Erotica Bhola Panchi

[Scripted]

ਹੈਲੋ ਦੋਸਤੋ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਟਾਈਮ ਦੀ ਤਾਂ ਕਮੀ ਹੈ ਪਰ ਇਕ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਆਈਡੀਆ ਮੇਰੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ,ਸੋ ਮੈਂ ਕੁਝ ਟਾਈਮ ਕੱਡ ਕੇ ਸਟੋਰੀ ਦੀ ਅਪਡੇਟ ਦਿੰਦਾ ਰਿਹਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਇਹ ਲੰਮੀ ਕਹਾਣੀ ਹੋਵੇਗੀ।

 

[Scripted]

ਅਪਡੇਟ 1​

ਭੋਲਾ ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਮੁੱਖ ਪਾਤਰ....ਉਮਰ 25 ਸਾਲ ਘਰ ,ਘਰ ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਪਿਓ, ਤਿੰਨ ਭੈਣਾਂ ਦੋ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ, ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਕ ਛੋਟੀ ਸਕੂਲੇ ਪੜਦੀ ਹੈ। ਭੋਲਾ ਨਾਮ ਵਾਂਗ ਖੁਦ ਵੀ ਭੋਲਾ ਹਰ ਇਕ ਦੇ ਕੰਮ ਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਪੜ੍ਹਈ ਵਿੱਚ ਮੱਠਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕਾਲਜ ਚ MA ਕਰਦਾ। ਭੋਲੇ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆਦਾਰੀ ਦੀ ਸਮਝ ਘਟ ਹੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਕੋਈ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਤਲਬ ਲਈ ਬਰਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਿਓ 5 ਏਕੜ ਜ਼ਮੀਨ ਚ ਖੇਤੀ ਕਰਕੇ ਪਰਿਵਾਰ ਪਾਲਦਾ ਤੇ ਭੋਲਾ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਭੋਲੇ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਵੀ ਚਾਚੇ ਤਾਏ ਨੱਪਣ ਲਈ ਕਾਹਲੇ ਸਨ ਤੇ ਭੋਲੇ ਦੇ ਪਿਉਂ ਨੂੰ ਇਹੀ ਫ਼ਿਕਰ ਸੀ। ਭੋਲੇ ਦੇ ਭੋਲੇਪਨ ਕਰਕੇ ਪਿੰਡ ਵਾਲੇ ਉਸਨੂੰ ਭੋਲਾ ਪੰਛੀ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ।

ਭੋਲਾ ਭਗਤ ਬੰਦਾ ਸੀ,ਕਾਲਜ ਚ ਮੁਟਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਉਹਦਾ ਚਿੱਤ ਬੜਾ ਡੋਲਦਾ ਪਰ ਕਰ ਕੁਝ ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਮੁਟਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਚੇਤੇ ਕਰਦਿਆਂ ਮੁੱਖ ਮਾਰ ਲੈਂਦਾ। ਸਰਦੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ। ਭੋਲਾ ਖੇਤ ਚ ਸਰੋਂ ਬੀਜ ਕੇ ਪਿਉ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਵਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਸਾਮ‌ ਵੇਲੇ ਪਿਓ ਉਸਨੂੰ ਕੰਮੀ ਲਾ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਭੋਲਾ ਵੇਖਦਾ ਕਿ ਮੋਟਰ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਬੇਹੱਦ ਖੂਬਸੂਰਤ ਚਿੱਟਾ ਕਬੂਤਰ ਚਿੱਤ ਪਿਆ। ਭੋਲਾ ਨੇੜੇ ਹੋ ਕੇ ਵੇਖਦਾ ਕਿ ਕਬੂਤਰ ਸਾਹ ਤਾਂ ਔਖੇ ਔਖੇ ਲੈਣ ਰਿਹਾ ਹੈ ਪਰ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਪ‌ਈਆਂ ਹਨ। ਭੋਲੇ ਦੇ ਮਨ ਚ ਤਰਸ ਆਉਂਦਾ ਤੇ ਉਹ ਕਬੂਤਰ ਨੂੰ ਹੱਥੀਂ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ। ਭੋਲੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਕਬੂਤਰ ਦੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਖੰਭਾਂ ਦੇ ਕੂਲੇਪਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ। ਉਸਨੇ ਅੱਜ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਜਿਹਾ ਖੂਬਸੂਰਤ ਕਬੂਤਰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਸੀ ਕਦੇ। ਭੋਲੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਕਬੂਤਰ ਨੂੰ ਚੂਲੀਆਂ ਭਰ ਪਾਣੀ ਪਿਆਉਣ ਲਗਦਾ ਕਬੂਤਰ ਹੋਲੀ ਹੋਲੀ ਘੁੱਟ ਭਰ ਸੁਰਤੀ ਚ ਆਉਣ ਲਗਦਾ। ਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਸੁਰਮੇਂ ਰੰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੁੱਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਬੂਤਰ ਦੀ ਹੋਸ਼ ਸੰਭਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਅੰਦਰ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੁੰਦਾਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਉਹਨੂੰ ਤਾਕਤਵਰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਕੁਝ ਮਿੰਟਾਂ ਬਾਅਦ ਭੋਲਾ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਬੂਤਰ ਦਾ ਰੰਗ ਬਦਲ ਕੇ ਹਲਕਾ ਗੁਲਾਬੀ ਹੁੰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ,‌‌‌‌‌‌‌ਭੋਲਾ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਇਹ ਉਸ ਲਈ ਅਚੰਭਾ ਸੀ। ਕੁਝ ਹੀ ਸਕਿੰਟਾ ਵਿਚ ਉਹ ਕਬੂਤਰ ਫੜਫੜਾ ਕੇ ਅੱਖਾਂ ਚੁੰਧਿਆਉਣ ਵਾਲੀ ਤੇਜ਼ ਰੋਸ਼ਨੀ ਛੱਡਦਾ। ਭੋਲੇ ਨੂੰ ਸਭ ਦਿਸਣੋਂ ਹੱਟ ਗਿਆ ਸੀ। ਕੀ ਉਹ ਤੇਜ਼ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਇਕ ਖੂਬਸੂਰਤ ਪਰੀ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।


