- 1,817
- 4,313
- 144
Fantasy Kismat
- Thread starter F@ckYouBitch
- Start date
- 28,595
- 1,817
- 4,313
- 144
- 1,817
- 4,313
- 144
★ INDEX ★
☟
☟
♡ Characters♡ |
|---|
| Update 01 | Update 02 | Update 03 | Update 04 | Update 05 |
| Update 06 | Update 07 | Update 08 | Update 09 | Update 10 |
| Update 11 | Update 12 | Update 13 | Update 14 | Update 15 |
| Update 16 | Update 17 | Update 18 | Update 19 | Update 20 |
| Update 21 | Update 22 | Update 23 | Update 24 | Update 25 |
| Update 26 | Update 27 | Update 28 | Update 29 | Update 30 |
| Update 31 | Update 32 | Update 33 | Update 34 | Update 35 |
| Update 36 | Update 37 | Update 38 | Update 39 | Update 40 |
| Update 41 | Update 42 | Update 43 | Update 44 | Update 45 |
| Update 46 | Update 47 | Update 48 | Update 49 | Update 50 |
| Update 51 | Update 52 | Update 53 | Update 54 | Update 55 |
| Update 56 | Update 57 | Update 58 | Update 59 | Update 60 |
| Update 61 | Update 62 | Update 63 | Update 64 | Update 65 |
| Update 66 | Update 67 | Update 68 | Update 69 | Update 70 |
| Update 71 | Update 72 | Update 73 | Update 74 | Update 75 |
| Update 76 | Update 77 | Update 78 | Update 79 | Update 80 |
| Update 81 | Update 82 | Update 83 | Update 84 | Update 85 |
| Update 86 | Update 87 | Update 88 | Update 89 | Update 90 |
| Update 91 | Update 92 | Update 93 | Update 94 | Update 95 |
| Update 96 | Update 97 | Update 98 | Update 99 | Update 100 |
| update 101 | update 102 | update 103 | update 104 | update 105 |
| update 106 | update 107 | update 108 | update 109 | update 110 |
| update 111 | update 112 | update 113 | update 114 | update 115 |
| update 116 | update 117 | update 118 | update 119 | update 120 |
| update 121 | update 122 | update 123 | update 124 | update 125 |
| update 126 | update 127 | update 128 | update 129 | update 130 |
| update 131 | update 132 | update 133 | update 134 | update 135 |
| Update 136 | Update 137 | Update 138 | Update 139 | Update 140 |
| update 141 | update 142 | update 143 | update 144 | update 145 |
| update 146 | update 147 | update 148 | update 149 | update 150 |
| update 151 | update 152 | update 153 | update 154 | update 155 |
| update 156 | update 157 | update 158 | update 159 | update 160 |
| update 161 | update 162 | update 163 | update 164 | update 165 |
| update 166 | update 167 | update 168 | update 169 | update 170 |
| Update 171 | update 172 | update 173 | update 174 | update 175 |
| update 176 | update 177 | update 178 | update 179 | update 180 |
| update 181 | update 182 | update 183 | update 184 | update 185 |
| update 186 | update 187 | update 188 | update 189 | update 190 |
| update 191 | update 192 | update 193 | update 194 | update 195 |
| update 196 | update 197 | update 198 | update 199 | update 200 |
Last edited:
- 1,817
- 4,313
- 144
Chapter 1
“Mera naa Karan aa, te je main sach dassan ta meri zindagi nu ikko lafz ch samjya ja sakde aa — FUDHU…”
Ludhiane de ik pull de kinare khada ik jawan munda apne phone te apna aakhri message type kar reha si.
Eh gall saaf si ke eh ik suicide note si. Par asli sawaal eh si ke Karan nu apni zindagi khatam karan de faisle tak kehri cheez le aayi si.
———
“Pencho…..ajj fer adhi raat tak bond marone peni aa” ik jawan munde ne thakke hoye lehje vich khaad ke keha.
Usdian akkhan halkian saleti rang dian san, par ona ch hun koi chamak nahi bachi si. Upro ghat tankha te jayda kam karke ke banda andar ton sukk hi janda aa.
Eh vi saaf si ke eh naukri Karan de shareer te dimaag dono thaka rahi c. Par oh eh vi samajhda si ke filhaal usnu apni zindagi chalon layi is naukri di lodh aa.
