Incest NRI Bhabi

[dkpk]

ਭਾਗ - 50



ਰੂਪੀ ਇਕ 23-24 ਸਾਲ ਦੀ ਕੁੜੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਭਰ ਜੋਬਨ ਚੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਪਰੀ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਸੀ ਦਿਖਦੀ। ਗੋਰਾ ਚਿੱਟਾ ਦੁੱਧ ਵਰਗਾ ਰੰਗ, ਪਤਲਾ ਸਰੀਰ ਤੇ ਕੂਲੇ ਕੂਲੇ ਅੰਗ। ਪਿੰਡ ਦਾ ਤੇ ਕਾਲਜ ਦਾ ਹਰ ਮੁੰਡਾ ਰੂਪੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਾਗਲ ਸੀ ਪਰ ਇਹ ਪਰੀ ਹੁਣ ਹੈਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦਿਲ ਦੇ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਰੱਤੀ ਭਰ ਭਾਅ ਨਹੀਂ ਸੀ ਦਿੰਦੀ।



ਤੇ ਅਖੀਰ ਅੱਜ ਰੂਪੀ ਨੂੰ ਹੈਰੀ ਨਾਲ ਇਕੱਲੇ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲ ਹੀ ਗਿਆ ਸੀ। ਰੂਪੀ ਦਾ ਪੇਪਰ ਸੀ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਤੇ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਘਰੋਂ ਇਕੱਲੀ ਨਹੀਂ ਗਈ ਸੀ। ਹੁਣ ਤੱਕ ਹੈਰੀ ਤੇ ਜੱਗੀ ਦੋਨੋ ਹੀ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦੇ ਸੀ ਜਦੋ ਵੀ ਉਸਨੇ ਕਿਤੇ ਜਾਣਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਜੱਗੀ ਦੇ ਨਾ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਹੁਣ ਹੈਰੀ ਹੀ ਬਚਿਆ ਸੀ ਤੇ ਇਹ ਸੋਚ ਸੋਚ ਹੀ ਰੂਪੀ ਨੂੰ ਚਾਅ ਚੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਰੂਪੀ ਨੇ ਇਕ ਸਕੀਮ ਲੜਾਈ ਤੇ ਘਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।



ਰੂਪੀ - ਮੰਮਾ ਸਾਡਾ ਪੇਪਰ ਆ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਸਾਰੀ ਫਰੈਂਡਸ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਨੇ ਮੈਂ ਓਹਨਾ ਨਾਲ ਹੀ ਚਲੀ ਜਾਵਾ ਉਹ ਕਹਿ ਰਹੀਆਂ ਸੀ ਕਿ ਬੱਸ ਤੇ ਚਲੇ ਜਾਵਾਂਗੇ ਤੇ ਇਕ ਰਾਤ ਰੁਕ ਜਾਵਾਂਗੇ ਉੱਥੇ ਹੀ।



ਰੂਪੀ ਦੀ ਮਾਂ - ਨਾ ਕੁੜੇ ਇਕੱਲੀ ਕਿੱਥੇ ਜਾਏਂਗੀ ਤੂੰ



ਰੂਪੀ - ਅੱਗੇ ਤਾਂ ਜੱਗੀ ਵੀਰਾ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਹੁਣ ਤਾਂ ਇਕੱਲੇ ਹੀ ਜਾਣਾ ਪੈਣਾ।



ਰੂਪੀ ਦੀ ਮਾ (ਕੁਛ ਸੋਚ ਕੇ) - ਮੈਂ ਹੈਰੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੀ ਹਾਂ ਜੇ ਚਲਾ ਜਾਵੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ। ਇਕੱਲੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਨੀ ਭੇਜਣਾ।



ਰੂਪੀ (ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਚਲਾਕ ਬਣਦੀ) - ਮੰਮਾ ਹੈਰੀ ਵੀਰੇ ਕੋਲ ਕਿੱਥੇ ਟਾਈਮ ਹੋਣਾ ਖੇਤ ਕੰਮ ਲੱਗੇ ਮੈਂ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ।



