ
ਪੰਮੀ- ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਜੋ ਹਰਕਤਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਲੁਕੀਆਂ ਨਹੀਂ ਰਹੀਆਂ
ਸੁਖਜੀਤ ਘਬਰਾ ਗਈ ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਪਸੀਨਾ ਆ ਜਾਂਦਾ
ਸੁਖਜੀਤ- ਚਾਚੀ ਪਰ ਪਰ ਨਹੀਂ ਕੁਝ ਨੀ ਇਹ ਕੀ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ ਤੁਸੀਂ
ਪੰਮੀ- ਅਣਜਾਣ ਨਾ ਬਣ ਕੁੜੀਏ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸ ਕੀ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਚ ਕਿੰਨੇ ਟਾਇਮ ਤੋਂ ਚੱਲ ਰਿਹਾ
ਸੁਖਜੀਤ ਆਪਣੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ ਜੋੜ ਪੰਮੀ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ ਕੱਢ ਬੋਲਦੀ ਹੈ ਨਹੀਂ ਚਾਚੀ ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਵੋ ਪਲੀਜ਼ ਮੰਮੀ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸਿਉ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਹੋਇਆ ਅੱਜ ਬਸ ਹੁਣ ਹੀ ਹੋਇਆ ਪਹਿਲਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ
ਪੰਮੀ- ਮੈਨੂੰ ਪਾਗਲ ਨਾ ਬਣਾ ਅੱਜ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਹੀ ਏਨੀਂ ਹਿੰਮਤ ਕਿੱਥੋਂ ਆ ਗਈ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਚ
ਸੁਖਜੀਤ ਰੌਂਦਿਆਂ- ਚਾਚੀ ਪਹਿਲਾਂ ਬਸ ਦੂਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਸੀ ਅੱਜ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮਿਲੇ ਸੀ ਬਸ
ਪੰਮੀ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਠਹਾਕਾ ਲਾ ਹੱਸਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀ ਆ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘਦੇ ਲੋਕ ਉਸ ਵੱਲ ਅਜੀਬ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਪਾਗਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੱਸਦੀ ਬੋਲੀ ਧੀਏ ਤੂੰ ਤਾਂ ਸੱਚ ਮੁੱਚ ਡਰ ਗਈ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਫੜਕੇ ਸੀਨੇਂ ਨਾਲ ਲਾਉਂਦੀ ਉਸਦਾ ਮੱਥਾ ਚੁੰਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ
ਆਪਣੀ ਚੁੰਨੀ ਦੇ ਪੱਲੇ ਨਾਲ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪੂੰਝਦੀ ਹੋਈ ਭਾਵੁਕ ਹੋ ਕੇ ਪੰਮੀ ਬੋਲਦੀ ਏ ਸੁਖਜੀਤ ਬੇਟੇ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਤੋਂ ਕੋਈ ਇਤਰਾਜ਼ ਨਹੀਂ
ਮੈਂ ਹੀ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਪਾਪਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਕੱਲੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿੰਨੇ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਕੇ ਪਾਲਿਆ ਏ ਤੇ ਹੁਣ ਇਸ ਚੰਦਰੇ ਸਮਾਜ ਚ ਹੁੰਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵੇਖ ਕੇ ਚਿੱਤ ਡੋਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਬਰਬਾਦ ਨਾ ਕਰ ਦੇਵੇ
ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਏ ਤੂੰ ਸਮਝਦਾਰ ਏਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ ਤੇ ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਦੋਵਾਂ ਦਰਮਿਆਨ ਹੋਈ ਇਹ ਗੱਲ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਨਾ ਪਤਾ ਲੱਗੇ
ਸੁਖਜੀਤ- ਨੀਵੀਂ ਪਾ ਮੁਸਕੁਰਾਉਂਦੀ ਹੋਈ ਪਰ ਚਾਚੀ ਜੀ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝ ਰਹੇ ਹੋ ਸਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ
ਪੰਮੀ- ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਠੋਡੀ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੜ ਚੁੱਕ ਕੇ ਨਜ਼ਰਾਂ ਮਿਲਾਉਂਦੀ ਹੋਈ ਪੁੱਤ ਤੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਦੱਸ ਕਿ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੀ ਏਂ ਬਾਕੀ ਮੈਂ ਸਾਂਭ ਲਵਾਂਗੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਹਿਲਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਧਰੋਂ ਹਰਜੋਤ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਮੰਮੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਹਰਜੋਤ ਜਦੋਂ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਤੇ ਹੰਝੂਆਂ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ ਉਹ ਘਬਰਾ ਜਾਂਦਾ
ਪਰ ਸੁਖਜੀਤ ਉਸ ਨਾਲ ਨੈਣ ਮਿਲਾ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਨੋਰਮਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਚਾਰੇ ਜਣੇ ਮੱਥਾ ਟੇਕਣ ਲਈ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਖੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਪੰਮੀ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਖੜਾ ਪਿੱਛੇ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਖੜਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਆਪ ਹਰਜੋਤ ਪਿੱਛੇ ਖੜ ਇੰਦੂ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ
ਹਰਜੋਤ ਤੇ ਇੰਦੂ ਨੂੰ ਸੁਖਜੀਤ ਤੇ ਪੰਮੀ ਦੀ ਚਾਲ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਉਧਰ ਭੀੜ ਏਨੀਂ ਵੱਧ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਖੜਨਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੋ ਗਿਆ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਧੱਕੇ ਹਰਜੋਤ ਸੁਖਜੀਤ ਨਾਲ ਬਿਲਕੁਲ ਜੁੜਿਆ ਖੜਾ ਸੀ ਕਿ ਅਚਾਨਕ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਧੱਕਾ ਲੱਗਦਾ ਤੇ ਹਰਜੋਤ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਘੁੱਟ ਕੇ ਲੱਕ ਕੋਲੋਂ ਫੜ ਲੈਂਦਾ
ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚਿੱਤੜਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਲੰਨ ਚੁੰਭਦਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਉਹ ਕੰਬ ਗਈ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਪਤਲੇ ਢਿੱਡ ਦੁਆਲੇ ਕੱਸ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਘੁੱਟ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸਦੀ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਆਈ ਲਵ ਯੂ ਸੁਖਜੀਤ ਕਹਿ ਗਰਦਨ ਤੇ ਪੋਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿੱਸ ਕਰ ਲਈ
ਸੁਖਜੀਤ ਇਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਕੰਬ ਗਈ ਪਰ ਦੂਜੇ ਪਲ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਖਤ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਦਬੋਚ ਲਏ ਇਸ ਵਾਰ ਸਵਾਦ ਚ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈਆਂ
ਹਰਜੋਤ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿੰਨਾ ਹੀ ਚਿਰ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਦੀ ਪੋਲੇ ਪੋਲੇ ਘੁੱਟ ਘੁੱਟ ਮਸਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਉਸਦਾ ਧਿਆਨ ਉਦੋਂ ਟੁਟਿਆ ਜਦੋਂ ਪਿੱਛੋਂ ਪੰਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹਰਜੋਤ ਬੇਟੇ ਜਲਦੀ ਮੱਥਾ ਟੇਕ ਕੇ ਬਾਹਰ ਚਲੋ
ਪੰਮੀ ਨੇ ਵੇਖ ਲਿਆ ਸੀ ਕਿ ਹੁਣ ਮੱਥਾ ਟੇਕਣ ਦੀ ਵਾਰੀ ਆ ਗਈ ਹੈ ਤੇ ਅੰਦਰ ਲੋਕ ਵੀ ਘੱਟ ਹਨ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮਸਤੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪੰਗਾ ਨਾ ਪੈ ਜਾਵੇ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲਦੇ ਹੀ ਪੰਮੀ ਇੰਦੂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ
ਪੰਮੀ- ਦੀਦੀ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋਂ ਤਾਂ ਆਪਾਂ ਦੋਵੇਂ ਇੱਥੇ ਸੇਵਾ ਕਰ ਦੇਈਏ ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿੰਨੇ ਹਾਂ
ਇੰਦੂ- ਹਾਂ ਹਾਂ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦੀਦੀ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਦਿਨ ਰੋਜ਼ ਰੋਜ਼ ਥੋੜੀ ਆਉਂਦੇ ਨੇ ਬਸ ਆਪਾਂ ਇਕ ਵਾਰ ਮੇਲਾ ਘੁੰਮ ਲਈਏ ਨਾਲੋਂ ਕੁਝ ਸਮਾਨ ਵੀ ਲੈ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਾਂ
ਪੰਮੀ ਵੀ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਹਰਜੋਤ ਆਪਣੇ ਹਾਣ ਦੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਕੋਲ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਇਧਰ ਤਿੰਨੇ ਜਣੀਆਂ ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ
ਹਰਜੋਤ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਦੂਰ ਹੁੰਦਿਆਂ ਵੀ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮਟਕਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਪੰਮੀ ਫੋਨ ਕਰਕੇ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਦੋ ਲਿਫਾਫੇ ਫੜਾ ਕੇ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਘਰ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਇੰਦੂ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਸੁਖਜੀਤ ਹਰਜੋਤ ਨਾਲ ਚੱਲ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਮੁਸਕੁਰਾ ਕੇ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਵੇਖ ਲਿਆ ਮੇਲਾ
ਹਰਜੋਤ- ਨਹੀਂ ਜੀ ਸਾਡਾ ਮੇਲਾ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖਦਿਆਂ ਹੀ ਲੰਘ ਗਿਆ
ਸੁਖਜੀਤ- ਅੱਛਾ ਜੀ ਇੰਨੇ ਭੋਲੋ ਵੀ ਨਹੀਂ ਤੁਸੀਂ
ਹਰਜੋਤ- ਸੁਖਜੀਤ ਦਾ ਗੁੱਟ ਫੜ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਕੇ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਸੌਂਹ ਤੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਚ ਤੇਰੇ ਜਿੰਨਾ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜੁੜਿਆ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਏਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮਰ ਵੀ ਸਕਦਾ
ਮਰਨਾ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਸੁਖਜੀਤ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਤੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਇਹੋ ਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾ ਕਰੋ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਨੀ ਆਂ ਤੁਸੀਂ ਹੱਸਦੇ ਸੋਹਣੇ ਲੱਗਦੇ ਉ
ਰਹੀ ਗੱਲ ਮੇਲੇ ਦੀ ਮਰਦੇ ਦਮ ਤੱਕ ਅੱਜ ਤੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੀ ਵੇਖਿਆ ਕਰੂ ਫਿਰ ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ ਬਸ ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਵੱਡੇ ਜਿਹੇ ਚੰਡੋਲ ਤੇ ਝੂਟੇ ਦਵਾ ਲਿਆਉ
ਹਰਜੋਤ- ਪਰ ਲੋਕ
ਸੁਖਜੀਤ ਟੋਕਦੀ ਹੋਈ- ਕੋਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦਾ ਬਹੁਤ ਭੀੜ ਏ
ਨਵਾਂ ਪ੍ਰੇਮੀ ਜੋੜਾ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਫੜ ਭੀੜ ਨੂੰ ਚੀਰਦਾ ਹੋਇਆ ਚੰਡੋਲ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹਰਜੋਤ ਜਦੋਂ ਟਿਕਟ ਲੈਂਦਾ ਸੁਖਜੀਤ ਟਿਕਟ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਬੋਲਦੀ ਹੈ ਭਾਈ ਪੈਸੇ ਭਾਵੇਂ ਵੱਧ ਲੈਲਾ ਪਰ ਫੁੱਲ ਸਪੀਡ ਕਰ ਦੇਵੀਂ
ਹਰਜੋਤ 100 ਦਾ ਨੋਟ ਵੱਧ ਦੇ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੁਣ ਟਾਈਮ ਵੀ ਵੱਧ ਲਾ ਦੇਵੀਂ ਦੋਵੇਂ ਚੰਡੋਲ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਜਾਂਦੇ ਹਨ
ਹਰਜੋਤ- ਤੁਹਾਨੂੰ ਡਰ ਨੀਂ ਲੱਗਦਾ ਕੁੜੀਆਂ ਤਾਂ ਡਰਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਨੇ ਇਸ ਚੰਡੋਲ ਤੋਂ
ਸੁਖਜੀਤ- ਨਹੀਂ ਜੀ ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੁੜੀਆਂ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਆਂ ਮੈਨੂੰ ਥਰਿੱਲ ਪਸੰਦ ਏ
ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਚੰਡੋਲ ਚੱਲ ਪੈਂਦਾ ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਸਪੀਡ ਵੱਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਉਵੇਂ ਉਵੇਂ ਬਾਕੀ ਲੋਕ ਕੂਕਾਂ ਕਿਲਕਾਰੀਆਂ ਮਾਰਨ ਲੱਗਦੇ ਹਨ ਇੱਕ ਵਾਰ ਚੰਡੋਲ ਰੁਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਹਰਜੋਤ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਬਿਲਕੁਲ ਸਿਰੇ ਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੋਂ ਸਾਰਾ ਇਲਾਕਾ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ
ਇਕਦਮ ਫੁੱਲ ਸਪੀਡ ਤੇ ਫਿਰ ਸਟਾਰਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਇਸ ਵਾਰ ਸੁਖਜੀਤ ਅਕਸਾਈਟਡ ਹੋ ਕੇ ਕੂਕਾਂ ਮਾਰਦੀ ਹੋਈ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਡੋਲੇ ਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਬਾਹਵਾਂ ਪਾ ਕੇ ਉਸ ਨਾਲ ਚਿੰਬੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਛੋਹ ਪਾ ਕੇ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਖੁਮਾਰੀ ਚੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਉਹ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਲੱਕ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ ਤੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਝਟਕੇ ਨਾਲ ਖਿੱਚ ਕੇ ਆਪਣੀ ਗੋਦੀ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਲੈਂਦਾ ਸੁਖਜੀਤ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਵੇਖਦੀ ਹੈ ਕਿ ਹਰਜੋਤ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਚ ਪਾ ਉਸਦਾ ਉਤਲਾ ਬੁੱਲ ਚੂਸਣ ਲੱਗਦਾ
ਸੁਖਜੀਤ ਲਈ ਇਹ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਸੀ ਪਰ ਕੁਝ ਸਕਿੰਟਾਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਵੀ ਸਾਥ ਦਿੰਦੀ ਹੋਈ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਹੇਠਲਾ ਬੁੱਲ ਚੂਸਦੀ ਹੋਈ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟ ਲੈਂਦੀ ਹੈ..raa_vn321....
To be contdd....
ਸੁਖਜੀਤ ਬਹੁਤ ਖੂਬਸੂਰਤ ਫੁੱਲ ਵਰਗੀ ਕੁੜੀ ਏ ਰੰਗ ਗੋਰਾ ਗੁਲਾਬੀ ਪਤਲੇ ਬੁੱਲ ਤਿੱਖਾ ਨੱਕ ਸ਼ਾਹ ਕਾਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪਤਲਾ ਲੱਕ ਤੇ ਲੰਮੇ ਕਾਲੇ ਵਾਲ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਖੂਬਸੂਰਤ ਬਣਾਉਂਦੇ
ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਰੱਬ ਅੰਤਾਂ ਦੇ ਹੁਸਨ ਦਿੰਦਾ ਹੋਇਆ ਕਈ ਵਾਰ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਕਮੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਇਹ ਸੀ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਹਾਈਟ ਸੁਖਜੀਤ 5 ਫੁੱਟ ਤੋਂ ਵੀ ਘੱਟ ਸੀ ਹਰ ਕੋਈ ਮੁੰਡਾ ਜਾਂ ਕੁੜੀ ਉਸਨੂੰ ਕੱਦ ਸਬੰਧੀ ਮਜ਼ਾਕ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ
ਪਰ 10 ਕਲਾਸਾਂ ਪਾਸ ਕਰਨ ਉਪਰੰਤ ਸੁਖਜੀਤ ਤੇ ਜਵਾਨੀ ਕਾਲੀ ਘਟਾ ਬਣ ਆਈ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਛਾਤੀਆਂ ਦੇ ਉਭਾਰ ਏਨੇਂ ਵੱਧ ਗਏ ਕਿ 36 ਇੰਚ ਦੀ ਬ੍ਰਾ ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਸਮਾਉਂਦੇ ਸਨ ਹਾਣ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਵਿੱਚੋ ਏਨੇਂ ਵੱਡੇ ਮੰਮੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਨਹੀਂ ਸਨ
ਪਰ ਕੋਈ ਵੀ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਇਸ ਖਾਸੀਅਤ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਸੀ ਸਭ ਲਈ ਇਹ ਉਹੀ ਨਿੱਕੀ ਸੁਖਜੀਤ ਸੀ ਸਕੂਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਘਰ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਵੇਲੇ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਕੁਝ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੀ ਵੱਧ ਗਏ ਹਨ
ਹੁਣ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਵੀ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਚੁੰਨੀ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ ਰੱਖਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਮਾਂ- ਸੁਖਜੀਤ ਪੁੱਤ ਛਾਤੀ ਚੁੰਨੀ ਚ ਲੁਕੋ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰ
ਮੈਂ ਤਾਂ ਹੈਰਾਨ ਹਾਂ ਇਹ ਏਨੀਂਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਮੇਰੀਆਂ ਤਾਂ ਵਿਆਹ ਤੱਕ 32 ਸਨ ਤੇਰੇ ਜੰਮਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ 36 ਬ੍ਰਾ ਪਾਉਣ ਲੱਗੀ ਸੀ ਪਰ 36 ਬ੍ਰਾ ਵੀ ਕੁਝ ਕੁਝ ਢਿੱਲੀ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਏ
ਤੇਰੇ 36 ਵੀ ਟਾਈਟ ਏ ਪਰਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਮਰਦਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਤੇ ਬੜੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਇਹ ਕਹਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਲੱਗ ਗਈ
ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ ਤੇ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਸੋਚਣ ਲੱਗੀ ਕੀ ਉਸਨੂੰ ਤਾਂ ਅਜੇ ਵੀ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਕਲਾਸ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਸੋਹਣੇ ਮੁੰਡੇ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਪਿੱਛੇ ਪਾਗਲ ਸਨ ਜਿੰਨਾਂ ਤੋਂ ਉਹ ਕਿਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੋਹਣੀ ਸੀ
ਕਈ ਵਾਰ ਸੁਖਜੀਤ ਜਦੋਂ ਨਾਹਉਂਦੀ ਹੁੰਦੀ ਜਾਂ ਕੱਪੜੇ ਬਦਲ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਬ੍ਰਾ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਮੰਮਿਆਂ ਦਾ ਵਜ਼ਨ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਗੋਲ ਗੋਲ ਕਸਵੇਂ ਮੰਮੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਦਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਬਣ ਗਏ ਸਨ
ਹੁਣ ਤਾਂ ਸੁਖਜੀਤ ਦਾ ਵੀ ਚਿੱਤ ਕਰਦਾ ਕੋਈ ਸਖਤ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਏਨਾਂ ਨੂੰ ਮਸਲ ਕੇ ਨਿਚੋੜ ਦੇਵੇ ਹਰ ਪੱਲ ਉਹਦੀ ਜਵਾਨੀ ਕਿਸੇ ਦੀ ਹੋ ਜਾਣ ਨੂੰ ਕਾਹਲੀ ਰਹਿੰਦੀ ਪਰ ਸਕੂਲ ਦੇ ਇਕ ਦੋ ਮੁੰਡੇ ਜਿੰਨਾਂ ਤੇ ਉਹ ਮਰ ਮਿਟਦੀ ਸੀ
ਉਸ ਵੱਲ ਨਜ਼ਰ ਹੀ ਨਾ ਪਾਉਂਦੇ ਸੁਖਜੀਤ ਹੁਣ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੇ ਆਲਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲੱਗੀ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਸੋਹਣੇ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਘਰ ਜਾ ਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਰਗੜ ਕੇ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ ਲੈਂਦੀ
ਹੁਣ ਉਸਨੂੰ ਹਰ ਕੋਈ ਬੁਰਾ ਜਾਪਣ ਲੱਗਿਆ ਸੀ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬਿਲਕੁਲ ਨਾ ਬੁਲਾਉਂਦੀ ਉਸਨੇ ਕੱਲਿਆਂ ਰਹਿਣ ਦੀ ਆਦਤ ਪਾ ਲਈ ਪਰ ਕੱਲੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੋਈ ਦੀ ਹੁਣ ਸਰੀਰ ਦੀ ਭੁੱਖ ਲਗਾਤਾਰ ਵੱਧ ਰਹੀ ਸੀ
ਉਸਦਾ ਮਨ ਪੜਾਈ ਤੋਂ ਟੁੱਟਣ ਲੱਗਾ ਹਰ ਪਲ ਸੈਕਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਤੇ ਫੁੱਦੀ ਰਗੜ ਰਗੜ ਉਸਦੀ ਪਿਆਸ ਬੁਝਾ ਲੈਂਦੀ ਪਿਆਸ ਤਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਪਰ ਭੁੱਖ ਜਿਉਂ ਦੀ ਤਿਉਂ ਬਰਕਰਾਰ ਸੀ
ਪਰ ਜਦੋਂ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਬੀਤ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਸਾਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਸਿਰਫ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੀ ਬੀਤ ਰਹੀ ਹੈ ਸਾਡੇ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਲੋਕ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਜੁਲਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚੋ ਲੰਘ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਹਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਕੁਝ ਵੱਖਰੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ
ਇਸੇ ਤਰਾਂ ਸੁਖਜੀਤ ਦਾ ਗੁਆਂਢੀ ਹਰਜੋਤ ਦੋ ਹੁਣ ਤੱਕ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਕਈ ਸਾਲ ਸਿੰਗਲ ਹੀ ਕੱਢ ਗਿਆ ਸੀ ਹਰਜੋਤ ਸੁਖਜੀਤ ਤੋਂ 3 ਸਾਲ ਵੱਡਾ ਸੀ ਹੁਣ ਕਾਲਜ ਦੀ ਪੜਾਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ 12ਵੀਂ ਵਿੱਚ ਹੋ ਗਈ ਸੀ
ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਬਚਪਨ ਦਾ ਪਿਆਰ ਸੀ ਸੁਖਜੀਤ ਪਿੰਡੋਂ ਬਾਹਰ ਘਰ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਦੋ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਹੋਰ ਬੱਚੇ ਦੋਸਤ ਨਹੀਂ ਸਨ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਖੇਡ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਜਵਾਨ ਹੋਏ ਸਨ
ਬਚਪਨ ਦਾ ਪਿਆਰ ਮੌਤ ਤੱਕ ਜਿਉਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਸੁਖਜੀਤ ਤੇ ਆ ਰਹੀ ਜਵਾਨੀ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਹੋਰ ਦੀਵਾਨਾ ਬਣਾ ਰਹੀ ਸੀ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਕਟਾਵ ਤੇ ਉਭਾਰ ਹਰਜੋਤ ਤੋਂ ਲੁਕੇ ਨਹੀਂ ਸਨ
ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਸੁਖਜੀਤ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਸੋਚ ਕੇ ਮੁੱਠ ਮਾਰੀ ਹੋਣੀ ਕੋਈ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਗਰਮੀਆਂ ਖਤਮ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਹਰਜੋਤ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਬੀਮਾਰ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਕਾਲਜ ਨਹੀਂ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਮੌਸਮ ਬਦਲਣ ਨਾਲ ਬੁਖਾਰ ਵਗੈਰਾ ਹੋ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
ਇੱਕ ਦਿਨ ਹਰਜੋਤ ਸਵੇਰੇ ਸਵੇਰੇ ਘਰ ਬਾਹਰ ਖੜਾ ਤੇ ਉੱਧਰੋਂ ਸੁਖਜੀਤ ਕਾਹਲੀ ਨਾਲ ਸਕੂਲ ਜਾਣ ਲਈ ਘਰੋਂ ਨਿੱਕਲੀ ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਲੇਟ ਸੀ ਤੇਜ਼ ਤੇਜ਼ ਤੇਜ਼ ਕਦਮ ਪੁੱਟਦੀ ਦੇ ਮੰਮੇ ਉੱਤੇ ਹੇਠਾਂ ਡਾਂਸ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਇਹ ਸੀਨ ਵੇਖ ਕੇ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਤਾਂ ਲੰਨ ਹੀ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ
ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਅੱਖਾਂ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਤੇ ਗਡਾ ਲਈਆਂ ਉਸਦੀ ਨਜ਼ਰਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੀ ਸੁਖਜੀਤ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਚੁੰਨੀ ਪਾੜ ਕਾਹਲੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਗਈ ਪਿੱਛੋਂ ਹਰਜੋਤ ਉਸਦੇ ਪਤਲੇ ਲੱਕ ਦੀ ਮਟਕ ਤੇ ਚਿੱਤੜਾਂ ਦੀ ਸੰਡੇ ਮੰਡੇ ਵੇਖਦਾ ਰਿਹਾ
ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਵੇਰੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰਿਆ ਕਰੇਗਾ ਹੁਣ ਰੋਜ਼ ਸਵੇਰੇ ਇਹ ਵਾਕਿਆ ਹੋਣ ਲੱਗਾ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਬੜਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਜਾਪਦਾ ਉਹ ਖੁਦ ਨੂੰ ਬੋਚ ਬੋਚ ਹਰਜੋਤ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘਦੀ ਪਰ ਹੁਣ ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਖੜਨਾ ਚੰਗਾ ਲੱਗਣ ਲੱਗਾ ਸੀ
ਉਹ ਘਰੋਂ ਵੇਖ ਕੇ ਚਲਦੀ ਕਿ ਹਰਜੋਤ ਖੜਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਹਰਜੋਤ ਵੀ ਕਾਲਜ਼ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹੀ ਤੁਰਦਾ ਹੁਣ ਕਾਫੀ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਆਦਤ ਜਿਹੀ ਪੈ ਚੁੱਕੀ ਸੀ
ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਅੱਗੇ ਵੱਧਣ ਦੀ ਸੋਚੀ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਹੀ ਪਹਿਲ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਹੁਣ ਮੌਕਾ ਹਰਜੋਤ ਗਵਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ
ਅੱਜ ਜਦੋਂ ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਟਿਕਾ ਕੇ ਅੱਖ ਮਾਰੀ ਸੁਖਜੀਤ ਹੜਬੜਾ ਗਈ ਤੇ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਪਾਣੀ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਗਈ ਥੋੜੀ ਦੂਰ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਪਲਟ ਕੇ ਕਾਤਲ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਹਰਜੋਤ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ
ਹਰਜੋਤ ਤਾਂ ਮੰਨੋ ਸੁਖਜੀਤ ਚ ਨੱਚਣ ਲੱਗਾ ਇਹ ਉਸ ਲਈ ਗਰੀਨ ਸਿਗਨਲ ਹੀ ਸੀ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਹਰਜੋਤ ਦੀ ਚੰਦਰੀ ਆਦਤ ਲੱਗ ਗਈ ਸੀ ਉਹ ਕਦੋਂ ਤੋਂ ਇਸ ਤਰਾਂ ਪਿਆਰ ਦੀਆਂ ਅਣਭੋਲ ਹਰਕਤਾਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ
ਪਹਿਲਾਂ ਪਹਿਲ ਉਸਨੂੰ ਅਜੀਬ ਲੱਗਿਆ ਪਰ ਹੁਣ ਉਹ ਮਜ਼ੇ ਲੈਣ ਲੱਗੀ ਆਖਰ ਕਦੋਂ ਦੀ ਇਹੀ ਕੁਝ ਤਾਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਅੱਜ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਇਸ ਤਰਾਂ ਅੱਖ ਮਾਰਨਾ ਉਸਨੂੰ ਡਰਾ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਵੇਖੋ ਨਾ ਰਹਿ ਸਕੀ
ਹਰਜੋਤ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ ਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਜਿਹਾ ਸੀ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਦੋਵੇਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਕਦੇ ਉਸ ਉਪਰ ਧਿਆਨ ਹੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਉਂਝ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਰੰਗ ਗੋਰਾ ਕੱਦ 5 ਫੁੱਟ 10 ਇੰਚ ਸਰੀਰ ਭਾਰਾ ਸੀ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਖੜੇ ਤਾਂ ਮੋਢਿਆਂ ਤੱਕ ਹੀ ਮਸਾਂ ਆਵੇ
ਪਰ ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਇਹ ਖੇਡ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਲਿਆ ਪਰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ ਚੋਰੀ ਹਰਜੋਤ ਕਦੇ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਅੱਖ ਮਾਰਦਾ ਕਦੇ ਦੇਖ ਖੰਘ ਦਿੰਦਾ ਇਹ ਨੋਕ ਝੋਕ ਭਰੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ ਇਸੇ ਤਰਾਂ ਜਾਰੀ ਸਨ
ਪਰ ਉਹ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਇਸ ਤਰਾਂ ਬੁਲਾ ਕੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਘਰਦਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਡਰਦਾ ਸੀ ਉਹ ਕਿਸੇ ਮੌਕੇ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਸੀ
ਉਹ ਮੌਕਾ ਆਇਆ ਪਿੰਡ ਪੀਰਾਂ ਦੀ ਸਮਾਧ ਤੇ ਮੇਲੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਰ ਸਾਲ ਅੱਜ ਦੇ ਦਿਨ ਇਲਾਕੇ ਦਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਮੇਲਾ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
ਅੱਜ ਜਦੋਂ ਹਰਜੋਤ ਬੁਲਟ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਪੰਮੀ ਨੂੰ ਮੇਲੇ ਤੇ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣ ਲਈ ਘਰੋਂ ਨਿੱਕਲਿਆ ਤਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਸੁਖਜੀਤ ਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਇੰਦੂ ਬਾਹਰ ਖੜੀਆਂ ਦਿਖਦੀਆਂ ਹਨ ਪੰਮੀ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਰੋਕਦੀ ਹੈ
ਪੰਮੀ- ਭੈਣ ਜੀ ਮੇਲੇ ਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਉ ਆਜੋ ਅਸੀਂ ਵੀ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ
ਇੰਦੂ- ਹਾਂਜੀ ਦੀਦੀ ਤੁਸੀਂ ਚਲੋ ਅਸੀਂ ਪੈਦਲ ਚੱਲ ਕੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਾਂ ਐਵੇਂ ਕਿਉਂ ਤੰਗ ਹੋਣਾ
ਪੰਮੀ- ਲੈ ਕਰਤੀ ਕਮਲਿਆ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹਰਜੋਤ ਤੁਹਾਡਾ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਏ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ਆਪਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਆਵੇਗਾ
ਇੰਦੂ- ਐਵੇਂ ਕਰੋ ਤੁਸੀਂ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਉ ਮੈਂ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦੀ ਹਾਂ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਇੰਦੂ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਉਥੇ ਛੱਡ ਕੇ ਤੁਰ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਪੰਮੀ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਬੈਠਾ ਕੇ ਆਪ ਪਿੱਛੇ ਬੈਠਦੀ ਹੈ ਬੁਲਟ ਦੀ ਸੀਟ ਛੋਟੀ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਤਿੰਨੇ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਸਨ
ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੰਮੇ ਹਰਜੋਤ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਗਡੇ ਹੋਏ ਸਨ ਆਪਣੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਦਾ ਸਪ੍ਰਸ਼ ਪਾ ਕੇ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਲੰਨ ਆਕੜ ਗਿਆ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਬੁਲਟ ਤੋਰਿਆ ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਡਰਦੀ ਨੇ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਪੱਟ ਨੂੰ ਹੱਥ ਪਾ ਲਿਆ
ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਲੰਨ ਹੋਰ ਆਕੜ ਗਿਆ ਥੋੜੀ ਦੂਰ ਜਾ ਕੇ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਸੁਖਜੀਤ ਹੱਥ ਤੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਫਸਾ ਲਈਆਂ
ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਹਿੰਮਤ ਕਰਕੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਜੁੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਹੱਥ ਦੇ ਗਿੱਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿੱਸ ਜੜਤੀ ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਹੱਥ ਖਿੱਚ ਕੇ ਵਾਪਸ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਪੱਟ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸਦੀ ਮੋਢੇ ਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰਿਆ ਕਿੱਸ ਕਰ ਲਿਆ
ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ ਕਰਦਿਆਂ ਉਹ ਕਦੋਂ ਮੇਲੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਾ ਹਰਜੋਤ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਉਥੇ ਉਤਾਰ ਕੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਮੰਮੀ ਨੂੰ ਲੈਣ ਮੁੜ ਜਾਂਦਾ ਪਿੱਛੇ ਪੰਮੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ
ਪੰਮੀ- ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਜੋ ਹਰਕਤਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਲੁਕੀਆਂ ਨਹੀਂ ਰਹੀਆਂ
ਸੁਖਜੀਤ ਘਬਰਾ ਗਈ ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਪਸੀਨਾ ਆ ਜਾਂਦਾ
ਸੁਖਜੀਤ- ਚਾਚੀ ਪਰ ਪਰ ਨਹੀਂ ਕੁਝ ਨੀ ਇਹ ਕੀ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ ਤੁਸੀਂ
ਪੰਮੀ- ਅਣਜਾਣ ਨਾ ਬਣ ਕੁੜੀਏ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸ ਕੀ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਚ ਕਿੰਨੇ ਟਾਇਮ ਤੋਂ ਚੱਲ ਰਿਹਾ
ਸੁਖਜੀਤ ਆਪਣੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ ਜੋੜ ਪੰਮੀ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ ਕੱਢ ਬੋਲਦੀ ਹੈ ਨਹੀਂ ਚਾਚੀ ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਵੋ ਪਲੀਜ਼ ਮੰਮੀ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸਿਉ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਹੋਇਆ ਅੱਜ ਬਸ ਹੁਣ ਹੀ ਹੋਇਆ ਪਹਿਲਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ
ਪੰਮੀ- ਮੈਨੂੰ ਪਾਗਲ ਨਾ ਬਣਾ ਅੱਜ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਹੀ ਏਨੀਂ ਹਿੰਮਤ ਕਿੱਥੋਂ ਆ ਗਈ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਚ
ਸੁਖਜੀਤ ਰੌਂਦਿਆਂ- ਚਾਚੀ ਪਹਿਲਾਂ ਬਸ ਦੂਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਸੀ ਅੱਜ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮਿਲੇ ਸੀ ਬਸ
ਪੰਮੀ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਠਹਾਕਾ ਲਾ ਹੱਸਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀ ਆ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘਦੇ ਲੋਕ ਉਸ ਵੱਲ ਅਜੀਬ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਪਾਗਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੱਸਦੀ ਬੋਲੀ ਧੀਏ ਤੂੰ ਤਾਂ ਸੱਚ ਮੁੱਚ ਡਰ ਗਈ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਫੜਕੇ ਸੀਨੇਂ ਨਾਲ ਲਾਉਂਦੀ ਉਸਦਾ ਮੱਥਾ ਚੁੰਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ
ਆਪਣੀ ਚੁੰਨੀ ਦੇ ਪੱਲੇ ਨਾਲ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪੂੰਝਦੀ ਹੋਈ ਭਾਵੁਕ ਹੋ ਕੇ ਪੰਮੀ ਬੋਲਦੀ ਏ ਸੁਖਜੀਤ ਬੇਟੇ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਤੋਂ ਕੋਈ ਇਤਰਾਜ਼ ਨਹੀਂ
ਮੈਂ ਹੀ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਪਾਪਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਕੱਲੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿੰਨੇ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਕੇ ਪਾਲਿਆ ਏ ਤੇ ਹੁਣ ਇਸ ਚੰਦਰੇ ਸਮਾਜ ਚ ਹੁੰਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵੇਖ ਕੇ ਚਿੱਤ ਡੋਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਬਰਬਾਦ ਨਾ ਕਰ ਦੇਵੇ
ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਏ ਤੂੰ ਸਮਝਦਾਰ ਏਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ ਤੇ ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਦੋਵਾਂ ਦਰਮਿਆਨ ਹੋਈ ਇਹ ਗੱਲ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਨਾ ਪਤਾ ਲੱਗੇ
ਸੁਖਜੀਤ- ਨੀਵੀਂ ਪਾ ਮੁਸਕੁਰਾਉਂਦੀ ਹੋਈ ਪਰ ਚਾਚੀ ਜੀ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝ ਰਹੇ ਹੋ ਸਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ
ਪੰਮੀ- ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਠੋਡੀ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੜ ਚੁੱਕ ਕੇ ਨਜ਼ਰਾਂ ਮਿਲਾਉਂਦੀ ਹੋਈ ਪੁੱਤ ਤੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਦੱਸ ਕਿ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੀ ਏਂ ਬਾਕੀ ਮੈਂ ਸਾਂਭ ਲਵਾਂਗੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਹਿਲਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਧਰੋਂ ਹਰਜੋਤ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਮੰਮੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਹਰਜੋਤ ਜਦੋਂ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਤੇ ਹੰਝੂਆਂ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ ਉਹ ਘਬਰਾ ਜਾਂਦਾ
ਪਰ ਸੁਖਜੀਤ ਉਸ ਨਾਲ ਨੈਣ ਮਿਲਾ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਨੋਰਮਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਚਾਰੇ ਜਣੇ ਮੱਥਾ ਟੇਕਣ ਲਈ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਖੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਪੰਮੀ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਖੜਾ ਪਿੱਛੇ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਖੜਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਆਪ ਹਰਜੋਤ ਪਿੱਛੇ ਖੜ ਇੰਦੂ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ
ਹਰਜੋਤ ਤੇ ਇੰਦੂ ਨੂੰ ਸੁਖਜੀਤ ਤੇ ਪੰਮੀ ਦੀ ਚਾਲ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਉਧਰ ਭੀੜ ਏਨੀਂ ਵੱਧ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਖੜਨਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੋ ਗਿਆ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਧੱਕੇ ਹਰਜੋਤ ਸੁਖਜੀਤ ਨਾਲ ਬਿਲਕੁਲ ਜੁੜਿਆ ਖੜਾ ਸੀ ਕਿ ਅਚਾਨਕ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਧੱਕਾ ਲੱਗਦਾ ਤੇ ਹਰਜੋਤ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਘੁੱਟ ਕੇ ਲੱਕ ਕੋਲੋਂ ਫੜ ਲੈਂਦਾ
ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚਿੱਤੜਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਲੰਨ ਚੁੰਭਦਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਉਹ ਕੰਬ ਗਈ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਪਤਲੇ ਢਿੱਡ ਦੁਆਲੇ ਕੱਸ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਘੁੱਟ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸਦੀ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਆਈ ਲਵ ਯੂ ਸੁਖਜੀਤ ਕਹਿ ਗਰਦਨ ਤੇ ਪੋਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿੱਸ ਕਰ ਲਈ
ਸੁਖਜੀਤ ਇਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਕੰਬ ਗਈ ਪਰ ਦੂਜੇ ਪਲ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਖਤ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਦਬੋਚ ਲਏ ਇਸ ਵਾਰ ਸਵਾਦ ਚ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈਆਂ
ਹਰਜੋਤ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿੰਨਾ ਹੀ ਚਿਰ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਦੀ ਪੋਲੇ ਪੋਲੇ ਘੁੱਟ ਘੁੱਟ ਮਸਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਉਸਦਾ ਧਿਆਨ ਉਦੋਂ ਟੁਟਿਆ ਜਦੋਂ ਪਿੱਛੋਂ ਪੰਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹਰਜੋਤ ਬੇਟੇ ਜਲਦੀ ਮੱਥਾ ਟੇਕ ਕੇ ਬਾਹਰ ਚਲੋ
ਪੰਮੀ ਨੇ ਵੇਖ ਲਿਆ ਸੀ ਕਿ ਹੁਣ ਮੱਥਾ ਟੇਕਣ ਦੀ ਵਾਰੀ ਆ ਗਈ ਹੈ ਤੇ ਅੰਦਰ ਲੋਕ ਵੀ ਘੱਟ ਹਨ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮਸਤੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪੰਗਾ ਨਾ ਪੈ ਜਾਵੇ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲਦੇ ਹੀ ਪੰਮੀ ਇੰਦੂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ
ਪੰਮੀ- ਦੀਦੀ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋਂ ਤਾਂ ਆਪਾਂ ਦੋਵੇਂ ਇੱਥੇ ਸੇਵਾ ਕਰ ਦੇਈਏ ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿੰਨੇ ਹਾਂ
ਇੰਦੂ- ਹਾਂ ਹਾਂ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦੀਦੀ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਦਿਨ ਰੋਜ਼ ਰੋਜ਼ ਥੋੜੀ ਆਉਂਦੇ ਨੇ ਬਸ ਆਪਾਂ ਇਕ ਵਾਰ ਮੇਲਾ ਘੁੰਮ ਲਈਏ ਨਾਲੋਂ ਕੁਝ ਸਮਾਨ ਵੀ ਲੈ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਾਂ
ਪੰਮੀ ਵੀ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਹਰਜੋਤ ਆਪਣੇ ਹਾਣ ਦੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਕੋਲ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਇਧਰ ਤਿੰਨੇ ਜਣੀਆਂ ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ
ਹਰਜੋਤ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਦੂਰ ਹੁੰਦਿਆਂ ਵੀ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮਟਕਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਪੰਮੀ ਫੋਨ ਕਰਕੇ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਦੋ ਲਿਫਾਫੇ ਫੜਾ ਕੇ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਘਰ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਇੰਦੂ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਸੁਖਜੀਤ ਹਰਜੋਤ ਨਾਲ ਚੱਲ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਮੁਸਕੁਰਾ ਕੇ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਵੇਖ ਲਿਆ ਮੇਲਾ
ਹਰਜੋਤ- ਨਹੀਂ ਜੀ ਸਾਡਾ ਮੇਲਾ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖਦਿਆਂ ਹੀ ਲੰਘ ਗਿਆ
ਸੁਖਜੀਤ- ਅੱਛਾ ਜੀ ਇੰਨੇ ਭੋਲੋ ਵੀ ਨਹੀਂ ਤੁਸੀਂ
ਹਰਜੋਤ- ਸੁਖਜੀਤ ਦਾ ਗੁੱਟ ਫੜ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਕੇ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਸੌਂਹ ਤੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਚ ਤੇਰੇ ਜਿੰਨਾ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜੁੜਿਆ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਏਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮਰ ਵੀ ਸਕਦਾ
ਮਰਨਾ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਸੁਖਜੀਤ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਤੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਇਹੋ ਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾ ਕਰੋ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਨੀ ਆਂ ਤੁਸੀਂ ਹੱਸਦੇ ਸੋਹਣੇ ਲੱਗਦੇ ਉ
ਰਹੀ ਗੱਲ ਮੇਲੇ ਦੀ ਮਰਦੇ ਦਮ ਤੱਕ ਅੱਜ ਤੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੀ ਵੇਖਿਆ ਕਰੂ ਫਿਰ ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ ਬਸ ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਵੱਡੇ ਜਿਹੇ ਚੰਡੋਲ ਤੇ ਝੂਟੇ ਦਵਾ ਲਿਆਉ
ਹਰਜੋਤ- ਪਰ ਲੋਕ
ਸੁਖਜੀਤ ਟੋਕਦੀ ਹੋਈ- ਕੋਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦਾ ਬਹੁਤ ਭੀੜ ਏ
ਨਵਾਂ ਪ੍ਰੇਮੀ ਜੋੜਾ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਫੜ ਭੀੜ ਨੂੰ ਚੀਰਦਾ ਹੋਇਆ ਚੰਡੋਲ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹਰਜੋਤ ਜਦੋਂ ਟਿਕਟ ਲੈਂਦਾ ਸੁਖਜੀਤ ਟਿਕਟ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਬੋਲਦੀ ਹੈ ਭਾਈ ਪੈਸੇ ਭਾਵੇਂ ਵੱਧ ਲੈਲਾ ਪਰ ਫੁੱਲ ਸਪੀਡ ਕਰ ਦੇਵੀਂ
ਹਰਜੋਤ 100 ਦਾ ਨੋਟ ਵੱਧ ਦੇ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੁਣ ਟਾਈਮ ਵੀ ਵੱਧ ਲਾ ਦੇਵੀਂ ਦੋਵੇਂ ਚੰਡੋਲ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਜਾਂਦੇ ਹਨ
ਹਰਜੋਤ- ਤੁਹਾਨੂੰ ਡਰ ਨੀਂ ਲੱਗਦਾ ਕੁੜੀਆਂ ਤਾਂ ਡਰਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਨੇ ਇਸ ਚੰਡੋਲ ਤੋਂ
ਸੁਖਜੀਤ- ਨਹੀਂ ਜੀ ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੁੜੀਆਂ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਆਂ ਮੈਨੂੰ ਥਰਿੱਲ ਪਸੰਦ ਏ
ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਚੰਡੋਲ ਚੱਲ ਪੈਂਦਾ ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਸਪੀਡ ਵੱਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਉਵੇਂ ਉਵੇਂ ਬਾਕੀ ਲੋਕ ਕੂਕਾਂ ਕਿਲਕਾਰੀਆਂ ਮਾਰਨ ਲੱਗਦੇ ਹਨ ਇੱਕ ਵਾਰ ਚੰਡੋਲ ਰੁਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਹਰਜੋਤ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਬਿਲਕੁਲ ਸਿਰੇ ਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੋਂ ਸਾਰਾ ਇਲਾਕਾ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ
ਇਕਦਮ ਫੁੱਲ ਸਪੀਡ ਤੇ ਫਿਰ ਸਟਾਰਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਇਸ ਵਾਰ ਸੁਖਜੀਤ ਅਕਸਾਈਟਡ ਹੋ ਕੇ ਕੂਕਾਂ ਮਾਰਦੀ ਹੋਈ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਡੋਲੇ ਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਬਾਹਵਾਂ ਪਾ ਕੇ ਉਸ ਨਾਲ ਚਿੰਬੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਛੋਹ ਪਾ ਕੇ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਖੁਮਾਰੀ ਚੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਉਹ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਲੱਕ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ ਤੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਝਟਕੇ ਨਾਲ ਖਿੱਚ ਕੇ ਆਪਣੀ ਗੋਦੀ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਲੈਂਦਾ ਸੁਖਜੀਤ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਵੇਖਦੀ ਹੈ ਕਿ ਹਰਜੋਤ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਚ ਪਾ ਉਸਦਾ ਉਤਲਾ ਬੁੱਲ ਚੂਸਣ ਲੱਗਦਾ
ਸੁਖਜੀਤ ਲਈ ਇਹ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਸੀ ਪਰ ਕੁਝ ਸਕਿੰਟਾਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਵੀ ਸਾਥ ਦਿੰਦੀ ਹੋਈ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਹੇਠਲਾ ਬੁੱਲ ਚੂਸਦੀ ਹੋਈ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟ ਲੈਂਦੀ ਹੈ..raa_vn321....