“Karan, malik kehnda aa tu aaj closing vi karni aa!” pichhon ik hor munda ne awaaz maar ke keha, par Karan da dimaag is time kite hor hi bhatak reha si.
Oh bas apni zindagi de oh saare galat mod yaad kar reha si, jinna ne ohnu ithe la ke khada kar ditta si.
“Main challa haan. Tu vi bahut der na lami…” duje bande ne mazaak ch keha.
Karan nu us munde da ih mazaak bilkul changa nahi laga.
Sach ta eh si ke Karan nu shikayat karan da vi koi haq nahi banda si, kyunki vadhu kam vi usne khud mangya si. Kyunke usnu pasian di bahut lodh c.
Kade-kade oh sochda si ke oh dubara apni padhai shuru kare, apni education poori kare, par hallatan ne usnu apni padhayi shad ke kam karan de rahe paa dita c.
Raat kaafi ho chukki si. Te bahar bahut nehra ho chuka c. Us mini mart di sab ton vaddi problem eh si ke ethe grahak bohat ghatt aunde si. Te jis hisab nal dukan da kam chal reha c, us hisab nal eh dukkan thode time vaad poori tarah band ho jaani si.
Karan Ludhiane varge bhajj-dorr te mehngge shehar ch rehnda si, jithe paisa waale bande layi har cheez aasaan si, par aam bande layi saah laina v mushkil si. Koi changi cheez khareedni hove ta jeb hil jandi si. Eh shehar aam bande layi bana hi nahi si.
Karan kursi te baitha bass darwaje wal hi dekh reha c. Ik pal layi usde dimaag ch eh vi aaya ke je hun kise passeon goli aake usnu khatam kar deve ta shayad changa hove.
Par dooron garji bijli di awaaz ne ohnu wapas hosh vich ke aunda. Usnu andaza ho gaya si ke usde khayal khatarnak mod val ja rahe san.
Kujh hi palan ch bahar zor da meeh paina shuru ho gaya. Odo hi Karan nu yaad aaya ke apni chattri ta lai ke hi nahi aeya si. Eh yaad aunde hi usni apni kismat te hassa aa gya. Isto pehla ke oh dowara toh apne khiyala vich janda ke dukan da darwaja khul piya.
Darwaze kol ik kudi khadi si, oh ser ton pair tak meeh nal piji hoyi c. Zahir si ke oh sirf bachan layi andar aayi si, par Karan ik hor hi gall te atak gaya si oh eh c ke kudi haad toh vadh sohni si.
Te jis tarah de usne kapde paye c oh kise model toh ghat nahi c lag rahi. Ki pata Ludhiane de kise vadde khandaan di howe, ja kise high-end event ton wapas a rahi howe.
Par Karan dian nazran na chahunde hoye v usde kaale rang di fasmi dress wal chale gayian. Usde kapde usde shareer naal chimmde hoye san, te oh darwaze kol khadi usde wal dekhna vi zaroori nahi samajh rahi si.
Karan nu us ton ahi umeed si. Eh usdi reality si — lok, khaaskar sohniyan aurtaan, ohnu zyada serious laindian hi nahi si.
Ik pal layi usda jee kita oh sidha keh deve ke je sirf khadna aa ta bahar chali jawe. Upro dukan da camera pehlan ton hi kharaab si, bas laga hoeya si taan jo chori rokkan layi hawa bani rahe.
Par oh kujh kehnda, us ton pehlan hi kudi andar wal tur pai, jiven usnu pehlan hi pata hove ke kithon ki milna aa. Par Karan da kam sirf vadh hi reha si. Oh jithe-jithe pair rakh rahi si, meeh naal aayi mitti farsh te nishaan shaad rahi c. Oh pehlan hi hadd ton vadh tang si. Usnu mehsoos ho reha si ke usda sabar tut reha si.
Thodi der baad oh aurat bahar aayi. Usde hath ch kujh snacks san te ik cigarette da packet si.
Bill koi vadda nahi si. Karan ne pehlan usde kandhe te latke bag wal dhyaan hi nahi ditta, nahi ta turant samajh janda ke oh Louis Vuitton da si — oh cheez jisdi keemat usdi kai saalan di kamai ton vi vadh ho sakdi si.