ਇਹ ਖੂਬਸੂਰਤ ਪਰੀ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਦੀ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੀ ਪਰੀ ਜਿਹੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ। ਭੋਲਾ ਮੰਤਰਮੁਗਧ ਹੋਇਆ ਉਸ ਪਰੀ ਵੱਲ ਟਿਕਟਿਕੀ ਲਾ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅੰਦਰੋਂ ਉਹ ਡਰ ਨਾਲ ਕੰਬ ਉੱਠਿਆ ਸੀ ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਨਜ਼ਰੇ ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਡਰ ਸਤਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਪਰੀ- ਕੇ ਮੇਰੇ ਰਾਖਨਹਾਰ....।।।। ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਵਣ ਵਾਲੇ.....ਹੇ ਦੇਵਤਾ ਮਨੁੱਖ......ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਡਰ ਨਾ......

ਭੋਲਾ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ ਹੋਰ ਡਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.....

ਭੋਲਾ- ਕ.....ਕਕਕਕ.....ਕੋਣ....ਕੋਣ ਐ ਤੂੰ...ਕੋਣ...!....

ਪਰੀ- ਹੇ ਭਲੇ ਪੁਰਸ.... ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਡਰ ਨਾ..... ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸੁਆਸਾਂ ਦਾ ਰਾਖਾ ਹੈ... ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਚਾਈ ਹੈ....ਦੱਸ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ....

ਭੋਲਾ ਰੋਣ ਹਾਕਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ...

ਭੋਲਾ- ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰਦੇ ਜਾ ਇੱਥੋਂ ਪ੍ਰੇਤ ਰੂਹ.... ਹੱਟ...

ਪਰੀ- ਹਾਹਹਾਹਾਹਾਹਾਹਹਾਹਾ.........

ਪਰੀ ਦਾ ਖੂਬਸੂਰਤ‌ ਹਾਸਾ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ......