To be contdd....
- 162
- 274
- 64
Update 2
ਤੁਸੀ ਪਿੱਛਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਪੜਿਆ ਸੁਖਜੀਤ ਲਈ ਇਹ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਸੀ ਪਰ ਕੁਝ ਸਕਿੰਟਾਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਵੀ ਸਾਥ ਦਿੰਦੀ ਹੋਈ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਹੇਠਲਾ ਬੁੱਲ ਚੂਸਦੀ ਹੋਈ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ..
ਅੱਗੇ ਪੜੋ
ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸ਼ੀਈਈਈ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਹੀ ਘੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਮਸਤੀ ਵਿੱਚ ਸੁਖਜੀਤ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਵਾਂ ਹਰਜੋਤ ਦੀ ਗਰਦਨ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਹਰਜੋਤ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਕੱਢ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਚਾਅ ਨਾਲ ਚੂਸ ਚੂਸ ਹਰਜੋਤ ਦੀਆਂ ਲਾਰਾਂ ਪੀਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ
ਹਰਜੋਤ ਆਪਣੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੋਂ ਘੁੰਮਾ ਕੇ ਉਸਦੇ ਲੱਕ ਤੇ ਫੇਰਦਾ ਹੋਇਆ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅੰਦਰੋਂ ਅੰਦਰੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਦਾ ਸਾਈਜ਼ ਮਾਪਦਾ ਹੋਇਆਂ ਚੌਂਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਇੰਨੇਂ ਵੱਡੇ ਮੰਮੇ ਹੋਣਗੇ ਇਹ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪੋਲੇ ਪੋਲੇ ਜਿਹੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਬਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਚਾਨਕ ਉਹ ਆਪਣਾ ਖੱਬਾ ਹੱਥ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਟਾਈਟ ਸਲਵਾਰ ਵਿੱਚ ਫਸਾ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਪੈਂਟੀ ਉਪਰੋਂ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਉਂਗਲੀਆਂ ਘੁੰਮਾਉਣ ਲੱਗਦਾ
ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਫੀਲ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਸੰਘਣੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਪਾਣੀ ਛੱਡਣ ਲੱਗੀ ਹੈ ਉਹ ਉਪਰੋਂ ਹੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਉਂਗਲੀਆਂ ਫੇਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ
ਜਦੋਂ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਪਾਇਆ ਉਸਨੂੰ ਥੋੜਾ ਅਜੀਬ ਜਿਹਾ ਲੱਗਾ ਪਰ ਉਸਦੀ ਉਂਗਲਾਂ ਦੀ ਸਰਸਰਾਹਟ ਨੇ ਅਲੱਗ ਜਿਹਾ ਸਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਸੋ ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਸੀ ਹੇਠੋਂ ਉਸਨੂੰ ਚਿੱਤੜਾਂ ਦੀ ਦਰਾੜ ਵਿੱਚ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਲੰਨ ਠੋਕਰ ਮਾਰਦਾ ਫੀਲ ਹੁੰਦਾ
ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਹ ਆਪਣਾ ਲੱਕ ਹਿਲਾ ਹਿਲਾ ਕੇ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਲੰਨ ਤੇ ਚਿੱਤੜ ਰਗੜਨ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਹਰਜੋਤ ਕਿੱਸ ਤੋੜਦਾ ਹੋਇਆ ਮੂੰਹੋਂ ਸਵਾਦ ਭਰੀ ਆਹ ਕੱਢਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਘੁੱਟ ਕੇ ਜੱਫੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਸੁਖਜੀਤ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਹਿੱਕ ਨਾਲ ਘੁੱਟ ਲੈਂਦੀ ਹੈ
ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਚੰਡੋਲ ਹੌਲੀ ਹੁੰਦਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਇਹ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਦਾ ਪਾਉਂਦੇ ਕਿ ਕਿੰਨੇ ਟਾਇਮ ਤੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਇਹ ਖੇਲ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਦੋਵੇਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕੱਪੜੇ ਸੈੱਟ ਕਰਕੇ ਚੰਡੋਲ ਰੁਕਦੇ ਹੀ ਉੱਤਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ
ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆ ਮਾਵਾਂ ਕੋਲੋਂ ਨਿੱਕਲਿਆਂ ਇੱਕ ਘੰਟਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸੀ ਦੇਰ ਨਾਂ ਕਰਦਿਆਂ ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਘਰ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਏ ਸਾਰੇ ਰਸਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਪੱਟ ਤੇ ਰੱਖ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਗੱਲ ਕਰੇ ਆਪਣੀਆਂ ਹੀ ਸੋਚਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਕਦੋਂ ਘਰ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਉਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਪਾਉਂਦੀ ਬੁਲਟ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਸੁਖਜੀਤ ਘਰ ਜਾਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਕਿ ਹਰਜੋਤ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਆਪਣੇ ਘਰ ਅੰਦਰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਅੰਦਰੋਂ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਗੋਦੀ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕ ਕੇ ਆਪਣੇ ਬੈੱਡਰੂਮ ਚ ਲਿਜਾ ਕੇ ਬੈੱਡ ਤੇ ਸੁੱਟ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੇਠਾਂ ਦੱਬ ਕੇ ਹਲਕਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗਦਾ
ਸੁਖਜੀਤ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਹਰਜੋਤ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਕੇ ਸੱਪ ਵਾਂਗੂੰ ੳਹਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਹਰਜੋਤ ਆਪਣੀ ਟੀ-ਸ਼ਰਟ ਉਤਾਰ ਪਰਾਂ ਮਾਰਦਾ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਸੂਟ ਨੂੰ ਹੱਥ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਸੁਖਜੀਤ ਉਸਨੂੰ ਰੁਕਣ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਪਲਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਹਰਜੋਤ ਸਮਝ ਜਾਂਦਾ ਕਿ ਟਾਈਟ ਸੂਟ ਉਤਾਰਨ ਲਈ ਇਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੋਂ ਜਿੱਪ ਖੋਲਣੀ ਪਵੇਗੀ ਚਰਰਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਜਿੱਪ ਖੁੱਲਦੀ ਹੈ ਤੇ ਹਰਜੋਤ ਸਾਹਮਣੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਅੱਧ ਨੰਗੀ ਪਿੱਠ ਜਿਸ ਤੇ ਚਿੱਟੀ ਬ੍ਰਾ ਦੀ ਸਟਰੈਪ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਸੀ
ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਹਲਕੇ ਜਿਹੇ ਬ੍ਰਾ ਸਟਰੈਪ ਖੋਲੀ ਤੇ ਬ੍ਰਾ ਦੇ ਕਸਾਵ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਚੋਂ ਆਹ ਨਿੱਕਲਦੀ ਹੈ ਸ਼ਾਇਦ ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਆਰਾਮ ਮਿਲਿਆ ਹੋਣਾ
ਹਰਜੋਤ ਦੇਰ ਨਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਪਲਟਾ ਕੇ ਉਸਦਾ ਕਮੀਜ਼ ਕੱਢ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਢਿੱਲੀ ਹੋਈ ਬ੍ਰਾ ਚ ਲੁਕੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਜਮਾ ਲੈਂਦਾ ਤੇ ਹਲਕੀ ਹਲਕੀ ਮਸਾਜ ਕਰਦਾ ਕਰਦਾ ਭਰਾ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਲਹਿਰਾ ਕੇ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦਾ
ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਨੰਗੀ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਸੁਖਜੀਤ ਸੰਗਦੀ ਹੋਈ ਆਪਣੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਲੁਕੋ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਹਰਜੋਤ ਮੂੰਹ ਅੱਡ ਕੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਦੁੱਧ ਚਿੱਟੇ ਮੰਮੇ ਉਸਦੀ ਉਮੀਦ ਤੋਂ ਉਲਟ ਪੂਰੇ ਕਸਵੇਂ ਸਨ
ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਸੀ ਕਿ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਵਾਂਗ ਇਹ ਵੀ ਢਲਕਵੇਂ ਜਿਹੇ ਹੋਣਗੇ ਪਰ ਏਨਾਂ ਦੀ ਕਸਾਵਟ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਏਨਾਂ ਲਈ ਬ੍ਰਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਮੰਮਿਆਂ ਦਾ ਉਭਾਰ ਦੇਖ ਕੇ ਇਉਂ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣ
ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਗੁਲਾਬੀ ਨਿੱਪਲ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਤੇ ਇੱਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਦੱਬ ਦੱਬ ਕੇ ਇਵੇਂ ਚੂਸਣ ਲੱਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਦੁੱਧ ਕੱਢ ਪੀ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ਸੁਖਜੀਤ ਵੀ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਦਾ ਸਪ੍ਰਸ਼ ਪਾਉਂਦੀ ਹੀ ਆਹਹਹ ਆਹਹਹ ਸ਼ੀਈਈਈ ਸ਼ੀਈਈਈ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕੱਢ ਸਿਸਕਣ ਲੱਗੀ
ਮਸਤੀ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਢੇਰ ਸਾਰਾ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਫੁੱਦੀ ਰਸ ਦੀ ਮਿੰਨੀ ਮਿੰਨੀ ਖੁਸ਼ਬੋ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਫੈਲਣ ਲੱਗੀ ਸੀ ਹਰਜੋਤ ਵਾਰੋ ਵਾਰੀ ਦੋਵੇਂ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਚੂਸ ਚੂਸ ਲਾਲ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਸੁਖਜੀਤ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਤਾਂਹ ਖਿੱਚ ਕੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ ਉਹਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਦਿੰਦੀ ਆ
ਹਰਜੋਤ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਏਦਾਂ ਚੂਸਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਏਨਾਂ ਨੂੰ ਚੱਬ ਚੱਬ ਖਾ ਜਾਵੇਗਾ ਆਪਣਾ ਇੱਕ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹੋਇਆ ਹਰਜੋਤ ਦੂਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖੋਲ ਕੱਛੀ ਚ ਹੱਥ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ
ਹੱਥ ਪਾਉਂਦੇ ਹੀ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਘੁੰਗਰਾਲੇ ਵਾਲ ਫੁੱਦੀ ਰਸ ਚ ਭਿੱਜੇ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਏ ਹਰਜੋਤ ਆਪਣੀ ਵਿਚਲੀ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਛੌਲਾ ਮਸਲਣ ਲੱਗਿਆ
ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਏਨੀਂ ਅੱਗ ਚੜ ਗਈ ਕਿ ਉਹ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਸਿਰ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵੱਲ ਧੱਕਣ ਲੱਗੀ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਵਾਲਾ ਵਿੱਚ ਘਿਰੀ ਫੁੱਦੀ ਅਜੀਬ ਲੱਗੀ ਵੈਸੇ ਵੀ ਅੱਜ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਨੰਗੀ ਫੁੱਦੀ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ ਪਰ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਘਿਰੀ ਫੁੱਦੀ ਚੱਜ ਨਾਲ ਨਜ਼ਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਆ ਰਹੀ ਸੀ
ਉਸਨੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਸਣੇ ਕੱਛੀ ਉਤਾਰ ਮਾਰੀ ਹਰਜੋਤ ਜਦੋਂ ਗੰਦੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਵੇਖਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਚਿੱਤ ਕਰਦਾ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਉਹ ਵੀ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਚੂਸਵਾਏਗਾ ਤੇ ਨਾਲ ਫੁੱਦੀ ਚੱਟੇਗਾ
ਪਰ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇਖ ਕੇ ਉਸਨੇ ਮਨ ਬਦਲ ਲਿਆ ਸੁਖਜੀਤ ਪੂਰੀ ਤੜਪ ਰਹੀ ਸੀ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਰਗੜ ਰਗੜ ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ
ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਇਉਂ ਲੱਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਚੋਂ ਜਾਨ ਨਿੱਕਲੀ ਹੋਵੇ ਉਸਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਆਕੜ ਗਿਆ ਤੇ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਹ ਬੈੱਡ ਤੇ ਬਾਹਵਾਂ ਫੈਲਾ ਕੇ ਚਿੱਤ ਹੋ ਗਈ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਸਕੂਨ ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਡੀਲ ਹੋਇਆ
ਪਰ ਹਰਜੋਤ ਅਜੇ ਪੂਰੇ ਸਰੂਰ ਵਿੱਚ ਸੀ ਉਹਨੇ ਆਪਣੀ ਜੀਨ ਲਾਹੀ ਤੇ ਨੰਗਾਂ ਹੋ ਹੱਥ ਚ ਲੰਨ ਫੜ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਗੋਡੇ ਲਾ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਕੋਲ ਲੈ ਗਿਆ
ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਦੀ ਹਾਲਤ ਚ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀਆਂ ਨਾਸਾਂ ਚ ਜਦੋਂ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਲੰਨ ਦੀ ਮਹਿਕ ਪਈ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗੇ ਲੰਨ ਦੇਖ ਉਸਨੇ ਮੂੰਹ ਘੁੰਮਾ ਲਿਆ ਸੰਗਦੀ ਹੋਈ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ ਹਰਜੋਤ ਪਲੀਜ਼ ਹਟੋ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਇਹ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਉ
ਹਰਜੋਤ- ਇੱਕ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਵੋ ਬਸ
ਸੁਖਜੀਤ- ਛੀ ਮੈਨੂੰ ਕਚਿਆਣ ਆਉਂਦੀ ਆ ਹਟੋ
ਹਰਜੋਤ- ਪਰ ਸੁਖਜੀਤ ਮੇਰਾ ਮਨ ਏ ਬੜਾ
ਸੁਖਜੀਤ- ਪਰ ਹਰਜੋਤ ਮੈਂ ਕਦੇ ਇਹ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਤੁਸੀਂ ਹਟੋ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਰਮ ਆਉਂਦੀ ਏ
ਹਰਜੋਤ- ਸ਼ਰਮ ਕਾਹਦੀ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਚ ਕੀ ਲੁਕਿਆ
ਸੁਖਜੀਤ- ਬਸ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਹੱਥ ਨਾਲ ਕਰ ਦਿੰਨੀਂ ਆਂ
ਹਰਜੋਤ ਮੰਨ ਗਿਆ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਮਿਲਣੀ ਵਿੱਚ ਤੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਅੱਜ ਉਸ ਲਈ ਦੋ ਵੀ ਹੋਇਆ ਬਹੁਤ ਸੀ ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਕੰਬਦੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਲੰਨ ਫੜਿਆ ਇੰਨਾਂ ਗਰਮ ਭਾਰੀ ਲੰਨ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਚ ਹੀ ਨਹੀਂ ਆ ਰਹਾ ਸੀ
ਉਸਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਸ ਹੇਠਾਂ ਖਿੱਚਿਆ ਤੇ ਲਾਲ ਟਮਾਟਰ ਜਿਹਾ ਟੋਪਾ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲ ਚਮਕ ਗਿਆ ਸੁਖਜੀਤ ਇਕਟਕ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਰਹੀ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਰੱਖ ਮੁੱਠ ਮਾਰਨੀ ਸ਼ੂਰੂ ਕੀਤੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਚੱਲਣ ਲੱਗਿਆ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਹਟਾ ਲਿਆ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਰੰਗ ਲਿਆਈ ਤੇ ਲੰਨ ਨੇ ਗਰਮ ਲਾਵਾ ਉੱਗਲ ਦਿੱਤਾ ਇੱਕ ਪਿਚਕਾਰੀ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਢਿੱਡ ਤੇ ਡਿੱਗੀ ਬਾਕੀ ਗਰਮ ਗਰਮ ਮਾਲ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਹੱਥ ਤੇ ਪੈਰ ਗਿਆ
ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਨੇੜੇ ਪਈ ਆਪਣੀ ਕੱਛੀ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਸਾਫ ਕਰ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਲੰਨ ਤੇ ਫਿਰ ਢਿੱਡ ਵੀ ਸਾਫ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਦੋਵੇਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਮੁਸਕੁਰਾਏ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਹਰਜੋਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਲੇਟ ਗਈ
ਸੁਖਜੀਤ- ਮੈਂ ਰੱਬ ਤੋਂ ਕਦੋਂ ਦੀ ਪਿਆਰ ਮੰਗਦੀ ਸੀ ਪਰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਪਿਆਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੀ ਫਿਰਦਾ
ਹਰਜੋਤ- ਰੱਬ ਤੋਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਮੰਗਿਆ ਏ ਤੈਨੂੰ ਸੁਖਜੀਤ ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਨੀਂ ਹੋਣ ਦੇਣਾ
ਸੁਖਜੀਤ- ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਦੂਰ ਆਈ ਲਵ ਯੂ ਮੇਰੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਹਰਜੋਤ ਦੀ ਗੱਲ ਚੁੰਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ
ਦੋਵੇਂ ਇਵੇਂ ਹੀ ਪਿਆਰ ਮੁਹੱਬਤ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਫੋਨ ਵੱਜਦਾ ਸੁਖਜੀਤ ਉਸ ਵੱਲ ਵੇਖਦੀ ਹੈ ਹਰਜੋਤ ਦੱਸਦਾ ਮੰਮੀ ਦਾ ਫੋਨ ਏ ਸੁਖਜੀਤ ਥੋੜਾ ਘਬਰਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਹਰਜੋਤ- ਹੈਲੋ ਹਾਂਜੀ ਮੰਮੀ
ਪੰਮੀ- ਹੈਲੋ ਹਰਜੋਤ ਪੁੱਤ ਸਾਨੂੰ ਲੈ ਜਾ ਆ ਕੇ ਪੁੱਤ ਸ਼ਾਮ ਹੋ ਰਹੀ ਆ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮ ਵੀ ਦੇਖਣੇ ਆ ਕੇ
ਹਰਜੋਤ- ਹਾਂਜੀ ਮੰਮੀ ਮੈਂ ਆਇਆ ਬਸ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਫੋਨ ਕੱਟ ਕੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੁਖਜੀਤ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਉਣ ਲੱਗੀ ਹੈ
ਹਰਜੋਤ- ਏਨੀਂ ਕਾਹਲੀ
ਸੁਖਜੀਤ- ਹੋਰ ਕੀ ਇੱਥੇ ਥੋੜਾ ਰਹਿਣਾਂ
ਹਰਜੋਤ- ਤੂੰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਬਣ ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਰੱਖ ਲਵਾਂਗੇ
ਸੁਖਜੀਤ- ਇਹੋ ਮਜ਼ਾਕ ਸੁਝ ਰਿਹਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤਾਂ ਮੈਂ ਮੰਮੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਕੱਪੜੇ ਬਦਲਨੇ ਨੇ ਐਵੇਂ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਕਰੇ ਮੰਮੀ
ਹਰਜੋਤ ਹਾਮੀਂ ਭਰਦਾ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਆਪਣੀ ਬ੍ਰਾ ਪੈਂਟੀ ਚੁੰਨੀ ਚ ਲਪੇਟ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਚੁੰਮ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਭੱਜਦੀ ਹੈ
ਹਰਜੋਤ ਪਿੱਛੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਦਿੰਦਾ- ਬ੍ਰਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵੀ ਮੰਮੇ ਜੱਚਦੇ ਨੇ
ਸੁਖਜੀਤ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੀ ਤੇ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਹਰਜੋਤ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਇਵੇਂ ਹੀ ਦਿਨ ਢਲ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਰਾਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਅੱਜ ਦਾ ਦਿਨ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਰੰਗ ਨਵਾਂ ਮੋੜ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਹੈ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਇਹ ਮੋੜ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿੱਥੇ ਲਿਜਾ ਕੇ ਖੜੇ ਕਰੇਗਾ
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ- ਹਰਜੋਤ ਕਦੋਂ ਦਾ ਬਾਹਰ ਖੜਾ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਵੇਟ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਨਵਾਂ ਨਵਾਂ ਦਿਲ ਲੱਗਿਆ ਸੀ ਉਸ ਤੋਂ ਸਬਰ ਨੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਵੀ ਜਾਗ ਜਾਗ ਕੇ ਕੱਟੀ ਸੀ ਤੇ ਹੁਣ ਆਪਣੀ ਨਿਗਾ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਟਿਕਾਈਂ ਖੜਾ ਸੀ
ਕਾਫੀ ਲੰਮੀ ਉਡੀਕ ਮਗਰੋਂ ਸੁਖਜੀਤ ਘਰੋਂ ਨਿੱਕਲਦੀ ਹੈ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ 5 ਕੁ ਮਿੰਟ ਹੀ ਹੋਏ ਸਨ ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਘੰਟਿਆਂ ਜਿਹਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਉਹੀ ਸਕੂਲ ਵਾਲੀ ਡਰੈੱਸ ਨੀਲੀ ਸਲਵਾਰ ਚਿੱਟੀ ਕਮੀਜ਼ ਤੇ ਨੀਲੀ ਚੁੰਨੀ ਲਈ ਸੀ ਚੁੰਨੀ ਨਾਲ ਮੰਮੇ ਲੁਕੋਈਂ ਸੁਖਜੀਤ ਹਰਜੋਤ ਵੱਲ ਵੇਖ ਪਿਆਰੀ ਜਿਹੀ ਸਮਾਇਲ ਦਿੰਦੀ ਘਰੋਂ ਨਿੱਕਲ ਇਧਰ ਉਧਰ ਵੇਖ ਸਿੱਧੀ ਹਰਜੋਤ ਕੋਲ ਜਾਂ ਖੜਦੀ ਹੈ
ਹਰਜੋਤ- ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਕੋਈ ਵੇਖ ਲਵੇਗਾ
ਸੁਖਜੀਤ- ਵੇਖ ਲਵੇ ਜਿੰਨੇ ਵੇਖਣਾ ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ ਡਰਦੀ ਨੀਂ ਮੈਂ
ਇਹ ਕਹਿ ਸੁਖਜੀਤ ਚੁੰਨੀ ਗਲ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ ਸੂਟ ਦੀਆਂ ਬਾਹਵਾਂ ਚੜਾਉਣ ਦੀ ਐਕਟਿੰਗ ਕਰਦੀ ਏ
ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਸੂਟ ਵਿੱਚ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਨਿੱਪਲਾਂ ਦੇ ਦਾਣੇ ਦਿੱਸ ਪੈਂਦੇ ਹਨ
ਹਰਜੋਤ- ਹਾਏ ਏਨਾਂ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਏਂ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕਹਿਣ ਤੇ ਬ੍ਰਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਾਈ
ਏਨਾਂ ਕਹਿ ਹਰਜੋਤ ਅੰਗੂਠੇ ਤੇ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਨਿੱਪਲ ਮਸਲ ਦਿੰਦਾ
ਸੁਖਜੀਤ- ਆਹਹਹ ਸ਼ੀਈਈਈ ਆਈਈਈ ਆਹਹਹ
ਸਿਸਕੀ ਲੈਂਦੀ ਹੋਈ ਸੰਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਉਸਦੇ ਨਿੱਪਲ ਪੂਰੇ ਤਣ ਕੇ ਉਭਰ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਨੀਵੀਂ ਪਾ ਕੇ ਤੁਰਨ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਕਿ ਹਰਜੋਤ ਰੋਕ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ
ਹਰਜੋਤ- ਅੱਜ ਜਲਦੀ ਆ ਜਾਵੀਂ ਸਕੂਲੋਂ ਮੈਂ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਵੇਟ ਕਰੂਗਾ
ਸੁਖਜੀਤ ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਹਿਲਾਉਂਦੀ ਆਪਣੇ ਤਣੇ ਵੇ ਨਿੱਪਲ ਚੁੰਨੀ ਉਹਲੇ ਕਰ ਸਕੂਲ ਵੱਲ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਉਧਰ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਖਾਲੀ ਟਾਇਮ ਦੋਰਾਨ
ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਸਹੇਲੀ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਛੇੜ ਰਹੀ ਏ
ਸਹੇਲੀ- ਅੱਜ ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਤਿੱਖੇ ਕਰ ਬ੍ਰਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਉਂ ਆਈ ਏ
ਸੁਖਜੀਤ- ਉਸਦੀ ਨੋਕਝੋੰਕ ਨੂੰ ਟਾਲ ਮਟੋਲਦੀ ਨਹੀਂ ਬਸ ਐਵੀਂ ਪਿੱਠ ਤੇ ਸਕਰੈਚ ਜਿਹੇ ਪੈਗੇ ਸੀ
ਸਹੇਲੀ- ਰਹਿਣ ਦੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਮੁੰਡਿਆ ਨੂੰ ਦਿਖਾ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਲਾਉਣ ਨੂੰ ਫਿਰਦੀ ਏਂ ਤੂੰ
ਸੁਖਜੀਤ- ਚੱਲ ਨੀਂ ਐਂਵੀ ਬਕਵਾਸ ਕਰੀਂ ਜਾਂਦੀ ਏਂ
ਉਦੋਂ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਲਾਸ ਦਾ ਮੁੰਡਾ ਜੋ ਉਸਦੀ ਸਹੇਲੀ ਦਾ ਬੁਆਏਫਰੈਂਡ ਸੀ ਆ ਕੇ ਬੋਲਦਾ- ਕੱਲ ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਸੀ ਤੈਨੂੰ ਚੰਡੋਲ ਤੇ ਚੜ ਬੜੀਆਂ ਕੂਕਾਂ ਚਾਂਗਾਂ ਮਾਰ ਰਹੀ ਸੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਘਬਰਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਤੇ ਇਸਨੂੰ ਹਰਜੋਤ ਤੇ ਉਸਦੀ ਚੋਲ ਮੋਲ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਦਿਸ ਗਈ ਚੁੱਪ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ
ਸਹੇਲੀ ਬੋਲਦੀ ਹੈ- ਅੱਛਾ ਹੋਰ ਕੀ ਵੇਖਿਆ ਤੂੰ ਇਹਦੇ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਬਹੁਤ ਐ
ਮੁੰਡਾ- ਖਚਰੀ ਹਾਸੀ ਹੱਸਦਿਆਂ ਨਾਂਹ ਹੋਰ ਤਾਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਸ ਥੋੜੀ ਜਿਹੀ ਦੇਖੀ ਸੀ ਨਾਲ ਇਹਦੇ ਤਗੜਾ ਜਿਹਾ ਮੁੰਡਾ ਸੀ
ਸਹੇਲੀ- ਆਹੋ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਇਹ ਕਟਰੀਨਾ ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਤਾਂ ਹੈ ਪਰ ਜਿੰਨੀ ਇਹਦੇ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਏ ਮੁੰਡਾ ਤਗੜਾ ਜਿਹਾ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ ਪਰ ਹੋਣਾ ਕੋਣ ਇਹਦੇ ਨਾਲ ਭਰਾ ਹੀ ਹੋਊ ਦੋਵੇਂ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਮਜ਼ਾਕ ਕਰਨ ਲੱਗਦੇ ਹਨ
ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਬੁਰਾ ਤਾਂ ਲੱਗਿਆ ਪਰ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੀ ਪ੍ਰੇਮ ਲੀਲਾ ਕਿਸੇ ਦੇ ਨਜ਼ਰੀਂ ਨਹੀਂ ਪਈ ਇਸ ਮਜ਼ਾਕ ਦੀ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਆਦਤ ਪੈ ਗਈ ਹੈ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੀ ਉਹ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ ਸਗੋਂ ਹੁਣ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਸਕੂਲ ਦੇ ਹਾਫ ਟਾਇਮ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਸੀ ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਹਰਜੋਤ ਦੀਆਂ ਬਾਹਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਪਟ ਸਕੇ ਏਹੀ ਸੋਚਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਜਿਵੇਂ ਤਿਵੇਂ ਕਰਕੇ ਹਾਫ ਟਾਇਮ ਹੁੰਦੇ ਹੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਆਫਿਸ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਧੱਕ ਧੱਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤੇ ਸੀਨਾਂ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਏਦਾਂ ਝੂਠ ਬੋਲ ਕੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਗਈ ਸੀ ਉਪਰੋਂ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਇੱਕ ਨੰਬਰ ਦਾ ਠਰਕੀ ਬੁੱਢਾ ਸੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਆਫਿਸ ਬਾਹਰ ਖੜ ਕੇ- ਮੇਂ ਆਈ ਕਮ ਇਨ ਸਰ
ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ- ਆਪਣੀਆਂ ਫਾਈਲਾਂ ਚ ਉਲਝਿਆ ਹੋਇਆ- ਆਉ ਆਉ ਬੱਚੇ
ਸੁਖਜੀਤ- ਡਰਦੀ ਡਰਦੀ ਸਰ ਮੈਨੂੰ ਘਰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕੰਮ ਹੈ ਛੁੱਟੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ
ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ- ਸੁਖਜੀਤ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਚੁੱਕ ਕੇ ਵੇਖਦਾ ਉਸਦੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋ ਰਹੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਥੁੱਕ ਗਟਕ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਕੋਣ ਆਇਆ ਲੈਣ ਬੁਲਾਉ ਜਰਾਂ
ਸੁਖਜੀਤ ਘਬਰਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਝੂਠ ਬੋਲ ਕੇ ਫਸ ਗਈ ਇਸਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਬੁਖਾਰ ਦਾ ਬਹਾਨਾ ਚੰਗਾ ਸੀ
ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ- ਚਲੋ ਬੁਲਾਉ ਬੇਟਾ ਟਾਇਮ ਨਹੀਂ
ਸੁਖਜੀਤ- ਰੋਣ ਹਾਕੀ ਹੋ ਕੇ ਸਰ ਕੋਈ ਆਇਆ ਨਹੀਂ ਐਕਚੁਲੀ ਮੇਰੇ ਮੰਮਾ ਬੀਮਾਰ ਸਨ ਸਵੇਰੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਹਾਫ ਟਾਇਮ ਬਾਅਦ ਆ ਜਾਵੀਂ
ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ- ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਘੂਰਦਾ ਹੋਇਆ ਹਾਂ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨ ਲਿਖ ਕੇ ਦੇ ਜਾਉ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਤੁਸੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ
ਸੁਖਜੀਤ- ਸਮਾਇਲ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਥੈਂਕ ਯੂ ਸਰ
ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਆਪਣੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਘੁੱਟਦਾ ਹੋਇਆ ਆਹਹਹ ਹਾਂ ਹਾਂ ਜਾਉ ਜਾਉ
ਸੁਖਜੀਤ ਬਾਹਰ ਆ ਕੇ ਹੋਰ ਖਿੜ ਖਿੜ ਕਰਨ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਕਿ ਐਨੀ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਛੁੱਟੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਏ ਪਰ ਇਹ ਛੁੱਟੀ ਉਸਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੇ ਦਵਾਈ ਸੀ ਨਾਂ ਕਿ ਬਹਾਨਿਆਂ ਨੇ ਇਸੇ ਸੁਖਜੀਤ ਚ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਵੀ ਨੱਚ ਰਹੇ ਸਨ
ਸੁਖਜੀਤ ਆਪਣੇ ਮਾਹੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਤਾਂਘ ਵਿੱਚ ਕਦੋਂ ਸਕੂਲੋਂ ਨਿੱਕਲੀ ਉਸਦੇ ਚੇਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਉਸਦਾ ਚੇਤਾ ਉਦੋਂ ਖੁੱਲਿਆ ਜਦੋਂ ਘਰ ਵਾਲੇ ਸੁੰਨੇ ਰਾਹ ਤੇ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਬਾਹੋਂ ਫੜ ਖਿੱਚਿਆ
ਸੁਖਜੀਤ- ਹੜਬੜਾ ਗਈ- ਹਾਏ ਕੋਣ ਆ
ਹਰਜੋਤ- ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ- ਹੋਣਾ ਕੋਣ ਏ ਮੈਂ ਹੀ ਹਾਂ
ਸੁਖਜੀਤ- ਹਰਜੋਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਮੁੱਕੀਆਂ ਮਾਰਦੀ ਹੋਈ- ਐਵੇਂ ਡਰਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਚਲੋ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਆ ਨਾ ਜਾਵੇ
ਹਰਜੋਤ- ਜਾਣਾ ਕਿੱਥੇ ਏ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਇਧਰ ਆਪਣੇ 2 ਹੀ ਤਾਂ ਘਰ ਨੇ ਇਸ ਸਾਈਡ
ਸੁਖਜੀਤ- ਪਰ ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੇਖ ਲਿਆ
ਹਰਜੋਤ- ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਤੂੰ ਉਧਰ ਰੁੱਖਾਂ ਉਹਲੇ ਚੱਲ
ਦੋਵੇਂ ਸੰਘਣੇ ਰੁੱਖਾਂ ਉਹਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ
ਰੁੱਖਾਂ ਉਹਲੇ ਸੁਖਜੀਤ ਬੇਸਬਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਹਰਜੋਤ ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਮਿਲਾ ਕੇ ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਚੁੰਮ ਕੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ ਉਹਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਰੱਖਦਾ
ਸੁਖਜੀਤ ਕਿਸੇ ਭੁੱਖੇ ਵਾਂਗ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਚੱਬ ਚੱਬ ਕੇ ਖਾਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਲੱਗਣ ਲੱਗਾ ਜਿਵੇਂ ਅੱਜ ਉਹਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਦੀ ਖੈਰ ਨਹੀਂ ਹਰਜੋਤ ਮਨ ਚ ਸੋਚ ਹੀ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਅੱਜ ਇਹਨੂੰ ਹੋਇਆਂ ਕੀ ਹੈ ਉਦੋਂ ਹੀ ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਹੱਥ ਹਰਜੋਤ ਦੀ ਲੌਅਰ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਮੁੱਠੀ ਵਿੱਚ ਕੱਸ ਲਿਆ
ਹਰਜੋਤ ਆਪਣੇ ਲੰਨ ਤੇ ਹੱਥ ਪਾਉਂਦੇ ਹੀ ਜੋਸ਼ ਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਹੁਣ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਵੀ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਚੱਲਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ਬਿਨਾਂ ਬ੍ਰਾ ਤੋਂ ਕੂਲੇ ਕੂਲੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਬਣ ਘੁੱਟਣ ਚ ਅਲੱਗ ਹੀ ਸਵਾਦ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਨਾਲੇ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਲੰਨ ਦੀ ਮੁੱਠ ਮਾਰੀ ਜਾਵੇ ਨਾਲੇ ਕਦੇ ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਕਦੇ ਬੁੱਲ ਚੂਸੀ ਜਾਵੇ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ ਸੁਖਜੀਤ ਨਾਲੋਂ ਤੋੜ ਕੇ ਸਿੱਧਾ ਸੂਟ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੀ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਜਾ ਟਿਕਾਏ....inst - raa_vn321
ਤੁਸੀ ਪਿੱਛਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਪੜਿਆ ਸੁਖਜੀਤ ਲਈ ਇਹ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਸੀ ਪਰ ਕੁਝ ਸਕਿੰਟਾਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਵੀ ਸਾਥ ਦਿੰਦੀ ਹੋਈ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਹੇਠਲਾ ਬੁੱਲ ਚੂਸਦੀ ਹੋਈ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ..
