ਭਾਗ – 43
ਸ਼ਾਮ ਦੇ 6 ਵੱਜ ਰਹੇ ਹਨ, ਲੌਬੀ ਵਿੱਚ ਹੈਰੀ ਤੇ ਬਲਜੀਤ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਖਿੱਲਰੇ ਪਏ ਹਨ, ਬਲਜੀਤ ਤੇ ਹੈਰੀ ਇਸ 4-5 ਘੰਟੇ ਦੀ ਜਬਰਦਸਤ ਚੁਦਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਘੋੜੇ ਵੇਚ ਕੇ ਸੁੱਤੇ ਹਨ ਕਿ ਇੰਨੇ ਵਿੱਚ ਦਰਵਾਜੇ ਦੀ ਘੰਟੀ ਵੱਜਦੀ ਹੈ। 8-10 ਵਾਰ ਘੰਟੀ ਵੱਜਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਿਤੇ ਬਲਜੀਤ ਨੂੰ ਹੋਸ਼ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਘੜੀ ਵੱਲ ਵੇਖਦੀ ਹੈ, ਹਾਏ ਰੱਬਾ ਸੁਖਵੰਤ ਆਗੇ। ਬਲਜੀਤ ਫਟਾਫਟ ਉੱਠਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਹੈਰੀ ਵੀ ਉੱਠ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਬਲਜੀਤ ਉਸਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਛੇਤੀ ਨਾਲ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਜੋਤ ਦੇ ਪਾਪਾ ਆਗੇ ਨੇ। ਹੈਗੀ ਦੀ ਫਟ ਕੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਭੱਜ ਕੇ ਲੌਬੀ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੱਪੜੇ ਪਾਉਣ ਲੱਗਦਾ। ਬਲਜੀਤ ਥੋੜੀ ਸਹਿਜ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਂ ਪਤਾ ਹੀ ਸੀ ਕਿ ਸੁਖਵੰਤ ਨੇ ਖੁਦ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਹੈਰੀ ਨਾਲ ਸੈਕਸ ਲਈ ਉਕਸਾਇਆ ਸੀ ਪਰ ਹੈਰੀ ਬੁਰੀ ਤਰਾਂ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਬਲਜੀਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤਾਂ ਝਿਝਕ ਸੀ ਕਿ ਸੁਖਵੰਤ ਸਾਹਮਣੇ ਉਹ ਹੈਰੀ ਨਾਲ ਤੇ ਇਸੇ ਦੀ ਉਸ ਨੂੰ ਉਤਸੁਕਤਾ ਵੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਹੈਰੀ ਨੂੰ ਸਹਿਜ ਰਹਿਣ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਫੇ ਤੇ ਬਿਠਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਜਾ ਕੇ ਦਰਵਾਜਾ ਖੋਲਦੀ ਹੈ। ਸੁਖਵੰਤ ਉਸ ਦੀ ਝੱਲੀ ਜਿਹੀ ਦਿੱਖ ਦੇਖਦਾ ਤੇ ਪੁੱਛਦਾ ਕਿ ਕੀ ਗੱਲ ਇੰਨੀ ਦੇਰ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਦਰਵਾਜਾ ਖੋਲਣ ਵਿੱਚ। ਬਲਜੀਤ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੀ ਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਜਿਹੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਸੁਖਵੰਤ ਨੂੰ ਸੋਫੇ ਵੱਲ ਵੇਖਣ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸੁਖਵੰਤ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਸਮਝ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਸਭ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਹੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਮਿਲਦੀ। ਉਹ ਲੌਬੀ ਵੱਲ ਵੱਧਦਾ ਤੇ ਸੁਖਵੰਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਦੇਖ ਹੈਰੀ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਕੰਬਣ ਲਗਦੀਆਂ।
ਸੁਖਵੰਤ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਜਾ ਕੇ ਹੈਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਵਾਲੇ ਸੋਫੇ ਤੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਬਲਜੀਤ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ – ਜੀਤ ਚਾਹ ਤਾਂ ਲਿਆ ਬਣਾ ਕੇ ਨਾਲੇ ਮਾਸਟਰ ਜੀ ਨੂੰ ਚਾਹ ਪਾਣੀ ਪੁੱਛ ਲਿਆ ਸੀ? ਹੈਰੀ ਨੂੰ ਕੁਛ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸੁਖਵੰਤ ਨੂੰ ਸਹਿਜ ਦੇਖ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਛ ਰਾਹਤ ਮਿਲੀ ਪਰ ਉਹ ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਵੀ ਸੀ ਕਿ ਸੁਖਵੰਤ ਇੰਨਾ ਸਹਿਜ ਕਿਵੇਂ ਹੈ ਤੇ ਕੀ ਉਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ? ਸੁਖਵੰਤ ਹੁਣ ਚੁੱਪੀ ਤੋੜਦਾ ਤੇ ਹੈਰੀ ਦੀ ਉਮੀਦ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਉਲਟ ਬੜੇ ਹੀ ਸਹਿਜ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ। ਹੈਰੀ ਸੋਚਦਾ ਕਿ ਸੁਖਵੰਤ ਨੂੰ ਉਸ ਉੱਪਰ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਤੇ ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸਦਾ ਡਰ ਵੀ ਹੁਣ ਘਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਨੇ ਵਿੱਚ ਬਲਜੀਤ ਚਾਹ ਲਿਆ ਕੇ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਫੜਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਆਪ ਵੀ ਸੁਖਵੰਤ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠ ਕੇ ਆਪਣੀ ਚਾਹ ਪੀਣ ਲਗਦੀ ਹੈ। ਸੁਖਵੰਤ ਬਲਜੀਤ ਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਪਰ ਬਾਂਹ ਰੱਖ ਲੈਂਦਾ ਤੇ ਇਧਰ ਓਧਰ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਬਲਜੀਤ ਤੇ ਸੁਖਵੰਤ ਹੈਰੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰਾਂ ਸਹਿਜ ਕਰਨ ਲਗਦੇ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਤਿੰਨੋ ਕੋਈ ਪੁਰਾਣੇ ਦੋਸਤ ਹੋਣ। ਚਾਹ ਪੀ ਕੇ ਹੈਰੀ ਜਾਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦਾ ਤਾਂ ਸੁਖਵੰਤ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੰਦਾ ਕਿ ਬੈਠ ਜਾ ਯਾਰ ਕਿਉਂ ਸੰਗੀ ਜਾਨਾ, ਕੁੜੀ ਗਈ ਹੋਈ ਆ ਮੇਰਾ ਵੀ ਅੱਜ ਖੁੱਲ ਕੇ ਪੈੱਗ ਲਾਉਣ ਦਾ ਮੂਡ ਆ ਤੂੰ ਰੁਕ ਜਾ ਕੰਪਨੀ ਹੋਜੂ। ਹੈਰੀ ਸੋਚਦਾ ਜੇ ਹੁਣ ਭੱਜਿਆ ਤਾਂ ਇਸਨੇ ਪੱਕਾ ਸ਼ੱਕ ਕਰਨਾ ਕਿ ਸਾਲਾ ਮੇਰੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਘਰ ਆਉਂਦਾ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਭੱਜ ਜਾਂਦਾ। ਇਸ ਲਈ ਹੈਰੀ ਹਾਮੀ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਤਾਂ ਸੁਖਵੰਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕਹਿੰਦਾ “ਇਹ ਬਣੀ ਨਾ ਗੱਲ, ਚੱਲ ਮੈਂ ਫਰੈਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਇਆ ਤੇ ਜੀਤ ਤੂੰ ਚਿਕਨ ਵਗੈਰਾ ਆਰਡਰ ਕਰ ਲੈ, ਤੇ ਮਾਸਟਰਾ ਤੂੰ ਵੀ ਥੋੜਾ ਰਿਲੈਕਸ ਹੋਜਾ।” ਇੰਨਾ ਕਹਿ ਸੁਖਵੰਤ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਹੈਰੀ ਬਲਜੀਤ ਵੱਤ ਸਵਾਲੀਆ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ, ਪਰ ਬਲਜੀਤ ਨੂੰ ਇਸ ਸਭ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਾ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਹੈਰੀ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦਸਦੀ ਤੇ ਸੁਖਵੰਤ ਦੇ ਕਹੇ ਮੁਤਾਬਿਕ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦਾ ਸਮਾਨ ਆਰਡਰ ਕਰਨ ਲਗਦੀ।
ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਅਗਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਹੀ ਲਿਖਦਾ ਹਾਂ।
ਉਮੀਦ ਹੈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਭਾਗ ਵੱਡਾ ਲਿਖਣ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਮਾਫੀ ਮੰਗਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਸਮਾਂ ਸੀਮਤ ਹੁੰਦਾ ਕੰਮਾਂ ਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਣ ਤੇ ਸਮਾਂ ਲਗਦਾ ਵੀ ਵੱਧ ਹੈ। ਬਾਕੀ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਮੇਰੀ ਹੁੰਦੀ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵੀ ਲਿਖਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਵੇ।
ਧੰਨਵਾਦ ਜੀ।