ਪਰੀ- ਹੇ ਦੇਵਤਿਆ.... ਮੈਂ ਕੋਹ-ਏ-ਕਾਫ਼ ਦੀ ਪਰੀ ਹਾਂ..... ਅਸੀਂ ਕਬੂਤਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਉਡਾਰੀ ਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਾਂ..... ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਸਹੇਲੀਆਂ ਨਾਲ ਕੈਲਾਸ਼ ਪਰਬਤ ਤੇ ਗ‌ਈ ਸਾਂ....ਉਥੇ ਇਕ ਸਾਧੂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਬਸ ਵਿਚ ਕਰਨ ਲਈ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹੇ ...ਪਰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸਿੱਧੀ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਜਾਦੂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਉਡਾਰੀ ਮਾਰਨ ਦਿੱਤੀ.... ਪਰ ਜਾਦੂ ਇੰਨਾ ਤਗੜਾ ਸੀ ਕਿ ਅਸੀਂ ਵਾਰੋ ਵਾਰੀ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਡਿੱਗ‌ ਪ‌ਈਆਂ.... ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਡਿੱਗ ਪਈ..ਤੇ ਭਲੇ ਮਨੁੱਖ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਨਿਰਮਲ ਬੂੰਦਾਂ ਪਿਲਾ ਕੇ ਬਚਾ ਲਿਆ...... ਮੈਂ ਹੁਣ ਜਲਦੀ ਹੀ ਆਪਣੀਆਂ ਸਹੇਲੀਆਂ ਨੂੰ ਲੱਭ ਕੇ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਚਲੀ ਜਾਵਾਂਗੀ.........

ਭੋਲਾ- ਹੈਂ.....ਇਹ ਪਰੀਆਂ ਵੀ ਸਚਮੁੱਚ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ.....?

ਪਰੀ- ਭਲੇ ਪੁਰਸ਼ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਚ ਤੁਸੀਂ ਦੋ ਵੀ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਸਭ ਸੱਚ ਹੈ... ਕੁਝ ਝੂਠ ਨਹੀਂ......

ਭੋਲਾ- ਅੱਛਾ ਫੇਰ ਜਾਦੂ ਕਰਕੇ ਦਿਖਾ ਮੈਨੂੰ...!

ਪਰੀ- ਹਾਹਾਹਾਹਾ... ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਜਾਦੂਗਰਨੀ ਨਹੀਂ....ਪਰ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦ ਬਚਾਈ ਹੈ ਤਾਂ ਮੰਗ ਕੀ ਮੰਗਦਾ.....?

ਭੋਲਾ ਤਾਂ ਹੈ ਹੀ ਭੋਲਾ ਪੰਛੀ ਸੀ.....

ਭੋਲਾ- ਨਾ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਕੁੱਝ ਮੰਗਣਾ... ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ।

 

[Kool420]

Something different, keep going

 

[NawTDoggy]

Loved it. What an amazing start. Plz keep it going.

 

[Mhk sandhu]

ਅਪਡੇਟ 1​

ਭੋਲਾ ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਮੁੱਖ ਪਾਤਰ....ਉਮਰ 25 ਸਾਲ ਘਰ ,ਘਰ ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਪਿਓ, ਤਿੰਨ ਭੈਣਾਂ ਦੋ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ, ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਕ ਛੋਟੀ ਸਕੂਲੇ ਪੜਦੀ ਹੈ। ਭੋਲਾ ਨਾਮ ਵਾਂਗ ਖੁਦ ਵੀ ਭੋਲਾ ਹਰ ਇਕ ਦੇ ਕੰਮ ਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਪੜ੍ਹਈ ਵਿੱਚ ਮੱਠਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕਾਲਜ ਚ MA ਕਰਦਾ। ਭੋਲੇ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆਦਾਰੀ ਦੀ ਸਮਝ ਘਟ ਹੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਕੋਈ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਤਲਬ ਲਈ ਬਰਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਿਓ 5 ਏਕੜ ਜ਼ਮੀਨ ਚ ਖੇਤੀ ਕਰਕੇ ਪਰਿਵਾਰ ਪਾਲਦਾ ਤੇ ਭੋਲਾ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਭੋਲੇ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਵੀ ਚਾਚੇ ਤਾਏ ਨੱਪਣ ਲਈ ਕਾਹਲੇ ਸਨ ਤੇ ਭੋਲੇ ਦੇ ਪਿਉਂ ਨੂੰ ਇਹੀ ਫ਼ਿਕਰ ਸੀ। ਭੋਲੇ ਦੇ ਭੋਲੇਪਨ ਕਰਕੇ ਪਿੰਡ ਵਾਲੇ ਉਸਨੂੰ ਭੋਲਾ ਪੰਛੀ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ।