ਅੱਗੇ ਪੜੋ
ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸ਼ੀਈਈਈ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਹੀ ਘੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਮਸਤੀ ਵਿੱਚ ਸੁਖਜੀਤ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਵਾਂ ਹਰਜੋਤ ਦੀ ਗਰਦਨ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਹਰਜੋਤ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਕੱਢ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਚਾਅ ਨਾਲ ਚੂਸ ਚੂਸ ਹਰਜੋਤ ਦੀਆਂ ਲਾਰਾਂ ਪੀਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ
ਹਰਜੋਤ ਆਪਣੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੋਂ ਘੁੰਮਾ ਕੇ ਉਸਦੇ ਲੱਕ ਤੇ ਫੇਰਦਾ ਹੋਇਆ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅੰਦਰੋਂ ਅੰਦਰੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਦਾ ਸਾਈਜ਼ ਮਾਪਦਾ ਹੋਇਆਂ ਚੌਂਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਇੰਨੇਂ ਵੱਡੇ ਮੰਮੇ ਹੋਣਗੇ ਇਹ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪੋਲੇ ਪੋਲੇ ਜਿਹੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਬਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਚਾਨਕ ਉਹ ਆਪਣਾ ਖੱਬਾ ਹੱਥ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਟਾਈਟ ਸਲਵਾਰ ਵਿੱਚ ਫਸਾ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਪੈਂਟੀ ਉਪਰੋਂ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਉਂਗਲੀਆਂ ਘੁੰਮਾਉਣ ਲੱਗਦਾ
ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਫੀਲ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਸੰਘਣੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਪਾਣੀ ਛੱਡਣ ਲੱਗੀ ਹੈ ਉਹ ਉਪਰੋਂ ਹੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਉਂਗਲੀਆਂ ਫੇਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ
ਜਦੋਂ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਪਾਇਆ ਉਸਨੂੰ ਥੋੜਾ ਅਜੀਬ ਜਿਹਾ ਲੱਗਾ ਪਰ ਉਸਦੀ ਉਂਗਲਾਂ ਦੀ ਸਰਸਰਾਹਟ ਨੇ ਅਲੱਗ ਜਿਹਾ ਸਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਸੋ ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਸੀ ਹੇਠੋਂ ਉਸਨੂੰ ਚਿੱਤੜਾਂ ਦੀ ਦਰਾੜ ਵਿੱਚ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਲੰਨ ਠੋਕਰ ਮਾਰਦਾ ਫੀਲ ਹੁੰਦਾ
ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਹ ਆਪਣਾ ਲੱਕ ਹਿਲਾ ਹਿਲਾ ਕੇ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਲੰਨ ਤੇ ਚਿੱਤੜ ਰਗੜਨ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਹਰਜੋਤ ਕਿੱਸ ਤੋੜਦਾ ਹੋਇਆ ਮੂੰਹੋਂ ਸਵਾਦ ਭਰੀ ਆਹ ਕੱਢਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਘੁੱਟ ਕੇ ਜੱਫੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਸੁਖਜੀਤ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਹਿੱਕ ਨਾਲ ਘੁੱਟ ਲੈਂਦੀ ਹੈ
ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਚੰਡੋਲ ਹੌਲੀ ਹੁੰਦਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਇਹ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਦਾ ਪਾਉਂਦੇ ਕਿ ਕਿੰਨੇ ਟਾਇਮ ਤੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਇਹ ਖੇਲ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਦੋਵੇਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕੱਪੜੇ ਸੈੱਟ ਕਰਕੇ ਚੰਡੋਲ ਰੁਕਦੇ ਹੀ ਉੱਤਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ
ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆ ਮਾਵਾਂ ਕੋਲੋਂ ਨਿੱਕਲਿਆਂ ਇੱਕ ਘੰਟਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸੀ ਦੇਰ ਨਾਂ ਕਰਦਿਆਂ ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਘਰ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਏ ਸਾਰੇ ਰਸਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਪੱਟ ਤੇ ਰੱਖ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਗੱਲ ਕਰੇ ਆਪਣੀਆਂ ਹੀ ਸੋਚਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਕਦੋਂ ਘਰ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਉਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਪਾਉਂਦੀ ਬੁਲਟ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਸੁਖਜੀਤ ਘਰ ਜਾਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਕਿ ਹਰਜੋਤ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਆਪਣੇ ਘਰ ਅੰਦਰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਅੰਦਰੋਂ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਗੋਦੀ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕ ਕੇ ਆਪਣੇ ਬੈੱਡਰੂਮ ਚ ਲਿਜਾ ਕੇ ਬੈੱਡ ਤੇ ਸੁੱਟ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੇਠਾਂ ਦੱਬ ਕੇ ਹਲਕਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗਦਾ
ਸੁਖਜੀਤ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਹਰਜੋਤ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਕੇ ਸੱਪ ਵਾਂਗੂੰ ੳਹਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਹਰਜੋਤ ਆਪਣੀ ਟੀ-ਸ਼ਰਟ ਉਤਾਰ ਪਰਾਂ ਮਾਰਦਾ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਸੂਟ ਨੂੰ ਹੱਥ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਸੁਖਜੀਤ ਉਸਨੂੰ ਰੁਕਣ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਪਲਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਹਰਜੋਤ ਸਮਝ ਜਾਂਦਾ ਕਿ ਟਾਈਟ ਸੂਟ ਉਤਾਰਨ ਲਈ ਇਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੋਂ ਜਿੱਪ ਖੋਲਣੀ ਪਵੇਗੀ ਚਰਰਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਜਿੱਪ ਖੁੱਲਦੀ ਹੈ ਤੇ ਹਰਜੋਤ ਸਾਹਮਣੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਅੱਧ ਨੰਗੀ ਪਿੱਠ ਜਿਸ ਤੇ ਚਿੱਟੀ ਬ੍ਰਾ ਦੀ ਸਟਰੈਪ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਸੀ
ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਹਲਕੇ ਜਿਹੇ ਬ੍ਰਾ ਸਟਰੈਪ ਖੋਲੀ ਤੇ ਬ੍ਰਾ ਦੇ ਕਸਾਵ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਚੋਂ ਆਹ ਨਿੱਕਲਦੀ ਹੈ ਸ਼ਾਇਦ ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਆਰਾਮ ਮਿਲਿਆ ਹੋਣਾ
ਹਰਜੋਤ ਦੇਰ ਨਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਪਲਟਾ ਕੇ ਉਸਦਾ ਕਮੀਜ਼ ਕੱਢ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਢਿੱਲੀ ਹੋਈ ਬ੍ਰਾ ਚ ਲੁਕੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਜਮਾ ਲੈਂਦਾ ਤੇ ਹਲਕੀ ਹਲਕੀ ਮਸਾਜ ਕਰਦਾ ਕਰਦਾ ਭਰਾ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਲਹਿਰਾ ਕੇ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦਾ
ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਨੰਗੀ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਸੁਖਜੀਤ ਸੰਗਦੀ ਹੋਈ ਆਪਣੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਲੁਕੋ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਹਰਜੋਤ ਮੂੰਹ ਅੱਡ ਕੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਦੁੱਧ ਚਿੱਟੇ ਮੰਮੇ ਉਸਦੀ ਉਮੀਦ ਤੋਂ ਉਲਟ ਪੂਰੇ ਕਸਵੇਂ ਸਨ
ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਸੀ ਕਿ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਵਾਂਗ ਇਹ ਵੀ ਢਲਕਵੇਂ ਜਿਹੇ ਹੋਣਗੇ ਪਰ ਏਨਾਂ ਦੀ ਕਸਾਵਟ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਏਨਾਂ ਲਈ ਬ੍ਰਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਮੰਮਿਆਂ ਦਾ ਉਭਾਰ ਦੇਖ ਕੇ ਇਉਂ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣ
ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਗੁਲਾਬੀ ਨਿੱਪਲ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਤੇ ਇੱਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਦੱਬ ਦੱਬ ਕੇ ਇਵੇਂ ਚੂਸਣ ਲੱਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਦੁੱਧ ਕੱਢ ਪੀ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ਸੁਖਜੀਤ ਵੀ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਦਾ ਸਪ੍ਰਸ਼ ਪਾਉਂਦੀ ਹੀ ਆਹਹਹ ਆਹਹਹ ਸ਼ੀਈਈਈ ਸ਼ੀਈਈਈ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕੱਢ ਸਿਸਕਣ ਲੱਗੀ
ਮਸਤੀ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਢੇਰ ਸਾਰਾ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਫੁੱਦੀ ਰਸ ਦੀ ਮਿੰਨੀ ਮਿੰਨੀ ਖੁਸ਼ਬੋ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਫੈਲਣ ਲੱਗੀ ਸੀ ਹਰਜੋਤ ਵਾਰੋ ਵਾਰੀ ਦੋਵੇਂ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਚੂਸ ਚੂਸ ਲਾਲ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਸੁਖਜੀਤ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਤਾਂਹ ਖਿੱਚ ਕੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ ਉਹਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਦਿੰਦੀ ਆ
ਹਰਜੋਤ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਏਦਾਂ ਚੂਸਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਏਨਾਂ ਨੂੰ ਚੱਬ ਚੱਬ ਖਾ ਜਾਵੇਗਾ ਆਪਣਾ ਇੱਕ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹੋਇਆ ਹਰਜੋਤ ਦੂਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖੋਲ ਕੱਛੀ ਚ ਹੱਥ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ
ਹੱਥ ਪਾਉਂਦੇ ਹੀ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਘੁੰਗਰਾਲੇ ਵਾਲ ਫੁੱਦੀ ਰਸ ਚ ਭਿੱਜੇ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਏ ਹਰਜੋਤ ਆਪਣੀ ਵਿਚਲੀ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਛੌਲਾ ਮਸਲਣ ਲੱਗਿਆ
ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਏਨੀਂ ਅੱਗ ਚੜ ਗਈ ਕਿ ਉਹ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਸਿਰ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵੱਲ ਧੱਕਣ ਲੱਗੀ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਵਾਲਾ ਵਿੱਚ ਘਿਰੀ ਫੁੱਦੀ ਅਜੀਬ ਲੱਗੀ ਵੈਸੇ ਵੀ ਅੱਜ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਨੰਗੀ ਫੁੱਦੀ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ ਪਰ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਘਿਰੀ ਫੁੱਦੀ ਚੱਜ ਨਾਲ ਨਜ਼ਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਆ ਰਹੀ ਸੀ
ਉਸਨੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਸਣੇ ਕੱਛੀ ਉਤਾਰ ਮਾਰੀ ਹਰਜੋਤ ਜਦੋਂ ਗੰਦੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਵੇਖਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਚਿੱਤ ਕਰਦਾ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਉਹ ਵੀ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਚੂਸਵਾਏਗਾ ਤੇ ਨਾਲ ਫੁੱਦੀ ਚੱਟੇਗਾ
ਪਰ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇਖ ਕੇ ਉਸਨੇ ਮਨ ਬਦਲ ਲਿਆ ਸੁਖਜੀਤ ਪੂਰੀ ਤੜਪ ਰਹੀ ਸੀ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਰਗੜ ਰਗੜ ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ
ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਇਉਂ ਲੱਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਚੋਂ ਜਾਨ ਨਿੱਕਲੀ ਹੋਵੇ ਉਸਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਆਕੜ ਗਿਆ ਤੇ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਹ ਬੈੱਡ ਤੇ ਬਾਹਵਾਂ ਫੈਲਾ ਕੇ ਚਿੱਤ ਹੋ ਗਈ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਸਕੂਨ ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਡੀਲ ਹੋਇਆ
ਪਰ ਹਰਜੋਤ ਅਜੇ ਪੂਰੇ ਸਰੂਰ ਵਿੱਚ ਸੀ ਉਹਨੇ ਆਪਣੀ ਜੀਨ ਲਾਹੀ ਤੇ ਨੰਗਾਂ ਹੋ ਹੱਥ ਚ ਲੰਨ ਫੜ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਗੋਡੇ ਲਾ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਕੋਲ ਲੈ ਗਿਆ
ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਦੀ ਹਾਲਤ ਚ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀਆਂ ਨਾਸਾਂ ਚ ਜਦੋਂ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਲੰਨ ਦੀ ਮਹਿਕ ਪਈ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗੇ ਲੰਨ ਦੇਖ ਉਸਨੇ ਮੂੰਹ ਘੁੰਮਾ ਲਿਆ ਸੰਗਦੀ ਹੋਈ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ ਹਰਜੋਤ ਪਲੀਜ਼ ਹਟੋ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਇਹ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਉ
ਹਰਜੋਤ- ਇੱਕ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਵੋ ਬਸ
ਸੁਖਜੀਤ- ਛੀ ਮੈਨੂੰ ਕਚਿਆਣ ਆਉਂਦੀ ਆ ਹਟੋ
ਹਰਜੋਤ- ਪਰ ਸੁਖਜੀਤ ਮੇਰਾ ਮਨ ਏ ਬੜਾ
ਸੁਖਜੀਤ- ਪਰ ਹਰਜੋਤ ਮੈਂ ਕਦੇ ਇਹ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਤੁਸੀਂ ਹਟੋ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਰਮ ਆਉਂਦੀ ਏ
ਹਰਜੋਤ- ਸ਼ਰਮ ਕਾਹਦੀ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਚ ਕੀ ਲੁਕਿਆ
ਸੁਖਜੀਤ- ਬਸ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਹੱਥ ਨਾਲ ਕਰ ਦਿੰਨੀਂ ਆਂ
ਹਰਜੋਤ ਮੰਨ ਗਿਆ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਮਿਲਣੀ ਵਿੱਚ ਤੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਅੱਜ ਉਸ ਲਈ ਦੋ ਵੀ ਹੋਇਆ ਬਹੁਤ ਸੀ ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਕੰਬਦੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਲੰਨ ਫੜਿਆ ਇੰਨਾਂ ਗਰਮ ਭਾਰੀ ਲੰਨ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਚ ਹੀ ਨਹੀਂ ਆ ਰਹਾ ਸੀ
ਉਸਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਸ ਹੇਠਾਂ ਖਿੱਚਿਆ ਤੇ ਲਾਲ ਟਮਾਟਰ ਜਿਹਾ ਟੋਪਾ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲ ਚਮਕ ਗਿਆ ਸੁਖਜੀਤ ਇਕਟਕ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਰਹੀ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਰੱਖ ਮੁੱਠ ਮਾਰਨੀ ਸ਼ੂਰੂ ਕੀਤੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਚੱਲਣ ਲੱਗਿਆ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਹਟਾ ਲਿਆ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਰੰਗ ਲਿਆਈ ਤੇ ਲੰਨ ਨੇ ਗਰਮ ਲਾਵਾ ਉੱਗਲ ਦਿੱਤਾ ਇੱਕ ਪਿਚਕਾਰੀ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਢਿੱਡ ਤੇ ਡਿੱਗੀ ਬਾਕੀ ਗਰਮ ਗਰਮ ਮਾਲ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਹੱਥ ਤੇ ਪੈਰ ਗਿਆ
ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਨੇੜੇ ਪਈ ਆਪਣੀ ਕੱਛੀ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਸਾਫ ਕਰ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਲੰਨ ਤੇ ਫਿਰ ਢਿੱਡ ਵੀ ਸਾਫ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਦੋਵੇਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਮੁਸਕੁਰਾਏ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਹਰਜੋਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਲੇਟ ਗਈ
ਸੁਖਜੀਤ- ਮੈਂ ਰੱਬ ਤੋਂ ਕਦੋਂ ਦੀ ਪਿਆਰ ਮੰਗਦੀ ਸੀ ਪਰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਪਿਆਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੀ ਫਿਰਦਾ
ਹਰਜੋਤ- ਰੱਬ ਤੋਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਮੰਗਿਆ ਏ ਤੈਨੂੰ ਸੁਖਜੀਤ ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਨੀਂ ਹੋਣ ਦੇਣਾ
ਸੁਖਜੀਤ- ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਦੂਰ ਆਈ ਲਵ ਯੂ ਮੇਰੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਹਰਜੋਤ ਦੀ ਗੱਲ ਚੁੰਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ
ਦੋਵੇਂ ਇਵੇਂ ਹੀ ਪਿਆਰ ਮੁਹੱਬਤ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਫੋਨ ਵੱਜਦਾ ਸੁਖਜੀਤ ਉਸ ਵੱਲ ਵੇਖਦੀ ਹੈ ਹਰਜੋਤ ਦੱਸਦਾ ਮੰਮੀ ਦਾ ਫੋਨ ਏ ਸੁਖਜੀਤ ਥੋੜਾ ਘਬਰਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਹਰਜੋਤ- ਹੈਲੋ ਹਾਂਜੀ ਮੰਮੀ
ਪੰਮੀ- ਹੈਲੋ ਹਰਜੋਤ ਪੁੱਤ ਸਾਨੂੰ ਲੈ ਜਾ ਆ ਕੇ ਪੁੱਤ ਸ਼ਾਮ ਹੋ ਰਹੀ ਆ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮ ਵੀ ਦੇਖਣੇ ਆ ਕੇ
ਹਰਜੋਤ- ਹਾਂਜੀ ਮੰਮੀ ਮੈਂ ਆਇਆ ਬਸ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਫੋਨ ਕੱਟ ਕੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੁਖਜੀਤ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਉਣ ਲੱਗੀ ਹੈ
ਹਰਜੋਤ- ਏਨੀਂ ਕਾਹਲੀ
ਸੁਖਜੀਤ- ਹੋਰ ਕੀ ਇੱਥੇ ਥੋੜਾ ਰਹਿਣਾਂ
ਹਰਜੋਤ- ਤੂੰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਬਣ ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਰੱਖ ਲਵਾਂਗੇ
ਸੁਖਜੀਤ- ਇਹੋ ਮਜ਼ਾਕ ਸੁਝ ਰਿਹਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤਾਂ ਮੈਂ ਮੰਮੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਕੱਪੜੇ ਬਦਲਨੇ ਨੇ ਐਵੇਂ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਕਰੇ ਮੰਮੀ
ਹਰਜੋਤ ਹਾਮੀਂ ਭਰਦਾ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਆਪਣੀ ਬ੍ਰਾ ਪੈਂਟੀ ਚੁੰਨੀ ਚ ਲਪੇਟ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਚੁੰਮ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਭੱਜਦੀ ਹੈ
ਹਰਜੋਤ ਪਿੱਛੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਦਿੰਦਾ- ਬ੍ਰਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵੀ ਮੰਮੇ ਜੱਚਦੇ ਨੇ
ਸੁਖਜੀਤ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੀ ਤੇ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਹਰਜੋਤ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਇਵੇਂ ਹੀ ਦਿਨ ਢਲ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਰਾਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਅੱਜ ਦਾ ਦਿਨ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਰੰਗ ਨਵਾਂ ਮੋੜ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਹੈ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਇਹ ਮੋੜ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿੱਥੇ ਲਿਜਾ ਕੇ ਖੜੇ ਕਰੇਗਾ
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ- ਹਰਜੋਤ ਕਦੋਂ ਦਾ ਬਾਹਰ ਖੜਾ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਵੇਟ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਨਵਾਂ ਨਵਾਂ ਦਿਲ ਲੱਗਿਆ ਸੀ ਉਸ ਤੋਂ ਸਬਰ ਨੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਵੀ ਜਾਗ ਜਾਗ ਕੇ ਕੱਟੀ ਸੀ ਤੇ ਹੁਣ ਆਪਣੀ ਨਿਗਾ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਟਿਕਾਈਂ ਖੜਾ ਸੀ
ਕਾਫੀ ਲੰਮੀ ਉਡੀਕ ਮਗਰੋਂ ਸੁਖਜੀਤ ਘਰੋਂ ਨਿੱਕਲਦੀ ਹੈ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ 5 ਕੁ ਮਿੰਟ ਹੀ ਹੋਏ ਸਨ ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਘੰਟਿਆਂ ਜਿਹਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਉਹੀ ਸਕੂਲ ਵਾਲੀ ਡਰੈੱਸ ਨੀਲੀ ਸਲਵਾਰ ਚਿੱਟੀ ਕਮੀਜ਼ ਤੇ ਨੀਲੀ ਚੁੰਨੀ ਲਈ ਸੀ ਚੁੰਨੀ ਨਾਲ ਮੰਮੇ ਲੁਕੋਈਂ ਸੁਖਜੀਤ ਹਰਜੋਤ ਵੱਲ ਵੇਖ ਪਿਆਰੀ ਜਿਹੀ ਸਮਾਇਲ ਦਿੰਦੀ ਘਰੋਂ ਨਿੱਕਲ ਇਧਰ ਉਧਰ ਵੇਖ ਸਿੱਧੀ ਹਰਜੋਤ ਕੋਲ ਜਾਂ ਖੜਦੀ ਹੈ
ਹਰਜੋਤ- ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਕੋਈ ਵੇਖ ਲਵੇਗਾ
ਸੁਖਜੀਤ- ਵੇਖ ਲਵੇ ਜਿੰਨੇ ਵੇਖਣਾ ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ ਡਰਦੀ ਨੀਂ ਮੈਂ
ਇਹ ਕਹਿ ਸੁਖਜੀਤ ਚੁੰਨੀ ਗਲ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ ਸੂਟ ਦੀਆਂ ਬਾਹਵਾਂ ਚੜਾਉਣ ਦੀ ਐਕਟਿੰਗ ਕਰਦੀ ਏ
ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਸੂਟ ਵਿੱਚ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਨਿੱਪਲਾਂ ਦੇ ਦਾਣੇ ਦਿੱਸ ਪੈਂਦੇ ਹਨ
ਹਰਜੋਤ- ਹਾਏ ਏਨਾਂ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਏਂ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕਹਿਣ ਤੇ ਬ੍ਰਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਾਈ
ਏਨਾਂ ਕਹਿ ਹਰਜੋਤ ਅੰਗੂਠੇ ਤੇ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਨਿੱਪਲ ਮਸਲ ਦਿੰਦਾ
ਸੁਖਜੀਤ- ਆਹਹਹ ਸ਼ੀਈਈਈ ਆਈਈਈ ਆਹਹਹ
ਸਿਸਕੀ ਲੈਂਦੀ ਹੋਈ ਸੰਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਉਸਦੇ ਨਿੱਪਲ ਪੂਰੇ ਤਣ ਕੇ ਉਭਰ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਨੀਵੀਂ ਪਾ ਕੇ ਤੁਰਨ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਕਿ ਹਰਜੋਤ ਰੋਕ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ
ਹਰਜੋਤ- ਅੱਜ ਜਲਦੀ ਆ ਜਾਵੀਂ ਸਕੂਲੋਂ ਮੈਂ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਵੇਟ ਕਰੂਗਾ
ਸੁਖਜੀਤ ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਹਿਲਾਉਂਦੀ ਆਪਣੇ ਤਣੇ ਵੇ ਨਿੱਪਲ ਚੁੰਨੀ ਉਹਲੇ ਕਰ ਸਕੂਲ ਵੱਲ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਉਧਰ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਖਾਲੀ ਟਾਇਮ ਦੋਰਾਨ
ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਸਹੇਲੀ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਛੇੜ ਰਹੀ ਏ
ਸਹੇਲੀ- ਅੱਜ ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਤਿੱਖੇ ਕਰ ਬ੍ਰਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਉਂ ਆਈ ਏ
ਸੁਖਜੀਤ- ਉਸਦੀ ਨੋਕਝੋੰਕ ਨੂੰ ਟਾਲ ਮਟੋਲਦੀ ਨਹੀਂ ਬਸ ਐਵੀਂ ਪਿੱਠ ਤੇ ਸਕਰੈਚ ਜਿਹੇ ਪੈਗੇ ਸੀ
ਸਹੇਲੀ- ਰਹਿਣ ਦੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਮੁੰਡਿਆ ਨੂੰ ਦਿਖਾ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਲਾਉਣ ਨੂੰ ਫਿਰਦੀ ਏਂ ਤੂੰ
ਸੁਖਜੀਤ- ਚੱਲ ਨੀਂ ਐਂਵੀ ਬਕਵਾਸ ਕਰੀਂ ਜਾਂਦੀ ਏਂ
ਉਦੋਂ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਲਾਸ ਦਾ ਮੁੰਡਾ ਜੋ ਉਸਦੀ ਸਹੇਲੀ ਦਾ ਬੁਆਏਫਰੈਂਡ ਸੀ ਆ ਕੇ ਬੋਲਦਾ- ਕੱਲ ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਸੀ ਤੈਨੂੰ ਚੰਡੋਲ ਤੇ ਚੜ ਬੜੀਆਂ ਕੂਕਾਂ ਚਾਂਗਾਂ ਮਾਰ ਰਹੀ ਸੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਘਬਰਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਤੇ ਇਸਨੂੰ ਹਰਜੋਤ ਤੇ ਉਸਦੀ ਚੋਲ ਮੋਲ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਦਿਸ ਗਈ ਚੁੱਪ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ
ਸਹੇਲੀ ਬੋਲਦੀ ਹੈ- ਅੱਛਾ ਹੋਰ ਕੀ ਵੇਖਿਆ ਤੂੰ ਇਹਦੇ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਬਹੁਤ ਐ
ਮੁੰਡਾ- ਖਚਰੀ ਹਾਸੀ ਹੱਸਦਿਆਂ ਨਾਂਹ ਹੋਰ ਤਾਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਸ ਥੋੜੀ ਜਿਹੀ ਦੇਖੀ ਸੀ ਨਾਲ ਇਹਦੇ ਤਗੜਾ ਜਿਹਾ ਮੁੰਡਾ ਸੀ
ਸਹੇਲੀ- ਆਹੋ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਇਹ ਕਟਰੀਨਾ ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਤਾਂ ਹੈ ਪਰ ਜਿੰਨੀ ਇਹਦੇ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਏ ਮੁੰਡਾ ਤਗੜਾ ਜਿਹਾ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ ਪਰ ਹੋਣਾ ਕੋਣ ਇਹਦੇ ਨਾਲ ਭਰਾ ਹੀ ਹੋਊ ਦੋਵੇਂ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਮਜ਼ਾਕ ਕਰਨ ਲੱਗਦੇ ਹਨ
ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਬੁਰਾ ਤਾਂ ਲੱਗਿਆ ਪਰ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੀ ਪ੍ਰੇਮ ਲੀਲਾ ਕਿਸੇ ਦੇ ਨਜ਼ਰੀਂ ਨਹੀਂ ਪਈ ਇਸ ਮਜ਼ਾਕ ਦੀ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਆਦਤ ਪੈ ਗਈ ਹੈ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੀ ਉਹ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ ਸਗੋਂ ਹੁਣ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਸਕੂਲ ਦੇ ਹਾਫ ਟਾਇਮ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਸੀ ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਹਰਜੋਤ ਦੀਆਂ ਬਾਹਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਪਟ ਸਕੇ ਏਹੀ ਸੋਚਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਜਿਵੇਂ ਤਿਵੇਂ ਕਰਕੇ ਹਾਫ ਟਾਇਮ ਹੁੰਦੇ ਹੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਆਫਿਸ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਧੱਕ ਧੱਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤੇ ਸੀਨਾਂ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਏਦਾਂ ਝੂਠ ਬੋਲ ਕੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਗਈ ਸੀ ਉਪਰੋਂ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਇੱਕ ਨੰਬਰ ਦਾ ਠਰਕੀ ਬੁੱਢਾ ਸੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਆਫਿਸ ਬਾਹਰ ਖੜ ਕੇ- ਮੇਂ ਆਈ ਕਮ ਇਨ ਸਰ
ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ- ਆਪਣੀਆਂ ਫਾਈਲਾਂ ਚ ਉਲਝਿਆ ਹੋਇਆ- ਆਉ ਆਉ ਬੱਚੇ
ਸੁਖਜੀਤ- ਡਰਦੀ ਡਰਦੀ ਸਰ ਮੈਨੂੰ ਘਰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕੰਮ ਹੈ ਛੁੱਟੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ
ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ- ਸੁਖਜੀਤ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਚੁੱਕ ਕੇ ਵੇਖਦਾ ਉਸਦੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋ ਰਹੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਥੁੱਕ ਗਟਕ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਕੋਣ ਆਇਆ ਲੈਣ ਬੁਲਾਉ ਜਰਾਂ
ਸੁਖਜੀਤ ਘਬਰਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਝੂਠ ਬੋਲ ਕੇ ਫਸ ਗਈ ਇਸਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਬੁਖਾਰ ਦਾ ਬਹਾਨਾ ਚੰਗਾ ਸੀ
ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ- ਚਲੋ ਬੁਲਾਉ ਬੇਟਾ ਟਾਇਮ ਨਹੀਂ
ਸੁਖਜੀਤ- ਰੋਣ ਹਾਕੀ ਹੋ ਕੇ ਸਰ ਕੋਈ ਆਇਆ ਨਹੀਂ ਐਕਚੁਲੀ ਮੇਰੇ ਮੰਮਾ ਬੀਮਾਰ ਸਨ ਸਵੇਰੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਹਾਫ ਟਾਇਮ ਬਾਅਦ ਆ ਜਾਵੀਂ
ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ- ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਘੂਰਦਾ ਹੋਇਆ ਹਾਂ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨ ਲਿਖ ਕੇ ਦੇ ਜਾਉ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਤੁਸੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ
ਸੁਖਜੀਤ- ਸਮਾਇਲ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਥੈਂਕ ਯੂ ਸਰ
ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਆਪਣੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਘੁੱਟਦਾ ਹੋਇਆ ਆਹਹਹ ਹਾਂ ਹਾਂ ਜਾਉ ਜਾਉ
ਸੁਖਜੀਤ ਬਾਹਰ ਆ ਕੇ ਹੋਰ ਖਿੜ ਖਿੜ ਕਰਨ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਕਿ ਐਨੀ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਛੁੱਟੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਏ ਪਰ ਇਹ ਛੁੱਟੀ ਉਸਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੇ ਦਵਾਈ ਸੀ ਨਾਂ ਕਿ ਬਹਾਨਿਆਂ ਨੇ ਇਸੇ ਸੁਖਜੀਤ ਚ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਵੀ ਨੱਚ ਰਹੇ ਸਨ
ਸੁਖਜੀਤ ਆਪਣੇ ਮਾਹੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਤਾਂਘ ਵਿੱਚ ਕਦੋਂ ਸਕੂਲੋਂ ਨਿੱਕਲੀ ਉਸਦੇ ਚੇਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਉਸਦਾ ਚੇਤਾ ਉਦੋਂ ਖੁੱਲਿਆ ਜਦੋਂ ਘਰ ਵਾਲੇ ਸੁੰਨੇ ਰਾਹ ਤੇ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਬਾਹੋਂ ਫੜ ਖਿੱਚਿਆ
ਸੁਖਜੀਤ- ਹੜਬੜਾ ਗਈ- ਹਾਏ ਕੋਣ ਆ
ਹਰਜੋਤ- ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ- ਹੋਣਾ ਕੋਣ ਏ ਮੈਂ ਹੀ ਹਾਂ
ਸੁਖਜੀਤ- ਹਰਜੋਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਮੁੱਕੀਆਂ ਮਾਰਦੀ ਹੋਈ- ਐਵੇਂ ਡਰਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਚਲੋ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਆ ਨਾ ਜਾਵੇ
ਹਰਜੋਤ- ਜਾਣਾ ਕਿੱਥੇ ਏ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਇਧਰ ਆਪਣੇ 2 ਹੀ ਤਾਂ ਘਰ ਨੇ ਇਸ ਸਾਈਡ
ਸੁਖਜੀਤ- ਪਰ ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੇਖ ਲਿਆ
ਹਰਜੋਤ- ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਤੂੰ ਉਧਰ ਰੁੱਖਾਂ ਉਹਲੇ ਚੱਲ
ਦੋਵੇਂ ਸੰਘਣੇ ਰੁੱਖਾਂ ਉਹਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ
ਰੁੱਖਾਂ ਉਹਲੇ ਸੁਖਜੀਤ ਬੇਸਬਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਹਰਜੋਤ ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਮਿਲਾ ਕੇ ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਚੁੰਮ ਕੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ ਉਹਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਰੱਖਦਾ
ਸੁਖਜੀਤ ਕਿਸੇ ਭੁੱਖੇ ਵਾਂਗ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਚੱਬ ਚੱਬ ਕੇ ਖਾਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਲੱਗਣ ਲੱਗਾ ਜਿਵੇਂ ਅੱਜ ਉਹਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਦੀ ਖੈਰ ਨਹੀਂ ਹਰਜੋਤ ਮਨ ਚ ਸੋਚ ਹੀ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਅੱਜ ਇਹਨੂੰ ਹੋਇਆਂ ਕੀ ਹੈ ਉਦੋਂ ਹੀ ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਹੱਥ ਹਰਜੋਤ ਦੀ ਲੌਅਰ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਮੁੱਠੀ ਵਿੱਚ ਕੱਸ ਲਿਆ
ਹਰਜੋਤ ਆਪਣੇ ਲੰਨ ਤੇ ਹੱਥ ਪਾਉਂਦੇ ਹੀ ਜੋਸ਼ ਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਹੁਣ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਵੀ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਚੱਲਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ਬਿਨਾਂ ਬ੍ਰਾ ਤੋਂ ਕੂਲੇ ਕੂਲੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਬਣ ਘੁੱਟਣ ਚ ਅਲੱਗ ਹੀ ਸਵਾਦ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਨਾਲੇ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਲੰਨ ਦੀ ਮੁੱਠ ਮਾਰੀ ਜਾਵੇ ਨਾਲੇ ਕਦੇ ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਕਦੇ ਬੁੱਲ ਚੂਸੀ ਜਾਵੇ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ ਸੁਖਜੀਤ ਨਾਲੋਂ ਤੋੜ ਕੇ ਸਿੱਧਾ ਸੂਟ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੀ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਜਾ ਟਿਕਾਏ....inst - raa_vn321
- 162
- 274
- 64
Update - 3
ਤੁਸੀ ਪਿੱਛਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਪੜਿਆ ਸੁਖਜੀਤ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਨਾਲੇ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਲੰਨ ਦੀ ਮੁੱਠ ਮਾਰੀ ਜਾਵੇ ਨਾਲੇ ਕਦੇ ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਕਦੇ ਬੁੱਲ ਚੂਸੀ ਜਾਵੇ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ ਸੁਖਜੀਤ ਨਾਲੋਂ ਤੋੜ ਕੇ ਸਿੱਧਾ ਸੂਟ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੀ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਜਾ ਟਿਕਾਏ ...