ਰੂਪੀ ਦੀ ਮਾਂ - ਤੂੰ ਟਿਕ ਜਾ ਪਤਾ ਮੈਨੂੰ ਅਵਾਰਾਗਰਦੀ ਦੀ ਅੱਗ ਲੱਗੀ ਵੀ ਹੁਣ ਕਿਹੜਾ ਕੋਈ ਹੈਗਾ, ਮੈਂ ਪੁੱਸਦੀ ਆ ਹੈਰੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਾ।



ਰੂਪੀ (ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀ) - ਚਲੋ ਮਰਜੀ ਆ ਤੁਹਾਡੀ।



ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਰੂਪੀ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈਰੀ ਕੇ ਘਰ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਹੈਰੀ ਬਾਰੇ ਪੁੱਸ਼ਦੀ, ਹੈਰੀ ਖੇਤ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਉਹ ਹੈਰੀ ਦੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੀ ਕਿ ਰੂਪੀ ਦਾ ਪੇਪਰ ਆ ਤੇ ਕੋਈ ਨਾਲ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀ ਉਹਦੇ। ਹੈਰੀ ਦੀ ਮਾਂ ਅੱਗੋ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੀ ਕਿ ਲੈ ਹੈ ਕਿਉਂ ਨੀ ਹੈਰੀ ਹੈਗਾ ਤਾਂ ਹੈ ਦਵਾ ਲਿਆਉ ਪੇਪਰ ਇਹਦੇ ਵਿੱਚ ਕੀ ਗੱਲ ਆ। ਰੂਪੀ ਦੀ ਮਾਂ ਕਹਿੰਦੀ ਮੈਂ ਵੀ ਇਸੇ ਲਈ ਪੁੱਛਣ ਆਈ ਸੀ ਤੇ ਅੱਗੋ ਹੈਰੀ ਦੀ ਮਾਂ ਕਹਿੰਦੀ ਲੈ ਪੁੱਛਣਾ ਕੀ ਹੈ ਤੁਸੀਂ ਕਹਿ ਦੇਣਾ ਸੀ ਹੈਰੀ ਕੀ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਲੱਗਾ। ਫੇਰ ਕੁਛ ਦੇਰ ਇਧਰ ਓਧਰ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰੂਪੀ ਦੀ ਮਾਂ ਵਾਪਿਸ ਆਪਣੇ ਘਰ ਆ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਰੂਪੀ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈਰੀ ਚਲਾ ਜਾਉ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਚਲੀ ਜਾਵੀ।