ਭੋਲਾ ਭਗਤ ਬੰਦਾ ਸੀ,ਕਾਲਜ ਚ ਮੁਟਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਉਹਦਾ ਚਿੱਤ ਬੜਾ ਡੋਲਦਾ ਪਰ ਕਰ ਕੁਝ ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਮੁਟਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਚੇਤੇ ਕਰਦਿਆਂ ਮੁੱਖ ਮਾਰ ਲੈਂਦਾ। ਸਰਦੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ। ਭੋਲਾ ਖੇਤ ਚ ਸਰੋਂ ਬੀਜ ਕੇ ਪਿਉ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਵਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਸਾਮ‌ ਵੇਲੇ ਪਿਓ ਉਸਨੂੰ ਕੰਮੀ ਲਾ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਭੋਲਾ ਵੇਖਦਾ ਕਿ ਮੋਟਰ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਬੇਹੱਦ ਖੂਬਸੂਰਤ ਚਿੱਟਾ ਕਬੂਤਰ ਚਿੱਤ ਪਿਆ। ਭੋਲਾ ਨੇੜੇ ਹੋ ਕੇ ਵੇਖਦਾ ਕਿ ਕਬੂਤਰ ਸਾਹ ਤਾਂ ਔਖੇ ਔਖੇ ਲੈਣ ਰਿਹਾ ਹੈ ਪਰ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਪ‌ਈਆਂ ਹਨ। ਭੋਲੇ ਦੇ ਮਨ ਚ ਤਰਸ ਆਉਂਦਾ ਤੇ ਉਹ ਕਬੂਤਰ ਨੂੰ ਹੱਥੀਂ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ। ਭੋਲੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਕਬੂਤਰ ਦੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਖੰਭਾਂ ਦੇ ਕੂਲੇਪਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ। ਉਸਨੇ ਅੱਜ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਜਿਹਾ ਖੂਬਸੂਰਤ ਕਬੂਤਰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਸੀ ਕਦੇ। ਭੋਲੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਕਬੂਤਰ ਨੂੰ ਚੂਲੀਆਂ ਭਰ ਪਾਣੀ ਪਿਆਉਣ ਲਗਦਾ ਕਬੂਤਰ ਹੋਲੀ ਹੋਲੀ ਘੁੱਟ ਭਰ ਸੁਰਤੀ ਚ ਆਉਣ ਲਗਦਾ। ਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਸੁਰਮੇਂ ਰੰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੁੱਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਬੂਤਰ ਦੀ ਹੋਸ਼ ਸੰਭਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਅੰਦਰ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੁੰਦਾਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਉਹਨੂੰ ਤਾਕਤਵਰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਕੁਝ ਮਿੰਟਾਂ ਬਾਅਦ ਭੋਲਾ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਬੂਤਰ ਦਾ ਰੰਗ ਬਦਲ ਕੇ ਹਲਕਾ ਗੁਲਾਬੀ ਹੁੰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ,‌‌‌‌‌‌‌ਭੋਲਾ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਇਹ ਉਸ ਲਈ ਅਚੰਭਾ ਸੀ। ਕੁਝ ਹੀ ਸਕਿੰਟਾ ਵਿਚ ਉਹ ਕਬੂਤਰ ਫੜਫੜਾ ਕੇ ਅੱਖਾਂ ਚੁੰਧਿਆਉਣ ਵਾਲੀ ਤੇਜ਼ ਰੋਸ਼ਨੀ ਛੱਡਦਾ। ਭੋਲੇ ਨੂੰ ਸਭ ਦਿਸਣੋਂ ਹੱਟ ਗਿਆ ਸੀ। ਕੀ ਉਹ ਤੇਜ਼ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਇਕ ਖੂਬਸੂਰਤ ਪਰੀ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।


ਇਹ ਖੂਬਸੂਰਤ ਪਰੀ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਦੀ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੀ ਪਰੀ ਜਿਹੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ। ਭੋਲਾ ਮੰਤਰਮੁਗਧ ਹੋਇਆ ਉਸ ਪਰੀ ਵੱਲ ਟਿਕਟਿਕੀ ਲਾ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅੰਦਰੋਂ ਉਹ ਡਰ ਨਾਲ ਕੰਬ ਉੱਠਿਆ ਸੀ ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਨਜ਼ਰੇ ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਡਰ ਸਤਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਪਰੀ- ਕੇ ਮੇਰੇ ਰਾਖਨਹਾਰ....।।।। ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਵਣ ਵਾਲੇ.....ਹੇ ਦੇਵਤਾ ਮਨੁੱਖ......ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਡਰ ਨਾ......

ਭੋਲਾ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ ਹੋਰ ਡਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.....