ਹੁਣ ਅੱਗੇ ਪੜੋ
ਹਰਜੋਤ ਪਾਗਲਾਂ ਵਾਂਗ ਸੂਟ ਉਪਰੋਂ ਹੀ ਮੂੰਹ ਅੱਡ ਅੱਡ ਕੇ ਮੰਮਿਆਂ ਮੂੰਹ ਚ ਪਾਵੇ ਨਾਲੇ ਨਿੱਪਲ ਤੇ ਦੰਦੀ ਵੱਢ ਲਵੇ ਸਵਾਦ ਸਵਾਦ ਵਿੱਚ ਸੁਖਜੀਤ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਘੁੱਟੀ ਜਾਵੇ
ਹਰਜੋਤ ਦੀ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਚੂਸਾਈ ਕਰਕੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦਾ ਸੂਟ ਮੰਮਿਆਂ ਤੋਂ ਗਿੱਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਮੋਟੋ ਨਿੱਪਲਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਚਮਕਣ ਲੱਗਾ ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਚ ਬਹਿ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮੁੱਠ ਮਾਰਨ ਲੱਗੀ
ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਦਾ ਦਬਾਅ ਹਰਜੋਤ ਝੱਲ ਨਾ ਸਕਿਆ ਤੇ ਉਹਦੇ ਲੰਨ ਨੇ ਪਿਚਕਾਰੀ ਤੇ ਪਿਚਕਾਰੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਜੋ ਸਿੱਧੀ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਮੰਮਿਆਂ ਉੱਪਰ ਪੈ ਗਈਆਂ ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਦੱਬ ਦੱਬ ਕੇ ਇੱਕ ਇੱਕ ਬੂੰਦ ਕੱਢ ਮਾਰੀ
ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਮੋਢਿਆਂ ਤੋਂ ਫੜ ਖੜੀ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਫੇਰ ਆਪਣਾ ਮਜ਼ੇ ਨਾਲ ਲਬੇੜ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਚ ਪਾ ਦਿੱਤੀ ਜਿਸਨੂੰ ਸੁਖਜੀਤ ਸਵਾਦ ਲੈ ਲੈ ਚੱਟ ਗਈ
ਹਰਜੋਤ- ਕਿਵੇਂ ਲੱਗਿਆ ਟੇਸਟ
ਸੁਖਜੀਤ- ਆਪਣੀ ਉਂਗਲੀ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਮਜ਼ਾ ਚੱਟਦੀ ਹੋਈ ਮੱਚ ਟੇਸਟੀ ਐਂਡ ਸਵੀਟ
ਦੋਵੇਂ ਹੱਸਣ ਲੱਗ ਪਏ
ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਸੈੱਟ ਕੀਤੇ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੂਟ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ ਤਾਂ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿੱਕਲਿਆ- ਹਾਏ ਮਰਗੀ ਰੱਬਾ
ਹਰਜੋਤ- ਕੀ ਹੋਇਆ
ਸੁਖਜੀਤ- ਸੰਗਦੀ ਸੰਗਦੀ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਪਿਚਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸੂਟ ਤੇ ਪੈ ਗਏ ਮੰਮੀ ਨੇ ਵੇਖ ਲਏ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਉ
ਹਰਜੋਤ- ਉਸਦੀ ਚੁੰਨੀ ਨਾਲ ਮੰਮੇ ਢੱਕਦਾ ਹੋਇਆ- ਏਦਾਂ ਲੁਕੋ ਲੈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦਿਖਣਾ
ਦੋਵੇਂ ਕੁਝ ਟਾਇਮ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ
ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਾਫੀ ਦਿਨ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਦੇਖਦੇ ਦੇਖਦੇ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਤੜਪ ਵੱਧਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਦੇ ਕਦੇ ਹਰਜੋਤ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਮੌਕਾ ਮਿਲਦੇ ਹੀ ਫੜਕੇ ਮਿਲਣ ਦਾ ਤਰਲਾ ਕਰਦਾ ਪਰ ਸੁਖਜੀਤ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਰ ਸੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਕੋਲ ਇੱਕ ਮੌਕਾ ਤਾਂ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਹਰਜੋਤ ਦੀ ਮਾਂ ਪੰਮੀ ਤੋਂ ਹੈਲਪ ਲੈਂਦੀ ਪਰ ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਵਜਹਾ ਪੰਮੀ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਆਪਣੀ ਸੱਸ ਅੱਗੇ ਪੂਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਚ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਨਾਲ ਹੀ ਹੁਣ ਉਹ ਛੋਟੀ ਨਹੀਂ ਵੱਡੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਭਾਲਦੀ ਸੀ
ਵਿਆਹਾਂ ਦਾ ਸੀਜ਼ਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਨਾਲ ਹੀ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਪੇਪਰ ਵੀ ਸਿਰ ਚੜ ਕੇ ਆ ਗਏ ਸਨ ਹੁਣ ਸੁਖਜੀਤ ਬਾਹਰ ਅੰਦਰ ਨਿੱਕਲਨੋ ਵੀ ਘੱਟ ਗਈ ਸੀ
ਹਰਜੋਤ ਹਰ ਵੇਲੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਬੂਹੇ ਵੱਲ ਵੇਖਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਕਦੇ ਕਦੇ ਉਹਨੂੰ ਸੁਖਜੀਤ ਨਜ਼ਰੇ ਪੈਂਦੀ ਤਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਥੋੜਾ ਬਹੁਤ ਅੱਖ ਮਟੱਕਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ
ਦੋਵੇਂ ਆਸ਼ਿਕ ਪ੍ਰੇਮ ਮਿਲਣ ਦੀ ਤੜਫ ਚ ਮੱਚ ਰਹੇ ਸਨ ਰੱਬ ਅੱਗੇ ਸੋਹਣਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਅਰਦਾਸਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੁਣੀਂ ਗਈ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮਾਮੇ ਦੀ ਕੁੜੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਆ ਗਿਆ
ਸੁਖਜੀਤ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਸੀ ਕੁੜੀਆਂ ਚਿੜੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਸ਼ਾਦੀਆਂ ਦਾ ਚਾਅ ਹੀ ਬਹੁਤ ਹੁੰਦਾ ਆਪਾਂ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵੇਖਦੇ ਹੀ ਹਾਂ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਮਾਂ ਇੰਦੂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਭਤੀਜੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦਾ ਚਾਅ ਦੋਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਧੀਆਂ ਚਾਅ ਨਾਲ ਸ਼ਾਪਿੰਗ ਕਰਨ ਸ਼ਹਿਰ ਗਈਆਂ
ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਸੰਗਦਿਆਂ ਸੰਗਦਿਆਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ- ਮੰਮੀ ਦੀਦੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਲਈ ਸਾਰੀ ਡਰੈੱਸ ਨਵੀਂ ਲੈਂਣੀ ਏ ਮੈਂ
ਇੰਦੂ- ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤੇ ਆਹੋ ਆਹੋ ਲੈ ਲਵੀਂ
ਸੁਖਜੀਤ- ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਬਾਂਹ ਘੁੱਟ ਕੇ- ਮੰਮੀ ਤੂੰ ਸਮਝੀ ਨੀਂ ਮੇਰਾ ਮਤਲਬ ਏ
ਇੰਦੂ- ਗੱਲ ਟੋਕਦੀ ਹੋਈ- ਦੱਸ ਲਾਡੋ ਕੀ ਮਤਲਬ ਏ
ਸੁਖਜੀਤ- ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਮੰਮੀ ਦੇ ਮੋਢੇ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ- ਮੰਮੀ ਮੈਂ ਅੰਡਰਗਾਰਮੈਂਟਸ ਵੀ ਲੈਣੇ ਨੇ
ਇੰਦੂ- ਹਾਏ ਹਾਏ ਲਾਡੋ ਅਜੇ ਥੋੜੇ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਨਵੀਆਂ ਬ੍ਰਾ ਦਵਾਈਆਂ ਸੀ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਨਾਪਦੀ ਹੋਈ ਹੋਰ ਵੱਧ ਗਏ ਹਾਏ ਰੱਬਾ
ਸੁਖਜੀਤ- ਸੰਗਦੀ ਹੋਈ- ਮੰਮੀ ਤੂੰ ਵੀ ਨਾ ਠੀਕ ਨੇ ਨਹੀਂ ਵਧੇ
ਇੰਦੂ- ਫੇਰ ਦੱਸ ਤਾਂ ਲਾਡੋ ਏਨੀਆਂ ਕੀ ਕਰਨੀਆਂ ਨੇ ਜੇ ਸਾਈਜ਼ ਹੋਰ ਵੱਧ ਗਿਆ ਸਭ ਬੇਕਾਰ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ
ਸੁਖਜੀਤ- ਮੰਮੀ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਚ ਘੁੱਟਦੀ ਹੈ ਮੰਮੀ ਮੈਂ ਮੌਡਰਨ ਸਟਾਈਲ ਦੀ ਲੈਣੀ
ਇੰਦੂ- ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਗੱਲ ਤੇ ਚੂੰਢੀ ਵੱਢਦੀ ਹੈ- ਉ ਹੋ ਮੇਰੀ ਧੀ ਫੈਸ਼ਨੇਬਲ ਹੋ ਗਈ ਹਮਮਮ
ਸੁਖਜੀਤ- ਸ਼ਰਮਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ- ਮੰਮੀ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਨਾ
ਇੰਦੂ- ਲਾਡ ਨਾਲ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੇਰੀ ਰਾਣੀ ਧੀਏ ਮੇਰੀ ਧੀ ਲਈ ਜਾਨ ਵੀ ਹਾਜ਼ਰ
ਦੋਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਧੀਆਂ ਇੱਕ ਦੂਜੀ ਨਾਲ ਐਵੇਂ ਹੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੀਆਂ ਲੇਡੀਜ਼ ਸ਼ੌਪ ਚ ਚਲੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਉੱਥੇ ਕਾਫੀ ਭੀੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਉਦੋਂ ਹੀ ਸੇਲਜ਼ਗ੍ਰਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਹਾਂਜੀ ਦੀਦੀ ਕੀ ਹੈਲਪ ਕਰਾਂ
ਇੰਦੂ- ਸੁਖਜੀਤ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਕੇ ਇਹਦੇ ਸਾਈਜ਼ ਦੀ ਬ੍ਰਾ ਪੈਂਟੀ ਦਿਖਾ ਦਿਉ
ਸੇਲਜ਼ਗ੍ਰਲ- ਆਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉੱਪਰ ਆਜੋ ਅੰਡਰਗਾਰਮੈਂਟਸ ਉੱਪਰ ਹੀ ਹਨ
ਦੋਵੇਂ ਉਸ ਪਿੱਛੇ ਉਪਰ ਚਲੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ
ਸੇਲਜ਼ਗ੍ਰਲ- ਹਾਂਜੀ ਹੁਣ ਦੱਸੋ ਕਿਹੜਾ ਸਟਾਈਲ ਲੈਣਾ ਸਿੰਪਲ ਕੱਪ ਵਾਲੀ ਸਟ੍ਰੈਪਲੈੱਸ ਸਪੋਰਟਸ ਪੈਡਡ ਫੁੱਲ ਕਵਰ ਜਾਂ ਨੈੱਟ ਵਾਲੀ ਹੋਰ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਣਗੀਆਂ
ਇੰਦੂ- ਥੋੜੀ ਹੈਰਾਨ ਹੁੰਦੀ ਹੋਈ- ਦੱਸ ਸੁਖਜੀਤ
ਸੁਖਜੀਤ- ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਬੈਸਟ ਟ੍ਰਾਈ ਕਰਵਾ ਦੇਵੋ
ਸੇਲਜ਼ਗ੍ਰਲ- ਦੀਦੀ ਪ੍ਰੀਮੀਅਮ ਕਵਾਲਟੀ ਟ੍ਰਾਈ ਕਰੋ ਸਾਈਜ਼ ਤਾਂ 38 ਹੋਏਗਾ
ਇੰਦੂ ਬੋਲ ਪੈਂਦੀ ਹੈ- ਨਹੀਂ ਨਹੀਂ 36 ਸਹੀ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਸੇਲਜਗ੍ਰਲ- ਦੀਦੀ ਬਰੈਂਡ ਬਰੈਂਡ ਦਾ ਫਰਕ ਹੁੰਦਾ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਕੇ ਆਇਉ ਨੇੜੇ ਦੀਦੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਥੋੜਾ ਅੱਗੇ ਵੱਧਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸੇਲਜ਼ਗ੍ਰਲ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮੰਮਿਆਂ ਦਾ ਨਾਪ ਲੈਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਸੁਖਜੀਤ ਅੰਦਰ ਇਕਦਮ ਕਰੰਟ ਦੌੜ ਜਾਂਦਾ ਉਸ ਕੁੜੀ ਦੀ ਛੋਹ ਦਾ ਉਸਨੂੰ ਅਲੱਗ ਹੀ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ
ਸ਼ਾਇਦ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚ ਵੀ ਸਿੱਲ ਆਉਣ ਲੱਗੀ ਸੀ ਉਹ ਤਾਂ ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਹਟਾ ਲਏ ਉਹ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਹਾਲਤ ਸਮਝ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਤੇ ਕਹਿੰਦੀ- ਦੀਦੀ 36 ਹੀ ਆ ਜਾਵੇਗੀ ਬੱਟ ਤੁਸੀ ਸਾਈਜ਼ ਟ੍ਰਾਈ ਕਰੋ ਤੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਫੜਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ
ਸੁਖਜੀਤ ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ ਟ੍ਰਾਈ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਸਾਈਜ਼ ਉਹਨੂੰ ਫਿੱਟ ਲੱਗਦਾ
ਸੁਖਜੀਤ ਬਾਹਰ ਆ ਕੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ- ਫੀਟਿੰਗ ਤਾਂ ਸਹੀ ਏ ਪਰ ਕਮਫ੍ਰਟੇਬਲ ਨਹੀਂ
ਸੇਲਜਗ੍ਰਲ- ਇਹ ਟੈਂਸ਼ਨ ਛੱਡੋ ਸਾਈਜ਼ ਫਿੱਟ ਏ ਬਾਕੀ ਮੇਰੀ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀ ਇੰਦੂ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ ਦੀਦੀ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਭੈਣਾਂ ਹੋ ਨਾ
ਇੰਦੂ ਬੋਲਣ ਹੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸੇਲਜਗ੍ਰਲ ਟੋਕ ਦਿੰਦੀ ਹੈ- ਦੀਦੀ ਛੋਟੀ ਦੀਦੀ ਦਾ ਸਾਈਜ਼ ਕੁਝ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੀ ਵੱਧ ਏ
ਇੰਦੂ ਮੁਸਕਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਸ਼ਰਮਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਸੇਲਜ਼ਗ੍ਰਲ- ਦੀਦੀ ਵੈਸੇ ਅੱਜਕਲ ਕੁੜੀਆਂ ਤਰਸਦੀਆਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਾਂਗ ਸਾਈਜ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਲੱਗਦਾ ਜੀਜੂ ਨੇ ਮਿਹਨਤ ਬਹੁਤ ਕੀਤੀ ਐ
ਸੁਖਜੀਤ- ਨੋ ਨੋ ਐਮ ਅਨਮੈਰਿਡ
ਸੇਲਜਗ੍ਰਲ- ਆਈ ਮੀਨ ਬੀ ਐਫ ਨੇ
ਸੁਖਜੀਤ- ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਅੱਗੇ ਪਾਣੀ ਪਾਣੀ ਹੋਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ- ਬੀ ਐਫ ਵੀ ਨਹੀਂ ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਕਰੋ ਸਾਨੂੰ ਲੇਟ ਹੋ ਰਿਹਾ
ਸੇਲਜਗ੍ਰਲ- ਦੀਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਏ ਤੁਸੀਂ ਬਸ ਇਹ ਨੈੱਟ ਵਾਲਾ ਸੈੱਟ ਟ੍ਰਾਈ ਕਰੋ ਬਾਕੀ ਸਭ ਛੱਡੋ ਇਹ ਸਾਡਾ ਬੈਸਟ ਪ੍ਰੋਡਕਟ ਏ ਅਸੀਂ ਮੈਰਿਜ ਵਾਲੀ ਦੁਲਹਨ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ
ਇਹਨੂੰ ਪਾ ਕੇ ਸ਼ੇਪ ਵੀ ਪ੍ਰਫੈਕਟ ਬਣਦੀ ਏ ਤੇ ਵੇਟ ਘੱਟ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਕੰਫਰਟੇਬਲ ਵੀ ਹੈ ਨਾਲੇ ਦੀਦੀ ਨੈੱਟ ਵਾਲੀ ਬ੍ਰਾ ਵੱਡੇ ਸਾਈਜ਼ ਨੂੰ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਕੈਰੀ ਕਰਦੀ ਪਰ ਇਹ ਨਿਊ ਆਈ ਏ ਇਹਦੇ ਵਿੱਚ ਸੋਫਟ ਨੈੱਟ ਦੇ ਕੱਪ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ ਜੋ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਰੱਖਦੇ ਨੇ ਤੁਸੀਂ ਟ੍ਰਾਈ ਕਰੋ
ਸੁਖਜੀਤ- ਠੀਕ ਏ ਪਰ ਪੈਂਟੀ ਦਾ ਸਾਈਜ਼ ਘੱਟ ਏ ਮੇਰਾ
ਸੇਲਜਗ੍ਰਲ- ਡੋਂਟ ਵਰੀ ਦੀਦੀ ਮੈਂ ਪੈਂਟੀ ਦੂਸਰੇ ਸੈੱਟ ਚੋਂ ਦੇ ਦਵਾਂਗੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਬ੍ਰਾ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਚ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਅੱਡਿਆ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ
ਮੰਮਿਆਂ ਦੀ ਤਾਂ ਰੋਣਕ ਹੀ ਵੱਧ ਗਈ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਜਾਲੀ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਨਿੱਪਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ ਤੇ ਕੱਪਸ ਨੇ ਹੇਠਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਫੈਕਟ ਸ਼ੇਪ ਬਣਾਂ ਦਿੱਤੀ ਮੰਮਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਘਾਟੀ ਹੋਰ ਡੂੰਘੀ ਦਿਸਣ ਲੱਗੀ ਸੀ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਕੈਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਬਰੀਕ ਜਿਹੀ ਸਟ੍ਰੈਪ ਜੋ ਫੀਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਬਾਹਰ ਆ ਕੇ ਡੀਲ ਡਨ ਕੀਤੀ ਤੇ ਉਥੋਂ ਨਿੱਕਲ ਦੋਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਧੀਆਂ ਸੂਟਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ੌਪ ਚ ਚਲੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਤਾਂ ਡਾਰਕ ਪਿੰਕ ਸੂਟ ਲੈ ਲਿਆ ਜੋ ਉਹਨੇ ਆਪ ਹੀ ਸਿਉਂ ਲੈਣਾ ਸੀ ਤੇ ਹੁਣ ਸੁਖਜੀਤ ਲਈ ਲੈਣਾ ਸੀ ਲਹਿੰਗਾ
ਕਾਫੀ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਸਿੰਪਲ ਜਿਹਾ ਰੈੱਡ ਲਹਿੰਗਾ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਪਰ ਸੁਖਜੀਤ ਸਿੰਪਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸੁਖਜੀਤ ਜਦੋਂ ਟ੍ਰਾਈ ਕਰਕੇ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲੀ ਸਾਰੇ ਕਸਟਮਰ ਉਹਦੇ ਵੱਲ ਅੱਖਾਂ ਪਾੜ ਪਾੜ ਵੇਖਣ ਲੱਗੇ
ਸਿਲਕ ਦਾ ਲਹਿੰਗਾ ਬਲਾਊਜ਼ ਬਿਲਕੁਲ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਚਿਪਕਿਆ ਪਿਆ ਮੰਮੇ ਉੱਭਰ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ ਢਿੱਡ ਬਿਲਕੁਲ ਅੰਦਰ ਚਿੱਤੜਾਂ ਤੋਂ ਕਸਵਾਂ ਪਰ ਹੇਠੋਂ ਖੁੱਲਾ ਲਹਿੰਗਾ ਜਦੋ ਤੁਰ ਕੇ ਸੁਖਜੀਤ ਆਈ ਚਿੱਤੜਾਂ ਦੀ ਲਚਕ ਅਲੱਗ ਮੰਮਿਆਂ ਦਾ ਉੱਤੇ ਹੇਠਾਂ ਹੋਣਾ ਅਲੱਗ ਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆਂ ਵੀ ਤਾਲ ਨਾਲ ਤਾਲ ਮੇਲਦੇ ਸਨ
ਡੀਪ ਗਲੇ ਵਿੱਚੋ ਮੰਮਿਆਂ ਦੀ ਉੱਪਰੀ ਚਰਬੀ ਆਪਣਾ ਕਹਿਰ ਢਾਹ ਰਹੀ ਸੀ ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਜੀਭ ਫੇਰਦਾ ਹੋਇਆ ਕਹਿੰਦਾ ਆਹ ਹਾਂ ਹਾਂ ਮੈਡਮ ਕਿਆ ਬਾਤ ਹੈ ਕਮਾਲ ਦੀ ਫੀਟਿੰਗ ਇਹ ਤਾਂ ਬਣਿਆਂ ਹੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸੀ ਵੇਖੋਂ ਤਾਂ ਸਹੀ ਪਰਸਨੈਲਿਟੀ ਨਿੱਖਰ ਗਈ
ਇੰਦੂ- ਹਾਂਜੀ ਭਾਜੀ ਫੀਟਿੰਗ ਤਾਂ ਬਿਲਕੁਲ ਸਹੀ ਹੈ ਤੁਸੀ ਡਨ ਕਰੋ ਸਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਹੈ
ਦੋਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਧੀਆਂ ਸ਼ਾਪਿੰਗ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ ਤੇ ਸ਼ਾਪਿੰਗ ਵਾਲੇ ਬੈਗ ਹੱਥਾਂ ਚ ਫੜ ਪਿੰਡ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਈਆਂ ਸੁਖਜੀਤ ਦਾ ਚਾਅ ਵਿੱਚ ਭੌਂਏਂ ਪੈਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਲੱਗ ਰਿਹਾ
ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਇੰਦੂ ਦੀ ਵੀ ਕੁਝ ਇਹੀ ਹਾਲਤ ਸੀ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਔਲਾਦ ਭਾਵ ਭਤੀਜੇ ਭਤੀਜੀਆਂ ਦੇ ਸਾਕ ਦਾ ਅੰਤਾਂ ਦਾ ਚਾਅ ਹੁੰਦਾ ਦਿਨ ਲੰਘ ਰਹੇ ਸਨ ਵਿਆਹ ਨੇੜੇ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ 4 ਕੁ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਘਟਨਾ ਘਟੀ
ਅਸੀਂ ਘਟਨਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਪਰ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਚਾਅ ਹੀ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਕੂਲ ਦੇ ਵਟਸਐਪ ਗਰੁੱਪ ਵਿੱਚ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਪੇਪਰਾਂ ਦੀ ਡੇਟਸ਼ੀਟ ਆ ਗਈ ਮਤਲਬ ਪੇਪਰ ਹਫਤੇ ਬਾਅਦ ਸਨ ਤੇ ਵਿਆਹ 4 ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਸੀ ਭਾਵ ਪੇਪਰਾਂ ਤੋਂ ਸਿਰਫ 2 ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਧੱਕਾ ਜਿਹਾ ਲੱਗਾ
ਫਿਰ ਉਹਨੇ ਮਨ ਬਣਾਇਆ ਕਿ ਘਰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣਾ ਪਰ ਉਹ ਮੰਮੀ ਪਾਪਾ ਨੂੰ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲ ਸਕਦੀ ਸੀ ਇਸ ਲਈ ਮੰਮੀ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਵਿਆਹ ਜਾਣ ਦੀ ਜ਼ਿੱਦ ਕਰਨ ਲੱਗੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਪਾਪਾ ਨੇ ਰੋਹਬ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣ ਦੀ ਤਾਕੀਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਨਾਲ ਹੀ ਹੁਕਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਘਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ ਦਾਦੀ ਨਾਲ ਰਹਿ ਕੇ ਪੇਪਰ ਲਈ ਪੜੇਗੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਅਣ-ਮੰਨੇ ਜਿਹੇ ਮੰਨ ਤਾਂ ਗਈ ਪਰ ਉਸਦੇ ਚਾਅ ਅਧੂਰੇ ਰਹਿ ਗਏ ਲਹਿੰਗਾ ਜੋ ਇੰਨੇਂ ਚਾਵਾਂ ਨਾਲ ਲਿਆ ਸੀ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਦਾ ਨਾ ਰਿਹਾ
ਅਗਲੇ ਹੀ ਦਿਨ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੰਮੀ ਪਾਪਾ ਤੇ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਨਾਨਕੇ ਘਰ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ ਸੁਖਜੀਤ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ
ਇੰਦੂ- ਕਿਉਂ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਰੋਈ ਜਾਂਨੀ ਏਂ
ਸੁਖਜੀਤ- ਮੰਮੀ ਪਾਪਾ ਮੈਨੂੰ ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਲਈ ਹੀ ਆ ਕੇ ਲੈ ਜਾਇਉ
ਪਾਪਾ- ਨਹੀਂ ਨਹੀਂ ਤੂੰ ਬੱਚੀ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਸਿਆਣੀ ਹੋ ਘਰ ਬਹਿ ਕੇ ਪੜ
ਇੰਦੂ- ਹਾਂ ਜੇ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋਵੇ ਮੈਂ ਪੰਮੀ ਦੀਦੀ ਨੂੰ ਜਾਂਦੀ ਜਾਂਦੀ ਆਖ ਜਾਂਨੀ ਆਂ
ਇਹ ਸੁਣਦਿਆਂ ਹੀ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਆ ਗਈ ਹੁਣ ਉਹ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਲੈਣ ਲੱਗੀ ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਉਸਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਆਈਡੀਆ ਆਇਆ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਕਾਤਲ ਮੁਸਕਾਨ ਛਾ ਗਈ
ਇਧਰ ਜਦੋਂ ਇੰਦੂ ਪੰਮੀ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਆਈ ਤਾਂ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਕੋਲ ਖੜ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲਈ ਸੁਖਜੀਤ ਚ ਉਸਦੇ ਪੈਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਾ ਲੱਗਣ ਇੰਦੂ ਦੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਸੋਚੇ ਸਮਝੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਿਆ ਤੇ ਗੇਟ ਖੜਕਾ ਦਿੱਤਾ ਠੱਕ ਠੱਕ ਠੱਕ
ਦਾਦੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼- ਵੇ ਕੋਣ ਏ ਭਾਈ
ਹਰਜੋਤ- ਬੇਬੇ ਜੀ ਮੈਂ ਆਂ ਹਰਜੋਤ
ਦਾਦੀ- ਵੇਖ ਕੇ ਲੰਘਿਆ ਪੁੱਤ
ਹਰਜੋਤ ਬੇਬੇ ਦੇ ਪੈਰੀ ਹੱਥ ਲਾ ਕੇ ਨੇੜੇ ਬੈਠਦਾ ਹੋਇਆ- ਬੇਬੇ ਜੀ ਠੀਕ ਉ ਬਾਪੂ ਨਹੀਂ ਦਿਖਦਾ
ਬੇਬੇ- ਠੀਕ ਤਾਂ ਪੁੱਤ ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੀ ਏ ਸਿਆਣੇ ਸਰੀਰਾਂ ਦਾ ਬਾਪੂ ਤਾਂ ਅੰਦਰ ਪਿਆ ਘੱਟ ਤੁਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਉਸ ਤੋਂ ਤੂੰ ਦੱਸ ਅੱਜ ਇਧਰ ਕਿਵੇਂ ਉਂਝ ਤਾਂ ਕਦੇ ਆਉਂਦਾ ਨਹੀਂ ਤੂੰ ਆਜਾ ਅੰਦਰ ਬਹਿ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਪੀ ਕੇ ਜਾਵੀਂ ਤੂੰ ਕਿਹੜਾ ਰੋਜ਼ ਰੋਜ਼ ਆਉਣਾ ਏਂ ਕੁੜੀਏ ਚਾਹ ਬਣਾ ਮੁੰਡੇ ਲਈ
ਸੁਖਜੀਤ- ਬਣਾਉਂਦੀ ਆਂ ਬੀਬੀ
ਬੇਬੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਲੰਗੜਦੀ ਤੁਰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਹਰਜੋਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਦਾਖਲ ਹੋ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਬਾਹਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਕੜ ਕੇ ਖਿੱਚ ਕੇ ਸਮੂਚ ਜੜ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਸੋਫੇ ਤੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ ਸੁਖਜੀਤ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਗੁਲਾਬੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸੰਗਦੀ ਹੋਈ ਚਾਹ ਬਣਾਉਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀ ਹੈ
ਹਰਜੋਤ ਕੋਲ ਦਾਦੀ ਬੈਠਦੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ- ਵੇ ਪੁੱਤ ਤੂੰ ਦੱਸਿਆ ਨਹੀਂ
ਹਰਜੋਤ- ਕੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਬੇਬੇ ਜੀ
ਦਾਦੀ- ਵੇਖ ਉਹ ਕੀ ਕੰਮ ਆਇਆ ਏਂ
ਹਰਜੋਤ- ਉਹ ਬੇਬੇ ਜੀ ਮੰਮੀ ਨੇ ਬੁਲਾਇਆ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਹੈ
ਦਾਦੀ- ਅੱਛਾ ਅੱਛਾ
ਉਦੋਂ ਹੀ ਸੁਖਜੀਤ ਚਾਹ ਦੇ ਕੱਪ ਲੈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ
ਦਾਦੀ- ਨੀਂ ਕੁੜੀਏ ਜਾ ਚਾਹ ਪੀ ਕੇ ਮੁੰਡੇ ਨਾਲ ਇਹਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਆ
ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਚਾਹ ਪੀਂਦਿਆਂ ਗੱਪਾਂ ਮਾਰਦੇ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਹਰਜੋਤ ਉੱਠ ਘਰ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪੈਂਦਾ ਮਗਰ ਹੀ ਸੁਖਜੀਤ ਕੱਪ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲਦੇ ਹੀ ਹਰਜੋਤ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਗੁੱਟੋਂ ਫੜ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਘੁੱਟ ਲੈਂਦਾ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੰਮੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੱਬੇ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਹਰਜੋਤ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕਿੱਸ ਕਰਨ ਲੱਗਦਾ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਬੁੱਲ ਚੂਸ ਸੁਖਜੀਤ ਕਿੱਸ ਤੋੜਦੀ ਹੈ
ਸੁਖਜੀਤ- ਹਾਂਜੀ ਮੰਮੀ ਕੋਲ ਵੀ ਜਾਣ ਦਿਉਗੇ ਜਾਂ ਨਹੀਂ
ਹਰਜੋਤ- ਮੰਮੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਬੁਲਾਇਆ ਤਾਂ ਮੰਮੀ ਕੋਲ ਕਿਉਂ ਜਾਣਾ
ਸੁਖਜੀਤ- ਅੱਛਾ ਜੀ ਮੰਮੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਕਰੋ ਗੱਲ
ਹਰਜੋਤ- ਗੱਲ ਕੋਈ ਨਹੀਂ 4 ਦਿਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਉ ਮੈਂ ਤੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਪੜਨ ਬਹਾਨੇ ਚਲੀ ਜਾਵੀਂ
ਸੁਖਜੀਤ- ਠੀਕ ਏ ਪਰ ਮੇਰੀ ਸ਼ਰਤ ਏ
ਹਰਜੋਤ- ਸ਼ਰਤ ਕਿਹੜੀ ਸ਼ਰਤ
ਸੁਖਜੀਤ- ਸਿੰਪਲ ਬਸ ਤੁਸੀਂ ਰਾਤੀਂ ਵਾਈਟ ਸ਼ਰਟ ਰੈੱਡ ਪੱਗ ਤੇ ਪੈਂਟ ਨਵੀਂ ਜਿਹੀ ਤੇ ਸ਼ੂ ਪਾ ਕੇ ਪੂਰੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਆਇਉ
ਹਰਜੋਤ- ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਕਿਉਂ ਆਪਾਂ ਭੱਜਣਾ ਨੀ
ਸੁਖਜੀਤ- ਹਰਜੋਤ ਤੇ ਸਿਰ ਤੇ ਚਪੇੜ ਜਿਹੀ ਮਾਰ ਕੇ ਭੋਲਿਆ ਬਹੁਤਾ ਨਾ ਸੋਚਿਆ ਕਰ
ਹਰਜੋਤ- ਠੀਕ ਏ ਤੂੰ ਵਾਲ ਸ਼ੇਪ ਕਰਕੇ ਰੱਖੀਂ
ਸੁਖਜੀਤ- ਹਾਂ ਹਾਂ ਕੋਈ ਨਾਂ
ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਬਾਹਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਕੜਦੇ ਦੋਵੇਂ ਅਲੱਗ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਹੁਣ ਬੱਸ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਆ ਰਾਤ ਦੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਤਾਂ ਹੁਣ ਤੋਂ ਹੀ ਤਿਆਰੀ ਚ ਲੱਗ ਗਈ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਉਹਨੇ ਮਹਿੰਦੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਤੇ ਕੀਪ ਚ ਪਾ ਪਹਿਲਾਂ ਦੋਵੇਂ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਗੋਡਿਆਂ ਤੱਕ ਲਾਈ ਫਿਰ ਵਾਰੋ ਵਾਰੀ ਦੋਵਾਂ ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਲਾ ਲਈ
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਪਿੰਡਾ ਮਲ ਮਲ ਕੇ ਨਹਾਈ ਤੇ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਬੁੰਡ ਦੇ ਤੇ ਕੱਛਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਵੀ ਸ਼ੇਪ ਕਰ ਲਏ ਜਦੋਂ ਨਹਾਂ ਕੇ ਸੁਖਜੀਤ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲੀ ਗੋਰਾ ਜਿਸਮ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਉੱਤੋਂ ਮਹਿੰਦੀ ਦਾ ਰੰਗ ਏਨਾਂ ਗੂੜਾ ਚੜਿਆ ਜਿਵੇਂ ਨਵੀਂ ਦੁਲਹਨ ਹੋਵੇ
ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਾਤੀਂ ਚੁਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਚੜ ਤਿਆਰ ਹੋਣ ਲੱਗੀ ਕਰੀਬਨ 2 ਘੰਟੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਸੁਖਜੀਤ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦੀ ਰਹੀ 2 ਘੰਟਿਆਂ ਬਾਅਦ ਹਰਜੋਤ ਆਇਆ ਤੇ ਚੁਬਾਰੇ ਦਾ ਦਰਵਾਜਾ ਖੋਲਿਆ ਤਾਂ ਅੰਦਰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਡੀਆਂ ਗਈਆਂ
ਹਰਜੋਤ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲਦਾ ਕਿ ਅੰਦਰ ਸੱਜ ਵਿਆਹੀ ਨਾਰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਡੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਨੇ ਤੇ ਘਬਰਾਹਟ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪੈਰ ਪਿੱਛੇ ਮੋੜਦਾ ਉਸਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਸੈਕਸੀ ਆਵਾਜ਼ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਕਿੱਧਰ ਚੱਲੇ ਮੇਰੇ ਸਾਈਂ ਜੀ
ਹਰਜੋਤ ਇਧਰ ਉਧਰ ਨਜ਼ਰਾਂ ਦੁੜਾਉਂਦਾ ਪਰ ਸੁਖਜੀਤ ਨਜ਼ਰੀਂ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਦਿੰਦਾ ਸੁਖਜੀਤ ਕਿੱਥੇ ਏ ਤੂੰ
ਸੁਖਜੀਤ- ਐਨੀ ਛੇਤੀ ਭੁੱਲ ਵੀ ਗਏ ਕਿ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਹੀ ਪਹਿਚਾਨਣੋ ਹੱਟ ਗਏ
ਹਰਜੋਤ- ਉ ਤੇਰੀ ਇਹ ਕੀ ਬਣੀ ਏਂ ਤੂੰ
ਹਰਜੋਤ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਗੌਰ ਨਾਲ ਦੇਖਦਾ ਕਿ ਸੁਖਜੀਤ ਲਾਲ ਲਹਿੰਗਾ ਪਾਈਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਰਮਾਂ ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਲਾਲ ਲਿਪਸਟਿਕ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਮੇਕਅੱਪ ਨੱਕ ਵਿੱਚ ਨੱਥ ਮੱਥੇ ਟਿੱਕਾ ਤੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਸੁਨਹਿਰੀ ਹਾਰ ਪਾ ਬਿਲਕੁਲ ਦੁਲਹਨ ਵਾਂਗ ਸੱਜੀ ਖੜੀ ਸੀ
ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਗੂੜੀ ਮਹਿੰਦੀ ਵੇਖ ਹਰਜੋਤ ਬੋਲਦਾ- ਸੁਖਜੀਤ ਇਹ ਕੀ ਪਾਗਲਪਣ ਏ ਕੀ ਬਣੀ ਏਂ ਤੂੰ
ਸੁਖਜੀਤ- ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮੇਰੇ ਸਾਈਂ ਜੀ ਅੱਜ ਆਪਣਾ ਵਿਆਹ ਏ
ਇਹ ਸੁਣ ਹਰਜੋਤ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਸੁਖਜੀਤ ਵੱਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ- ਕੀ ਕੀ ਕਿਹਾ ਤੂੰ ਵਿਆਹ ਪਾਗਲ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਗਈ ਤੂੰ ਜਵਾਕਾਂ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰ ਏਦਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਇਹ ਸਭ
ਸੁਖਜੀਤ- ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਕੇ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਨਹੀਂ
ਹਰਜੋਤ- ਸੁਖਜੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਆਪਣੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੱਟਦਾ ਹੋਇਆ ਕਰਦਾ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਨਹੀਂ
ਸੁਖਜੀਤ ਗੱਲ ਟੋਕਦੀ ਹੋਈ- ਪਰ ਪੁਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨੋਂ ਬਸ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮਰੀ ਸਮਝੋ
ਹਰਜੋਤ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਦਾ ਹੈ- ਸ਼ੁਦੈਣੇ ਐਵੇਂ ਨਾ ਬੋਲ ਠੀਕ ਏ ਜੋ ਤੂੰ ਕਹੇਂਗੀ ਉਹੀ ਹੋਵੇਗਾ ਪਰ ਹੋਊ ਕਿਵੇਂ
ਸੁਖਜੀਤ ਆਪਣਾ ਮੋਬਾਇਲ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਅੱਗੇ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਸਭ ਪਿਆ ਯੂ ਟਿਊਬ ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਪਿਕਸ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ
ਫਿਰ ਹਰਜੋਤ ਅਲੱਗ ਅਲੱਗ ਪੋਜ਼ ਚ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀਆਂ ਪਿਕਸ ਕਲਿੱਕ ਕਰਦਾ ਫਿਰ ਕੈਮਰਾ ਆਟੋ ਕਲਿੱਕ ਮੋਡ ਤੇ ਕਰਕੇ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਸੇ ਜੋੜੀ ਦੇ ਵਾਂਗੂੰ ਦਰਜਨਾਂ ਪਿਕਸ ਕਲਿੱਕ ਕਰਦੇ ਹਨ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇਸੀ ਘਿਉ ਦਾ ਦੀਵਾ ਬਾਲਦੀ ਹੈ ਕਿ ਹਰਜੋਤ ਕੁਝ ਬੋਲਣ ਲੱਗਦਾ.....inst- raa_vn321
raa_vn321
To be contdd......
