ਭਾਗ - 37
ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣ ਪੀਣ ਤੇ ਬਾਕੀ ਕੰਮ ਕਾਰ ਨਬੇੜ ਜਦੋ ਬਲਜੀਤ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਤਾਂ ਉੱਥੇ ਸੁਖਵੰਤ ਉਸਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਹਮਬਿਸਤਰ ਹੋਏ ਕਾਫ਼ੀ ਦਿਨ ਨਿਕਲ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਜਿਵੇ ਹੀ ਬਲਜੀਤ ਨਹਾ ਕੇ ਨਾਈਟ ਸੂਟ ਪਾ ਬੈੱਡ ਉੱਪਰ ਲੇਟਦੀ ਤਾਂ ਸੁਖਵੰਤ ਉਸ ਨਾਲ ਛੇੜਖਾਨੀਆਂ ਕਰਨ ਲਗਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅੱਜ ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਜੋ ਕੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਸੀ ਉਹ ਖਿਆਲ ਬਲਜੀਤ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਲੱਗਦੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਗਰਮ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਦੇਰ ਨਹੀਂ ਲਗਦੀ।
ਸੁਖਵੰਤ ਫਟਾਫਟ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਬਲਜੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਭਰ ਲੈਂਦਾ। ਸੁਖਵੰਤ ਦਾ ਲੰਨ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਬਲਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉੱਪਰ ਰਗੜ ਖਾਣ ਲੱਗਦਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਗਰਮੀ ਹੋਰ ਭੜਕ ਉੱਠਦੀ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ। ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੁੰਦੇ ਹੀ ਸੁਖਵੰਤ ਬਲਜੀਤ ਨੂੰ ਹੈਰੀ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਲੱਗਦਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹਾ ਸਰੂਰ ਚੜ੍ਹਦਾ। ਸੁਖਵੰਤ ਅੱਜ ਬਲਜੀਤ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾ ਲੈਂਦਾ ਤੇ ਬਲਜੀਤ ਨੂੰ ਰੋਲਪਲੇ ਕਰਨ ਲਈ ਪੁੱਛਦਾ।
ਸੁਖਵੰਤ - ਮੇਰਾ ਅੱਜ ਨਵੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨ ਦਾ ਮੂਡ ਹੈ ਤੁਹਾਡੀ ਕੀ ਸਲਾਹ ਹੈ ?
ਬਲਜੀਤ (ਸਰੂਰ ਵਿੱਚ) - ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੀ ਹੈ ਸਲਾਹ ਕਰ ਲਵੋ ਜਿਵੇ ਕਰਨਾ।
ਸੁਖਵੰਤ - ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਵੇਖਾ
ਬਲਜੀਤ - ਇਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹੇ ਸ਼ੌਕ ਜਾਗ ਰਹੇ ਤੁਹਾਨੂੰ (ਪਰ ਅੰਦਰੋ ਬਲਜੀਤ ਨੂੰ ਵੀ ਹੈਰੀ ਦਾ ਹੀ ਖਿਆਲ ਆਉਂਦਾ ਤੇ ਉਹਨੂੰ ਵੀ ਸਵਾਦ ਆਉਂਦਾ)
ਸੁਖਵੰਤ - ਲੈ ਫੇਰ ਕੀ ਆ ਨਵਾ ਟਰਾਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕੁਸ਼।
ਬਲਜੀਤ - ਚਲੋ ਕਰਲੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਿਵੇ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ।
ਸੁਖਵੰਤ - ਦੱਸੋ ਫੇਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੌਣ ਪਸੰਦ ਹੈ?
ਬਲਜੀਤ (ਮਨ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਖਿਆਲ ਹੈਰੀ ਦੇ ਹੀ ਘੁੰਮ ਰਹੇ) - ਇਹ ਕਿਸ ਤਰਾਂ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹੈ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿਸੇ ਬਾਰੇ ਹੋਰ
ਸੁਖਵੰਤ - ਓਹੋ ਮਾਲਕੋ ਸਵਾਦ ਹੀ ਲੈਣਾ ਹੁਣ ਕੋਈ ਬੰਦਾ ਤਾਂ ਚਾਹੀਦਾ
ਬਲਜੀਤ - ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ।
ਸੁਖਵੰਤ - ਅੱਛਾ ਇਹ ਵੀ ਫੇਰ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਲੱਭਣਾ ਪੈਣਾ?