ਭੋਲਾ- ਕ.....ਕਕਕਕ.....ਕੋਣ....ਕੋਣ ਐ ਤੂੰ...ਕੋਣ...!....

ਪਰੀ- ਹੇ ਭਲੇ ਪੁਰਸ.... ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਡਰ ਨਾ..... ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸੁਆਸਾਂ ਦਾ ਰਾਖਾ ਹੈ... ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਚਾਈ ਹੈ....ਦੱਸ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ....

ਭੋਲਾ ਰੋਣ ਹਾਕਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ...

ਭੋਲਾ- ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰਦੇ ਜਾ ਇੱਥੋਂ ਪ੍ਰੇਤ ਰੂਹ.... ਹੱਟ...

ਪਰੀ- ਹਾਹਹਾਹਾਹਾਹਾਹਹਾਹਾ.........

ਪਰੀ ਦਾ ਖੂਬਸੂਰਤ‌ ਹਾਸਾ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ......

ਪਰੀ- ਹੇ ਦੇਵਤਿਆ.... ਮੈਂ ਕੋਹ-ਏ-ਕਾਫ਼ ਦੀ ਪਰੀ ਹਾਂ..... ਅਸੀਂ ਕਬੂਤਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਉਡਾਰੀ ਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਾਂ..... ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਸਹੇਲੀਆਂ ਨਾਲ ਕੈਲਾਸ਼ ਪਰਬਤ ਤੇ ਗ‌ਈ ਸਾਂ....ਉਥੇ ਇਕ ਸਾਧੂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਬਸ ਵਿਚ ਕਰਨ ਲਈ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹੇ ...ਪਰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸਿੱਧੀ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਜਾਦੂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਉਡਾਰੀ ਮਾਰਨ ਦਿੱਤੀ.... ਪਰ ਜਾਦੂ ਇੰਨਾ ਤਗੜਾ ਸੀ ਕਿ ਅਸੀਂ ਵਾਰੋ ਵਾਰੀ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਡਿੱਗ‌ ਪ‌ਈਆਂ.... ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਡਿੱਗ ਪਈ..ਤੇ ਭਲੇ ਮਨੁੱਖ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਨਿਰਮਲ ਬੂੰਦਾਂ ਪਿਲਾ ਕੇ ਬਚਾ ਲਿਆ...... ਮੈਂ ਹੁਣ ਜਲਦੀ ਹੀ ਆਪਣੀਆਂ ਸਹੇਲੀਆਂ ਨੂੰ ਲੱਭ ਕੇ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਚਲੀ ਜਾਵਾਂਗੀ.........

ਭੋਲਾ- ਹੈਂ.....ਇਹ ਪਰੀਆਂ ਵੀ ਸਚਮੁੱਚ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ.....?

ਪਰੀ- ਭਲੇ ਪੁਰਸ਼ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਚ ਤੁਸੀਂ ਦੋ ਵੀ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਸਭ ਸੱਚ ਹੈ... ਕੁਝ ਝੂਠ ਨਹੀਂ......

ਭੋਲਾ- ਅੱਛਾ ਫੇਰ ਜਾਦੂ ਕਰਕੇ ਦਿਖਾ ਮੈਨੂੰ...!

ਪਰੀ- ਹਾਹਾਹਾਹਾ... ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਜਾਦੂਗਰਨੀ ਨਹੀਂ....ਪਰ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦ ਬਚਾਈ ਹੈ ਤਾਂ ਮੰਗ ਕੀ ਮੰਗਦਾ.....?

ਭੋਲਾ ਤਾਂ ਹੈ ਹੀ ਭੋਲਾ ਪੰਛੀ ਸੀ.....

ਭੋਲਾ- ਨਾ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਕੁੱਝ ਮੰਗਣਾ... ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ।

Craaa
Next update ?

 

[Scripted]

Something different, keep going

Loved it. What an amazing start. Plz keep it going.

Craaa
Next update ?

Thanks .... Next update Ready a jald hi milegi....story lai Koi idea Howe ta jaroor dso

 

[Dungeon Master]

On new thread.

 

[Scripted]

ਅਪਡੇਟ 2

​

ਭੋਲਾ ਤਾਂ ਹੈ ਹੀ ਭੋਲਾ ਪੰਛੀ ਸੀ.....