ਤੁਸੀ ਪਿੱਛਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਪੜਿਆ ਸੁਖਜੀਤ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਨਾਲੇ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਲੰਨ ਦੀ ਮੁੱਠ ਮਾਰੀ ਜਾਵੇ ਨਾਲੇ ਕਦੇ ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਕਦੇ ਬੁੱਲ ਚੂਸੀ ਜਾਵੇ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ ਸੁਖਜੀਤ ਨਾਲੋਂ ਤੋੜ ਕੇ ਸਿੱਧਾ ਸੂਟ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੀ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਜਾ ਟਿਕਾਏ ...
ਹੁਣ ਅੱਗੇ ਪੜੋ
ਹਰਜੋਤ ਪਾਗਲਾਂ ਵਾਂਗ ਸੂਟ ਉਪਰੋਂ ਹੀ ਮੂੰਹ ਅੱਡ ਅੱਡ ਕੇ ਮੰਮਿਆਂ ਮੂੰਹ ਚ ਪਾਵੇ ਨਾਲੇ ਨਿੱਪਲ ਤੇ ਦੰਦੀ ਵੱਢ ਲਵੇ ਸਵਾਦ ਸਵਾਦ ਵਿੱਚ ਸੁਖਜੀਤ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਘੁੱਟੀ ਜਾਵੇ
ਹਰਜੋਤ ਦੀ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਚੂਸਾਈ ਕਰਕੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦਾ ਸੂਟ ਮੰਮਿਆਂ ਤੋਂ ਗਿੱਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਮੋਟੋ ਨਿੱਪਲਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਚਮਕਣ ਲੱਗਾ ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਚ ਬਹਿ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮੁੱਠ ਮਾਰਨ ਲੱਗੀ
ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਦਾ ਦਬਾਅ ਹਰਜੋਤ ਝੱਲ ਨਾ ਸਕਿਆ ਤੇ ਉਹਦੇ ਲੰਨ ਨੇ ਪਿਚਕਾਰੀ ਤੇ ਪਿਚਕਾਰੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਜੋ ਸਿੱਧੀ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਮੰਮਿਆਂ ਉੱਪਰ ਪੈ ਗਈਆਂ ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਦੱਬ ਦੱਬ ਕੇ ਇੱਕ ਇੱਕ ਬੂੰਦ ਕੱਢ ਮਾਰੀ
ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਮੋਢਿਆਂ ਤੋਂ ਫੜ ਖੜੀ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਫੇਰ ਆਪਣਾ ਮਜ਼ੇ ਨਾਲ ਲਬੇੜ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਚ ਪਾ ਦਿੱਤੀ ਜਿਸਨੂੰ ਸੁਖਜੀਤ ਸਵਾਦ ਲੈ ਲੈ ਚੱਟ ਗਈ
ਹਰਜੋਤ- ਕਿਵੇਂ ਲੱਗਿਆ ਟੇਸਟ
ਸੁਖਜੀਤ- ਆਪਣੀ ਉਂਗਲੀ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਮਜ਼ਾ ਚੱਟਦੀ ਹੋਈ ਮੱਚ ਟੇਸਟੀ ਐਂਡ ਸਵੀਟ
ਦੋਵੇਂ ਹੱਸਣ ਲੱਗ ਪਏ
ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਸੈੱਟ ਕੀਤੇ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੂਟ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ ਤਾਂ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿੱਕਲਿਆ- ਹਾਏ ਮਰਗੀ ਰੱਬਾ
ਹਰਜੋਤ- ਕੀ ਹੋਇਆ
ਸੁਖਜੀਤ- ਸੰਗਦੀ ਸੰਗਦੀ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਪਿਚਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸੂਟ ਤੇ ਪੈ ਗਏ ਮੰਮੀ ਨੇ ਵੇਖ ਲਏ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਉ
ਹਰਜੋਤ- ਉਸਦੀ ਚੁੰਨੀ ਨਾਲ ਮੰਮੇ ਢੱਕਦਾ ਹੋਇਆ- ਏਦਾਂ ਲੁਕੋ ਲੈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦਿਖਣਾ
ਦੋਵੇਂ ਕੁਝ ਟਾਇਮ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ
ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਾਫੀ ਦਿਨ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਦੇਖਦੇ ਦੇਖਦੇ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਤੜਪ ਵੱਧਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਦੇ ਕਦੇ ਹਰਜੋਤ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਮੌਕਾ ਮਿਲਦੇ ਹੀ ਫੜਕੇ ਮਿਲਣ ਦਾ ਤਰਲਾ ਕਰਦਾ ਪਰ ਸੁਖਜੀਤ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਰ ਸੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਕੋਲ ਇੱਕ ਮੌਕਾ ਤਾਂ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਹਰਜੋਤ ਦੀ ਮਾਂ ਪੰਮੀ ਤੋਂ ਹੈਲਪ ਲੈਂਦੀ ਪਰ ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਵਜਹਾ ਪੰਮੀ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਆਪਣੀ ਸੱਸ ਅੱਗੇ ਪੂਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਚ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਨਾਲ ਹੀ ਹੁਣ ਉਹ ਛੋਟੀ ਨਹੀਂ ਵੱਡੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਭਾਲਦੀ ਸੀ
ਵਿਆਹਾਂ ਦਾ ਸੀਜ਼ਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਨਾਲ ਹੀ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਪੇਪਰ ਵੀ ਸਿਰ ਚੜ ਕੇ ਆ ਗਏ ਸਨ ਹੁਣ ਸੁਖਜੀਤ ਬਾਹਰ ਅੰਦਰ ਨਿੱਕਲਨੋ ਵੀ ਘੱਟ ਗਈ ਸੀ
ਹਰਜੋਤ ਹਰ ਵੇਲੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਬੂਹੇ ਵੱਲ ਵੇਖਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਕਦੇ ਕਦੇ ਉਹਨੂੰ ਸੁਖਜੀਤ ਨਜ਼ਰੇ ਪੈਂਦੀ ਤਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਥੋੜਾ ਬਹੁਤ ਅੱਖ ਮਟੱਕਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ
ਦੋਵੇਂ ਆਸ਼ਿਕ ਪ੍ਰੇਮ ਮਿਲਣ ਦੀ ਤੜਫ ਚ ਮੱਚ ਰਹੇ ਸਨ ਰੱਬ ਅੱਗੇ ਸੋਹਣਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਅਰਦਾਸਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੁਣੀਂ ਗਈ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮਾਮੇ ਦੀ ਕੁੜੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਆ ਗਿਆ
ਸੁਖਜੀਤ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਸੀ ਕੁੜੀਆਂ ਚਿੜੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਸ਼ਾਦੀਆਂ ਦਾ ਚਾਅ ਹੀ ਬਹੁਤ ਹੁੰਦਾ ਆਪਾਂ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵੇਖਦੇ ਹੀ ਹਾਂ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਮਾਂ ਇੰਦੂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਭਤੀਜੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦਾ ਚਾਅ ਦੋਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਧੀਆਂ ਚਾਅ ਨਾਲ ਸ਼ਾਪਿੰਗ ਕਰਨ ਸ਼ਹਿਰ ਗਈਆਂ
ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਸੰਗਦਿਆਂ ਸੰਗਦਿਆਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ- ਮੰਮੀ ਦੀਦੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਲਈ ਸਾਰੀ ਡਰੈੱਸ ਨਵੀਂ ਲੈਂਣੀ ਏ ਮੈਂ
ਇੰਦੂ- ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤੇ ਆਹੋ ਆਹੋ ਲੈ ਲਵੀਂ
ਸੁਖਜੀਤ- ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਬਾਂਹ ਘੁੱਟ ਕੇ- ਮੰਮੀ ਤੂੰ ਸਮਝੀ ਨੀਂ ਮੇਰਾ ਮਤਲਬ ਏ
ਇੰਦੂ- ਗੱਲ ਟੋਕਦੀ ਹੋਈ- ਦੱਸ ਲਾਡੋ ਕੀ ਮਤਲਬ ਏ
ਸੁਖਜੀਤ- ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਮੰਮੀ ਦੇ ਮੋਢੇ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ- ਮੰਮੀ ਮੈਂ ਅੰਡਰਗਾਰਮੈਂਟਸ ਵੀ ਲੈਣੇ ਨੇ
ਇੰਦੂ- ਹਾਏ ਹਾਏ ਲਾਡੋ ਅਜੇ ਥੋੜੇ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਨਵੀਆਂ ਬ੍ਰਾ ਦਵਾਈਆਂ ਸੀ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਨਾਪਦੀ ਹੋਈ ਹੋਰ ਵੱਧ ਗਏ ਹਾਏ ਰੱਬਾ
ਸੁਖਜੀਤ- ਸੰਗਦੀ ਹੋਈ- ਮੰਮੀ ਤੂੰ ਵੀ ਨਾ ਠੀਕ ਨੇ ਨਹੀਂ ਵਧੇ
ਇੰਦੂ- ਫੇਰ ਦੱਸ ਤਾਂ ਲਾਡੋ ਏਨੀਆਂ ਕੀ ਕਰਨੀਆਂ ਨੇ ਜੇ ਸਾਈਜ਼ ਹੋਰ ਵੱਧ ਗਿਆ ਸਭ ਬੇਕਾਰ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ
ਸੁਖਜੀਤ- ਮੰਮੀ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਚ ਘੁੱਟਦੀ ਹੈ ਮੰਮੀ ਮੈਂ ਮੌਡਰਨ ਸਟਾਈਲ ਦੀ ਲੈਣੀ
ਇੰਦੂ- ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਗੱਲ ਤੇ ਚੂੰਢੀ ਵੱਢਦੀ ਹੈ- ਉ ਹੋ ਮੇਰੀ ਧੀ ਫੈਸ਼ਨੇਬਲ ਹੋ ਗਈ ਹਮਮਮ
ਸੁਖਜੀਤ- ਸ਼ਰਮਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ- ਮੰਮੀ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਨਾ
ਇੰਦੂ- ਲਾਡ ਨਾਲ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੇਰੀ ਰਾਣੀ ਧੀਏ ਮੇਰੀ ਧੀ ਲਈ ਜਾਨ ਵੀ ਹਾਜ਼ਰ
ਦੋਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਧੀਆਂ ਇੱਕ ਦੂਜੀ ਨਾਲ ਐਵੇਂ ਹੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੀਆਂ ਲੇਡੀਜ਼ ਸ਼ੌਪ ਚ ਚਲੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਉੱਥੇ ਕਾਫੀ ਭੀੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਉਦੋਂ ਹੀ ਸੇਲਜ਼ਗ੍ਰਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਹਾਂਜੀ ਦੀਦੀ ਕੀ ਹੈਲਪ ਕਰਾਂ
ਇੰਦੂ- ਸੁਖਜੀਤ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਕੇ ਇਹਦੇ ਸਾਈਜ਼ ਦੀ ਬ੍ਰਾ ਪੈਂਟੀ ਦਿਖਾ ਦਿਉ
ਸੇਲਜ਼ਗ੍ਰਲ- ਆਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉੱਪਰ ਆਜੋ ਅੰਡਰਗਾਰਮੈਂਟਸ ਉੱਪਰ ਹੀ ਹਨ
ਦੋਵੇਂ ਉਸ ਪਿੱਛੇ ਉਪਰ ਚਲੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ
ਸੇਲਜ਼ਗ੍ਰਲ- ਹਾਂਜੀ ਹੁਣ ਦੱਸੋ ਕਿਹੜਾ ਸਟਾਈਲ ਲੈਣਾ ਸਿੰਪਲ ਕੱਪ ਵਾਲੀ ਸਟ੍ਰੈਪਲੈੱਸ ਸਪੋਰਟਸ ਪੈਡਡ ਫੁੱਲ ਕਵਰ ਜਾਂ ਨੈੱਟ ਵਾਲੀ ਹੋਰ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਣਗੀਆਂ
ਇੰਦੂ- ਥੋੜੀ ਹੈਰਾਨ ਹੁੰਦੀ ਹੋਈ- ਦੱਸ ਸੁਖਜੀਤ
ਸੁਖਜੀਤ- ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਬੈਸਟ ਟ੍ਰਾਈ ਕਰਵਾ ਦੇਵੋ
ਸੇਲਜ਼ਗ੍ਰਲ- ਦੀਦੀ ਪ੍ਰੀਮੀਅਮ ਕਵਾਲਟੀ ਟ੍ਰਾਈ ਕਰੋ ਸਾਈਜ਼ ਤਾਂ 38 ਹੋਏਗਾ
ਇੰਦੂ ਬੋਲ ਪੈਂਦੀ ਹੈ- ਨਹੀਂ ਨਹੀਂ 36 ਸਹੀ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਸੇਲਜਗ੍ਰਲ- ਦੀਦੀ ਬਰੈਂਡ ਬਰੈਂਡ ਦਾ ਫਰਕ ਹੁੰਦਾ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਕੇ ਆਇਉ ਨੇੜੇ ਦੀਦੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਥੋੜਾ ਅੱਗੇ ਵੱਧਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸੇਲਜ਼ਗ੍ਰਲ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮੰਮਿਆਂ ਦਾ ਨਾਪ ਲੈਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਸੁਖਜੀਤ ਅੰਦਰ ਇਕਦਮ ਕਰੰਟ ਦੌੜ ਜਾਂਦਾ ਉਸ ਕੁੜੀ ਦੀ ਛੋਹ ਦਾ ਉਸਨੂੰ ਅਲੱਗ ਹੀ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ
ਸ਼ਾਇਦ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚ ਵੀ ਸਿੱਲ ਆਉਣ ਲੱਗੀ ਸੀ ਉਹ ਤਾਂ ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਹਟਾ ਲਏ ਉਹ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਹਾਲਤ ਸਮਝ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਤੇ ਕਹਿੰਦੀ- ਦੀਦੀ 36 ਹੀ ਆ ਜਾਵੇਗੀ ਬੱਟ ਤੁਸੀ ਸਾਈਜ਼ ਟ੍ਰਾਈ ਕਰੋ ਤੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਫੜਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ
ਸੁਖਜੀਤ ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ ਟ੍ਰਾਈ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਸਾਈਜ਼ ਉਹਨੂੰ ਫਿੱਟ ਲੱਗਦਾ
ਸੁਖਜੀਤ ਬਾਹਰ ਆ ਕੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ- ਫੀਟਿੰਗ ਤਾਂ ਸਹੀ ਏ ਪਰ ਕਮਫ੍ਰਟੇਬਲ ਨਹੀਂ
ਸੇਲਜਗ੍ਰਲ- ਇਹ ਟੈਂਸ਼ਨ ਛੱਡੋ ਸਾਈਜ਼ ਫਿੱਟ ਏ ਬਾਕੀ ਮੇਰੀ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀ ਇੰਦੂ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ ਦੀਦੀ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਭੈਣਾਂ ਹੋ ਨਾ
ਇੰਦੂ ਬੋਲਣ ਹੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸੇਲਜਗ੍ਰਲ ਟੋਕ ਦਿੰਦੀ ਹੈ- ਦੀਦੀ ਛੋਟੀ ਦੀਦੀ ਦਾ ਸਾਈਜ਼ ਕੁਝ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੀ ਵੱਧ ਏ
ਇੰਦੂ ਮੁਸਕਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਸ਼ਰਮਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਸੇਲਜ਼ਗ੍ਰਲ- ਦੀਦੀ ਵੈਸੇ ਅੱਜਕਲ ਕੁੜੀਆਂ ਤਰਸਦੀਆਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਾਂਗ ਸਾਈਜ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਲੱਗਦਾ ਜੀਜੂ ਨੇ ਮਿਹਨਤ ਬਹੁਤ ਕੀਤੀ ਐ
ਸੁਖਜੀਤ- ਨੋ ਨੋ ਐਮ ਅਨਮੈਰਿਡ
ਸੇਲਜਗ੍ਰਲ- ਆਈ ਮੀਨ ਬੀ ਐਫ ਨੇ
ਸੁਖਜੀਤ- ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਅੱਗੇ ਪਾਣੀ ਪਾਣੀ ਹੋਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ- ਬੀ ਐਫ ਵੀ ਨਹੀਂ ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਕਰੋ ਸਾਨੂੰ ਲੇਟ ਹੋ ਰਿਹਾ
ਸੇਲਜਗ੍ਰਲ- ਦੀਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਏ ਤੁਸੀਂ ਬਸ ਇਹ ਨੈੱਟ ਵਾਲਾ ਸੈੱਟ ਟ੍ਰਾਈ ਕਰੋ ਬਾਕੀ ਸਭ ਛੱਡੋ ਇਹ ਸਾਡਾ ਬੈਸਟ ਪ੍ਰੋਡਕਟ ਏ ਅਸੀਂ ਮੈਰਿਜ ਵਾਲੀ ਦੁਲਹਨ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ
ਇਹਨੂੰ ਪਾ ਕੇ ਸ਼ੇਪ ਵੀ ਪ੍ਰਫੈਕਟ ਬਣਦੀ ਏ ਤੇ ਵੇਟ ਘੱਟ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਕੰਫਰਟੇਬਲ ਵੀ ਹੈ ਨਾਲੇ ਦੀਦੀ ਨੈੱਟ ਵਾਲੀ ਬ੍ਰਾ ਵੱਡੇ ਸਾਈਜ਼ ਨੂੰ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਕੈਰੀ ਕਰਦੀ ਪਰ ਇਹ ਨਿਊ ਆਈ ਏ ਇਹਦੇ ਵਿੱਚ ਸੋਫਟ ਨੈੱਟ ਦੇ ਕੱਪ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ ਜੋ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਰੱਖਦੇ ਨੇ ਤੁਸੀਂ ਟ੍ਰਾਈ ਕਰੋ
ਸੁਖਜੀਤ- ਠੀਕ ਏ ਪਰ ਪੈਂਟੀ ਦਾ ਸਾਈਜ਼ ਘੱਟ ਏ ਮੇਰਾ
ਸੇਲਜਗ੍ਰਲ- ਡੋਂਟ ਵਰੀ ਦੀਦੀ ਮੈਂ ਪੈਂਟੀ ਦੂਸਰੇ ਸੈੱਟ ਚੋਂ ਦੇ ਦਵਾਂਗੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਬ੍ਰਾ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਚ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਅੱਡਿਆ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ
ਮੰਮਿਆਂ ਦੀ ਤਾਂ ਰੋਣਕ ਹੀ ਵੱਧ ਗਈ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਜਾਲੀ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਨਿੱਪਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ ਤੇ ਕੱਪਸ ਨੇ ਹੇਠਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਫੈਕਟ ਸ਼ੇਪ ਬਣਾਂ ਦਿੱਤੀ ਮੰਮਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਘਾਟੀ ਹੋਰ ਡੂੰਘੀ ਦਿਸਣ ਲੱਗੀ ਸੀ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਕੈਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਬਰੀਕ ਜਿਹੀ ਸਟ੍ਰੈਪ ਜੋ ਫੀਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਬਾਹਰ ਆ ਕੇ ਡੀਲ ਡਨ ਕੀਤੀ ਤੇ ਉਥੋਂ ਨਿੱਕਲ ਦੋਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਧੀਆਂ ਸੂਟਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ੌਪ ਚ ਚਲੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਤਾਂ ਡਾਰਕ ਪਿੰਕ ਸੂਟ ਲੈ ਲਿਆ ਜੋ ਉਹਨੇ ਆਪ ਹੀ ਸਿਉਂ ਲੈਣਾ ਸੀ ਤੇ ਹੁਣ ਸੁਖਜੀਤ ਲਈ ਲੈਣਾ ਸੀ ਲਹਿੰਗਾ
ਕਾਫੀ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਸਿੰਪਲ ਜਿਹਾ ਰੈੱਡ ਲਹਿੰਗਾ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਪਰ ਸੁਖਜੀਤ ਸਿੰਪਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸੁਖਜੀਤ ਜਦੋਂ ਟ੍ਰਾਈ ਕਰਕੇ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲੀ ਸਾਰੇ ਕਸਟਮਰ ਉਹਦੇ ਵੱਲ ਅੱਖਾਂ ਪਾੜ ਪਾੜ ਵੇਖਣ ਲੱਗੇ
ਸਿਲਕ ਦਾ ਲਹਿੰਗਾ ਬਲਾਊਜ਼ ਬਿਲਕੁਲ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਚਿਪਕਿਆ ਪਿਆ ਮੰਮੇ ਉੱਭਰ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ ਢਿੱਡ ਬਿਲਕੁਲ ਅੰਦਰ ਚਿੱਤੜਾਂ ਤੋਂ ਕਸਵਾਂ ਪਰ ਹੇਠੋਂ ਖੁੱਲਾ ਲਹਿੰਗਾ ਜਦੋ ਤੁਰ ਕੇ ਸੁਖਜੀਤ ਆਈ ਚਿੱਤੜਾਂ ਦੀ ਲਚਕ ਅਲੱਗ ਮੰਮਿਆਂ ਦਾ ਉੱਤੇ ਹੇਠਾਂ ਹੋਣਾ ਅਲੱਗ ਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆਂ ਵੀ ਤਾਲ ਨਾਲ ਤਾਲ ਮੇਲਦੇ ਸਨ
ਡੀਪ ਗਲੇ ਵਿੱਚੋ ਮੰਮਿਆਂ ਦੀ ਉੱਪਰੀ ਚਰਬੀ ਆਪਣਾ ਕਹਿਰ ਢਾਹ ਰਹੀ ਸੀ ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਜੀਭ ਫੇਰਦਾ ਹੋਇਆ ਕਹਿੰਦਾ ਆਹ ਹਾਂ ਹਾਂ ਮੈਡਮ ਕਿਆ ਬਾਤ ਹੈ ਕਮਾਲ ਦੀ ਫੀਟਿੰਗ ਇਹ ਤਾਂ ਬਣਿਆਂ ਹੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸੀ ਵੇਖੋਂ ਤਾਂ ਸਹੀ ਪਰਸਨੈਲਿਟੀ ਨਿੱਖਰ ਗਈ
ਇੰਦੂ- ਹਾਂਜੀ ਭਾਜੀ ਫੀਟਿੰਗ ਤਾਂ ਬਿਲਕੁਲ ਸਹੀ ਹੈ ਤੁਸੀ ਡਨ ਕਰੋ ਸਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਹੈ
ਦੋਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਧੀਆਂ ਸ਼ਾਪਿੰਗ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ ਤੇ ਸ਼ਾਪਿੰਗ ਵਾਲੇ ਬੈਗ ਹੱਥਾਂ ਚ ਫੜ ਪਿੰਡ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਈਆਂ ਸੁਖਜੀਤ ਦਾ ਚਾਅ ਵਿੱਚ ਭੌਂਏਂ ਪੈਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਲੱਗ ਰਿਹਾ
ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਇੰਦੂ ਦੀ ਵੀ ਕੁਝ ਇਹੀ ਹਾਲਤ ਸੀ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਔਲਾਦ ਭਾਵ ਭਤੀਜੇ ਭਤੀਜੀਆਂ ਦੇ ਸਾਕ ਦਾ ਅੰਤਾਂ ਦਾ ਚਾਅ ਹੁੰਦਾ ਦਿਨ ਲੰਘ ਰਹੇ ਸਨ ਵਿਆਹ ਨੇੜੇ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ 4 ਕੁ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਘਟਨਾ ਘਟੀ
ਅਸੀਂ ਘਟਨਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਪਰ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਚਾਅ ਹੀ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਕੂਲ ਦੇ ਵਟਸਐਪ ਗਰੁੱਪ ਵਿੱਚ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਪੇਪਰਾਂ ਦੀ ਡੇਟਸ਼ੀਟ ਆ ਗਈ ਮਤਲਬ ਪੇਪਰ ਹਫਤੇ ਬਾਅਦ ਸਨ ਤੇ ਵਿਆਹ 4 ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਸੀ ਭਾਵ ਪੇਪਰਾਂ ਤੋਂ ਸਿਰਫ 2 ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਧੱਕਾ ਜਿਹਾ ਲੱਗਾ
ਫਿਰ ਉਹਨੇ ਮਨ ਬਣਾਇਆ ਕਿ ਘਰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣਾ ਪਰ ਉਹ ਮੰਮੀ ਪਾਪਾ ਨੂੰ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲ ਸਕਦੀ ਸੀ ਇਸ ਲਈ ਮੰਮੀ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਵਿਆਹ ਜਾਣ ਦੀ ਜ਼ਿੱਦ ਕਰਨ ਲੱਗੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਪਾਪਾ ਨੇ ਰੋਹਬ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣ ਦੀ ਤਾਕੀਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਨਾਲ ਹੀ ਹੁਕਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਘਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ ਦਾਦੀ ਨਾਲ ਰਹਿ ਕੇ ਪੇਪਰ ਲਈ ਪੜੇਗੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਅਣ-ਮੰਨੇ ਜਿਹੇ ਮੰਨ ਤਾਂ ਗਈ ਪਰ ਉਸਦੇ ਚਾਅ ਅਧੂਰੇ ਰਹਿ ਗਏ ਲਹਿੰਗਾ ਜੋ ਇੰਨੇਂ ਚਾਵਾਂ ਨਾਲ ਲਿਆ ਸੀ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਦਾ ਨਾ ਰਿਹਾ
ਅਗਲੇ ਹੀ ਦਿਨ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੰਮੀ ਪਾਪਾ ਤੇ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਨਾਨਕੇ ਘਰ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ ਸੁਖਜੀਤ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ
ਇੰਦੂ- ਕਿਉਂ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਰੋਈ ਜਾਂਨੀ ਏਂ
ਸੁਖਜੀਤ- ਮੰਮੀ ਪਾਪਾ ਮੈਨੂੰ ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਲਈ ਹੀ ਆ ਕੇ ਲੈ ਜਾਇਉ
ਪਾਪਾ- ਨਹੀਂ ਨਹੀਂ ਤੂੰ ਬੱਚੀ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਸਿਆਣੀ ਹੋ ਘਰ ਬਹਿ ਕੇ ਪੜ
ਇੰਦੂ- ਹਾਂ ਜੇ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋਵੇ ਮੈਂ ਪੰਮੀ ਦੀਦੀ ਨੂੰ ਜਾਂਦੀ ਜਾਂਦੀ ਆਖ ਜਾਂਨੀ ਆਂ
ਇਹ ਸੁਣਦਿਆਂ ਹੀ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਆ ਗਈ ਹੁਣ ਉਹ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਲੈਣ ਲੱਗੀ ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਉਸਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਆਈਡੀਆ ਆਇਆ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਕਾਤਲ ਮੁਸਕਾਨ ਛਾ ਗਈ
ਇਧਰ ਜਦੋਂ ਇੰਦੂ ਪੰਮੀ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਆਈ ਤਾਂ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਕੋਲ ਖੜ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲਈ ਸੁਖਜੀਤ ਚ ਉਸਦੇ ਪੈਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਾ ਲੱਗਣ ਇੰਦੂ ਦੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਸੋਚੇ ਸਮਝੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਿਆ ਤੇ ਗੇਟ ਖੜਕਾ ਦਿੱਤਾ ਠੱਕ ਠੱਕ ਠੱਕ
ਦਾਦੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼- ਵੇ ਕੋਣ ਏ ਭਾਈ
ਹਰਜੋਤ- ਬੇਬੇ ਜੀ ਮੈਂ ਆਂ ਹਰਜੋਤ
ਦਾਦੀ- ਵੇਖ ਕੇ ਲੰਘਿਆ ਪੁੱਤ
ਹਰਜੋਤ ਬੇਬੇ ਦੇ ਪੈਰੀ ਹੱਥ ਲਾ ਕੇ ਨੇੜੇ ਬੈਠਦਾ ਹੋਇਆ- ਬੇਬੇ ਜੀ ਠੀਕ ਉ ਬਾਪੂ ਨਹੀਂ ਦਿਖਦਾ
ਬੇਬੇ- ਠੀਕ ਤਾਂ ਪੁੱਤ ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੀ ਏ ਸਿਆਣੇ ਸਰੀਰਾਂ ਦਾ ਬਾਪੂ ਤਾਂ ਅੰਦਰ ਪਿਆ ਘੱਟ ਤੁਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਉਸ ਤੋਂ ਤੂੰ ਦੱਸ ਅੱਜ ਇਧਰ ਕਿਵੇਂ ਉਂਝ ਤਾਂ ਕਦੇ ਆਉਂਦਾ ਨਹੀਂ ਤੂੰ ਆਜਾ ਅੰਦਰ ਬਹਿ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਪੀ ਕੇ ਜਾਵੀਂ ਤੂੰ ਕਿਹੜਾ ਰੋਜ਼ ਰੋਜ਼ ਆਉਣਾ ਏਂ ਕੁੜੀਏ ਚਾਹ ਬਣਾ ਮੁੰਡੇ ਲਈ
ਸੁਖਜੀਤ- ਬਣਾਉਂਦੀ ਆਂ ਬੀਬੀ
ਬੇਬੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਲੰਗੜਦੀ ਤੁਰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਹਰਜੋਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਦਾਖਲ ਹੋ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਬਾਹਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਕੜ ਕੇ ਖਿੱਚ ਕੇ ਸਮੂਚ ਜੜ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਸੋਫੇ ਤੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ ਸੁਖਜੀਤ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਗੁਲਾਬੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸੰਗਦੀ ਹੋਈ ਚਾਹ ਬਣਾਉਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀ ਹੈ
ਹਰਜੋਤ ਕੋਲ ਦਾਦੀ ਬੈਠਦੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ- ਵੇ ਪੁੱਤ ਤੂੰ ਦੱਸਿਆ ਨਹੀਂ
ਹਰਜੋਤ- ਕੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਬੇਬੇ ਜੀ
ਦਾਦੀ- ਵੇਖ ਉਹ ਕੀ ਕੰਮ ਆਇਆ ਏਂ
ਹਰਜੋਤ- ਉਹ ਬੇਬੇ ਜੀ ਮੰਮੀ ਨੇ ਬੁਲਾਇਆ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਹੈ
ਦਾਦੀ- ਅੱਛਾ ਅੱਛਾ
ਉਦੋਂ ਹੀ ਸੁਖਜੀਤ ਚਾਹ ਦੇ ਕੱਪ ਲੈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ
ਦਾਦੀ- ਨੀਂ ਕੁੜੀਏ ਜਾ ਚਾਹ ਪੀ ਕੇ ਮੁੰਡੇ ਨਾਲ ਇਹਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਆ
ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਚਾਹ ਪੀਂਦਿਆਂ ਗੱਪਾਂ ਮਾਰਦੇ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਹਰਜੋਤ ਉੱਠ ਘਰ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪੈਂਦਾ ਮਗਰ ਹੀ ਸੁਖਜੀਤ ਕੱਪ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲਦੇ ਹੀ ਹਰਜੋਤ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਗੁੱਟੋਂ ਫੜ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਘੁੱਟ ਲੈਂਦਾ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੰਮੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੱਬੇ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਹਰਜੋਤ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕਿੱਸ ਕਰਨ ਲੱਗਦਾ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਬੁੱਲ ਚੂਸ ਸੁਖਜੀਤ ਕਿੱਸ ਤੋੜਦੀ ਹੈ
ਸੁਖਜੀਤ- ਹਾਂਜੀ ਮੰਮੀ ਕੋਲ ਵੀ ਜਾਣ ਦਿਉਗੇ ਜਾਂ ਨਹੀਂ
ਹਰਜੋਤ- ਮੰਮੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਬੁਲਾਇਆ ਤਾਂ ਮੰਮੀ ਕੋਲ ਕਿਉਂ ਜਾਣਾ
ਸੁਖਜੀਤ- ਅੱਛਾ ਜੀ ਮੰਮੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਕਰੋ ਗੱਲ
ਹਰਜੋਤ- ਗੱਲ ਕੋਈ ਨਹੀਂ 4 ਦਿਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਉ ਮੈਂ ਤੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਪੜਨ ਬਹਾਨੇ ਚਲੀ ਜਾਵੀਂ
ਸੁਖਜੀਤ- ਠੀਕ ਏ ਪਰ ਮੇਰੀ ਸ਼ਰਤ ਏ
ਹਰਜੋਤ- ਸ਼ਰਤ ਕਿਹੜੀ ਸ਼ਰਤ
ਸੁਖਜੀਤ- ਸਿੰਪਲ ਬਸ ਤੁਸੀਂ ਰਾਤੀਂ ਵਾਈਟ ਸ਼ਰਟ ਰੈੱਡ ਪੱਗ ਤੇ ਪੈਂਟ ਨਵੀਂ ਜਿਹੀ ਤੇ ਸ਼ੂ ਪਾ ਕੇ ਪੂਰੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਆਇਉ
ਹਰਜੋਤ- ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਕਿਉਂ ਆਪਾਂ ਭੱਜਣਾ ਨੀ
ਸੁਖਜੀਤ- ਹਰਜੋਤ ਤੇ ਸਿਰ ਤੇ ਚਪੇੜ ਜਿਹੀ ਮਾਰ ਕੇ ਭੋਲਿਆ ਬਹੁਤਾ ਨਾ ਸੋਚਿਆ ਕਰ
ਹਰਜੋਤ- ਠੀਕ ਏ ਤੂੰ ਵਾਲ ਸ਼ੇਪ ਕਰਕੇ ਰੱਖੀਂ
ਸੁਖਜੀਤ- ਹਾਂ ਹਾਂ ਕੋਈ ਨਾਂ
ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਬਾਹਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਕੜਦੇ ਦੋਵੇਂ ਅਲੱਗ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਹੁਣ ਬੱਸ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਆ ਰਾਤ ਦੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਤਾਂ ਹੁਣ ਤੋਂ ਹੀ ਤਿਆਰੀ ਚ ਲੱਗ ਗਈ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਉਹਨੇ ਮਹਿੰਦੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਤੇ ਕੀਪ ਚ ਪਾ ਪਹਿਲਾਂ ਦੋਵੇਂ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਗੋਡਿਆਂ ਤੱਕ ਲਾਈ ਫਿਰ ਵਾਰੋ ਵਾਰੀ ਦੋਵਾਂ ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਲਾ ਲਈ
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਪਿੰਡਾ ਮਲ ਮਲ ਕੇ ਨਹਾਈ ਤੇ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਬੁੰਡ ਦੇ ਤੇ ਕੱਛਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਵੀ ਸ਼ੇਪ ਕਰ ਲਏ ਜਦੋਂ ਨਹਾਂ ਕੇ ਸੁਖਜੀਤ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲੀ ਗੋਰਾ ਜਿਸਮ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਉੱਤੋਂ ਮਹਿੰਦੀ ਦਾ ਰੰਗ ਏਨਾਂ ਗੂੜਾ ਚੜਿਆ ਜਿਵੇਂ ਨਵੀਂ ਦੁਲਹਨ ਹੋਵੇ
ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਾਤੀਂ ਚੁਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਚੜ ਤਿਆਰ ਹੋਣ ਲੱਗੀ ਕਰੀਬਨ 2 ਘੰਟੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਸੁਖਜੀਤ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦੀ ਰਹੀ 2 ਘੰਟਿਆਂ ਬਾਅਦ ਹਰਜੋਤ ਆਇਆ ਤੇ ਚੁਬਾਰੇ ਦਾ ਦਰਵਾਜਾ ਖੋਲਿਆ ਤਾਂ ਅੰਦਰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਡੀਆਂ ਗਈਆਂ
ਹਰਜੋਤ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲਦਾ ਕਿ ਅੰਦਰ ਸੱਜ ਵਿਆਹੀ ਨਾਰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਡੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਨੇ ਤੇ ਘਬਰਾਹਟ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪੈਰ ਪਿੱਛੇ ਮੋੜਦਾ ਉਸਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਸੈਕਸੀ ਆਵਾਜ਼ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਕਿੱਧਰ ਚੱਲੇ ਮੇਰੇ ਸਾਈਂ ਜੀ
ਹਰਜੋਤ ਇਧਰ ਉਧਰ ਨਜ਼ਰਾਂ ਦੁੜਾਉਂਦਾ ਪਰ ਸੁਖਜੀਤ ਨਜ਼ਰੀਂ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਦਿੰਦਾ ਸੁਖਜੀਤ ਕਿੱਥੇ ਏ ਤੂੰ
ਸੁਖਜੀਤ- ਐਨੀ ਛੇਤੀ ਭੁੱਲ ਵੀ ਗਏ ਕਿ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਹੀ ਪਹਿਚਾਨਣੋ ਹੱਟ ਗਏ
ਹਰਜੋਤ- ਉ ਤੇਰੀ ਇਹ ਕੀ ਬਣੀ ਏਂ ਤੂੰ
ਹਰਜੋਤ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਗੌਰ ਨਾਲ ਦੇਖਦਾ ਕਿ ਸੁਖਜੀਤ ਲਾਲ ਲਹਿੰਗਾ ਪਾਈਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਰਮਾਂ ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਲਾਲ ਲਿਪਸਟਿਕ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਮੇਕਅੱਪ ਨੱਕ ਵਿੱਚ ਨੱਥ ਮੱਥੇ ਟਿੱਕਾ ਤੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਸੁਨਹਿਰੀ ਹਾਰ ਪਾ ਬਿਲਕੁਲ ਦੁਲਹਨ ਵਾਂਗ ਸੱਜੀ ਖੜੀ ਸੀ
ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਗੂੜੀ ਮਹਿੰਦੀ ਵੇਖ ਹਰਜੋਤ ਬੋਲਦਾ- ਸੁਖਜੀਤ ਇਹ ਕੀ ਪਾਗਲਪਣ ਏ ਕੀ ਬਣੀ ਏਂ ਤੂੰ
ਸੁਖਜੀਤ- ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮੇਰੇ ਸਾਈਂ ਜੀ ਅੱਜ ਆਪਣਾ ਵਿਆਹ ਏ
ਇਹ ਸੁਣ ਹਰਜੋਤ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਸੁਖਜੀਤ ਵੱਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ- ਕੀ ਕੀ ਕਿਹਾ ਤੂੰ ਵਿਆਹ ਪਾਗਲ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਗਈ ਤੂੰ ਜਵਾਕਾਂ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰ ਏਦਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਇਹ ਸਭ
ਸੁਖਜੀਤ- ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਕੇ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਨਹੀਂ
ਹਰਜੋਤ- ਸੁਖਜੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਆਪਣੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੱਟਦਾ ਹੋਇਆ ਕਰਦਾ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਨਹੀਂ
ਸੁਖਜੀਤ ਗੱਲ ਟੋਕਦੀ ਹੋਈ- ਪਰ ਪੁਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨੋਂ ਬਸ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮਰੀ ਸਮਝੋ
ਹਰਜੋਤ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਦਾ ਹੈ- ਸ਼ੁਦੈਣੇ ਐਵੇਂ ਨਾ ਬੋਲ ਠੀਕ ਏ ਜੋ ਤੂੰ ਕਹੇਂਗੀ ਉਹੀ ਹੋਵੇਗਾ ਪਰ ਹੋਊ ਕਿਵੇਂ
ਸੁਖਜੀਤ ਆਪਣਾ ਮੋਬਾਇਲ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਅੱਗੇ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਸਭ ਪਿਆ ਯੂ ਟਿਊਬ ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਪਿਕਸ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ
ਫਿਰ ਹਰਜੋਤ ਅਲੱਗ ਅਲੱਗ ਪੋਜ਼ ਚ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀਆਂ ਪਿਕਸ ਕਲਿੱਕ ਕਰਦਾ ਫਿਰ ਕੈਮਰਾ ਆਟੋ ਕਲਿੱਕ ਮੋਡ ਤੇ ਕਰਕੇ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਸੇ ਜੋੜੀ ਦੇ ਵਾਂਗੂੰ ਦਰਜਨਾਂ ਪਿਕਸ ਕਲਿੱਕ ਕਰਦੇ ਹਨ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇਸੀ ਘਿਉ ਦਾ ਦੀਵਾ ਬਾਲਦੀ ਹੈ ਕਿ ਹਰਜੋਤ ਕੁਝ ਬੋਲਣ ਲੱਗਦਾ.....inst- raa_vn321
raa_vn321
To be contdd......