ਰੂਪੀ ਵੀ ਮਨੋ ਮਨੀ ਪੂਰੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦੀ। ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਪੇਪਰ ਸੀ ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ ਤਾਂ ਹੈਰੀ ਰੂਪੀ ਨੂੰ ਲੈ ਸਵੇਰੇ ਹੀ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ। ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਹੈਰੀ ਰੂਪੀ ਨੂੰ ਖਵਾ ਪਿਆ ਕੇ ਸੈਂਟਰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਆਪ ਸ਼ਰਨ ਕੋਲ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ। ਹੈਰੀ ਨੇ ਸ਼ਰਨ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾ ਹੀ ਪਲੈਨ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਟਾਈਮ ਰੂਪੀ ਦਾ ਪੇਪਰ ਹੈ ਉਹ ਮਿਲ ਲੈਣਗੇ। ਸ਼ਰਨ ਨੂੰ ਵੀ ਹੈਰੀ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਕਾਫ਼ੀ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਪੂਰੀ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀ। ਹੈਰੀ ਉਹਨੂੰ ਪਿਕ ਕਰਦਾ ਤੇ ਦੋਨੋ ਇਕ ਹੋਟਲ ਵਿਚ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਜਿੱਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹੀ ਸ਼ਰਨ ਹੈਰੀ ਉੱਪਰ ਟੁੱਟ ਪੈਂਦੀ। 15-20 ਮਿੰਟ ਦੋਨੋ ਇਕ ਦੂਸਰੇ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਸ ਚੂਸਦੇ ਤੇ ਇੰਨੇ ਵਿਚ ਇਕ ਦੂਸਰੇ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰ ਸੁੱਟਦੇ। ਫਿਰ ਸ਼ਰਨ ਹੇਠਾਂ ਬੈਠ ਆਪ ਹੀ ਹੈਰੀ ਦਾ ਸੰਦ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਪਾ ਕੇ ਚੂਸਣ ਲਗਦੀ, ਹੈਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਅੱਜ ਸ਼ਰਨ ਨਾਲ ਇੰਨੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਸਵਾਦ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ। 10 ਕੁ ਮਿੰਟ ਲੰਨ ਚੁੰਗਵਾ ਕੇ ਹੈਰੀ ਸ਼ਰਨ ਨੂੰ ਬੈੱਡ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਲੈਂਦਾ ਤੇ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਉਹਦੇ ਮੁੰਮੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗਦਾ ਤੇ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲਾਂ ਫੇਰ ਕੇ ਸ਼ਰਨ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਤੇਲ ਪਾ ਉਸਨੂੰ ਸਿਖਰਾਂ ਤੇ ਪਹੁਚਾਉਣ ਲਗਦਾ। ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਅੱਜ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ 2 ਹੀ ਘੰਟੇ ਹੋਰ ਨੇ ਇਸ ਲਈ ਦੋਨੋ ਇੱਕ ਵੀ ਸੈਕਿੰਡ ਖ਼ਰਾਬ ਨਹੀ ਸੀ ਕਰ ਰਹੇ। ਸ਼ਰਨ ਹੈਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਪਰ ਖਿੱਚਣ ਲਗਦੀ ਕੇ ਜਲਦੀ ਪਾ ਦੇ ਹੁਣ ਵਿੱਚ। ਹੈਰੀ ਵੀ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸ਼ਰਨ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਤੇ ਆਪਣਾ ਸੰਦ ਸ਼ਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉੱਪਰ ਟਕਾ ਕੇ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰ ਦਾ ਘੱਸਾ ਮਾਰਦਾ ਤੇ ਇੱਕੋ ਝਟਕੇ ਪੂਰਾ ਸੰਦ ਸ਼ਰਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵਾੜ ਦਿੰਦਾ। ਇੱਕ ਤਾਂ ਫੁੱਦੀ ਦਿੱਤੇ ਕਾਫ਼ੀ ਸਮਾਂ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਉਪਰੋ ਹੈਰੀ ਦੇ ਇਸ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਧੱਕੇ ਨੇ ਸ਼ਰਨ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਕੱਢਵਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਤੇ ਉਸਦੀ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਭਰ ਆਇਆ। ਹੈਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਅੱਜ ਸ਼ਰਨ ਨਾਲ ਇਕ ਵੱਖਰਾ ਸਰੂਰ ਚੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਬੜ੍ਹੀ ਬੇਰਹਿਮੀ ਨਾਲ ਸ਼ਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸ਼ਰਨ ਸਵਾਦ ਤੇ ਦਰਦ ਦੇ ਰਲਵੇਂ ਮਿਲਵੇਂ ਅਹਿਸਾਸ ਚੋ ਗੁਜ਼ਰ ਰਹੀ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਪਤਾ ਉਹਦੀਆਂ ਦਰਦ ਭਰੀਆਂ ਆਹਾਂ ਤੇ ਸਿਸਕੀਆਂ ਤੋਂ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਪਰ ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ ਹੈਰੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਰੂਰ ਚੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸ਼ਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਪਚ ਪਚ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗਦੀ। ਹੈਰੀ ਸ਼ਰਨ ਨੂੰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਕ ਮਿੰਟ ਲਈ ਰੁਕ ਕੇ ਸਾਂਹ ਦਵਾਉਂਦਾ ਤਾਂ ਕੇ ਹੋਰ ਸਮਾਂ ਲੱਗ ਸਕੇ ਤੇ ਸਵਾਦ ਵੱਧ ਆ ਸਕੇ ਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਲੇਟ ਕੇ ਸ਼ਰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਾ ਲੈਂਦਾ। ਸ਼ਰਨ ਵੀ ਦੁਬਾਰਾ ਜੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਤੇ ਉਛਲ ਉਛਲ ਕੇ ਫੁੱਦੀ ਮਰਵਾਉਣ ਲਗਦੀ। 20-25 ਮਿੰਟ ਹੋਰ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੁਦਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਰਨ ਦੀ ਬੱਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਉਹ ਹੈਰੀ ਦੇ ਉੱਪਰ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦੀ। ਪਰ ਹੈਰੀ ਹੁਣ ਕਲਾਈਮੈਕਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਸ਼ਰਨ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਫਿਰ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਹੇਠਾਂ ਦੇ ਲੈਂਦਾ ਤੇ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਉਹਦੀ ਪੂਰੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਫੁੱਦੀ ਮਾਰਨ ਲਗਦਾ। 5 ਕੁ ਮਿੰਟ ਵਿੱਚ ਹੈਰੀ ਦਾ ਵੀ ਕੰਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਉਹ ਸ਼ਰਨ ਦੇ ਉੱਪਰ ਹੀ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦਾ ਤੇ ਅੱਧਾ ਕੁ ਘੰਟਾ ਦੋਵੇਂ ਆਰਾਮ ਕਰਦੇ। ਫਿਰ ਫਰੈਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਹੈਰੀ ਸ਼ਰਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਰੂਪੀ ਦੇ ਸੈਂਟਰ ਵੱਲ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ।



ਅਗਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਰੂਪੀ ਨਾਲ ਨਜ਼ਦੀਕੀਆਂ ਵਧਣਗੀਆਂ।



ਅੱਜ ਲਈ ਇੰਨਾ ਹੀ



ਧੰਨਵਾਦ ਜੀ

Sirrraaa

 

[dkpk]

ਭਾਗ - 49



ਹੈਰੀ, ਬਲਜੀਤ ਤੇ ਜੋਤ ਮਜ਼ੇ ਨਾਲ ਸੁੱਤੇ ਹੁੰਦੇ ਕੇ ਕੋਈ 10 ਵਜੇ ਦੇ ਕਰੀਬ ਡੋਰਬੈੱਲ ਵੱਜਦੀ। ਬਲਜੀਤ ਉੱਠਦੀ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖਿਆਲ ਆਉਂਦਾ ਕਿ ਸੁਖਵੰਤ ਆਇਆ ਹੋਏਗਾ। ਉਹ ਫਟਾਫਟ ਜੋਤ ਤੇ ਹੈਰੀ ਨੂੰ ਉਠਾਉਂਦੀ। ਤਿੰਨੋਂ ਹੜਬੜਾ ਜਾਂਦੇ ਕਿਉਂਕਿ ਭਾਵੇ ਸੁਖਵੰਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਘਰਵਾਲੀ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਥੱਲੇ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੋਚੀ ਹੋਵੇਗੀ ਕਿ ਉਸਦੀ ਧੀ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਕੁਸ਼ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜੋਤ ਕਾਫ਼ੀ ਡਰੀ ਹੁੰਦੀ ਪਰ ਬਲਜੀਤ ਤੇ ਹੈਰੀ ਮੌਕੇ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਦਿਮਾਗ ਲੜਾਉਣ ਲੱਗਦੇ। ਬਲਜੀਤ ਹੈਰੀ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਕਿ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਪੈ ਜਾ ਤੇ ਜੋਤ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਤੂੰ ਅੰਦਰ ਰਹਿ ਮੈਂ ਕਮਰਾ ਬਾਹਰੋ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਸੁਖਵੰਤ ਦਿਨ ਰਾਤ ਦੀ ਡਿਊਟੀ ਤੋਂ ਆਏ ਨੇ ਓਹਨਾ ਜਲਦੀ ਸੋ ਜਾਣਾ ਫਿਰ ਅੱਗੇ ਦਾ ਸੋਚਦੇ। ਤੇ ਫਿਰ ਬਲਜੀਤ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਤੇ ਸੁਖਵੰਤ ਥੱਕਿਆ ਟੁੱਟਿਆ ਅੰਦਰ ਆ ਸੋਫ਼ੇ ਤੇ ਡਿੱਗਦਾ ਤੇ ਬਲਜੀਤ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦਿੰਦੀ।



ਸੁਖਵੰਤ - ਕੀ ਗੱਲ ਬੜਾ ਟਾਈਮ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਣ ਤੇ



ਬਲਜੀਤ - ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੀ ਆ ਹੁਣ (ਮੌਕੇ ਤੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਉਠਾਉਂਦੀ ਹੋਈ)