“Madam, 456 rupaye bane,” Karan ne poori koshish kiti ke awaaz ch tameez bani rahe.
“Lo,” aurat ne card agge kar ditta.
Jadon Karan ne card lita, usde perfume di khushboo ne ik pal layi usda dimaag hi hila ditta. Jiven us te koi jaadu chadh gaya hove.
Par agle hi pal usne aurat de chehre te ghin wali sakhti dekh layi. Oh samajh gayi si ke Karan di nazar ik pal layi usde mameya wal chali gayi si.
Karan ne bina kujh kahe card swipe kita te wapas usde hath ch de ditta. Ajjkal cash ghatt hi lok naal rakhde ne, is karke eh gall aam si.
Par bill den ton baad vi eh saaf si ke oh hun turan wali nahi. Bahar meeh jhoran naal pe reha si, te dukan te chatri wali rack vi aje tak refill nahi hoi si. Matlab hun philhaal oh dono ikko jagah phasse hoye san.
“Je… je tuhanu kursi chahidi hove ta le ama?” Karan ne halki jehi tameez naal puchhya.
Puchhdian hi usnu pachtawa ho gaya.
Aurat ne ohde wal injh takkeya jiven usda us naal gall karna hi usde layi bezjti aa. Usne Karan nu jawab dena v jaruri nahi samjeya te apne packet chon cigarette kadh layi.
Eh dukkan ch smoking bilkul mana si, te oh eh gall ignore karan wala nahi si. Par kudi de andaaz ton saaf pata chal reha si ke oh hamesha apni marzi chalauan di aadat wali aa kudi aa.
“Tusi ethe smoke nahi kar sakde ho, mam,” Karan ne sidha keh ditta, te diwar te lagge mote akhran wale board wal ishara kita. “Je peeni aa, bahar jana pauga.”
Te eh ohi pal si, jisne Karan di zindagi da rukh hamesha layi badal ditta.
“Mera naa Karan aa, te je main sach dassan ta meri zindagi nu ikko lafz ch samjya ja sakde aa — FUDHU…”
Ludhiane de ik pull de kinare khada ik jawan munda apne phone te apna aakhri message type kar reha si.
Eh gall saaf si ke eh ik suicide note si. Par asli sawaal eh si ke Karan nu apni zindagi khatam karan de faisle tak kehri cheez le aayi si.
———
“Pencho…..ajj fer adhi raat tak bond marone peni aa” ik jawan munde ne thakke hoye lehje vich khaad ke keha.
Usdian akkhan halkian saleti rang dian san, par ona ch hun koi chamak nahi bachi si. Upro ghat tankha te jayda kam karke ke banda andar ton sukk hi janda aa.
Eh vi saaf si ke eh naukri Karan de shareer te dimaag dono thaka rahi c. Par oh eh vi samajhda si ke filhaal usnu apni zindagi chalon layi is naukri di lodh aa.
“Karan, malik kehnda aa tu aaj closing vi karni aa!” pichhon ik hor munda ne awaaz maar ke keha, par Karan da dimaag is time kite hor hi bhatak reha si.
Oh bas apni zindagi de oh saare galat mod yaad kar reha si, jinna ne ohnu ithe la ke khada kar ditta si.
“Main challa haan. Tu vi bahut der na lami…” duje bande ne mazaak ch keha.
Karan nu us munde da ih mazaak bilkul changa nahi laga.
Sach ta eh si ke Karan nu shikayat karan da vi koi haq nahi banda si, kyunki vadhu kam vi usne khud mangya si. Kyunke usnu pasian di bahut lodh c.
Kade-kade oh sochda si ke oh dubara apni padhai shuru kare, apni education poori kare, par hallatan ne usnu apni padhayi shad ke kam karan de rahe paa dita c.
Raat kaafi ho chukki si. Te bahar bahut nehra ho chuka c. Us mini mart di sab ton vaddi problem eh si ke ethe grahak bohat ghatt aunde si. Te jis hisab nal dukan da kam chal reha c, us hisab nal eh dukkan thode time vaad poori tarah band ho jaani si.
Karan Ludhiane varge bhajj-dorr te mehngge shehar ch rehnda si, jithe paisa waale bande layi har cheez aasaan si, par aam bande layi saah laina v mushkil si. Koi changi cheez khareedni hove ta jeb hil jandi si. Eh shehar aam bande layi bana hi nahi si.
Karan kursi te baitha bass darwaje wal hi dekh reha c. Ik pal layi usde dimaag ch eh vi aaya ke je hun kise passeon goli aake usnu khatam kar deve ta shayad changa hove.
Par dooron garji bijli di awaaz ne ohnu wapas hosh vich ke aunda. Usnu andaza ho gaya si ke usde khayal khatarnak mod val ja rahe san.
Kujh hi palan ch bahar zor da meeh paina shuru ho gaya. Odo hi Karan nu yaad aaya ke apni chattri ta lai ke hi nahi aeya si. Eh yaad aunde hi usni apni kismat te hassa aa gya. Isto pehla ke oh dowara toh apne khiyala vich janda ke dukan da darwaja khul piya.
Darwaze kol ik kudi khadi si, oh ser ton pair tak meeh nal piji hoyi c. Zahir si ke oh sirf bachan layi andar aayi si, par Karan ik hor hi gall te atak gaya si oh eh c ke kudi haad toh vadh sohni si.
Te jis tarah de usne kapde paye c oh kise model toh ghat nahi c lag rahi. Ki pata Ludhiane de kise vadde khandaan di howe, ja kise high-end event ton wapas a rahi howe.
Par Karan dian nazran na chahunde hoye v usde kaale rang di fasmi dress wal chale gayian. Usde kapde usde shareer naal chimmde hoye san, te oh darwaze kol khadi usde wal dekhna vi zaroori nahi samajh rahi si.
Karan nu us ton ahi umeed si. Eh usdi reality si — lok, khaaskar sohniyan aurtaan, ohnu zyada serious laindian hi nahi si.
Ik pal layi usda jee kita oh sidha keh deve ke je sirf khadna aa ta bahar chali jawe. Upro dukan da camera pehlan ton hi kharaab si, bas laga hoeya si taan jo chori rokkan layi hawa bani rahe.
Par oh kujh kehnda, us ton pehlan hi kudi andar wal tur pai, jiven usnu pehlan hi pata hove ke kithon ki milna aa. Par Karan da kam sirf vadh hi reha si. Oh jithe-jithe pair rakh rahi si, meeh naal aayi mitti farsh te nishaan shaad rahi c. Oh pehlan hi hadd ton vadh tang si. Usnu mehsoos ho reha si ke usda sabar tut reha si.
Thodi der baad oh aurat bahar aayi. Usde hath ch kujh snacks san te ik cigarette da packet si.
Bill koi vadda nahi si. Karan ne pehlan usde kandhe te latke bag wal dhyaan hi nahi ditta, nahi ta turant samajh janda ke oh Louis Vuitton da si — oh cheez jisdi keemat usdi kai saalan di kamai ton vi vadh ho sakdi si.
“Madam, 456 rupaye bane,” Karan ne poori koshish kiti ke awaaz ch tameez bani rahe.
“Lo,” aurat ne card agge kar ditta.
Jadon Karan ne card lita, usde perfume di khushboo ne ik pal layi usda dimaag hi hila ditta. Jiven us te koi jaadu chadh gaya hove.
Par agle hi pal usne aurat de chehre te ghin wali sakhti dekh layi. Oh samajh gayi si ke Karan di nazar ik pal layi usde mameya wal chali gayi si.
Karan ne bina kujh kahe card swipe kita te wapas usde hath ch de ditta. Ajjkal cash ghatt hi lok naal rakhde ne, is karke eh gall aam si.
Par bill den ton baad vi eh saaf si ke oh hun turan wali nahi. Bahar meeh jhoran naal pe reha si, te dukan te chatri wali rack vi aje tak refill nahi hoi si. Matlab hun philhaal oh dono ikko jagah phasse hoye san.
“Je… je tuhanu kursi chahidi hove ta le ama?” Karan ne halki jehi tameez naal puchhya.
Puchhdian hi usnu pachtawa ho gaya.
Aurat ne ohde wal injh takkeya jiven usda us naal gall karna hi usde layi bezjti aa. Usne Karan nu jawab dena v jaruri nahi samjeya te apne packet chon cigarette kadh layi.