🔥 Read Next Hot Story →
Discover more exclusive stories
NiceeeUpdate - 3
ਤੁਸੀ ਪਿੱਛਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਪੜਿਆ ਸੁਖਜੀਤ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਨਾਲੇ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਲੰਨ ਦੀ ਮੁੱਠ ਮਾਰੀ ਜਾਵੇ ਨਾਲੇ ਕਦੇ ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਕਦੇ ਬੁੱਲ ਚੂਸੀ ਜਾਵੇ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ ਸੁਖਜੀਤ ਨਾਲੋਂ ਤੋੜ ਕੇ ਸਿੱਧਾ ਸੂਟ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੀ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਜਾ ਟਿਕਾਏ ...
ਹੁਣ ਅੱਗੇ ਪੜੋ
ਹਰਜੋਤ ਪਾਗਲਾਂ ਵਾਂਗ ਸੂਟ ਉਪਰੋਂ ਹੀ ਮੂੰਹ ਅੱਡ ਅੱਡ ਕੇ ਮੰਮਿਆਂ ਮੂੰਹ ਚ ਪਾਵੇ ਨਾਲੇ ਨਿੱਪਲ ਤੇ ਦੰਦੀ ਵੱਢ ਲਵੇ ਸਵਾਦ ਸਵਾਦ ਵਿੱਚ ਸੁਖਜੀਤ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਘੁੱਟੀ ਜਾਵੇ
ਹਰਜੋਤ ਦੀ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਚੂਸਾਈ ਕਰਕੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦਾ ਸੂਟ ਮੰਮਿਆਂ ਤੋਂ ਗਿੱਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਮੋਟੋ ਨਿੱਪਲਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਚਮਕਣ ਲੱਗਾ ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਚ ਬਹਿ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮੁੱਠ ਮਾਰਨ ਲੱਗੀ
ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਦਾ ਦਬਾਅ ਹਰਜੋਤ ਝੱਲ ਨਾ ਸਕਿਆ ਤੇ ਉਹਦੇ ਲੰਨ ਨੇ ਪਿਚਕਾਰੀ ਤੇ ਪਿਚਕਾਰੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਜੋ ਸਿੱਧੀ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਮੰਮਿਆਂ ਉੱਪਰ ਪੈ ਗਈਆਂ ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਦੱਬ ਦੱਬ ਕੇ ਇੱਕ ਇੱਕ ਬੂੰਦ ਕੱਢ ਮਾਰੀ
ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਮੋਢਿਆਂ ਤੋਂ ਫੜ ਖੜੀ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਫੇਰ ਆਪਣਾ ਮਜ਼ੇ ਨਾਲ ਲਬੇੜ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਚ ਪਾ ਦਿੱਤੀ ਜਿਸਨੂੰ ਸੁਖਜੀਤ ਸਵਾਦ ਲੈ ਲੈ ਚੱਟ ਗਈ
ਹਰਜੋਤ- ਕਿਵੇਂ ਲੱਗਿਆ ਟੇਸਟ
ਸੁਖਜੀਤ- ਆਪਣੀ ਉਂਗਲੀ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਮਜ਼ਾ ਚੱਟਦੀ ਹੋਈ ਮੱਚ ਟੇਸਟੀ ਐਂਡ ਸਵੀਟ
ਦੋਵੇਂ ਹੱਸਣ ਲੱਗ ਪਏ
ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਸੈੱਟ ਕੀਤੇ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੂਟ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ ਤਾਂ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿੱਕਲਿਆ- ਹਾਏ ਮਰਗੀ ਰੱਬਾ
ਹਰਜੋਤ- ਕੀ ਹੋਇਆ
ਸੁਖਜੀਤ- ਸੰਗਦੀ ਸੰਗਦੀ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਪਿਚਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸੂਟ ਤੇ ਪੈ ਗਏ ਮੰਮੀ ਨੇ ਵੇਖ ਲਏ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਉ
ਹਰਜੋਤ- ਉਸਦੀ ਚੁੰਨੀ ਨਾਲ ਮੰਮੇ ਢੱਕਦਾ ਹੋਇਆ- ਏਦਾਂ ਲੁਕੋ ਲੈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦਿਖਣਾ
ਦੋਵੇਂ ਕੁਝ ਟਾਇਮ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ
ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਾਫੀ ਦਿਨ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਦੇਖਦੇ ਦੇਖਦੇ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਤੜਪ ਵੱਧਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਦੇ ਕਦੇ ਹਰਜੋਤ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਮੌਕਾ ਮਿਲਦੇ ਹੀ ਫੜਕੇ ਮਿਲਣ ਦਾ ਤਰਲਾ ਕਰਦਾ ਪਰ ਸੁਖਜੀਤ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਰ ਸੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਕੋਲ ਇੱਕ ਮੌਕਾ ਤਾਂ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਹਰਜੋਤ ਦੀ ਮਾਂ ਪੰਮੀ ਤੋਂ ਹੈਲਪ ਲੈਂਦੀ ਪਰ ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਵਜਹਾ ਪੰਮੀ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਆਪਣੀ ਸੱਸ ਅੱਗੇ ਪੂਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਚ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਨਾਲ ਹੀ ਹੁਣ ਉਹ ਛੋਟੀ ਨਹੀਂ ਵੱਡੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਭਾਲਦੀ ਸੀ
ਵਿਆਹਾਂ ਦਾ ਸੀਜ਼ਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਨਾਲ ਹੀ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਪੇਪਰ ਵੀ ਸਿਰ ਚੜ ਕੇ ਆ ਗਏ ਸਨ ਹੁਣ ਸੁਖਜੀਤ ਬਾਹਰ ਅੰਦਰ ਨਿੱਕਲਨੋ ਵੀ ਘੱਟ ਗਈ ਸੀ
ਹਰਜੋਤ ਹਰ ਵੇਲੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਬੂਹੇ ਵੱਲ ਵੇਖਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਕਦੇ ਕਦੇ ਉਹਨੂੰ ਸੁਖਜੀਤ ਨਜ਼ਰੇ ਪੈਂਦੀ ਤਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਥੋੜਾ ਬਹੁਤ ਅੱਖ ਮਟੱਕਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ
ਦੋਵੇਂ ਆਸ਼ਿਕ ਪ੍ਰੇਮ ਮਿਲਣ ਦੀ ਤੜਫ ਚ ਮੱਚ ਰਹੇ ਸਨ ਰੱਬ ਅੱਗੇ ਸੋਹਣਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਅਰਦਾਸਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੁਣੀਂ ਗਈ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮਾਮੇ ਦੀ ਕੁੜੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਆ ਗਿਆ
ਸੁਖਜੀਤ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਸੀ ਕੁੜੀਆਂ ਚਿੜੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਸ਼ਾਦੀਆਂ ਦਾ ਚਾਅ ਹੀ ਬਹੁਤ ਹੁੰਦਾ ਆਪਾਂ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵੇਖਦੇ ਹੀ ਹਾਂ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਮਾਂ ਇੰਦੂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਭਤੀਜੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦਾ ਚਾਅ ਦੋਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਧੀਆਂ ਚਾਅ ਨਾਲ ਸ਼ਾਪਿੰਗ ਕਰਨ ਸ਼ਹਿਰ ਗਈਆਂ
ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਸੰਗਦਿਆਂ ਸੰਗਦਿਆਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ- ਮੰਮੀ ਦੀਦੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਲਈ ਸਾਰੀ ਡਰੈੱਸ ਨਵੀਂ ਲੈਂਣੀ ਏ ਮੈਂ
ਇੰਦੂ- ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤੇ ਆਹੋ ਆਹੋ ਲੈ ਲਵੀਂ
ਸੁਖਜੀਤ- ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਬਾਂਹ ਘੁੱਟ ਕੇ- ਮੰਮੀ ਤੂੰ ਸਮਝੀ ਨੀਂ ਮੇਰਾ ਮਤਲਬ ਏ
ਇੰਦੂ- ਗੱਲ ਟੋਕਦੀ ਹੋਈ- ਦੱਸ ਲਾਡੋ ਕੀ ਮਤਲਬ ਏ
ਸੁਖਜੀਤ- ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਮੰਮੀ ਦੇ ਮੋਢੇ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ- ਮੰਮੀ ਮੈਂ ਅੰਡਰਗਾਰਮੈਂਟਸ ਵੀ ਲੈਣੇ ਨੇ
ਇੰਦੂ- ਹਾਏ ਹਾਏ ਲਾਡੋ ਅਜੇ ਥੋੜੇ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਨਵੀਆਂ ਬ੍ਰਾ ਦਵਾਈਆਂ ਸੀ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਨਾਪਦੀ ਹੋਈ ਹੋਰ ਵੱਧ ਗਏ ਹਾਏ ਰੱਬਾ
ਸੁਖਜੀਤ- ਸੰਗਦੀ ਹੋਈ- ਮੰਮੀ ਤੂੰ ਵੀ ਨਾ ਠੀਕ ਨੇ ਨਹੀਂ ਵਧੇ
ਇੰਦੂ- ਫੇਰ ਦੱਸ ਤਾਂ ਲਾਡੋ ਏਨੀਆਂ ਕੀ ਕਰਨੀਆਂ ਨੇ ਜੇ ਸਾਈਜ਼ ਹੋਰ ਵੱਧ ਗਿਆ ਸਭ ਬੇਕਾਰ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ
ਸੁਖਜੀਤ- ਮੰਮੀ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਚ ਘੁੱਟਦੀ ਹੈ ਮੰਮੀ ਮੈਂ ਮੌਡਰਨ ਸਟਾਈਲ ਦੀ ਲੈਣੀ
ਇੰਦੂ- ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਗੱਲ ਤੇ ਚੂੰਢੀ ਵੱਢਦੀ ਹੈ- ਉ ਹੋ ਮੇਰੀ ਧੀ ਫੈਸ਼ਨੇਬਲ ਹੋ ਗਈ ਹਮਮਮ
ਸੁਖਜੀਤ- ਸ਼ਰਮਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ- ਮੰਮੀ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਨਾ
ਇੰਦੂ- ਲਾਡ ਨਾਲ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੇਰੀ ਰਾਣੀ ਧੀਏ ਮੇਰੀ ਧੀ ਲਈ ਜਾਨ ਵੀ ਹਾਜ਼ਰ
ਦੋਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਧੀਆਂ ਇੱਕ ਦੂਜੀ ਨਾਲ ਐਵੇਂ ਹੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੀਆਂ ਲੇਡੀਜ਼ ਸ਼ੌਪ ਚ ਚਲੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਉੱਥੇ ਕਾਫੀ ਭੀੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਉਦੋਂ ਹੀ ਸੇਲਜ਼ਗ੍ਰਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਹਾਂਜੀ ਦੀਦੀ ਕੀ ਹੈਲਪ ਕਰਾਂ
ਇੰਦੂ- ਸੁਖਜੀਤ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਕੇ ਇਹਦੇ ਸਾਈਜ਼ ਦੀ ਬ੍ਰਾ ਪੈਂਟੀ ਦਿਖਾ ਦਿਉ
ਸੇਲਜ਼ਗ੍ਰਲ- ਆਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉੱਪਰ ਆਜੋ ਅੰਡਰਗਾਰਮੈਂਟਸ ਉੱਪਰ ਹੀ ਹਨ
ਦੋਵੇਂ ਉਸ ਪਿੱਛੇ ਉਪਰ ਚਲੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ
ਸੇਲਜ਼ਗ੍ਰਲ- ਹਾਂਜੀ ਹੁਣ ਦੱਸੋ ਕਿਹੜਾ ਸਟਾਈਲ ਲੈਣਾ ਸਿੰਪਲ ਕੱਪ ਵਾਲੀ ਸਟ੍ਰੈਪਲੈੱਸ ਸਪੋਰਟਸ ਪੈਡਡ ਫੁੱਲ ਕਵਰ ਜਾਂ ਨੈੱਟ ਵਾਲੀ ਹੋਰ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਣਗੀਆਂ
ਇੰਦੂ- ਥੋੜੀ ਹੈਰਾਨ ਹੁੰਦੀ ਹੋਈ- ਦੱਸ ਸੁਖਜੀਤ
ਸੁਖਜੀਤ- ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਬੈਸਟ ਟ੍ਰਾਈ ਕਰਵਾ ਦੇਵੋ
ਸੇਲਜ਼ਗ੍ਰਲ- ਦੀਦੀ ਪ੍ਰੀਮੀਅਮ ਕਵਾਲਟੀ ਟ੍ਰਾਈ ਕਰੋ ਸਾਈਜ਼ ਤਾਂ 38 ਹੋਏਗਾ
ਇੰਦੂ ਬੋਲ ਪੈਂਦੀ ਹੈ- ਨਹੀਂ ਨਹੀਂ 36 ਸਹੀ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਸੇਲਜਗ੍ਰਲ- ਦੀਦੀ ਬਰੈਂਡ ਬਰੈਂਡ ਦਾ ਫਰਕ ਹੁੰਦਾ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਕੇ ਆਇਉ ਨੇੜੇ ਦੀਦੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਥੋੜਾ ਅੱਗੇ ਵੱਧਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸੇਲਜ਼ਗ੍ਰਲ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮੰਮਿਆਂ ਦਾ ਨਾਪ ਲੈਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਸੁਖਜੀਤ ਅੰਦਰ ਇਕਦਮ ਕਰੰਟ ਦੌੜ ਜਾਂਦਾ ਉਸ ਕੁੜੀ ਦੀ ਛੋਹ ਦਾ ਉਸਨੂੰ ਅਲੱਗ ਹੀ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ
ਸ਼ਾਇਦ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚ ਵੀ ਸਿੱਲ ਆਉਣ ਲੱਗੀ ਸੀ ਉਹ ਤਾਂ ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਹਟਾ ਲਏ ਉਹ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਹਾਲਤ ਸਮਝ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਤੇ ਕਹਿੰਦੀ- ਦੀਦੀ 36 ਹੀ ਆ ਜਾਵੇਗੀ ਬੱਟ ਤੁਸੀ ਸਾਈਜ਼ ਟ੍ਰਾਈ ਕਰੋ ਤੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਫੜਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ
ਸੁਖਜੀਤ ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ ਟ੍ਰਾਈ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਸਾਈਜ਼ ਉਹਨੂੰ ਫਿੱਟ ਲੱਗਦਾ
ਸੁਖਜੀਤ ਬਾਹਰ ਆ ਕੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ- ਫੀਟਿੰਗ ਤਾਂ ਸਹੀ ਏ ਪਰ ਕਮਫ੍ਰਟੇਬਲ ਨਹੀਂ
ਸੇਲਜਗ੍ਰਲ- ਇਹ ਟੈਂਸ਼ਨ ਛੱਡੋ ਸਾਈਜ਼ ਫਿੱਟ ਏ ਬਾਕੀ ਮੇਰੀ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀ ਇੰਦੂ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ ਦੀਦੀ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਭੈਣਾਂ ਹੋ ਨਾ
ਇੰਦੂ ਬੋਲਣ ਹੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸੇਲਜਗ੍ਰਲ ਟੋਕ ਦਿੰਦੀ ਹੈ- ਦੀਦੀ ਛੋਟੀ ਦੀਦੀ ਦਾ ਸਾਈਜ਼ ਕੁਝ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੀ ਵੱਧ ਏ
ਇੰਦੂ ਮੁਸਕਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਸ਼ਰਮਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਸੇਲਜ਼ਗ੍ਰਲ- ਦੀਦੀ ਵੈਸੇ ਅੱਜਕਲ ਕੁੜੀਆਂ ਤਰਸਦੀਆਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਾਂਗ ਸਾਈਜ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਲੱਗਦਾ ਜੀਜੂ ਨੇ ਮਿਹਨਤ ਬਹੁਤ ਕੀਤੀ ਐ
ਸੁਖਜੀਤ- ਨੋ ਨੋ ਐਮ ਅਨਮੈਰਿਡ
ਸੇਲਜਗ੍ਰਲ- ਆਈ ਮੀਨ ਬੀ ਐਫ ਨੇ
ਸੁਖਜੀਤ- ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਅੱਗੇ ਪਾਣੀ ਪਾਣੀ ਹੋਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ- ਬੀ ਐਫ ਵੀ ਨਹੀਂ ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਕਰੋ ਸਾਨੂੰ ਲੇਟ ਹੋ ਰਿਹਾ
ਸੇਲਜਗ੍ਰਲ- ਦੀਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਏ ਤੁਸੀਂ ਬਸ ਇਹ ਨੈੱਟ ਵਾਲਾ ਸੈੱਟ ਟ੍ਰਾਈ ਕਰੋ ਬਾਕੀ ਸਭ ਛੱਡੋ ਇਹ ਸਾਡਾ ਬੈਸਟ ਪ੍ਰੋਡਕਟ ਏ ਅਸੀਂ ਮੈਰਿਜ ਵਾਲੀ ਦੁਲਹਨ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ
ਇਹਨੂੰ ਪਾ ਕੇ ਸ਼ੇਪ ਵੀ ਪ੍ਰਫੈਕਟ ਬਣਦੀ ਏ ਤੇ ਵੇਟ ਘੱਟ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਕੰਫਰਟੇਬਲ ਵੀ ਹੈ ਨਾਲੇ ਦੀਦੀ ਨੈੱਟ ਵਾਲੀ ਬ੍ਰਾ ਵੱਡੇ ਸਾਈਜ਼ ਨੂੰ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਕੈਰੀ ਕਰਦੀ ਪਰ ਇਹ ਨਿਊ ਆਈ ਏ ਇਹਦੇ ਵਿੱਚ ਸੋਫਟ ਨੈੱਟ ਦੇ ਕੱਪ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ ਜੋ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਰੱਖਦੇ ਨੇ ਤੁਸੀਂ ਟ੍ਰਾਈ ਕਰੋ
ਸੁਖਜੀਤ- ਠੀਕ ਏ ਪਰ ਪੈਂਟੀ ਦਾ ਸਾਈਜ਼ ਘੱਟ ਏ ਮੇਰਾ
ਸੇਲਜਗ੍ਰਲ- ਡੋਂਟ ਵਰੀ ਦੀਦੀ ਮੈਂ ਪੈਂਟੀ ਦੂਸਰੇ ਸੈੱਟ ਚੋਂ ਦੇ ਦਵਾਂਗੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਬ੍ਰਾ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਚ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਅੱਡਿਆ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ
ਮੰਮਿਆਂ ਦੀ ਤਾਂ ਰੋਣਕ ਹੀ ਵੱਧ ਗਈ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਜਾਲੀ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਨਿੱਪਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ ਤੇ ਕੱਪਸ ਨੇ ਹੇਠਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਫੈਕਟ ਸ਼ੇਪ ਬਣਾਂ ਦਿੱਤੀ ਮੰਮਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਘਾਟੀ ਹੋਰ ਡੂੰਘੀ ਦਿਸਣ ਲੱਗੀ ਸੀ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਕੈਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਬਰੀਕ ਜਿਹੀ ਸਟ੍ਰੈਪ ਜੋ ਫੀਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਬਾਹਰ ਆ ਕੇ ਡੀਲ ਡਨ ਕੀਤੀ ਤੇ ਉਥੋਂ ਨਿੱਕਲ ਦੋਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਧੀਆਂ ਸੂਟਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ੌਪ ਚ ਚਲੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਤਾਂ ਡਾਰਕ ਪਿੰਕ ਸੂਟ ਲੈ ਲਿਆ ਜੋ ਉਹਨੇ ਆਪ ਹੀ ਸਿਉਂ ਲੈਣਾ ਸੀ ਤੇ ਹੁਣ ਸੁਖਜੀਤ ਲਈ ਲੈਣਾ ਸੀ ਲਹਿੰਗਾ
ਕਾਫੀ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਸਿੰਪਲ ਜਿਹਾ ਰੈੱਡ ਲਹਿੰਗਾ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਪਰ ਸੁਖਜੀਤ ਸਿੰਪਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸੁਖਜੀਤ ਜਦੋਂ ਟ੍ਰਾਈ ਕਰਕੇ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲੀ ਸਾਰੇ ਕਸਟਮਰ ਉਹਦੇ ਵੱਲ ਅੱਖਾਂ ਪਾੜ ਪਾੜ ਵੇਖਣ ਲੱਗੇ
ਸਿਲਕ ਦਾ ਲਹਿੰਗਾ ਬਲਾਊਜ਼ ਬਿਲਕੁਲ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਚਿਪਕਿਆ ਪਿਆ ਮੰਮੇ ਉੱਭਰ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ ਢਿੱਡ ਬਿਲਕੁਲ ਅੰਦਰ ਚਿੱਤੜਾਂ ਤੋਂ ਕਸਵਾਂ ਪਰ ਹੇਠੋਂ ਖੁੱਲਾ ਲਹਿੰਗਾ ਜਦੋ ਤੁਰ ਕੇ ਸੁਖਜੀਤ ਆਈ ਚਿੱਤੜਾਂ ਦੀ ਲਚਕ ਅਲੱਗ ਮੰਮਿਆਂ ਦਾ ਉੱਤੇ ਹੇਠਾਂ ਹੋਣਾ ਅਲੱਗ ਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆਂ ਵੀ ਤਾਲ ਨਾਲ ਤਾਲ ਮੇਲਦੇ ਸਨ
ਡੀਪ ਗਲੇ ਵਿੱਚੋ ਮੰਮਿਆਂ ਦੀ ਉੱਪਰੀ ਚਰਬੀ ਆਪਣਾ ਕਹਿਰ ਢਾਹ ਰਹੀ ਸੀ ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਜੀਭ ਫੇਰਦਾ ਹੋਇਆ ਕਹਿੰਦਾ ਆਹ ਹਾਂ ਹਾਂ ਮੈਡਮ ਕਿਆ ਬਾਤ ਹੈ ਕਮਾਲ ਦੀ ਫੀਟਿੰਗ ਇਹ ਤਾਂ ਬਣਿਆਂ ਹੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸੀ ਵੇਖੋਂ ਤਾਂ ਸਹੀ ਪਰਸਨੈਲਿਟੀ ਨਿੱਖਰ ਗਈ
ਇੰਦੂ- ਹਾਂਜੀ ਭਾਜੀ ਫੀਟਿੰਗ ਤਾਂ ਬਿਲਕੁਲ ਸਹੀ ਹੈ ਤੁਸੀ ਡਨ ਕਰੋ ਸਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਹੈ
ਦੋਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਧੀਆਂ ਸ਼ਾਪਿੰਗ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ ਤੇ ਸ਼ਾਪਿੰਗ ਵਾਲੇ ਬੈਗ ਹੱਥਾਂ ਚ ਫੜ ਪਿੰਡ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਈਆਂ ਸੁਖਜੀਤ ਦਾ ਚਾਅ ਵਿੱਚ ਭੌਂਏਂ ਪੈਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਲੱਗ ਰਿਹਾ
ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਇੰਦੂ ਦੀ ਵੀ ਕੁਝ ਇਹੀ ਹਾਲਤ ਸੀ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਔਲਾਦ ਭਾਵ ਭਤੀਜੇ ਭਤੀਜੀਆਂ ਦੇ ਸਾਕ ਦਾ ਅੰਤਾਂ ਦਾ ਚਾਅ ਹੁੰਦਾ ਦਿਨ ਲੰਘ ਰਹੇ ਸਨ ਵਿਆਹ ਨੇੜੇ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ 4 ਕੁ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਘਟਨਾ ਘਟੀ
ਅਸੀਂ ਘਟਨਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਪਰ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਚਾਅ ਹੀ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਕੂਲ ਦੇ ਵਟਸਐਪ ਗਰੁੱਪ ਵਿੱਚ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਪੇਪਰਾਂ ਦੀ ਡੇਟਸ਼ੀਟ ਆ ਗਈ ਮਤਲਬ ਪੇਪਰ ਹਫਤੇ ਬਾਅਦ ਸਨ ਤੇ ਵਿਆਹ 4 ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਸੀ ਭਾਵ ਪੇਪਰਾਂ ਤੋਂ ਸਿਰਫ 2 ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਧੱਕਾ ਜਿਹਾ ਲੱਗਾ
ਫਿਰ ਉਹਨੇ ਮਨ ਬਣਾਇਆ ਕਿ ਘਰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣਾ ਪਰ ਉਹ ਮੰਮੀ ਪਾਪਾ ਨੂੰ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲ ਸਕਦੀ ਸੀ ਇਸ ਲਈ ਮੰਮੀ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਵਿਆਹ ਜਾਣ ਦੀ ਜ਼ਿੱਦ ਕਰਨ ਲੱਗੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਪਾਪਾ ਨੇ ਰੋਹਬ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣ ਦੀ ਤਾਕੀਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਨਾਲ ਹੀ ਹੁਕਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਘਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ ਦਾਦੀ ਨਾਲ ਰਹਿ ਕੇ ਪੇਪਰ ਲਈ ਪੜੇਗੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਅਣ-ਮੰਨੇ ਜਿਹੇ ਮੰਨ ਤਾਂ ਗਈ ਪਰ ਉਸਦੇ ਚਾਅ ਅਧੂਰੇ ਰਹਿ ਗਏ ਲਹਿੰਗਾ ਜੋ ਇੰਨੇਂ ਚਾਵਾਂ ਨਾਲ ਲਿਆ ਸੀ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਦਾ ਨਾ ਰਿਹਾ
ਅਗਲੇ ਹੀ ਦਿਨ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੰਮੀ ਪਾਪਾ ਤੇ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਨਾਨਕੇ ਘਰ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ ਸੁਖਜੀਤ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ
ਇੰਦੂ- ਕਿਉਂ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਰੋਈ ਜਾਂਨੀ ਏਂ
ਸੁਖਜੀਤ- ਮੰਮੀ ਪਾਪਾ ਮੈਨੂੰ ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਲਈ ਹੀ ਆ ਕੇ ਲੈ ਜਾਇਉ
ਪਾਪਾ- ਨਹੀਂ ਨਹੀਂ ਤੂੰ ਬੱਚੀ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਸਿਆਣੀ ਹੋ ਘਰ ਬਹਿ ਕੇ ਪੜ
ਇੰਦੂ- ਹਾਂ ਜੇ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋਵੇ ਮੈਂ ਪੰਮੀ ਦੀਦੀ ਨੂੰ ਜਾਂਦੀ ਜਾਂਦੀ ਆਖ ਜਾਂਨੀ ਆਂ
ਇਹ ਸੁਣਦਿਆਂ ਹੀ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਆ ਗਈ ਹੁਣ ਉਹ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਲੈਣ ਲੱਗੀ ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਉਸਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਆਈਡੀਆ ਆਇਆ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਕਾਤਲ ਮੁਸਕਾਨ ਛਾ ਗਈ
ਇਧਰ ਜਦੋਂ ਇੰਦੂ ਪੰਮੀ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਆਈ ਤਾਂ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਕੋਲ ਖੜ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲਈ ਸੁਖਜੀਤ ਚ ਉਸਦੇ ਪੈਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਾ ਲੱਗਣ ਇੰਦੂ ਦੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਸੋਚੇ ਸਮਝੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਿਆ ਤੇ ਗੇਟ ਖੜਕਾ ਦਿੱਤਾ ਠੱਕ ਠੱਕ ਠੱਕ
ਦਾਦੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼- ਵੇ ਕੋਣ ਏ ਭਾਈ
ਹਰਜੋਤ- ਬੇਬੇ ਜੀ ਮੈਂ ਆਂ ਹਰਜੋਤ
ਦਾਦੀ- ਵੇਖ ਕੇ ਲੰਘਿਆ ਪੁੱਤ
ਹਰਜੋਤ ਬੇਬੇ ਦੇ ਪੈਰੀ ਹੱਥ ਲਾ ਕੇ ਨੇੜੇ ਬੈਠਦਾ ਹੋਇਆ- ਬੇਬੇ ਜੀ ਠੀਕ ਉ ਬਾਪੂ ਨਹੀਂ ਦਿਖਦਾ
ਬੇਬੇ- ਠੀਕ ਤਾਂ ਪੁੱਤ ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੀ ਏ ਸਿਆਣੇ ਸਰੀਰਾਂ ਦਾ ਬਾਪੂ ਤਾਂ ਅੰਦਰ ਪਿਆ ਘੱਟ ਤੁਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਉਸ ਤੋਂ ਤੂੰ ਦੱਸ ਅੱਜ ਇਧਰ ਕਿਵੇਂ ਉਂਝ ਤਾਂ ਕਦੇ ਆਉਂਦਾ ਨਹੀਂ ਤੂੰ ਆਜਾ ਅੰਦਰ ਬਹਿ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਪੀ ਕੇ ਜਾਵੀਂ ਤੂੰ ਕਿਹੜਾ ਰੋਜ਼ ਰੋਜ਼ ਆਉਣਾ ਏਂ ਕੁੜੀਏ ਚਾਹ ਬਣਾ ਮੁੰਡੇ ਲਈ
ਸੁਖਜੀਤ- ਬਣਾਉਂਦੀ ਆਂ ਬੀਬੀ
ਬੇਬੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਲੰਗੜਦੀ ਤੁਰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਹਰਜੋਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਦਾਖਲ ਹੋ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਬਾਹਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਕੜ ਕੇ ਖਿੱਚ ਕੇ ਸਮੂਚ ਜੜ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਸੋਫੇ ਤੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ ਸੁਖਜੀਤ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਗੁਲਾਬੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸੰਗਦੀ ਹੋਈ ਚਾਹ ਬਣਾਉਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀ ਹੈ
ਹਰਜੋਤ ਕੋਲ ਦਾਦੀ ਬੈਠਦੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ- ਵੇ ਪੁੱਤ ਤੂੰ ਦੱਸਿਆ ਨਹੀਂ
ਹਰਜੋਤ- ਕੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਬੇਬੇ ਜੀ
ਦਾਦੀ- ਵੇਖ ਉਹ ਕੀ ਕੰਮ ਆਇਆ ਏਂ
ਹਰਜੋਤ- ਉਹ ਬੇਬੇ ਜੀ ਮੰਮੀ ਨੇ ਬੁਲਾਇਆ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਹੈ
ਦਾਦੀ- ਅੱਛਾ ਅੱਛਾ
ਉਦੋਂ ਹੀ ਸੁਖਜੀਤ ਚਾਹ ਦੇ ਕੱਪ ਲੈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ
ਦਾਦੀ- ਨੀਂ ਕੁੜੀਏ ਜਾ ਚਾਹ ਪੀ ਕੇ ਮੁੰਡੇ ਨਾਲ ਇਹਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਆ
ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਚਾਹ ਪੀਂਦਿਆਂ ਗੱਪਾਂ ਮਾਰਦੇ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਹਰਜੋਤ ਉੱਠ ਘਰ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪੈਂਦਾ ਮਗਰ ਹੀ ਸੁਖਜੀਤ ਕੱਪ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲਦੇ ਹੀ ਹਰਜੋਤ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਗੁੱਟੋਂ ਫੜ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਘੁੱਟ ਲੈਂਦਾ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੰਮੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੱਬੇ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਹਰਜੋਤ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕਿੱਸ ਕਰਨ ਲੱਗਦਾ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਬੁੱਲ ਚੂਸ ਸੁਖਜੀਤ ਕਿੱਸ ਤੋੜਦੀ ਹੈ
ਸੁਖਜੀਤ- ਹਾਂਜੀ ਮੰਮੀ ਕੋਲ ਵੀ ਜਾਣ ਦਿਉਗੇ ਜਾਂ ਨਹੀਂ
ਹਰਜੋਤ- ਮੰਮੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਬੁਲਾਇਆ ਤਾਂ ਮੰਮੀ ਕੋਲ ਕਿਉਂ ਜਾਣਾ
ਸੁਖਜੀਤ- ਅੱਛਾ ਜੀ ਮੰਮੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਕਰੋ ਗੱਲ
ਹਰਜੋਤ- ਗੱਲ ਕੋਈ ਨਹੀਂ 4 ਦਿਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਉ ਮੈਂ ਤੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਪੜਨ ਬਹਾਨੇ ਚਲੀ ਜਾਵੀਂ
ਸੁਖਜੀਤ- ਠੀਕ ਏ ਪਰ ਮੇਰੀ ਸ਼ਰਤ ਏ
ਹਰਜੋਤ- ਸ਼ਰਤ ਕਿਹੜੀ ਸ਼ਰਤ
ਸੁਖਜੀਤ- ਸਿੰਪਲ ਬਸ ਤੁਸੀਂ ਰਾਤੀਂ ਵਾਈਟ ਸ਼ਰਟ ਰੈੱਡ ਪੱਗ ਤੇ ਪੈਂਟ ਨਵੀਂ ਜਿਹੀ ਤੇ ਸ਼ੂ ਪਾ ਕੇ ਪੂਰੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਆਇਉ
ਹਰਜੋਤ- ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਕਿਉਂ ਆਪਾਂ ਭੱਜਣਾ ਨੀ
ਸੁਖਜੀਤ- ਹਰਜੋਤ ਤੇ ਸਿਰ ਤੇ ਚਪੇੜ ਜਿਹੀ ਮਾਰ ਕੇ ਭੋਲਿਆ ਬਹੁਤਾ ਨਾ ਸੋਚਿਆ ਕਰ
ਹਰਜੋਤ- ਠੀਕ ਏ ਤੂੰ ਵਾਲ ਸ਼ੇਪ ਕਰਕੇ ਰੱਖੀਂ
ਸੁਖਜੀਤ- ਹਾਂ ਹਾਂ ਕੋਈ ਨਾਂ
ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਬਾਹਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਕੜਦੇ ਦੋਵੇਂ ਅਲੱਗ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਹੁਣ ਬੱਸ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਆ ਰਾਤ ਦੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਤਾਂ ਹੁਣ ਤੋਂ ਹੀ ਤਿਆਰੀ ਚ ਲੱਗ ਗਈ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਉਹਨੇ ਮਹਿੰਦੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਤੇ ਕੀਪ ਚ ਪਾ ਪਹਿਲਾਂ ਦੋਵੇਂ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਗੋਡਿਆਂ ਤੱਕ ਲਾਈ ਫਿਰ ਵਾਰੋ ਵਾਰੀ ਦੋਵਾਂ ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਲਾ ਲਈ
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਪਿੰਡਾ ਮਲ ਮਲ ਕੇ ਨਹਾਈ ਤੇ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਬੁੰਡ ਦੇ ਤੇ ਕੱਛਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਵੀ ਸ਼ੇਪ ਕਰ ਲਏ ਜਦੋਂ ਨਹਾਂ ਕੇ ਸੁਖਜੀਤ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲੀ ਗੋਰਾ ਜਿਸਮ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਉੱਤੋਂ ਮਹਿੰਦੀ ਦਾ ਰੰਗ ਏਨਾਂ ਗੂੜਾ ਚੜਿਆ ਜਿਵੇਂ ਨਵੀਂ ਦੁਲਹਨ ਹੋਵੇ
ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਾਤੀਂ ਚੁਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਚੜ ਤਿਆਰ ਹੋਣ ਲੱਗੀ ਕਰੀਬਨ 2 ਘੰਟੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਸੁਖਜੀਤ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦੀ ਰਹੀ 2 ਘੰਟਿਆਂ ਬਾਅਦ ਹਰਜੋਤ ਆਇਆ ਤੇ ਚੁਬਾਰੇ ਦਾ ਦਰਵਾਜਾ ਖੋਲਿਆ ਤਾਂ ਅੰਦਰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਡੀਆਂ ਗਈਆਂ
ਹਰਜੋਤ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲਦਾ ਕਿ ਅੰਦਰ ਸੱਜ ਵਿਆਹੀ ਨਾਰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਡੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਨੇ ਤੇ ਘਬਰਾਹਟ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪੈਰ ਪਿੱਛੇ ਮੋੜਦਾ ਉਸਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਸੈਕਸੀ ਆਵਾਜ਼ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਕਿੱਧਰ ਚੱਲੇ ਮੇਰੇ ਸਾਈਂ ਜੀ
ਹਰਜੋਤ ਇਧਰ ਉਧਰ ਨਜ਼ਰਾਂ ਦੁੜਾਉਂਦਾ ਪਰ ਸੁਖਜੀਤ ਨਜ਼ਰੀਂ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਦਿੰਦਾ ਸੁਖਜੀਤ ਕਿੱਥੇ ਏ ਤੂੰ
ਸੁਖਜੀਤ- ਐਨੀ ਛੇਤੀ ਭੁੱਲ ਵੀ ਗਏ ਕਿ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਹੀ ਪਹਿਚਾਨਣੋ ਹੱਟ ਗਏ
ਹਰਜੋਤ- ਉ ਤੇਰੀ ਇਹ ਕੀ ਬਣੀ ਏਂ ਤੂੰ
ਹਰਜੋਤ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਗੌਰ ਨਾਲ ਦੇਖਦਾ ਕਿ ਸੁਖਜੀਤ ਲਾਲ ਲਹਿੰਗਾ ਪਾਈਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਰਮਾਂ ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਲਾਲ ਲਿਪਸਟਿਕ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਮੇਕਅੱਪ ਨੱਕ ਵਿੱਚ ਨੱਥ ਮੱਥੇ ਟਿੱਕਾ ਤੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਸੁਨਹਿਰੀ ਹਾਰ ਪਾ ਬਿਲਕੁਲ ਦੁਲਹਨ ਵਾਂਗ ਸੱਜੀ ਖੜੀ ਸੀ
ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਗੂੜੀ ਮਹਿੰਦੀ ਵੇਖ ਹਰਜੋਤ ਬੋਲਦਾ- ਸੁਖਜੀਤ ਇਹ ਕੀ ਪਾਗਲਪਣ ਏ ਕੀ ਬਣੀ ਏਂ ਤੂੰ
ਸੁਖਜੀਤ- ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮੇਰੇ ਸਾਈਂ ਜੀ ਅੱਜ ਆਪਣਾ ਵਿਆਹ ਏ
ਇਹ ਸੁਣ ਹਰਜੋਤ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਸੁਖਜੀਤ ਵੱਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ- ਕੀ ਕੀ ਕਿਹਾ ਤੂੰ ਵਿਆਹ ਪਾਗਲ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਗਈ ਤੂੰ ਜਵਾਕਾਂ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰ ਏਦਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਇਹ ਸਭ
ਸੁਖਜੀਤ- ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਕੇ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਨਹੀਂ
ਹਰਜੋਤ- ਸੁਖਜੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਆਪਣੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੱਟਦਾ ਹੋਇਆ ਕਰਦਾ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਨਹੀਂ
ਸੁਖਜੀਤ ਗੱਲ ਟੋਕਦੀ ਹੋਈ- ਪਰ ਪੁਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨੋਂ ਬਸ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮਰੀ ਸਮਝੋ
ਹਰਜੋਤ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਦਾ ਹੈ- ਸ਼ੁਦੈਣੇ ਐਵੇਂ ਨਾ ਬੋਲ ਠੀਕ ਏ ਜੋ ਤੂੰ ਕਹੇਂਗੀ ਉਹੀ ਹੋਵੇਗਾ ਪਰ ਹੋਊ ਕਿਵੇਂ
ਸੁਖਜੀਤ ਆਪਣਾ ਮੋਬਾਇਲ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਅੱਗੇ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਸਭ ਪਿਆ ਯੂ ਟਿਊਬ ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਪਿਕਸ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ
ਫਿਰ ਹਰਜੋਤ ਅਲੱਗ ਅਲੱਗ ਪੋਜ਼ ਚ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀਆਂ ਪਿਕਸ ਕਲਿੱਕ ਕਰਦਾ ਫਿਰ ਕੈਮਰਾ ਆਟੋ ਕਲਿੱਕ ਮੋਡ ਤੇ ਕਰਕੇ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਸੇ ਜੋੜੀ ਦੇ ਵਾਂਗੂੰ ਦਰਜਨਾਂ ਪਿਕਸ ਕਲਿੱਕ ਕਰਦੇ ਹਨ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇਸੀ ਘਿਉ ਦਾ ਦੀਵਾ ਬਾਲਦੀ ਹੈ ਕਿ ਹਰਜੋਤ ਕੁਝ ਬੋਲਣ ਲੱਗਦਾ.....inst- raa_vn321
raa_vn321
To be contdd......