ਸੁਖਵੰਤ - ਅੱਛਾ



ਬਲਜੀਤ - ਤੁਸੀਂ ਫਰੈਸ਼ ਹੋ ਜਾਓ ਮੈਂ ਖਾਣਾ ਲਗਾਉਣੀ ਆਂ



ਸੁਖਵੰਤ - ਨਹੀਂ ਅਜੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਸੌਣਾ ਮੈਂ ਉਠ ਕੇ ਖਾ ਲਓ।



ਬਲਜੀਤ (ਇਹੋ ਤਾਂ ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਸੀ) - ਠੀਕ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਕ ਮਿੰਟ ਹੈਰੀ ਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ ਭੇਜ ਦਵਾ ਅੰਦਰ ਹੀ ਸੁੱਤਾ।



ਸੁਖਵੰਤ - ਕੋਈ ਨਾ ਉਠਾ ਦੇ ਖਾਣਾ ਖਾ ਕੇ ਚਲਾ ਜਾਏਗਾ।



ਬਲਜੀਤ - ਨਹੀਂ ਅੱਜ ਜੋਤ ਨੇ ਵੀ ਆਉਣਾ ਕੀ ਪਤਾ ਚੱਲਦਾ ਆਪਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਚੱਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।



ਸੁਖਵੰਤ - ਹਾਂ ਕਹਿ ਤਾਂ ਤੂੰ ਸਹੀ ਰਹੀ ਹੈਂ। ਜੋਤ ਦਾ ਤਾਂ ਖਿਆਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਚੱਲ ਭੇਜ ਦੇ ਹੈਰੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸੌਣ ਲੱਗਾ।



ਤੇ ਪਲੈਨ ਮੁਤਾਬਿਕ ਬਲਜੀਤ ਅੰਦਰ ਜਾ ਹੈਰੀ ਨੂੰ ਉਠਾਉਂਦੀ ਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿੰਦੀ। ਸੁਖਵੰਤ ਨੂੰ ਬੈੱਡ ਉੱਪਰ ਲੇਟਦੇ ਹੀ ਨੀਂਦ ਆ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਫਿਰ ਬਲਜੀਤ ਜੋਤ ਨੂੰ ਜਾ ਕਿ ਦੱਸਦੀ ਕੇ ਸਬ ਸੇਫ ਆ। ਦੋਨੋ ਮਾਂ ਧੀ ਵੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਹੋਰ ਸੌਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਨੇ ਤੇ ਫਿਰ ਬਲਜੀਤ ਉੱਠ ਕੇ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮ ਕਾਰ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ।



ਹੈਰੀ ਵੀ ਆਪਣੇ ਫਲੈਟ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਗੂੜ੍ਹੀ ਨੀਂਦ ਸੌਂਦਾ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਵੇਲੇ ਉੱਠਦਾ। ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਉੱਠ ਹੈਰੀ ਖਾਣ ਪੀਣ ਲਈ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਹੁਣ ਹੈਰੀ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਖਿਆਲ ਆਉਂਦਾ ਕਿ ਕਾਫ਼ੀ ਦਿਨ ਹੋਗੇ ਪਿੰਡ ਵੀ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਤੇ ਕੁਸ਼ ਇੱਕੋ ਘਰ ਵਿੱਚ ਭਾਵੇ 3 ਫੁੱਦੀਆਂ ਮਾਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਪਰ ਇਕ ਪਿੰਡ ਦਾ ਲਗਾਵ ਉਸ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹੈਰੀ ਗੱਡੀ ਚੱਕ ਪਿੰਡ ਆ ਜਾਂਦਾ ਕਿ ਹੁਣ ਕੁਸ਼ ਦਿਨ ਇੱਥੋ ਆਰਾਮ ਲਵੇਗਾ ਤੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਖੁੱਲੀ ਆਬੋ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਰਹੇਗਾ। ਬਾਕੀ ਵਾਢੀ ਵੀ ਨੇੜੇ ਆ ਰਹੀ ਸੀ ਤਾਂ ਜਾਣਾ ਤਾਂ ਸੀ ਹੀ ਪਿੰਡ। ਕੁਛ ਦਿਨ ਹੁਣ ਹੈਰੀ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੌਖੇ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਕਿਉਕਿ ਜੋਤ ਦੇ ਘਰ ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਕੁਸ਼ ਸਮੇ ਵਿੱਚ ਇੰਨੀ ਫੁੱਦੀ ਕੁੱਟ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਹੁਣ ਉਹ ਭੁੱਖ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ।