ਭੋਲਾ- ਨਾ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਕੁੱਝ ਮੰਗਣਾ... ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ।

ਪਰੀ - ਨਹੀਂ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਦਾ ਅਹਿਸਾਨ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ ਤੇ ਤੇਰੀਆਂ ਭੋਲੀਆ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਤੂੰ ਸੱਚਾ ਮਨੁੱਖ ਜਾਪਦਾ ਹੈ....ਇਹ ਲੈ....

ਪਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਚੋਂ ਲਾਲ ਚਮਕਦਾਰ ਮੋਤੀ ਭੋਲੇ ਵੱਲ ਕੀਤਾ ....

ਪਰੀ- ਇਸ ਮੋਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਤੇ ਰੱਖ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਵੀ ਤੂੰ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇਂਗਾ.. ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਤਮੰਨਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗੀ.....ਪਰ ਸਾਲ ਚ ਸਿਰਫ ਤਿੰਨ ਵਾਰ... ਹਰ 4 ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ.....ਯਾਦ ਰਹੇ ਇਹ ਰਾਜ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਰਹੇ ਅਗਰ ਕਿਸੇ ਅੱਗੇ ਭੇਤ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਤਾਂ ਤੇਰੀਆਂ ਪੁਸ਼ਤਾਂ ਮਿੱਟੀ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ.......

ਭੋਲਾ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਮੋਤੀ ਰੱਖਦਾ ਤੇ ਮੋਤੀ ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਨੂੰ ਛੂੰਹਦਾ ਹੀ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਂਦਾ....ਭੋਲਾ ਕੁਝ ਕਹਿਣ ਲਗਦਾ ਕਿ ਪਰੀ ਵੀ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.... ਭੋਲੇ ਨੂੰ ਇਹ ਸੁਪਨਾ ਜਿਹਾ ਲਗਦਾ, ਇਹੀ ਤਾਂ ਪਰੀ ਦਾ ਜਾਦੂ ਸੀ, ਜੋ ਸੱਚ ਵੀ ਸੁਪਨਾ ਲਗਦਾ ਸੀ।

ਭੋਲਾ ਮੋਟਰ ਤੇ ਬੈਠਾ ਹੀ ਉਸ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਯਾਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਇੱਕ ਚਮਤਕਾਰ ਹੀ ਸੀ, ਜਾਂ ਇਹ ਰੱਬ ਦਾ ਕੋਈ ਕਰੀਸ਼ਮਾ ਸੀ। ਸ਼ਾਮ ਪੈ ਗਈ ਸੀ ਹਨੇਰਾ ਹੋਣ ਲੱਗਾ ਸੀ ਪਰ ਭੋਲੇ ਨੂੰ ਉਸ ਪਰੀ ਦੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਨੇ ਕਾਇਲ ਕਰ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ ਪਰੀ ਦਾ ਦੁੱਧ ਚਿੱਟਾ ਜਿਸਮ ਦੋ ਚੰਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਗੋਲਾਈਦਾਰ ਅੰਗ ਜੋ ਉਸਦੀ ਦੇਹ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਵਧਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਸੁਰਾਹੀਦਾਰ ਗਰਦਨ ਤੇ ਸਖਤ ਭੰਮੇ ਜੋ ਮਹੀਨ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕੱਪੜੇ ਚ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਇੰਨਾ ਕੁ ਯਾਦ ਕਰ ਭੋਲੇ ਦੇ ਦਿਲ ਚ ਖਲਬਲੀ ਮਚ ਗਈ, ਇੰਨਾਂ ਕਹਿਰਵਾਨ ਹੁਸਨ ਉਸਨੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਖਲਬਲੀ ਉਸਦੇ ਲਿੰਗ ਚ ਵੀ ਹੋਈ .. ਭੋਲੇ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਲਿੰਗ ਤੇ ਪਾਇਆ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸਦਾ ਲਿੰਗ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਭੋਲਾ ਘਬਰਾ ਗਿਆ,ਉਸਨੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਨਿੱਕਰ ਰਾਹੀਂ ਤਾਂ ਵੇਖਿਆਂ ਹੀ ਉਸਦਾ ਲਿੰਗ ਜਾਦੂਮਈ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਮੋਟਾ ਤੇ ਲੰਮਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਤੇ ਇਕ ਦਿਲ ਖਿੱਚਵੀਂ ਜਿਹੀ ਚਮਕ ਆ ਗਈ ਹੈ। ਭੋਲਾ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਪਰੀ ਦੇ ਮੋਤੀ ਦਾ ਅਸਰ ਹੈ ,ਉਹ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਬਾਕੀ ਕਪੜੇ ਉਤਾਰ ਕੇ ਆਪਣੀ ਬੌਡੀ ਵੇਖਦਾ..... ਉਹ ਵੇਖਦਾ ਹੀ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਕਸਾਵਟ ਆ ਗਈ ਹੈ ਇੱਦਾਂ ਲੱਗਦਾ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਜਿੰਮ ਜਾਣ ਲੱਗਾ ਹੋਵੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਤਾਕਤ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ..