- 162
- 274
- 64
- 162
- 274
- 64
Update 4
ਫਿਰ ਕੈਮਰਾ ਆਟੋ ਕਲਿੱਕ ਮੋਡ ਤੇ ਕਰਕੇ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਸੇ ਜੋੜੀ ਦੇ ਵਾਂਗੂੰ ਦਰਜਨਾਂ ਪਿਕਸ ਕਲਿੱਕ ਕਰਦੇ ਹਨ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇਸੀ ਘਿਉ ਦਾ ਦੀਵਾ ਬਾਲਦੀ ਹੈ ਕਿ ਹਰਜੋਤ ਕੁਝ ਬੋਲਣ ਲੱਗਦਾ ....
ਅੱਗੇ ਪੜੋ
ਸੁਖਜੀਤ ਇਕ ਹੱਥ ਤੇ ਦੀਵਾ ਰੱਖ ਦੂਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਮੂੰਹ ਬੰਦ ਕਰ ਚੁਪ ਕਰਾ ਉਸ ਪਿੱਛੇ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਬਾਹਰ ਕੋਠੇ ਤੇ ਆ ਸੁਖਜੀਤ ਬਲਦਾ ਦੀਵਾ ਛੱਤ ਵਿਚਾਲੇ ਰੱਖ ਆਪਣੇ ਫੋਨ ਤੇ ਯੂਟਿਊਬ ਤੋਂ ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰ ਉਨ ਕਰਦੀ ਹੈ
ਦੋਵੇਂ ਉਸ ਮੰਤਰ ਪੜਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਕਿਹੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬੈਠ ਕੇ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਕਰੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਅੰਤ ਉਸਦੇ ਕਹਿਣ ਮੁਤਾਬਕ ਦੋਵੇਂ ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਸ ਦੀਵੇ ਨੂੰ ਅਗਨੀ ਮੰਨ ਕੇ 4 ਫੇਰੇ ਲੈਣ ਲੱਗਦੇ ਹਨ
ਹਰਜੋਤ ਨੇੜੇ ਪਿਆ ਮੰਗਲਸੂਤਰ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਗਲ ਚ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੰਧੂਰ ਭਰੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਸੁਖਜੀਤ ਖੜੀ ਹੋ ਕੇ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਪੈਰ ਛੂਹਦੀ ਹੈ ਤੇ ਹਰਜੋਤ ਉਸਨੂੰ ਗਲ ਨਾਲ ਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਮੋਬਾਇਲ ਚੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲਵੋ
ਹਰਜੋਤ ਸੁਖਜੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਤੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮੱਥਾ ਟੇਕਦਾ ਫਿਰ ਉੱਪਰ ਆਸਮਾਨ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ ਦੂਰ ਜਗਦੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਤੇ ਪਿੰਡ ਜਗਦੀਆਂ ਬੱਤੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਸਾਰੀ ਕਾਇਨਾਤ ਦਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ
ਆਵਾਜ਼ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅੱਜ ਤੋਂ ਤੁਸੀਂ 7 ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਪਤੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਚ ਬੰਨ ਚੁੱਕੇ ਹੋਂ ਹਰਜੋਤ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਕਿੱਸ ਕਰਦਾ ਤੇ ਆਪਣੀ ਗੋਦੀ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕ ਕੇ ਕਮਰੇ ਚ ਲਿਜਾ ਕੇ ਬੈੱਡ ਤੇ ਸੁੱਟਦਾ ਤੇ ਆਪ ਉੱਪਰ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦਾ
ਸੁਖਜੀਤ ਕਜ਼ਲੇ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਅੰਦਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਹੈ ਤੇ ਮਹਿੰਦੀ ਲੱਗੀਆਂ ਲਾਲ ਚੂੜੇ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਹਵਾਂ ਉਸਦੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲਾਲ ਬੁੱਲ ਉਹਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ
ਹਰਜੋਤ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਚੱਬ ਚੱਬ ਕੇ ਉਸਦੀ ਲਿਪਸਟਿਕ ਦਾ ਸਟੋਬਰੀ ਫਲੇਵਰ ਖਾਣ ਲੱਗ ਪਿਆ
ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਕੱਢੀ ਹਰਜੋਤ ਸਟੋਬਰੀ ਵਾਂਗ ਜੀਭ ਚੂਸਣ ਲੱਗਿਆ ਹਰਜੋਤ ਕਿੱਸ ਕਰਦੇ ਕਰਦੇ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਪਲਟ ਕੇ ਉਸਦੀ ਬੈਕਲੈੱਸ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਚੁੰਮ ਚੱਟ ਕੇ ਗਿੱਲੀ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੁਣ ਉਹ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਜੀਭ ਫੇਰਦਾ ਹੋਇਆ ਕੰਨ ਚੱਟ ਰਿਹਾ ਤੇ ਇੱਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਬਲਾਊਜ਼ ਦੀ ਡੋਰੀ ਖਿੱਚ ਦਿੰਦਾ
ਹੁਣ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਬਿਲਕੁਲ ਬਰੀਕ ਜਿਹੀ ਸਟ੍ਰੈਪ ਸੀ ਜੋ ਮੰਮਿਆਂ ਦਾ ਵਜ਼ਨ ਸੰਭਾਲ ਰਹੀ ਸੀ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਕਰਿਆ ਤੇ ਬਲਾਊਜ਼ ਕੱਢ ਸਾਈਡ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ
ਨੈੱਟ ਵਾਲੀ ਬ੍ਰਾ ਚ ਦੁੱਧ ਚਿੱਟੇ ਮੰਮੇ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸਦਾ ਲੰਨ ਕਾਹਲਾ ਪੈ ਗਿਆ ਉਹ ਲਲਚਾਈਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਹਾਰਨ ਦੀ ਤਰਾਂ ਪੰਪ ਕਰਨ ਲੱਗਿਆਂ ਇਉਂ ਪੰਪ ਕਰਨ ਦਾ ਅੱਗੇ ਕਦੇ ਮਜ਼ਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਹਰਜੋਤ ਏਨਾਂ ਚ ਹਵਾ ਭਰ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਨੈੱਟ ਵਾਲੀ ਸੈਕਸੀ ਬ੍ਰਾ ਚ ਘੁੱਟੇ ਮੰਮੇ ਕਿਸੇ ਮਿਲਫ ਪੋਰਨ ਸਟਾਰ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਸਨ ਹਰਜੋਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਾ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ ਉਹਨੇ ਮੂੰਹ ਅੱਡ ਕੇ ਪੂਰੇ ਦਾ ਪੂਰਾ ਮੰਮਾ ਅੰਦਰ ਲੈਣ ਦੀ ਅਸਫਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਤੇ ਹੁਣ ਬੁਰਕ ਮਾਰਨ ਲੱਗਿਆ
ਦੋਵੇਂ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਬੁਰਕ ਮਾਰ ਮਾਰ ਕੇ ਖੂਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ
ਪਹਿਲਾਂ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਛੋਹ ਫਿਰ ਮੂੰਹ ਦੇ ਬੁਰਕਾਂ ਨੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਹਾਲਤ ਪਤਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਉਸਨੇ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਖੁਜਲੀ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਨੂੰ ਧੱਕਿਆ
ਹਰਜੋਤ ਸਮਝ ਗਿਆ ਉਹ ਮੰਮਿਆਂ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਜੀਭ ਫੇਰਦਾ ਹੋਇਆ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਤੁੰਨੀ ਚ ਜੀਭ ਘੁੰਮਾਉਣ ਲੱਗਿਆ ਝੱਟ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਲਹਿੰਗੇ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖਿੱਚ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਲਹਿੰਗਾ ਆਪਣੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਹੀ ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦਾ
ਸੁਖਜੀਤ ਹੁਣ ਅਰਧ ਨਗਨ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਫੈਸ਼ਨ ਮਾਡਲ ਦੀ ਤਰਾਂ ਸੈਕਸੀ ਬ੍ਰਾ ਪੈਂਟੀ ਵਿੱਚ ਲੁਕਣ ਦੀ ਅਸਫਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਪਰ ਏਨਾਂ ਕਹਿਰਵਾਨ ਜ਼ਿਸਮ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਕਦੇ ਪੋਰਨ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਵੇਖਿਆ
ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਚਿੱਟੇ ਕਬੂਤਰ ਨੈੱਟ ਵਾਲੀ ਬ੍ਰਾ ਚ ਬੇ-ਇੰਤਹਾ ਕਾਤਲ ਹਸੀਨ ਲੱਗ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਪੈਂਟੀ ਦਾ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਧਾਗਾ ਚਿੱਤੜਾਂ ਦੀ ਦਰਾੜ ਵਿੱਚ ਖੋਇਆ ਹੋਇਆ ਚਿੱਤੜਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸ਼ੇਪ ਬਣਾਂ ਰਿਹਾ ਸੀ
ਕੱਪੜੇ ਦੀ ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਲੀਰ ਜਿਸ ਉਪਰ ਬਹੁਤ ਬਰੀਕੀ ਨਾਲ ਕਢਾਈ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਸੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੇਠ ਲੁਕੋਣ ਦੀ ਜੱਦੋ ਜਹਿਦ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ
ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਫੁੱਦੀ ਨੇੜੇ ਚਿਹਰਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚੋ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਨਵੀਂ ਪੈਂਟੀ ਦੀ ਮਹਿਕ ਆ ਰਹੀ ਸੀ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਲੀਰ ਸਾਈਡ ਕੀਤੀ ਤੇ ਫੁੱਦੀ ਮੁਆਇਨਾ ਕਰਨ ਲੱਗਾ
ਅੱਜ ਬਿਨਾਂ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਸਫਾਚੱਟ ਫੁੱਦੀ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਆ ਗਿਆ ਉਸਨੇ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਫੁੱਦੀ ਨਾਲ ਲਾਈ ਕਿ ਸੁਖਜੀਤ ਕੰਬ ਗਈ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਜ਼ਿਸਮ ਤੇ ਲੂੰ ਕੰਡੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ
ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਪੋਰਨ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਸੀ ਉਪਰ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਤੱਕ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਜੀਭ ਫੇਰੀ ਤੇ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਦਾਣੇ ਨਾਲ ਛੇੜਛਾੜ ਕਰਨ ਲੱਗਾ ਸੁਖਜੀਤ ਬੈੱਡ ਤੇ ਕਿਸੇ ਮੱਛੀ ਵਾਂਗ ਤੜਫਣ ਲੱਗੀ
ਹਰਜੋਤ ਐਦਾਂ ਹੀ ਦਾਣੇ ਨੂੰ ਚੱਟਦਾ ਤੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟਦਾ ਰਿਹਾ
ਸੁਖਜੀਤ- ਆਹ ਆਹ ਉਫਫਫਫ ਉਮਮ ਉਮਮਮ ਮਮਮਮਮ ਆਹਹਹ 2
ਸੁਖਜੀਤ ਲਗਾਤਾਰ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕੱਢ ਰਹੀ ਸੀ ਪਰ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਖਤਰਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਜੀਭ ਤਿੱਖੀ ਕਰ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਸੁਰਾਖ ਵਿੱਚ ਵਾੜ ਦਿੱਤੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਦੀਵਾਰ ਤੇ ਜੀਭ ਦਾ ਸਪ੍ਰਸ਼ ਪਾਉਂਦੀ ਹੀ ਸੁਖਜੀਤ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਚਿੱਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਹਰਜੋਤ ਕੁੱਤੇ ਵਾਂਗ ਜੀਭ ਚਲਾਉਂਦਾ ਸਪੜ ਸਪੜ ਸਾਰਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਹਰਜੋਤ ਖੜਾ ਹੋ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਕੱਢ ਮਾਰਦਾ ਸੁਖਜੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਖਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਬੈਠੀ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਇੱਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਲੰਨ ਫੜ ਖੜੇ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਉਹ ਸ਼ਰਮਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਹਰਜੋਤ ਉਸਨੂੰ ਹੇਠ ਬੈਠਾ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਮੂੰਹ ਅੱਗੇ ਝੁਲਾ ਦਿੰਦਾ
ਸੁਖਜੀਤ ਮਹਿੰਦੀ ਲੱਗਾ ਹੱਥ ਲੰਨ ਤੇ ਕੱਸ ਗਰਮਾਈ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ ਹੈ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਾਉਂਦੀ ਸੁਖਜੀਤ ਹਰਜੋਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦੀ
ਹਰਜੋਤ ਉਹਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਲੰਨ ਤੇ ਝੁਕਾਉਣ ਲੱਗਦਾ ਸੁਖਜੀਤ ਨੱਕ ਬੁੱਲ ਮੋੜਦੀ ਲੰਨ ਦੇ ਟੋਪੇ ਨੂੰ ਚੱਟਣ ਹੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਕਿ ਹਰਜੋਤ ਝੱਟਕਾ ਮਾਰ ਲੰਨ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੰਘਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ
ਸੁਖਜੀਤ ਬਸ ਗੂੰ ਗੂੰ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕੱਢਦੀ ਰਹਿ ਗਈ ਪਰ ਲੰਨ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈਣਾ ਏਨਾਂ ਵੀ ਅਜੀਬ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਿੰਨਾ ਹੁਣ ਤੱਕ ਉਹ ਸੋਚਦੀ ਰਹੀ ਸੀ ਹੁਣ ਉਹ ਲੋਲੀਪੋਪ ਦੀ ਤਰਾਂ ਲੰਨ ਨੂੰ ਚੂਸਦੀ ਹੈ ਹਰਜੋਤ ਉਸਦੇ ਅਣਜਾਣ ਪੁਣੇ ਤੇ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਮਜ਼ੇ ਲੈਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ
ਹੁਣ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਮੌਕੇ ਦੀ ਨਜ਼ਾਕਤ ਨੂੰ ਵੇਖਦਿਆਂ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਖੜੀ ਕੀਤਾ ਤੇ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲੇਟਣ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ ਬੈੱਡ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਲਿਟਾ ਕੇ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਲੱਕ ਥੱਲੇ ਸਰਾਣਾ ਰੱਖਿਆ ਤਾਂ ਜੋ ਚਿੱਤੜ ਉੱਪਰ ਉੱਠ ਜਾਣ ਤੇ ਫੁੱਦੀ ਚੋਦਣੀ ਆਸਾਨ ਹੋ ਜਾਵੇ
ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਥੁੱਕ ਨਾਲ ਗਿੱਲਾ ਹੋਇਆ ਲੰਨ ਉਸਦੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਲੱਤਾਂ ਚੋੜੀਆਂ ਕਰ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਥੋੜਾ ਅੱਗੇ ਝੁਕ ਉਸਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਘੱਸਾ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਲੰਨ ਫੁੱਦੀ ਪਾੜਦਾ ਸਿੱਧਾ ਅੰਦਰ
ਸੁਖਜੀਤ ਉੱਚੀ ਉੱਚੀ ਰੋਣ ਲੱਗੀ ਉਸ ਤੋਂ ਦਰਦ ਸਹਿ ਨਾ ਹੋਇਆ ਉਹ ਬੈੱਡ ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਪੈਰ ਮਾਰਨ ਲੱਗੀ
ਸੁਖਜੀਤ- ਆਹਹਹ ਮੰਮੀਮਮਮਮ ਊਊਊਊਊ
ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦਾ ਲੱਕ ਸਖਤੀ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਸੁਖਜੀਤ ਉਸਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਪਿੱਛੇ ਧੱਕ ਰਹੀ ਸੀ ਉਹ ਲੰਨ ਫੁੱਦੀ ਚੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਪਰ ਉਹ ਡਰ ਵੀ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਖੂਨ ਨਿੱਕਲ ਰਿਹਾ ਸੀ
ਸੁਖਜੀਤ- ਹਾਏ ਰੱਬਾ ਮੈਂ ਮਰਗੀ ਆਹਹਹ ਹਾਏਏਏ ਛੱਡ ਛੱਡੋ ਪਲੀਜਜਜ
ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ ਉਹ ਡਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਸੁਣ ਦਾਦੀ ਉੱਪਰ ਨਾ ਆ ਜਾਵੇ ਪਰ ਹੁਣ ਕੱਚੀ ਫੁੱਦੀ ਪਾਟ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਇਸ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੋਰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ
ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਮਾਗ ਤੋਂ ਕੰਮ ਲੈਂਦਿਆਂ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜਿਆ ਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਘੱਸੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਿਆ
ਸੁਖਜੀਤ ਸਿਸਕ ਰਹੀ ਸੀ- ਆਹਹਹ ਹਾਏਏਏ ਮੇਰੀ ਮਾਂਅਅਅ
ਉਹ ਲੱਗਭਗ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਸੀ ਪਰ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਘੱਸੇ ਮਾਰਨੇ ਜ਼ਾਰੀ ਰੱਖੇ
ਸੁਖਜੀਤ ਆਹ ਉਉਉਹਹਹ ਸੀਈਈਈ ਹਾਏਏਏ ਹਾਏਏਏ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕੱਢਦੀ ਰਹੀ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਖੂਨ ਲਿਬੜਿਆ ਲੰਨ ਪਿਸਟਨ ਵਾਂਗ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਹਰਜੋਤ ਮਸਤੀ ਵਿੱਚ ਸਪੀਡ ਤੇਜ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਉੰਨੀ ਹੀ ਸਪੀਡ ਨਾਲ ਸੁਖਜੀਤ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰ ਰਹੀ ਸੀ
ਟਾਈਟ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਗਰਮੀ ਤੇ ਜਕੜਨ ਹਰਜੋਤ ਝੱਲ ਨਾ ਸਕਿਆ ਤੇ ਉਸਦਾ ਲੰਨ ਫੁੱਦੀ ਅੰਦਰ ਹੀ ਛੁੱਟ ਗਿਆ ਗਰਮ ਵੀਰਜ਼ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਕੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਵੀ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸਨੇ ਫੁੱਦੀ ਘੁੱਟ ਘੁੱਟ ਕੇ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਕਤਰਾ ਕਤਰਾ ਨਿਚੋੜ ਲਿਆ
ਹਰਜੋਤ ਬੇਜਾਨ ਹੋ ਕੇ ਸੁਖਜੀਤ ਉੱਤੇ ਹੀ ਮੁੱਧਾ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਂ ਗਾੜਾ ਖੂਨ ਚ ਮਿਲਿਆ ਰਸ ਵੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਫੁੱਦੀ ਸੁੱਜ ਕੇ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਫੁੱਲੀ ਹੋਈ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਉਸ ਰਾਤ ਤਾਬੜਤੋੜ ਠੁਕਾਈ ਚੱਲਦੀ ਰਹੀ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੁਖਜੀਤ ਤੇ ਹਰਜੋਤ ਵਿਆਹ ਕਰ ਤਾਬੜਤੋੜ ਠੁਕਾਈ ਕਰਕੇ ਸੌਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ
ਪਿਆਰ ਮੁਹੱਬਤ ਦੀ ਰਾਤ ਬਹੁਤ ਖੂਬਸੂਰਤ ਯਾਦਾਂ ਲੈ ਕੇ ਆਈ ਸੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੁਖਜੀਤ ਤੇ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਨਾਟਕੀ ਵਿਆਹ ਤੇ ਅਸਲ ਚੁਦਾਈ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਅਜੀਬ ਰਿਸ਼ਤੇ ਚ ਬੰਨ ਚੁੱਕੀ ਸੀ
ਸਵੇਰੇ ਸਵੇਰ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਅੱਖ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠੇ ਮਿੱਠੇ ਦਰਦ ਨਾਲ ਖੁਲਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਬੈੱਡ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਆਹਹਹ ਨਿੱਕਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ ਕੇ ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਜਾਇਜ਼ਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਫੁੱਦੀ ਸੁੱਜ ਕੇ ਲਾਲ ਹੋਈ ਪਈ ਸੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਪੱਟ ਉੱਤੇ ਖੂਨ ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਮਲਾਈ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਦੇ ਸੁੱਕੇ ਹੋਏ ਨਿਸ਼ਾਨ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ
ਸੁਖਜੀਤ ਹਿੰਮਤ ਕਰ ਉੱਠ ਖੜੀ ਹੋਈ ਪਰ ਇਹ ਦਰਦ ਅਸਹਿ ਸੀ ਪਰ ਨਿੱਕੀ ਜਾਨ ਕਰ ਵੀ ਕੀ ਸਕਦੀ ਸੀ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮ ਵੀ ਕਰਨੇ ਸਨ ਦਰਦ ਨੂੰ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਦੀ ਲੱਤਾਂ ਚੌੜੀਆਂ ਕਰਕੇ ਤੁਰਦੀ ਹੋਈ ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਜਾਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ
ਉਸ ਨੂੰ ਇੰਝ ਤੁਰਦੀ ਵੇਖ ਕੋਈ ਵੀ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਸੀ ਕਿ ਕਿਸੇ ਮੋਟੇ ਲੰਨ ਨੇ ਕਮਸਿਨ ਫੁੱਦੀ ਫਾੜ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਸੁਖਜੀਤ ਤਾਂ ਔਖੀ ਸੌਖੀ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਲੱਗ ਗਈ ਪਰ ਦੁਲਹੇ ਰਾਜਾ ਘਰਾੜੇ ਮਾਰ ਸੌਂ ਰਹੇ ਸਨ ਰਾਤ ਦੀ ਸਖਤ ਮਿਹਨਤ ਬਾਅਦ ਚੈਨ ਦੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਮਗਨ
ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਪੇਨਕਿਲਰ ਲਈ ਤੇ ਕੁਝ ਆਰਾਮ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮ ਸਮੇਟ ਕੇ ਨਹਾਂ ਧੋ ਗਰਮ ਗਰਮ ਕੌਫੀ ਬਣਾ ਉੱਪਰ ਚੁਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਚੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਉਥੇ ਹਰਜੋਤ ਵੀ ਅੱਖਾਂ ਮਲ ਰਿਹਾ ਸੀ
ਸੁਖਜੀਤ- ਉੱਠ ਗਏ ਮੇਰੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ
ਹਰਜੋਤ- ਅੱਖਾਂ ਮਲਦਾ ਹੋਇਆ ਅਮਮਮ ਹੂੰ ਹਹਹ
ਸੁਖਜੀਤ- ਇਹ ਲਵੋ ਕੌਫੀ ਪੀ ਲਵੋ ਵੇਖੋ ਮੇਰੀ ਕਿਸਮਤ ਰਾਤੀਂ ਸੁਹਾਗਰਾਤ ਤੇ ਸਵੇਰੇ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮ ਵੀ ਕਰਨੇ ਪਏ ਮੇਰੀ ਸੱਸ ਹੁੰਦੀ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਅੱਜ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਹੁੰਦੀ ਹੂੰ ਨਰਾਜ਼ਗੀ ਜ਼ਾਹਿਰ ਕਰਦੀ ਬੁੱਲ ਟੇਰਦੀ ਹੈ
ਹਰਜੋਤ- ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਕਲਾਵੇ ਵਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਹੋਇਆ ਉਹ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਤੂੰ ਫਿਕਰ ਕਿਉਂ ਕਰਦੀ ਏਂ ਤੈਨੂੰ ਰਾਣੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੇ ਰੱਖੂਗਾ
ਸੁਖਜੀਤ- ਆਹੋ ਵੇਖ ਲਵੂੰ ਉਹ ਦਿਨ ਵੀ ਪਰ ਅੱਜ ਤਾਂ ਮੈਂ ਹੀ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ
ਹਰਜੋਤ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਮਿੱਠੀ ਜਿਹੀ ਕਿੱਸ ਕਰਦਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਘਰ ਵੱਲ ਨੂੰ ਦੌੜ ਜਾਂਦਾ ਪਿੱਛੇ ਕੱਲੀ ਸੁਖਜੀਤ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸੋਚ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਰੂਮ ਵਿੱਚੋ ਲਾਲ ਸੂਹਾ ਸੂਟ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ
ਫੁੱਦੀ ਸੁੱਜੀ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਉਹ ਪੈਂਟੀ ਬਿਨਾਂ ਸਲਵਾਰ ਪਾ ਹਲਕਾ ਮੇਕਅੱਪ ਕਰ ਸਿਰ ਚ ਸਿੰਧੂਰ ਭਰ ਆਪਣੇ ਘਰੋਂ ਨਿੱਕਲ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਘਰ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੜਕਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ
ਸੁਖਜੀਤ- ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮੁੱਕੀ ਮਾਰ ਠੱਕ ਠੱਕ ਠੱਕ
ਅੰਦਰੋਂ ਪੰਮੀ- ਕੋਣ ਏ ਆਈ ਆਈ ਵੇਟ ਕਰੋ
ਪੰਮੀ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੱਜ ਵਿਆਹੀ ਨਾਰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਪਛਾਨਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ
ਪੰਮੀ- ਹਾਂ ਪੁੱਤ ਕੋਣ ਹੋ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ ਕੀ ਕੰਮ ਹੈ ਮੈਂ ਪਛਾਣਿਆ ਨਹੀਂ
ਸੁਖਜੀਤ- ਮਮਮਮਮ ਮੰਮੀ ਜੀ ਮਮ ਮੈਂ ਸੁਖਜੀਤ
ਪੰਮੀ- ਬੇਹੱਦ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਹੈ ਸੁਖਜੀਤ ਇਹ ਇਹ ਕੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਹੇਠਾਂ ਝੁਕ ਪੰਮੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੀ ਆ ਮੰਮੀ ਅਸੀਂ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ
ਪੰਮੀ- ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਫੜ ਖੜੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਹਾਂ ਹਾਂ ਪਰ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤਾ ਕੀ ਏ ਤੁਸੀਂ ਮੈਂ ਸਮਝੀ ਨਹੀਂ
ਸੁਖਜੀਤ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਰਾਤ ਵਾਲੀ ਘਟਨਾ ਬਾਰੇ ਬਿਆਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਸਮਝ ਪੰਮੀ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਗਲ ਨਾਲ ਲਾਉਂਦੀ ਹੈ
ਪੰਮੀ- ਹਾਏ ਰੱਬਾ ਇਹ ਨਿਆਣੇ ਇੰਨੇਂ ਸਿਆਣੇ ਹੋ ਗਏ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ ਮੇਰੇ ਜੋ ਚਾਅ ਰਹਿ ਗਏ ਹੁਣ ਕਰ ਲੈਨੀਂ ਆਂ ਆ ਅੰਦਰ ਆ ਗੇਟ ਬੰਦ ਕਰ ਦੇਵਾਂ ਉਸ ਨਲਾਇਕ ਨੂੰ ਬੁਲਾਵੇ ਮੁੰਡਿਆ ਬਾਹਰ ਆ ਹਰਜੋਤ ਪੁੱਤ ਆਵੀ ਬਾਹਰ
ਹਰਜੋਤ ਅੰਦਰ ਪਬਜੀ ਖੇਡਣ ਚ ਮਸਰੂਫ਼ ਸੀ ਮਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਉਹ ਗੇਮ ਛੱਡ ਦੋੜਕੇ ਬਾਹਰ ਜਾਂਦਾ ਬਾਹਰ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਸੱਜ ਵਿਆਹੀ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਖੜੀ ਵੇਖ ਉਹ ਘਬਰਾ ਜਾਂਦਾ
ਹਰਜੋਤ- ਮੰਮ ਮੰਮ ਮੰਮੀ ਮੈਂ ਸਮਝਾਉਂਨਾ
ਪੰਮੀ ਗੱਲ ਟੋਕ ਦਿੰਦੀ ਹੈ- ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ ਮੇਰੀ ਨੂੰਹ ਨੇ ਆ ਇਹਦੇ ਨਾਲ ਖੜ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਨੂੰਹ ਪੁੱਤ ਦੇ ਸ਼ਗਨ ਕਰਨੇ ਨੇ
ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਪੰਮੀ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਜਾ ਸ਼ਗਨਾਂ ਵਾਲੀ ਥਾਲੀ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ ਨਵੀਂ ਜੋੜੀ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਵਾਰ ਪੀ ਕੇ ਤੇਲ ਚੋ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਵਾੜਦੀ ਹੈ
ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਚਾਲ ਵੇਖ ਪੰਮੀ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿੱਕਲ ਜਾਂਦਾ- ਸੁਹਾਗਰਾਤ ਵੀ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਮਨਾਈ ਏ
ਸੁਖਜੀਤ ਤਾਂ ਸੰਗਦੀ ਨੀਂਵੀਂ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਹਰਜੋਤ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦਾ ਤਾਂ ਸ਼ਰਾਰਤ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ
ਹਰਜੋਤ- ਮੰਮੀ
ਪੰਮੀ- ਆਪਣੇ ਭਰਵੱਟੇ ਮਟਕਾਉਦੀ ਹੋਈ ਚੱਲ ਤੂੰ ਜਾ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਨੂੰਹ ਦੀ ਮੱਲਮ ਪੱਟੀ ਕਰ ਦੇਵਾਂ
ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਜਾਣ ਮਗਰੋਂ ਪੰਮੀ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ- ਬਿਲਕੁਲ ਆਪਣੇ ਬਾਪ ਤੇ ਗਿਆ ਏ ਇਹਦੇ ਡੈਡੀ ਨੇ ਵੀ ਮੇਰੀ ਇਵੇਂ ਹੀ ਪਾੜ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ
ਸੁਖਜੀਤ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੀ ਬਸ ਹੱਸ ਪੈਂਦੀ ਹੈ
ਪੰਮੀ- ਆਜਾ ਆਪਾ ਮੇਰੇ ਰੂਮ ਚ ਚਲਦੀਆਂ ਹਾਂ
ਦੋਵੇਂ ਰੂਮ ਚ ਚਲੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ
ਪੰਮੀ- ਮੈਡੀਕਲ ਕਿੱਟ ਚੁੱਕ ਕੇ ਸੁਖਜੀਤ ਪੁੱਤ ਸਲਵਾਰ ਖੋਲ ਵੇਖਾਂ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਮਿਹਨਤ
ਸੁਖਜੀਤ ਸੰਗਦੀ ਹੋਈ- ਪਰ ਮੰਮੀ
ਪੰਮੀ- ਪਰ ਪੁਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਛੇਤੀ ਕਰ ਜ਼ਖਮ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਇਨਫੈਕਸ਼ਨ ਹੋਣ ਦਾ ਡਰ ਹੈ
ਸੁਖਜੀਤ ਸਲਵਾਰ ਖੋਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਪੰਮੀ ਉਸਨੂੰ ਫੜ ਬੈੱਡ ਤੇ ਬੈਠਾ ਕੇ ਟੰਗਾਂ ਫੈਲਾ ਕੇ ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਮੁਆਇਨਾ ਕਰਨ ਲੱਗਦੀ ਹੈ
ਪੰਮੀ- ਮੂੰਹੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਕੱਢਦੀ ਹੈ ਹਾਏ ਹਾਏ ਕੀ ਹਾਲਤ ਕੀਤੀ ਹੈ ਏਨਾਂ ਬੇਰਹਿਮ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤ
ਸੁਖਜੀਤ- ਬਹੁਤ ਮੈਂ ਹੱਥ ਪੈਰ ਮਾਰਦੀ ਰਹੀ ਜਵਾਂ ਤਰਸ ਨਾ ਕੀਤਾ
ਪੰਮੀ- ਉਹਦਾ ਸੰਦ ਬਾਪ ਨਾਲੋਂ ਭਾਰਾ ਲੱਗਦਾ ਮੇਰੀ ਏਨੀਂ ਬੁਰੀ ਹਾਲਤ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਸੀ
ਸੁਖਜੀਤ- ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਪਤਾ ਕਿੱਦਾਂ ਤੁਰ ਫਿਰ ਰਹੀ ਹਾਂ
ਪੰਮੀ ਰੂੰ ਦਾ ਤੂੰਬਾ ਡੈਟੋਲ ਚ ਭਿਉਂ ਕੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਲਾਉਂਦੀ ਏ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਦਰਦ ਭਰੀ ਆਹਹਹ ਨਿੱਕਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਪੰਮੀ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਡੈਟੋਲ ਨਾਲ ਸਾਫ਼ ਕਰਕੇ ਮੱਲਮ ਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ
ਪੰਮੀ- ਦੇਖ ਧੀਏ ਇਹਦੀ ਹਾਲਤ ਬਹੁਤ ਖਰਾਬ ਏ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਦੋ ਦਿਨ ਚੁਦਣ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ
ਸੁਖਜੀਤ- ਪਰ ਮੰਮੀ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਇਹੀ ਚਾਰ ਕੁ ਦਿਨ ਹਨ ਫੇਰ ਮੰਮੀ ਡੈਡੀ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਪਰਤ ਆਉਣਗੇ
ਪੰਮੀ- ਪਰ ਬੇਟਾ ਧਿਆਨ ਤਾਂ ਰੱਖਣਾ ਪਵੇਗਾ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਇੰਨਫੈਕਸ਼ਨ ਫੈਲ ਜਾਵੇਗੀ ਫਿਰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿੰਨੇਂ ਦਿਨ ਰੁਕਣਾ ਪਵੇ ਉਤੋਂ ਡਾਕਟਰਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਅਲੱਗ
ਸੁਖਜੀਤ- ਠੀਕ ਏ ਮੰਮੀ ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੋ ਪਰ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਕੀ?
ਪੰਮੀ- ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਪੇ ਸਮਝਾ ਦੇਵਾਂਗੀ
ਪੰਮੀ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਮਾਰਦੀ ਹੈ- ਹਰਜੋਤ ਪੁੱਤ ਮੇਰੇ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਆ
ਹਰਜੋਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਉਸਦੀ ਨਜ਼ਰ ਸਲਵਾਰ ਖੋਲ ਬੈਠੀ ਸੁਖਜੀਤ ਤੇ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਪੰਮੀ ਇਹ ਵੇਖ ਚਾਦਰ ਨਾਲ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਢੱਕਦੀ ਹੋਈ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ
ਹਰਜੋਤ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਦੋ ਦਿਨ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਜ਼ਖਮ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਇਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣਾ ਪਵੇਗਾ ਹਾਂ ਕੋਈ ਫਾਲਤੂ ਬਹਾਨਾ ਨਹੀਂ ਜੇ ਇਨਫੈਕਸ਼ਨ ਫੈਲ ਗਈ ਤਾਂ ਪੰਗਾ ਪੈ ਜਾਣਾ
ਹਰਜੋਤ- ਉਕੇ ਮੰਮੀ ਪਰ ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਤਾਂ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?