Eh dukkan ch smoking bilkul mana si, te oh eh gall ignore karan wala nahi si. Par kudi de andaaz ton saaf pata chal reha si ke oh hamesha apni marzi chalauan di aadat wali aa kudi aa.
“Tusi ethe smoke nahi kar sakde ho, mam,” Karan ne sidha keh ditta, te diwar te lagge mote akhran wale board wal ishara kita. “Je peeni aa, bahar jana pauga.”
Te eh ohi pal si, jisne Karan di zindagi da rukh hamesha layi badal ditta.
Singh Deep 909
Member
- 498
- 628
- 94
Singh Deep 909
Member
- 498
- 628
- 94
- 1,817
- 4,313
- 144
Singh Deep 909 hanji par punjabi section vich us story nu ghat hi reslonse milda a jisde harek update vich sex na howeHope update regularly milan ge baki stories waang
Singh Deep 909
Member
- 498
- 628
- 94
Haa bai eh ta teri gal bilkul sahi aa.. but tu likh zarur yaar kuj hai jo genuine story pdna pasand karde aa .. baki good luck
- 1,817
- 4,313
- 144
Singh Deep 909 chalo dekhde aa, baki agla update jaldi hi mile ga
- 1,817
- 4,313
- 144
Chapter 2
Baaki di raat ida hi langh gayi, te Karan apne chhote jehe kiraye de kamre vich wapas aa baitha, par usda dimaag aje vi us kudi te atakya hoya si jo raat nu dukkan vich aayi si.
Ludhiane ch badtameezi koi navi gall nahi si, par oh aurat hadd hi kar gayi si. Meenh naal pije kapde, mitti naal bhari jutti, farsh kharab kitta alag, te utton gall karan da tareeka vi jiven saamne banda hove hi na.
Karan nu kade samajh nahi aaya si ke lokan layi zara jehi insaaniyat dikhani ena aukhi kyon hundi aa. Par aam taur te ohnu farak nahi painda si, par us kudi da vartav usnu chub reha si.
Oh cigarette wali gall ton thodi der baad ik phone call aunde hi dukkan ton nikal gayi si. Par Karan nu andaron-andar eh lagda reha ke je call vi na aunda, ta vi oh apni marzi hi chalaundi.
Sach puchho ta je oh koi vaddi pahunch wali hove, tan nuksan Karan da hi hona si. Chahe galti usdi na hove, malik ne aakhir grahak da hi pakh lena si.
Ludhiana te Chandigarh vich bahut shotia motian celebs, singers, influencers, modelan ghumdiyan phirdiyan rehndiyan san. Har kise nu yaad rakhna mumkin nahi si. Karan nu eh hero-worship waise vi samajh nahi aundi si. Usde layi bas ikko cheez matter kardi si zindagi guzaran joge paise
Usde kamre ch furniture de naa te bas ik kursi, ik meja, te diwar te tangya purana TV si. Na ghar vich garmahat si, na jeen da swaad. Odo hi usde tid vich gudh gudh hoon lag payi. Ohnun yaad aaya ke ajj raat di roti ta oh leke aaya hi nahi.
Aam taur te oh ik restaurant ton raat de bache hoye khane nu saste rate te chak lainda si. Eh ohna di policy de khilaaf si, par Karan kol purana bahana ready hunda si — “ih mere kutte layi aa.”
Ajib gall eh si ke oh restaurant asal vich oh khana usnu vech vi dinda si. Par Karan ne kade sawal nahi kita. Ohnu cheezan di asli keemat da pata si.
“Changa ji… kismat 7, Karan 0,” oh halke jehe gusse ch budbudaya te fridge wal tur peya, jadke oh pehlan hi jaanda si ke andar kujh vi khaas nahi hovega.
Fridge khol ke oh kujh pal tak bas takda reha. Ik dudh da packet paya si jida pata nahi kharab ho gya si ja nahi, te do-teen dabbe aise bache hoye khane de san jo in khaan de layek lag v nahi rahe si.
“Chalo, ajj vi bina roti de hi sahi…” oh haar manni hoi awaaz ch kehnda hoya bed te digg peya.