ਬਲਜੀਤ - ਜੋ ਮਰਜ਼ੀ ਕਰੋ।
ਸੁਖਵੰਤ - ਅੱਛਾ ਫੇਰ ਉਹ ਜੋਤ ਦਾ ਮਾਸਟਰ ਕਿਵੇ ਲੱਗਦਾ ?
ਬਲਜੀਤ (ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ) - ਉਹਦਾ ਕੀ ?
ਸੁਖਵੰਤ - ਉਹਦੇ ਨਾਲ ਕਰ ਲਓ
ਬਲਜੀਤ - ਮੈਂ ਕਿਵੇ ਕਰ ਸਕਦੀ ?
ਸੁਖਵੰਤ - ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਨਾ ਕਰ ਲਓ। ਵੈਸੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਬੁੱਢੇ ਜਿਹੇ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਉਹ ਗੱਲ ਕਿੱਥੇ ਉਹ ਜਵਾਨ ਮੁੰਡਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀ ਸਵਾਦ ਦਵੇਗਾ।
ਬਲਜੀਤ - ਕੀ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ ਤੁਸੀਂ ? ਐਵੇ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ? (ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਹੋ ਕਿ ਰਿਹਾ)
ਸੁਖਵੰਤ - ਹੋਣ ਨੂੰ ਤਾਂ ਕੁਸ਼ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਮਨ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ।
ਬਲਜੀਤ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੀ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲੈਂਦੀ।
ਸੁਖਵੰਤ (ਬਲਜੀਤ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਮਸਲਦੇ ਹੋਏ) - ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੋ ਮਾਸਟਰ ਤੁਹਾਡੇ ਮੁੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰਾਂ ਮਸਲ ਰਿਹਾ।
ਬਲਜੀਤ ਦੀ ਸਿਸਕੀ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਮਜ਼ਾ ਆਉਂਦਾ ਸੁਖਵੰਤ ਦੇ ਮੂਹੋ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ।
ਸੁਖਵੰਤ - ਹੁਣ ਮਾਸਟਰ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਤੁਹਾਡੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਘਸਾ ਰਿਹਾ।
ਬਲਜੀਤ ਆਹਾਂ ਭਰਨ ਲਗਦੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਦ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈਰੀ ਉਹਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣ ਲਗਦਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਉਤੇਜਨਾ ਸੱਤਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ।
ਸੁਖਵੰਤ ਆਪਣੇ ਲੰਨ ਨਾਲ ਫੁੱਦੀ ਉੱਪਰ ਦਬਾਅ ਬਣਾਉਂਦਾ - ਹੁਣ ਮਾਸਟਰ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਤੁਹਾਡੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਉਤਾਰ ਰਿਹਾ।
ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਬਲਜੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਹੈਰੀ ਦਾ ਲੰਨ ਜਾਂਦਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਉਹ ਆਪਣਾ ਆਪਾ ਖੋ ਦਿੰਦੀ ਤੇ ਇਸ ਅਹਿਸਾਸ ਅੱਗੇ ਹਾਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ ਕਾਲਪਨਿਕ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੰਦੀ।
ਸੁਖਵੰਤ ਘੱਸੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਮਾਸਟਰ ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਘਰਵਾਲੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਮਾਰ ਰਿਹਾ।