ਭੋਲਾ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਜਿਸਮ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ




ਭੋਲਾ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਸੀ ਇਸ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਨਾ ਕੇ ,ਭੋਲਾ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਭੋਲਾ ਸੀ ਉਸਨੂੰ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਕਿੰਨੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਹੈ ਇਹ ਉਹ ਤਾਂ ਬਸ ਖੁਦ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਸੀ ਭੋਲੇ ਨੇ ਕਪੜੇ ਪਾਏ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਘਰ ਵੱਲ ਨੂੰ ਚੱਲ ਪਿਆ। ਭੋਲਾ ਇਸ ਗੱਲੋਂ ਅਣਜਾਣ ਕੀ ਉਸਦਾ ਲੰਨ ਹੁਣ‌ਵਿਕਰਾਲ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਤੁਰਦਾ ਜਾਵੇ ਪਰ ਨਿੱਕਲ ਚ ਉਸਦਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਲੋੜ ਹੁਲਾਰੇ ਨਾਲ ਝੂਲਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸਾਹਮਣੇ ਤੋਂ ਵੇਖ ਕੋਈ ਵੀ ਡਰ ਜਾਂਦਾ। ਹੁਣ ਭੋਲੇ ਨੂੰ ਇਸ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਲੁਕੋਣ ਚ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਆਉਣੀ ਸੀ। ਭੋਲਾ ਆਪਣੀ ਮਸਤੀ ਚ ਤੁਰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।

 

[Scripted]

On new thread.

Thanks Dude

 

[Deepgill1313]

ਅਪਡੇਟ 2

​

ਭੋਲਾ ਤਾਂ ਹੈ ਹੀ ਭੋਲਾ ਪੰਛੀ ਸੀ.....

ਭੋਲਾ- ਨਾ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਕੁੱਝ ਮੰਗਣਾ... ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ।

ਪਰੀ - ਨਹੀਂ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਦਾ ਅਹਿਸਾਨ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ ਤੇ ਤੇਰੀਆਂ ਭੋਲੀਆ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਤੂੰ ਸੱਚਾ ਮਨੁੱਖ ਜਾਪਦਾ ਹੈ....ਇਹ ਲੈ....

ਪਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਚੋਂ ਲਾਲ ਚਮਕਦਾਰ ਮੋਤੀ ਭੋਲੇ ਵੱਲ ਕੀਤਾ ....

ਪਰੀ- ਇਸ ਮੋਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਤੇ ਰੱਖ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਵੀ ਤੂੰ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇਂਗਾ.. ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਤਮੰਨਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗੀ.....ਪਰ ਸਾਲ ਚ ਸਿਰਫ ਤਿੰਨ ਵਾਰ... ਹਰ 4 ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ.....ਯਾਦ ਰਹੇ ਇਹ ਰਾਜ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਰਹੇ ਅਗਰ ਕਿਸੇ ਅੱਗੇ ਭੇਤ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਤਾਂ ਤੇਰੀਆਂ ਪੁਸ਼ਤਾਂ ਮਿੱਟੀ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ.......

ਭੋਲਾ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਮੋਤੀ ਰੱਖਦਾ ਤੇ ਮੋਤੀ ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਨੂੰ ਛੂੰਹਦਾ ਹੀ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਂਦਾ....ਭੋਲਾ ਕੁਝ ਕਹਿਣ ਲਗਦਾ ਕਿ ਪਰੀ ਵੀ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.... ਭੋਲੇ ਨੂੰ ਇਹ ਸੁਪਨਾ ਜਿਹਾ ਲਗਦਾ, ਇਹੀ ਤਾਂ ਪਰੀ ਦਾ ਜਾਦੂ ਸੀ, ਜੋ ਸੱਚ ਵੀ ਸੁਪਨਾ ਲਗਦਾ ਸੀ।