ਪਰ ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਹੀ ਅਣਜਾਣ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਪਿੰਡ ਦਾ ਲਗਾਵ ਤੇ ਫੁੱਦੀਆਂ ਤੋਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ ਉਹ ਇੱਕ ਨਵੇ ਤੂਫ਼ਾਨ ਦੇ ਉਠਣ ਤੋ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੈ ਬੱਸ।



ਤੇ ਇਸ ਤੂਫ਼ਾਨ ਦਾ ਨਾਮ ਸੀ ਰੂਪੀ। ਰੂਪੀ ਯਾਨੀ ਕਿ ਰੁਪਿੰਦਰ ਕੌਰ ਇਹ ਜੱਗੀ ਦੀ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਸੀ ਤੇ ਸਬ ਦੀ ਲਾਡਲੀ ਸੀ। ਹੈਰੀ ਨਾਲ ਵੀ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਆ ਰੂਪੀ ਦਾ ਤੇ ਹੈਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਵੀਰਾ ਹੀ ਕਹਿੰਦੀ ਸੀ ਰੂਪੀ। ਜੱਗੀ ਦੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਹਰ ਛੋਟੇ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਹੈਰੀ ਹੀ ਕਰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਰੂਪੀ ਨੇ ਵੀ ਕਿਤੇ ਵੀ ਜਾਣਾ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਹੈਰੀ ਨਾਲ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਪਹਿਲਾ ਤਾਂ ਇਹ ਸਬ ਕੁਸ਼ ਨਾਰਮਲ ਹੀ ਸੀ ਪਰ ਜਦੋ ਰੂਪੀ ਨੇ ਇਕ ਦੋ ਵਾਰ ਹੈਰੀ ਨੂੰ ਡਿੰਪਲ ਨਾਲ ਦੁਕਾਨ ਵਿੱਚ ਰੋਮਾਂਸ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹੈਰੀ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਲੱਗੀ ਤੇ ਬਲਦੀ ਅੱਗ ਤੇ ਤੇਲ ਪਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈਰੀ ਦੇ ਪਿੰਡੋ ਬਾਹਰ ਰਹਿਣ ਕਾਰਨ ਦੋਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਆਈ ਦੂਰੀ ਨੇ। ਕਿਉਕਿ ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਰੂਪੀ ਬੱਸ ਹੈਰੀ ਬਾਰੇ ਹੀ ਸੋਚਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਤੇ ਹੁਣ ਜਦੋ ਹੈਰੀ ਪਿੰਡ ਮੁੜ ਆਇਆ ਤਾਂ ਰੂਪੀ ਨੂੰ ਇਕ ਅਲੱਗ ਹੀ ਰੂਪ ਚੜ੍ਹ ਆਇਆ ਸੀ।



ਉਹ ਬੱਸ ਹੈਰੀ ਦੇ ਕਰੀਬ ਰਹਿਣ ਦੇ ਬਹਾਨੇ ਲੱਭਣ ਲੱਗੀ ਸੀ ਤੇ ਹਰ ਛੋਟੇ ਛੋਟੇ ਕੰਮ ਲਈ ਹੈਰੀ ਕੋਲ ਭੱਜ ਜਾਂਦੀ।



ਅਗਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਹੁਣ ਹੈਰੀ ਤੇ ਰੂਪੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕੀ ਮੋੜ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।



ਧੰਨਵਾਦ ਜੀ

Bhut vdia

 

[Motojaan]

Khich k rakh kamm

 

[Shounkijatt12]

Ghaint update
Waiting for next

 

[sidsinha]

Womens From Your City - No Verify - Anonymous Sex Dating
https://secretprivat.com

Womens From Your City - Anonymous Casual Dating - No Verify

New Girls
Alica
Hanna Zuki
Taylor
Jamie Luna
Marisol
Mariposa
Vladochka