ਬਲਜੀਤ - ਆਹ ਹੈਰੀ ਉਫ਼ ਹਾਂ ਹੋਰ ਚੋਦ ਆਹ
ਸੁਖਵੰਤ ਇਹ ਸੁਣ ਹੋਰ ਸਰੂਰ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਘੱਸੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਦਾ।
ਸੁਖਵੰਤ - ਹਾਏ ਮੇਰੀ ਘਰਵਾਲੀ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੋਦ ਰਿਹਾ ਹੈਰੀ।
ਬਲਜੀਤ - ਹਾਏ ਵੇ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਚੋਦ ਮੈਨੂੰ ਆਹ ਬਹੁਤ ਸਵਾਦ ਆ ਰਿਹਾ ਧੱਕ ਦੇ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਦਿਖਾ ਆਪਣਾ ਪੂਰਾ ਜ਼ੋਰ ਆਹ ਬਹੁਤ ਤੜਪ ਰਹੀ ਹਾਂ ਮੈਂ।
ਸੁਖਵੰਤ (ਬਲਜੀਤ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਖ ਹੋਰ ਜੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ) - ਹਾਂ ਜਾਨੇ ਚੋਦ ਰਿਹਾ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਰੀਝ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਖੱਸੀ ਖਸਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ। ਇਹਨੂੰ ਵੀ ਪਤਾ ਲੱਗੇ ਕਿਵੇਂ ਤਸੱਲੀ ਕਰਵਾਈਦੀ ਰੰਨ ਦੀ।
ਬਲਜੀਤ - ਹਾਏ ਆਹ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਲਾ ਮੇਰੇ ਖਸਮ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕੁਸ਼ ਇਹ ਤਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋ ਪਹਿਲਾ ਹੀ ਠੁੱਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਮੈਂ ਤਾਂ ਕਦੋ ਦੀ ਭੁੱਖੀ ਹਾਂ ਅੱਜ ਤਸੱਲੀ ਕਰਵਾ ਦੇ ਮੇਰੀ। ਹਾਏ ਵੇ ਚੋਦ ਮੈਨੂੰ ਦਿਖਾ ਜ਼ੋਰ।
ਸੁਖਵੰਤ ਨੂੰ ਇਹਨਾ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਹੋਰ ਸਰੂਰ ਚੜ੍ਹਦਾ ਪਰ ਉਹ ਬਲਜੀਤ ਦੀ ਅੱਗ ਅੱਗੇ ਢੇਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਮਾਲ ਬਲਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਛੁੱਟ ਜਾਂਦਾ। ਸੁਖਵੰਤ ਪਾਸੇ ਹੋ ਲੰਬਾ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਬਲਜੀਤ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਹੁੰਦੀ। ਉਹਦਾ ਤਾਂ ਹਜੇ ਮੂਡ ਬਣਿਆ ਹੀ ਸੀ ਤੇ ਸੁਖਵੰਤ ਅੱਜ ਤਾਂ ਅੱਗੇ ਨਾਲੋ ਵੀ ਛੇਤੀ ਫਾਰਗ ਹੋ ਗਿਆ।
ਬਲਜੀਤ (ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ) - ਇਹ ਕੀ ਹੋਇਆ ਅੱਜ ?
ਸੁਖਵੰਤ - ਸੋਰੀ ਯਾਰ ਜਿਆਦਾ ਉਤੇਜਿਤ ਹੋਗਿਆ ਸੀ ਜਲਦੀ ਹੋਗਿਆ।
ਬਲਜੀਤ - ਇੰਨੀ ਜਲਦੀ ? ਹਜੇ ਤਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੀ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਸੁਖਵੰਤ ਨੀਵੀਂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ।
ਬਲਜੀਤ - ਬੋਲੋ ਹੁਣ ਜੇ ਕੁਛ ਹੁੰਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਇੰਨੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਿਉ ਕਰਦੇ ਹੋ ? ਮੂਡ ਬਣਾ ਕੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਪਾਸੇ ਲੱਗਦੇ। ਮੇਰਾ ਕੀ ?
ਸੁਖਵੰਤ - ਸੋਰੀ ਜੀ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ ਕਿਵੇ ਕਰਨਾ ਤੁਸੀਂ ?