ਭੋਲਾ ਮੋਟਰ ਤੇ ਬੈਠਾ ਹੀ ਉਸ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਯਾਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਇੱਕ ਚਮਤਕਾਰ ਹੀ ਸੀ, ਜਾਂ ਇਹ ਰੱਬ ਦਾ ਕੋਈ ਕਰੀਸ਼ਮਾ ਸੀ। ਸ਼ਾਮ ਪੈ ਗਈ ਸੀ ਹਨੇਰਾ ਹੋਣ ਲੱਗਾ ਸੀ ਪਰ ਭੋਲੇ ਨੂੰ ਉਸ ਪਰੀ ਦੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਨੇ ਕਾਇਲ ਕਰ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ ਪਰੀ ਦਾ ਦੁੱਧ ਚਿੱਟਾ ਜਿਸਮ ਦੋ ਚੰਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਗੋਲਾਈਦਾਰ ਅੰਗ ਜੋ ਉਸਦੀ ਦੇਹ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਵਧਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਸੁਰਾਹੀਦਾਰ ਗਰਦਨ ਤੇ ਸਖਤ ਭੰਮੇ ਜੋ ਮਹੀਨ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕੱਪੜੇ ਚ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਇੰਨਾ ਕੁ ਯਾਦ ਕਰ ਭੋਲੇ ਦੇ ਦਿਲ ਚ ਖਲਬਲੀ ਮਚ ਗਈ, ਇੰਨਾਂ ਕਹਿਰਵਾਨ ਹੁਸਨ ਉਸਨੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਖਲਬਲੀ ਉਸਦੇ ਲਿੰਗ ਚ ਵੀ ਹੋਈ .. ਭੋਲੇ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਲਿੰਗ ਤੇ ਪਾਇਆ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸਦਾ ਲਿੰਗ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਭੋਲਾ ਘਬਰਾ ਗਿਆ,ਉਸਨੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਨਿੱਕਰ ਰਾਹੀਂ ਤਾਂ ਵੇਖਿਆਂ ਹੀ ਉਸਦਾ ਲਿੰਗ ਜਾਦੂਮਈ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਮੋਟਾ ਤੇ ਲੰਮਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਤੇ ਇਕ ਦਿਲ ਖਿੱਚਵੀਂ ਜਿਹੀ ਚਮਕ ਆ ਗਈ ਹੈ। ਭੋਲਾ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਪਰੀ ਦੇ ਮੋਤੀ ਦਾ ਅਸਰ ਹੈ ,ਉਹ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਬਾਕੀ ਕਪੜੇ ਉਤਾਰ ਕੇ ਆਪਣੀ ਬੌਡੀ ਵੇਖਦਾ..... ਉਹ ਵੇਖਦਾ ਹੀ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਕਸਾਵਟ ਆ ਗਈ ਹੈ ਇੱਦਾਂ ਲੱਗਦਾ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਜਿੰਮ ਜਾਣ ਲੱਗਾ ਹੋਵੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਤਾਕਤ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ..

ਭੋਲਾ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਜਿਸਮ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ




ਭੋਲਾ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਸੀ ਇਸ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਨਾ ਕੇ ,ਭੋਲਾ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਭੋਲਾ ਸੀ ਉਸਨੂੰ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਕਿੰਨੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਹੈ ਇਹ ਉਹ ਤਾਂ ਬਸ ਖੁਦ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਸੀ ਭੋਲੇ ਨੇ ਕਪੜੇ ਪਾਏ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਘਰ ਵੱਲ ਨੂੰ ਚੱਲ ਪਿਆ। ਭੋਲਾ ਇਸ ਗੱਲੋਂ ਅਣਜਾਣ ਕੀ ਉਸਦਾ ਰੰਨ ਹੁਣ‌ਵਿਕਰਾਲ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਤੁਰਦਾ ਜਾਵੇ ਪਰ ਨਿੱਕਲ ਚ ਉਸਦਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਲੋੜ ਹੁਲਾਰੇ ਨਾਲ ਝੂਲਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸਾਹਮਣੇ ਤੋਂ ਵੇਖ ਕੋਈ ਵੀ ਡਰ ਜਾਂਦਾ। ਹੁਣ ਭੋਲੇ ਨੂੰ ਇਸ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਲੁਕੋਣ ਚ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਆਉਣੀ ਸੀ। ਭੋਲਾ ਆਪਣੀ ਮਸਤੀ ਚ ਤੁਰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।