ਪੰਮੀ- ਹਾਂ ਹਾਂ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਤੁਸੀਂ ਪਤੀ ਪਤਨੀ ਹੋ
ਇਹ ਕਹਿ ਪੰਮੀ ਆਪਣੇ ਗਲੇ ਚੋਂ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੋਟੀ ਚੇਨ ਕੱਢ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਮੇਰੀ ਨੂੰਹ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਤੋਹਫਾ
ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਰੌਣਕ ਵੇਖਣ ਵਾਲੀ ਸੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੋਟੀ ਚੇਨ ਉਸਦੇ ਭਾਰੇ ਮੰਮਿਆਂ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਪੰਮੀ ਇਹ ਵੇਖ ਮੁਸਕਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਹਰਜੋਤ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਸੈਕਸੀ ਲੁੱਕ ਵੇਖ ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਜੀਭ ਫੇਰਦਾ ਹੈ
ਸੁਖਜੀਤ ਮਾਂ ਪੁੱਤ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨੂੰ ਪੜ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਪੰਮੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਲਾਉਂਦੀ ਉਹ ਘਰ ਜਾਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮੰਗਦੀ ਹੈ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੁਖਜੀਤ ਆਪਣੇ ਘਰ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਜੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਇਵੇਂ ਹੀ ਕੰਮ ਕਾਜ ਕਰਦਿਆਂ ਸ਼ਾਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਸੁਖਜੀਤ ਕੁਝ ਰਾਹਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਹੁਣ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਦਰਦ ਵੀ ਛੂਮੰਤਰ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਤੇ ਹੁਣ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮਸਤੀ ਦੀਆਂ ਕੀੜੀਆਂ ਲੜਨ ਲੱਗੀਆਂ ਸਨ..
To be contd......inst- raa_vn321
ਫਿਰ ਕੈਮਰਾ ਆਟੋ ਕਲਿੱਕ ਮੋਡ ਤੇ ਕਰਕੇ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਸੇ ਜੋੜੀ ਦੇ ਵਾਂਗੂੰ ਦਰਜਨਾਂ ਪਿਕਸ ਕਲਿੱਕ ਕਰਦੇ ਹਨ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇਸੀ ਘਿਉ ਦਾ ਦੀਵਾ ਬਾਲਦੀ ਹੈ ਕਿ ਹਰਜੋਤ ਕੁਝ ਬੋਲਣ ਲੱਗਦਾ ....
ਅੱਗੇ ਪੜੋ
ਸੁਖਜੀਤ ਇਕ ਹੱਥ ਤੇ ਦੀਵਾ ਰੱਖ ਦੂਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਮੂੰਹ ਬੰਦ ਕਰ ਚੁਪ ਕਰਾ ਉਸ ਪਿੱਛੇ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਬਾਹਰ ਕੋਠੇ ਤੇ ਆ ਸੁਖਜੀਤ ਬਲਦਾ ਦੀਵਾ ਛੱਤ ਵਿਚਾਲੇ ਰੱਖ ਆਪਣੇ ਫੋਨ ਤੇ ਯੂਟਿਊਬ ਤੋਂ ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰ ਉਨ ਕਰਦੀ ਹੈ
ਦੋਵੇਂ ਉਸ ਮੰਤਰ ਪੜਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਕਿਹੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬੈਠ ਕੇ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਕਰੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਅੰਤ ਉਸਦੇ ਕਹਿਣ ਮੁਤਾਬਕ ਦੋਵੇਂ ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਸ ਦੀਵੇ ਨੂੰ ਅਗਨੀ ਮੰਨ ਕੇ 4 ਫੇਰੇ ਲੈਣ ਲੱਗਦੇ ਹਨ
ਹਰਜੋਤ ਨੇੜੇ ਪਿਆ ਮੰਗਲਸੂਤਰ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਗਲ ਚ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸੰਧੂਰ ਭਰੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਸੁਖਜੀਤ ਖੜੀ ਹੋ ਕੇ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਪੈਰ ਛੂਹਦੀ ਹੈ ਤੇ ਹਰਜੋਤ ਉਸਨੂੰ ਗਲ ਨਾਲ ਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਮੋਬਾਇਲ ਚੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲਵੋ
ਹਰਜੋਤ ਸੁਖਜੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਤੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮੱਥਾ ਟੇਕਦਾ ਫਿਰ ਉੱਪਰ ਆਸਮਾਨ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ ਦੂਰ ਜਗਦੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਤੇ ਪਿੰਡ ਜਗਦੀਆਂ ਬੱਤੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਸਾਰੀ ਕਾਇਨਾਤ ਦਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ
ਆਵਾਜ਼ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅੱਜ ਤੋਂ ਤੁਸੀਂ 7 ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਪਤੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਚ ਬੰਨ ਚੁੱਕੇ ਹੋਂ ਹਰਜੋਤ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਕਿੱਸ ਕਰਦਾ ਤੇ ਆਪਣੀ ਗੋਦੀ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕ ਕੇ ਕਮਰੇ ਚ ਲਿਜਾ ਕੇ ਬੈੱਡ ਤੇ ਸੁੱਟਦਾ ਤੇ ਆਪ ਉੱਪਰ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦਾ
ਸੁਖਜੀਤ ਕਜ਼ਲੇ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਅੰਦਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਹੈ ਤੇ ਮਹਿੰਦੀ ਲੱਗੀਆਂ ਲਾਲ ਚੂੜੇ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਹਵਾਂ ਉਸਦੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲਾਲ ਬੁੱਲ ਉਹਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ
ਹਰਜੋਤ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਚੱਬ ਚੱਬ ਕੇ ਉਸਦੀ ਲਿਪਸਟਿਕ ਦਾ ਸਟੋਬਰੀ ਫਲੇਵਰ ਖਾਣ ਲੱਗ ਪਿਆ
ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਕੱਢੀ ਹਰਜੋਤ ਸਟੋਬਰੀ ਵਾਂਗ ਜੀਭ ਚੂਸਣ ਲੱਗਿਆ ਹਰਜੋਤ ਕਿੱਸ ਕਰਦੇ ਕਰਦੇ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਪਲਟ ਕੇ ਉਸਦੀ ਬੈਕਲੈੱਸ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਚੁੰਮ ਚੱਟ ਕੇ ਗਿੱਲੀ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੁਣ ਉਹ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਜੀਭ ਫੇਰਦਾ ਹੋਇਆ ਕੰਨ ਚੱਟ ਰਿਹਾ ਤੇ ਇੱਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਬਲਾਊਜ਼ ਦੀ ਡੋਰੀ ਖਿੱਚ ਦਿੰਦਾ
ਹੁਣ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਬਿਲਕੁਲ ਬਰੀਕ ਜਿਹੀ ਸਟ੍ਰੈਪ ਸੀ ਜੋ ਮੰਮਿਆਂ ਦਾ ਵਜ਼ਨ ਸੰਭਾਲ ਰਹੀ ਸੀ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਕਰਿਆ ਤੇ ਬਲਾਊਜ਼ ਕੱਢ ਸਾਈਡ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ
ਨੈੱਟ ਵਾਲੀ ਬ੍ਰਾ ਚ ਦੁੱਧ ਚਿੱਟੇ ਮੰਮੇ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸਦਾ ਲੰਨ ਕਾਹਲਾ ਪੈ ਗਿਆ ਉਹ ਲਲਚਾਈਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਹਾਰਨ ਦੀ ਤਰਾਂ ਪੰਪ ਕਰਨ ਲੱਗਿਆਂ ਇਉਂ ਪੰਪ ਕਰਨ ਦਾ ਅੱਗੇ ਕਦੇ ਮਜ਼ਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਹਰਜੋਤ ਏਨਾਂ ਚ ਹਵਾ ਭਰ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਨੈੱਟ ਵਾਲੀ ਸੈਕਸੀ ਬ੍ਰਾ ਚ ਘੁੱਟੇ ਮੰਮੇ ਕਿਸੇ ਮਿਲਫ ਪੋਰਨ ਸਟਾਰ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਸਨ ਹਰਜੋਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਾ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ ਉਹਨੇ ਮੂੰਹ ਅੱਡ ਕੇ ਪੂਰੇ ਦਾ ਪੂਰਾ ਮੰਮਾ ਅੰਦਰ ਲੈਣ ਦੀ ਅਸਫਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਤੇ ਹੁਣ ਬੁਰਕ ਮਾਰਨ ਲੱਗਿਆ
ਦੋਵੇਂ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਬੁਰਕ ਮਾਰ ਮਾਰ ਕੇ ਖੂਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ
ਪਹਿਲਾਂ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਛੋਹ ਫਿਰ ਮੂੰਹ ਦੇ ਬੁਰਕਾਂ ਨੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਹਾਲਤ ਪਤਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਉਸਨੇ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਖੁਜਲੀ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਨੂੰ ਧੱਕਿਆ
ਹਰਜੋਤ ਸਮਝ ਗਿਆ ਉਹ ਮੰਮਿਆਂ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਜੀਭ ਫੇਰਦਾ ਹੋਇਆ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਤੁੰਨੀ ਚ ਜੀਭ ਘੁੰਮਾਉਣ ਲੱਗਿਆ ਝੱਟ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਲਹਿੰਗੇ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖਿੱਚ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਲਹਿੰਗਾ ਆਪਣੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਹੀ ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦਾ
ਸੁਖਜੀਤ ਹੁਣ ਅਰਧ ਨਗਨ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਫੈਸ਼ਨ ਮਾਡਲ ਦੀ ਤਰਾਂ ਸੈਕਸੀ ਬ੍ਰਾ ਪੈਂਟੀ ਵਿੱਚ ਲੁਕਣ ਦੀ ਅਸਫਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਪਰ ਏਨਾਂ ਕਹਿਰਵਾਨ ਜ਼ਿਸਮ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਕਦੇ ਪੋਰਨ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਵੇਖਿਆ
ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਚਿੱਟੇ ਕਬੂਤਰ ਨੈੱਟ ਵਾਲੀ ਬ੍ਰਾ ਚ ਬੇ-ਇੰਤਹਾ ਕਾਤਲ ਹਸੀਨ ਲੱਗ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਪੈਂਟੀ ਦਾ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਧਾਗਾ ਚਿੱਤੜਾਂ ਦੀ ਦਰਾੜ ਵਿੱਚ ਖੋਇਆ ਹੋਇਆ ਚਿੱਤੜਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸ਼ੇਪ ਬਣਾਂ ਰਿਹਾ ਸੀ
ਕੱਪੜੇ ਦੀ ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਲੀਰ ਜਿਸ ਉਪਰ ਬਹੁਤ ਬਰੀਕੀ ਨਾਲ ਕਢਾਈ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਸੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੇਠ ਲੁਕੋਣ ਦੀ ਜੱਦੋ ਜਹਿਦ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ
ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਫੁੱਦੀ ਨੇੜੇ ਚਿਹਰਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚੋ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਨਵੀਂ ਪੈਂਟੀ ਦੀ ਮਹਿਕ ਆ ਰਹੀ ਸੀ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਲੀਰ ਸਾਈਡ ਕੀਤੀ ਤੇ ਫੁੱਦੀ ਮੁਆਇਨਾ ਕਰਨ ਲੱਗਾ
ਅੱਜ ਬਿਨਾਂ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਸਫਾਚੱਟ ਫੁੱਦੀ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਆ ਗਿਆ ਉਸਨੇ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਫੁੱਦੀ ਨਾਲ ਲਾਈ ਕਿ ਸੁਖਜੀਤ ਕੰਬ ਗਈ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਜ਼ਿਸਮ ਤੇ ਲੂੰ ਕੰਡੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ
ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਪੋਰਨ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਸੀ ਉਪਰ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਤੱਕ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਜੀਭ ਫੇਰੀ ਤੇ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਦਾਣੇ ਨਾਲ ਛੇੜਛਾੜ ਕਰਨ ਲੱਗਾ ਸੁਖਜੀਤ ਬੈੱਡ ਤੇ ਕਿਸੇ ਮੱਛੀ ਵਾਂਗ ਤੜਫਣ ਲੱਗੀ
ਹਰਜੋਤ ਐਦਾਂ ਹੀ ਦਾਣੇ ਨੂੰ ਚੱਟਦਾ ਤੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟਦਾ ਰਿਹਾ
ਸੁਖਜੀਤ- ਆਹ ਆਹ ਉਫਫਫਫ ਉਮਮ ਉਮਮਮ ਮਮਮਮਮ ਆਹਹਹ 2
ਸੁਖਜੀਤ ਲਗਾਤਾਰ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕੱਢ ਰਹੀ ਸੀ ਪਰ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਖਤਰਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਜੀਭ ਤਿੱਖੀ ਕਰ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਸੁਰਾਖ ਵਿੱਚ ਵਾੜ ਦਿੱਤੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਦੀਵਾਰ ਤੇ ਜੀਭ ਦਾ ਸਪ੍ਰਸ਼ ਪਾਉਂਦੀ ਹੀ ਸੁਖਜੀਤ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਚਿੱਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਹਰਜੋਤ ਕੁੱਤੇ ਵਾਂਗ ਜੀਭ ਚਲਾਉਂਦਾ ਸਪੜ ਸਪੜ ਸਾਰਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਹਰਜੋਤ ਖੜਾ ਹੋ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਕੱਢ ਮਾਰਦਾ ਸੁਖਜੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਖਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਬੈਠੀ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਇੱਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਲੰਨ ਫੜ ਖੜੇ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਉਹ ਸ਼ਰਮਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਹਰਜੋਤ ਉਸਨੂੰ ਹੇਠ ਬੈਠਾ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਮੂੰਹ ਅੱਗੇ ਝੁਲਾ ਦਿੰਦਾ
ਸੁਖਜੀਤ ਮਹਿੰਦੀ ਲੱਗਾ ਹੱਥ ਲੰਨ ਤੇ ਕੱਸ ਗਰਮਾਈ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ ਹੈ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਾਉਂਦੀ ਸੁਖਜੀਤ ਹਰਜੋਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦੀ
ਹਰਜੋਤ ਉਹਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਲੰਨ ਤੇ ਝੁਕਾਉਣ ਲੱਗਦਾ ਸੁਖਜੀਤ ਨੱਕ ਬੁੱਲ ਮੋੜਦੀ ਲੰਨ ਦੇ ਟੋਪੇ ਨੂੰ ਚੱਟਣ ਹੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਕਿ ਹਰਜੋਤ ਝੱਟਕਾ ਮਾਰ ਲੰਨ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੰਘਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ
ਸੁਖਜੀਤ ਬਸ ਗੂੰ ਗੂੰ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕੱਢਦੀ ਰਹਿ ਗਈ ਪਰ ਲੰਨ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈਣਾ ਏਨਾਂ ਵੀ ਅਜੀਬ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਿੰਨਾ ਹੁਣ ਤੱਕ ਉਹ ਸੋਚਦੀ ਰਹੀ ਸੀ ਹੁਣ ਉਹ ਲੋਲੀਪੋਪ ਦੀ ਤਰਾਂ ਲੰਨ ਨੂੰ ਚੂਸਦੀ ਹੈ ਹਰਜੋਤ ਉਸਦੇ ਅਣਜਾਣ ਪੁਣੇ ਤੇ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਮਜ਼ੇ ਲੈਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ
ਹੁਣ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਮੌਕੇ ਦੀ ਨਜ਼ਾਕਤ ਨੂੰ ਵੇਖਦਿਆਂ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਖੜੀ ਕੀਤਾ ਤੇ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲੇਟਣ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ ਬੈੱਡ ਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਲਿਟਾ ਕੇ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਲੱਕ ਥੱਲੇ ਸਰਾਣਾ ਰੱਖਿਆ ਤਾਂ ਜੋ ਚਿੱਤੜ ਉੱਪਰ ਉੱਠ ਜਾਣ ਤੇ ਫੁੱਦੀ ਚੋਦਣੀ ਆਸਾਨ ਹੋ ਜਾਵੇ
ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਥੁੱਕ ਨਾਲ ਗਿੱਲਾ ਹੋਇਆ ਲੰਨ ਉਸਦੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਲੱਤਾਂ ਚੋੜੀਆਂ ਕਰ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਥੋੜਾ ਅੱਗੇ ਝੁਕ ਉਸਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਘੱਸਾ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਲੰਨ ਫੁੱਦੀ ਪਾੜਦਾ ਸਿੱਧਾ ਅੰਦਰ
ਸੁਖਜੀਤ ਉੱਚੀ ਉੱਚੀ ਰੋਣ ਲੱਗੀ ਉਸ ਤੋਂ ਦਰਦ ਸਹਿ ਨਾ ਹੋਇਆ ਉਹ ਬੈੱਡ ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਪੈਰ ਮਾਰਨ ਲੱਗੀ
ਸੁਖਜੀਤ- ਆਹਹਹ ਮੰਮੀਮਮਮਮ ਊਊਊਊਊ
ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦਾ ਲੱਕ ਸਖਤੀ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਸੁਖਜੀਤ ਉਸਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਪਿੱਛੇ ਧੱਕ ਰਹੀ ਸੀ ਉਹ ਲੰਨ ਫੁੱਦੀ ਚੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਪਰ ਉਹ ਡਰ ਵੀ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਖੂਨ ਨਿੱਕਲ ਰਿਹਾ ਸੀ
ਸੁਖਜੀਤ- ਹਾਏ ਰੱਬਾ ਮੈਂ ਮਰਗੀ ਆਹਹਹ ਹਾਏਏਏ ਛੱਡ ਛੱਡੋ ਪਲੀਜਜਜ
ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ ਉਹ ਡਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿਤੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਸੁਣ ਦਾਦੀ ਉੱਪਰ ਨਾ ਆ ਜਾਵੇ ਪਰ ਹੁਣ ਕੱਚੀ ਫੁੱਦੀ ਪਾਟ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਇਸ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੋਰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ
ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਮਾਗ ਤੋਂ ਕੰਮ ਲੈਂਦਿਆਂ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜਿਆ ਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਘੱਸੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਿਆ
ਸੁਖਜੀਤ ਸਿਸਕ ਰਹੀ ਸੀ- ਆਹਹਹ ਹਾਏਏਏ ਮੇਰੀ ਮਾਂਅਅਅ
ਉਹ ਲੱਗਭਗ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਸੀ ਪਰ ਹਰਜੋਤ ਨੇ ਘੱਸੇ ਮਾਰਨੇ ਜ਼ਾਰੀ ਰੱਖੇ
ਸੁਖਜੀਤ ਆਹ ਉਉਉਹਹਹ ਸੀਈਈਈ ਹਾਏਏਏ ਹਾਏਏਏ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕੱਢਦੀ ਰਹੀ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਖੂਨ ਲਿਬੜਿਆ ਲੰਨ ਪਿਸਟਨ ਵਾਂਗ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਹਰਜੋਤ ਮਸਤੀ ਵਿੱਚ ਸਪੀਡ ਤੇਜ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਉੰਨੀ ਹੀ ਸਪੀਡ ਨਾਲ ਸੁਖਜੀਤ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰ ਰਹੀ ਸੀ
ਟਾਈਟ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਗਰਮੀ ਤੇ ਜਕੜਨ ਹਰਜੋਤ ਝੱਲ ਨਾ ਸਕਿਆ ਤੇ ਉਸਦਾ ਲੰਨ ਫੁੱਦੀ ਅੰਦਰ ਹੀ ਛੁੱਟ ਗਿਆ ਗਰਮ ਵੀਰਜ਼ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਕੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਵੀ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸਨੇ ਫੁੱਦੀ ਘੁੱਟ ਘੁੱਟ ਕੇ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਕਤਰਾ ਕਤਰਾ ਨਿਚੋੜ ਲਿਆ
ਹਰਜੋਤ ਬੇਜਾਨ ਹੋ ਕੇ ਸੁਖਜੀਤ ਉੱਤੇ ਹੀ ਮੁੱਧਾ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਂ ਗਾੜਾ ਖੂਨ ਚ ਮਿਲਿਆ ਰਸ ਵੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਫੁੱਦੀ ਸੁੱਜ ਕੇ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਫੁੱਲੀ ਹੋਈ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਉਸ ਰਾਤ ਤਾਬੜਤੋੜ ਠੁਕਾਈ ਚੱਲਦੀ ਰਹੀ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੁਖਜੀਤ ਤੇ ਹਰਜੋਤ ਵਿਆਹ ਕਰ ਤਾਬੜਤੋੜ ਠੁਕਾਈ ਕਰਕੇ ਸੌਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ
ਪਿਆਰ ਮੁਹੱਬਤ ਦੀ ਰਾਤ ਬਹੁਤ ਖੂਬਸੂਰਤ ਯਾਦਾਂ ਲੈ ਕੇ ਆਈ ਸੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੁਖਜੀਤ ਤੇ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਨਾਟਕੀ ਵਿਆਹ ਤੇ ਅਸਲ ਚੁਦਾਈ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਅਜੀਬ ਰਿਸ਼ਤੇ ਚ ਬੰਨ ਚੁੱਕੀ ਸੀ
ਸਵੇਰੇ ਸਵੇਰ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਅੱਖ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠੇ ਮਿੱਠੇ ਦਰਦ ਨਾਲ ਖੁਲਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਬੈੱਡ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਆਹਹਹ ਨਿੱਕਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ ਕੇ ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਜਾਇਜ਼ਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਫੁੱਦੀ ਸੁੱਜ ਕੇ ਲਾਲ ਹੋਈ ਪਈ ਸੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਪੱਟ ਉੱਤੇ ਖੂਨ ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਮਲਾਈ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਦੇ ਸੁੱਕੇ ਹੋਏ ਨਿਸ਼ਾਨ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ
ਸੁਖਜੀਤ ਹਿੰਮਤ ਕਰ ਉੱਠ ਖੜੀ ਹੋਈ ਪਰ ਇਹ ਦਰਦ ਅਸਹਿ ਸੀ ਪਰ ਨਿੱਕੀ ਜਾਨ ਕਰ ਵੀ ਕੀ ਸਕਦੀ ਸੀ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮ ਵੀ ਕਰਨੇ ਸਨ ਦਰਦ ਨੂੰ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਦੀ ਲੱਤਾਂ ਚੌੜੀਆਂ ਕਰਕੇ ਤੁਰਦੀ ਹੋਈ ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਜਾਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ
ਉਸ ਨੂੰ ਇੰਝ ਤੁਰਦੀ ਵੇਖ ਕੋਈ ਵੀ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਸੀ ਕਿ ਕਿਸੇ ਮੋਟੇ ਲੰਨ ਨੇ ਕਮਸਿਨ ਫੁੱਦੀ ਫਾੜ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਸੁਖਜੀਤ ਤਾਂ ਔਖੀ ਸੌਖੀ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਲੱਗ ਗਈ ਪਰ ਦੁਲਹੇ ਰਾਜਾ ਘਰਾੜੇ ਮਾਰ ਸੌਂ ਰਹੇ ਸਨ ਰਾਤ ਦੀ ਸਖਤ ਮਿਹਨਤ ਬਾਅਦ ਚੈਨ ਦੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਮਗਨ
ਸੁਖਜੀਤ ਨੇ ਪੇਨਕਿਲਰ ਲਈ ਤੇ ਕੁਝ ਆਰਾਮ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮ ਸਮੇਟ ਕੇ ਨਹਾਂ ਧੋ ਗਰਮ ਗਰਮ ਕੌਫੀ ਬਣਾ ਉੱਪਰ ਚੁਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਚੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਉਥੇ ਹਰਜੋਤ ਵੀ ਅੱਖਾਂ ਮਲ ਰਿਹਾ ਸੀ
ਸੁਖਜੀਤ- ਉੱਠ ਗਏ ਮੇਰੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ
ਹਰਜੋਤ- ਅੱਖਾਂ ਮਲਦਾ ਹੋਇਆ ਅਮਮਮ ਹੂੰ ਹਹਹ
ਸੁਖਜੀਤ- ਇਹ ਲਵੋ ਕੌਫੀ ਪੀ ਲਵੋ ਵੇਖੋ ਮੇਰੀ ਕਿਸਮਤ ਰਾਤੀਂ ਸੁਹਾਗਰਾਤ ਤੇ ਸਵੇਰੇ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮ ਵੀ ਕਰਨੇ ਪਏ ਮੇਰੀ ਸੱਸ ਹੁੰਦੀ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਅੱਜ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਹੁੰਦੀ ਹੂੰ ਨਰਾਜ਼ਗੀ ਜ਼ਾਹਿਰ ਕਰਦੀ ਬੁੱਲ ਟੇਰਦੀ ਹੈ
ਹਰਜੋਤ- ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਕਲਾਵੇ ਵਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਹੋਇਆ ਉਹ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਤੂੰ ਫਿਕਰ ਕਿਉਂ ਕਰਦੀ ਏਂ ਤੈਨੂੰ ਰਾਣੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੇ ਰੱਖੂਗਾ
ਸੁਖਜੀਤ- ਆਹੋ ਵੇਖ ਲਵੂੰ ਉਹ ਦਿਨ ਵੀ ਪਰ ਅੱਜ ਤਾਂ ਮੈਂ ਹੀ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ
ਹਰਜੋਤ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਮਿੱਠੀ ਜਿਹੀ ਕਿੱਸ ਕਰਦਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਘਰ ਵੱਲ ਨੂੰ ਦੌੜ ਜਾਂਦਾ ਪਿੱਛੇ ਕੱਲੀ ਸੁਖਜੀਤ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸੋਚ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਰੂਮ ਵਿੱਚੋ ਲਾਲ ਸੂਹਾ ਸੂਟ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ
ਫੁੱਦੀ ਸੁੱਜੀ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਉਹ ਪੈਂਟੀ ਬਿਨਾਂ ਸਲਵਾਰ ਪਾ ਹਲਕਾ ਮੇਕਅੱਪ ਕਰ ਸਿਰ ਚ ਸਿੰਧੂਰ ਭਰ ਆਪਣੇ ਘਰੋਂ ਨਿੱਕਲ ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਘਰ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੜਕਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ
ਸੁਖਜੀਤ- ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮੁੱਕੀ ਮਾਰ ਠੱਕ ਠੱਕ ਠੱਕ
ਅੰਦਰੋਂ ਪੰਮੀ- ਕੋਣ ਏ ਆਈ ਆਈ ਵੇਟ ਕਰੋ
ਪੰਮੀ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੱਜ ਵਿਆਹੀ ਨਾਰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਪਛਾਨਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ
ਪੰਮੀ- ਹਾਂ ਪੁੱਤ ਕੋਣ ਹੋ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ ਕੀ ਕੰਮ ਹੈ ਮੈਂ ਪਛਾਣਿਆ ਨਹੀਂ
ਸੁਖਜੀਤ- ਮਮਮਮਮ ਮੰਮੀ ਜੀ ਮਮ ਮੈਂ ਸੁਖਜੀਤ
ਪੰਮੀ- ਬੇਹੱਦ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਹੈ ਸੁਖਜੀਤ ਇਹ ਇਹ ਕੀ
ਸੁਖਜੀਤ ਹੇਠਾਂ ਝੁਕ ਪੰਮੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੀ ਆ ਮੰਮੀ ਅਸੀਂ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ
ਪੰਮੀ- ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਫੜ ਖੜੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਹਾਂ ਹਾਂ ਪਰ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤਾ ਕੀ ਏ ਤੁਸੀਂ ਮੈਂ ਸਮਝੀ ਨਹੀਂ
ਸੁਖਜੀਤ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਰਾਤ ਵਾਲੀ ਘਟਨਾ ਬਾਰੇ ਬਿਆਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਸਮਝ ਪੰਮੀ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਗਲ ਨਾਲ ਲਾਉਂਦੀ ਹੈ
ਪੰਮੀ- ਹਾਏ ਰੱਬਾ ਇਹ ਨਿਆਣੇ ਇੰਨੇਂ ਸਿਆਣੇ ਹੋ ਗਏ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ ਮੇਰੇ ਜੋ ਚਾਅ ਰਹਿ ਗਏ ਹੁਣ ਕਰ ਲੈਨੀਂ ਆਂ ਆ ਅੰਦਰ ਆ ਗੇਟ ਬੰਦ ਕਰ ਦੇਵਾਂ ਉਸ ਨਲਾਇਕ ਨੂੰ ਬੁਲਾਵੇ ਮੁੰਡਿਆ ਬਾਹਰ ਆ ਹਰਜੋਤ ਪੁੱਤ ਆਵੀ ਬਾਹਰ
ਹਰਜੋਤ ਅੰਦਰ ਪਬਜੀ ਖੇਡਣ ਚ ਮਸਰੂਫ਼ ਸੀ ਮਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਉਹ ਗੇਮ ਛੱਡ ਦੋੜਕੇ ਬਾਹਰ ਜਾਂਦਾ ਬਾਹਰ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਸੱਜ ਵਿਆਹੀ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਖੜੀ ਵੇਖ ਉਹ ਘਬਰਾ ਜਾਂਦਾ
ਹਰਜੋਤ- ਮੰਮ ਮੰਮ ਮੰਮੀ ਮੈਂ ਸਮਝਾਉਂਨਾ
ਪੰਮੀ ਗੱਲ ਟੋਕ ਦਿੰਦੀ ਹੈ- ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ ਮੇਰੀ ਨੂੰਹ ਨੇ ਆ ਇਹਦੇ ਨਾਲ ਖੜ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਨੂੰਹ ਪੁੱਤ ਦੇ ਸ਼ਗਨ ਕਰਨੇ ਨੇ
ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਪੰਮੀ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਜਾ ਸ਼ਗਨਾਂ ਵਾਲੀ ਥਾਲੀ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ ਨਵੀਂ ਜੋੜੀ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਵਾਰ ਪੀ ਕੇ ਤੇਲ ਚੋ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਵਾੜਦੀ ਹੈ
ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਚਾਲ ਵੇਖ ਪੰਮੀ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿੱਕਲ ਜਾਂਦਾ- ਸੁਹਾਗਰਾਤ ਵੀ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਮਨਾਈ ਏ
ਸੁਖਜੀਤ ਤਾਂ ਸੰਗਦੀ ਨੀਂਵੀਂ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਹਰਜੋਤ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦਾ ਤਾਂ ਸ਼ਰਾਰਤ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ
ਹਰਜੋਤ- ਮੰਮੀ
ਪੰਮੀ- ਆਪਣੇ ਭਰਵੱਟੇ ਮਟਕਾਉਦੀ ਹੋਈ ਚੱਲ ਤੂੰ ਜਾ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਨੂੰਹ ਦੀ ਮੱਲਮ ਪੱਟੀ ਕਰ ਦੇਵਾਂ
ਹਰਜੋਤ ਦੇ ਜਾਣ ਮਗਰੋਂ ਪੰਮੀ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ- ਬਿਲਕੁਲ ਆਪਣੇ ਬਾਪ ਤੇ ਗਿਆ ਏ ਇਹਦੇ ਡੈਡੀ ਨੇ ਵੀ ਮੇਰੀ ਇਵੇਂ ਹੀ ਪਾੜ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ
ਸੁਖਜੀਤ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੀ ਬਸ ਹੱਸ ਪੈਂਦੀ ਹੈ
ਪੰਮੀ- ਆਜਾ ਆਪਾ ਮੇਰੇ ਰੂਮ ਚ ਚਲਦੀਆਂ ਹਾਂ
ਦੋਵੇਂ ਰੂਮ ਚ ਚਲੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ
ਪੰਮੀ- ਮੈਡੀਕਲ ਕਿੱਟ ਚੁੱਕ ਕੇ ਸੁਖਜੀਤ ਪੁੱਤ ਸਲਵਾਰ ਖੋਲ ਵੇਖਾਂ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਮਿਹਨਤ
ਸੁਖਜੀਤ ਸੰਗਦੀ ਹੋਈ- ਪਰ ਮੰਮੀ
ਪੰਮੀ- ਪਰ ਪੁਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਛੇਤੀ ਕਰ ਜ਼ਖਮ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਇਨਫੈਕਸ਼ਨ ਹੋਣ ਦਾ ਡਰ ਹੈ
ਸੁਖਜੀਤ ਸਲਵਾਰ ਖੋਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਪੰਮੀ ਉਸਨੂੰ ਫੜ ਬੈੱਡ ਤੇ ਬੈਠਾ ਕੇ ਟੰਗਾਂ ਫੈਲਾ ਕੇ ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਮੁਆਇਨਾ ਕਰਨ ਲੱਗਦੀ ਹੈ
ਪੰਮੀ- ਮੂੰਹੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਕੱਢਦੀ ਹੈ ਹਾਏ ਹਾਏ ਕੀ ਹਾਲਤ ਕੀਤੀ ਹੈ ਏਨਾਂ ਬੇਰਹਿਮ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤ
ਸੁਖਜੀਤ- ਬਹੁਤ ਮੈਂ ਹੱਥ ਪੈਰ ਮਾਰਦੀ ਰਹੀ ਜਵਾਂ ਤਰਸ ਨਾ ਕੀਤਾ
ਪੰਮੀ- ਉਹਦਾ ਸੰਦ ਬਾਪ ਨਾਲੋਂ ਭਾਰਾ ਲੱਗਦਾ ਮੇਰੀ ਏਨੀਂ ਬੁਰੀ ਹਾਲਤ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਸੀ
ਸੁਖਜੀਤ- ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਪਤਾ ਕਿੱਦਾਂ ਤੁਰ ਫਿਰ ਰਹੀ ਹਾਂ
ਪੰਮੀ ਰੂੰ ਦਾ ਤੂੰਬਾ ਡੈਟੋਲ ਚ ਭਿਉਂ ਕੇ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਲਾਉਂਦੀ ਏ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਦਰਦ ਭਰੀ ਆਹਹਹ ਨਿੱਕਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਪੰਮੀ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਡੈਟੋਲ ਨਾਲ ਸਾਫ਼ ਕਰਕੇ ਮੱਲਮ ਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ
ਪੰਮੀ- ਦੇਖ ਧੀਏ ਇਹਦੀ ਹਾਲਤ ਬਹੁਤ ਖਰਾਬ ਏ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਦੋ ਦਿਨ ਚੁਦਣ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ
ਸੁਖਜੀਤ- ਪਰ ਮੰਮੀ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਇਹੀ ਚਾਰ ਕੁ ਦਿਨ ਹਨ ਫੇਰ ਮੰਮੀ ਡੈਡੀ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਪਰਤ ਆਉਣਗੇ
ਪੰਮੀ- ਪਰ ਬੇਟਾ ਧਿਆਨ ਤਾਂ ਰੱਖਣਾ ਪਵੇਗਾ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਇੰਨਫੈਕਸ਼ਨ ਫੈਲ ਜਾਵੇਗੀ ਫਿਰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿੰਨੇਂ ਦਿਨ ਰੁਕਣਾ ਪਵੇ ਉਤੋਂ ਡਾਕਟਰਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਅਲੱਗ
ਸੁਖਜੀਤ- ਠੀਕ ਏ ਮੰਮੀ ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੋ ਪਰ ਹਰਜੋਤ ਦਾ ਕੀ?
ਪੰਮੀ- ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਪੇ ਸਮਝਾ ਦੇਵਾਂਗੀ
ਪੰਮੀ ਹਰਜੋਤ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਮਾਰਦੀ ਹੈ- ਹਰਜੋਤ ਪੁੱਤ ਮੇਰੇ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਆ
ਹਰਜੋਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਉਸਦੀ ਨਜ਼ਰ ਸਲਵਾਰ ਖੋਲ ਬੈਠੀ ਸੁਖਜੀਤ ਤੇ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਪੰਮੀ ਇਹ ਵੇਖ ਚਾਦਰ ਨਾਲ ਸੁਖਜੀਤ ਨੂੰ ਢੱਕਦੀ ਹੋਈ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ
ਹਰਜੋਤ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਦੋ ਦਿਨ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਜ਼ਖਮ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਇਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣਾ ਪਵੇਗਾ ਹਾਂ ਕੋਈ ਫਾਲਤੂ ਬਹਾਨਾ ਨਹੀਂ ਜੇ ਇਨਫੈਕਸ਼ਨ ਫੈਲ ਗਈ ਤਾਂ ਪੰਗਾ ਪੈ ਜਾਣਾ
ਹਰਜੋਤ- ਉਕੇ ਮੰਮੀ ਪਰ ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਤਾਂ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?
ਪੰਮੀ- ਹਾਂ ਹਾਂ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਤੁਸੀਂ ਪਤੀ ਪਤਨੀ ਹੋ
ਇਹ ਕਹਿ ਪੰਮੀ ਆਪਣੇ ਗਲੇ ਚੋਂ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੋਟੀ ਚੇਨ ਕੱਢ ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਮੇਰੀ ਨੂੰਹ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਤੋਹਫਾ
ਸੁਖਜੀਤ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਰੌਣਕ ਵੇਖਣ ਵਾਲੀ ਸੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੋਟੀ ਚੇਨ ਉਸਦੇ ਭਾਰੇ ਮੰਮਿਆਂ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਪੰਮੀ ਇਹ ਵੇਖ ਮੁਸਕਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਹਰਜੋਤ ਸੁਖਜੀਤ ਦੀ ਸੈਕਸੀ ਲੁੱਕ ਵੇਖ ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਜੀਭ ਫੇਰਦਾ ਹੈ
ਸੁਖਜੀਤ ਮਾਂ ਪੁੱਤ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨੂੰ ਪੜ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਪੰਮੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਲਾਉਂਦੀ ਉਹ ਘਰ ਜਾਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮੰਗਦੀ ਹੈ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੁਖਜੀਤ ਆਪਣੇ ਘਰ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਜੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਇਵੇਂ ਹੀ ਕੰਮ ਕਾਜ ਕਰਦਿਆਂ ਸ਼ਾਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਸੁਖਜੀਤ ਕੁਝ ਰਾਹਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਹੁਣ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਦਰਦ ਵੀ ਛੂਮੰਤਰ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਤੇ ਹੁਣ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮਸਤੀ ਦੀਆਂ ਕੀੜੀਆਂ ਲੜਨ ਲੱਗੀਆਂ ਸਨ..
To be contd......inst- raa_vn321
🔥 Read Next Hot Story →
Discover more exclusive stories