ਬਲਜੀਤ - ਕੁਛ ਨੀ ਕਰਨਾ ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਮੂਡ ਖਰਾਬ ਕਰਤਾ। ਗੱਲਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਕੁਸ਼ ਨ੍ਹੀ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ
ਸੁਖਵੰਤ - ਫੇਰ ਮੈਂ ਤਾਂ ਕਹਿਣਾ ਲੈ ਲਾ ਹੋਰ ਦਾ (ਪਤਾ ਨਹੀ ਕਿੱਥੋ ਹਿੰਮਤ ਆ ਜਾਂਦੀ ਬੋਲਣ ਦੀ)
ਬਲਜੀਤ - ਕੀ ਬੋਲ ਰਹੇ ਹੋ ਕੁਸ਼ ਸਮਝ ਆ ਰਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਾ ਨ੍ਹੀ ?
ਸੁਖਵੰਤ - ਸਹੀ ਤਾਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ। ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋ ਤਾਂ ਹੋਰ ਨਾਲ ਕਰ ਲਵੋ। ਮੈਂ ਨ੍ਹੀ ਰੋਕਦਾ
ਬਲਜੀਤ - ਐਵੇ ਕਿਵੇ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵੀ ਕਰ ਲਵਾ ਮਜ਼ਾਕ ਹੈ ਕੋਈ ? ਇਹ ਕੋਈ ਉਮਰ ਹੈ ਮੇਰੀ ਇਹ ਸਭ ਕਰਨ ਦੀ
ਸੁਖਵੰਤ - ਉਮਰ ਨੂੰ ਕੀ ਹੈ ਹਜੇ ਜਵਾਨ ਆ ਤੂੰ ਤੇ ਅੱਗ ਵੀ ਬਥੇਰੀ ਹੈ। ਕਰਲਾ ਜੋ ਦਿਲ ਕਰਦਾ ਕਿਸੇ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨ੍ਹੀ।
ਬਲਜੀਤ (ਕੁਛ ਸੋਚ ਕੇ) - ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਬਦਨਾਮੀ ਕਿੰਨੀ ਹੋਣੀ ?
ਸੁਖਵੰਤ - ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੀ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹਾਂ ਤੂੰ ਸਵਾਦ ਲੈ।
ਬਲਜੀਤ ਸੋਚਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਹੈਰੀ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉੱਪਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਦਾਣੇ ਨਾਲ ਖੇਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸੁਖਵੰਤ ਇਹ ਦੇਖ ਬੋਲਦਾ - ਸਵਾਦ ਆ ਰਿਹਾ ਨਾ ?
ਬਲਜੀਤ (ਇਕਦਮ ਹੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ) - ਹੈਂ ? ਕੀ? ਕਿਹੜਾ ਸਵਾਦ ?
ਸੁਖਵੰਤ - ਆਹ ਜੋ ਮਾਸਟਰ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਫੁੱਦੀ ਮਸਲ ਰਹੀ ਹੈਂ।
ਬਲਜੀਤ ਪਾਣੀ ਪਾਣੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ।
ਸੁਖਵੰਤ - ਡਰ ਨਾ ਮੈਂ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਸਭ ਕਰਲਾ ਟਰਾਈ ਮਾਸਟਰ ਨਾਲ।
ਬਲਜੀਤ - ਪਰ….
ਸੁਖਵੰਤ - ਪਰ ਪੁਰ ਕੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸਵਾਦ ਲੈ ਤੇ ਕੱਲ ਨੂੰ ਪਟੋਲਾ ਬਣ ਕੇ ਟਰਾਈ ਮਾਰੀ ਮਾਸਟਰ ਤੇ।
ਬਲਜੀਤ ਚੁੱਪ ਹੋ ਨੀਵੀ ਪਾ ਲੈਂਦੀ।
ਫਿਰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੀ ਹੋਰ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਦੋਨੋ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਪਰ ਖੁੱਭੇ ਦੋਨੋ ਇਸੇ ਖਿਆਲ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਕਿ ਅੱਗੇ ਸਭ ਕੁਸ਼ ਕਿਵੇ ਦਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅੱਜ ਦੇ ਅਪਡੇਟ ਵਿੱਚ ਏਨਾ ਹੀ। ਬਾਕੀ ਅਗਲੀ ਵਾਰ
ਧੰਨਵਾਦ ਜੀ