Par usda phone vibrate hoon lag piya. Karan nu pehlan hi andaza si ke kaun hovega. Usdi khair-khabar len wala koi si hi nahi.
Te jo usne socheya si ohi nikliya, message Bedi saab da si — is hafte kiraya na ditta ta kamra khaali karna pavega.
Karan nu Bedi saab di is gal te gussa vi nahi aaya. Kyunki oh theek bande san. Do vaar pehlan vi oh usdi haalat samajh ke kiraye ch dhel de chukke san. Par oh koi dharamshala nahi chala rahe san — oh vi apna kaam hi chala rahe san.
Karan di zindagi tankhah ton tankhah tak atki hoi si. Je ik mahine di tankhah hath ton nikal jaave, ta ohnu samajh nahi aunda si ke oh ki kare. Par usdi zindagi di sachchai eh vi si ke je oh achanak gaayab ho jaave, ta shayad kise nu pata vi na lagge.
Oh us raat khaali pet so gaya, eh soch ke ke kal kise tarah eh masla sambhal lavega.
Agli saver vi ida hi lang gayi, par Karan time te ready si. Oh kam te jaan layi bilkul utsuk nahi si, par ohnu har shift di lodh si. Har nava din ohnu injh lagda si jiven usde andar kujh mar reha hove.
Sharam oh pehlan hi kaafi hadd tak haar chukka si. Paisa kamaun layi hun oh kise hadd tak ja sakda si.
Is vaar oh ghar ton nikaleya ta usne chatri nal rakh layi. Raat wali bewakoofi dubara nahi karni chahunda si.
Usdi dukkan ghar ton kujh hi mint door si. Dukan te pujde hi usde kanni ik aawaz payi.
“Oye Karan, ajj jaldi aa gaya,” usda coworker Navdeep, jinu saare Navi kehnde san, muskura ke bolya.
Navi college da munda si, ek dum saaf chehra, lambe halke bhure baal, te neelianian akkhan. Malik usnu Karan ton vadh paise dinda si, te eh gall Karan nu chubdi ta si, par oh kar v ki sakda si— Navi de hon naal kujh grahak sachmuch wapas aa jande san.
Kudiyan usde counter te kuj der gallan maran layi ruk jandia san, te Navi nu gall karni v aundi si. Duniya ch sohna chehra hamesha bikda aa — ads ch, filman ch, dukan ch, har jagah.
Karan nu Navi naal koi khaas jalan nahi si. Oh part-time si, te Karan nu bas ikko gall hairan kardi si — “eh munda ethe kam kar hi kyon reha aa?”
Din aam tarike naal langhda reha. Dopahar tak Navi apni shift karke nikal gaya. Dukkan vich grahak pehlan hi ghatt hunde san, is karke malik mazdoori bachaun layi kattoti karda si. Matlab shaam ton raat tak poori dukkan fer Karan de ser te si.
Par Karan nu pata nahi kyun lag reha c ke ajj jarur kuj howe ga. Oh apni soch v hi c ke, Dukkan da darwaza khulya, te ik vadda saand varga banda darwaza khol ke khada ho gaya. Te usde picho ohi raat wali kudi andar aa gayi.
Karan jakdum khada ho gya te boleya.
“Ji madam, dasso ki cha—” oh gall poori karda, us ton pehlan hi oh kudi uchi deni boli.
“MAIN MANAGER NU MILNA AA!”
Ih sab ine achanak nal hoeya ke Karan ik kadam pichhe hat gaya. Darwaza fadh ke khada banda vi hun andar aa gaya si. Dukan de andar da mahul hi badal gya si.
Office chon manager bahar nikal aeya, te Karan ne usde chehre wal vekh ke hi samajh gya ke ajj panga pe gya aa.
“Oh ho! Kashish Walia ji!?” Randhawa saab di awaaz ch hadd ton vadh utsaah si.
Odo Karan nu samajh aaya ke eh koi jaani-pachhani shakhsiyat aa. Par kis gall layi? Sirf nakhre layi?
Randhawa saab talaaqshuda bande san, umar late forties ch, te kad vi Karan ton kaafi chhota — mushkil naal panj fut chaar inch de kareeb. Kashish ne ohna di over-excitement te akkhan ghumma dittiyan, jiven eh sab us layi aam gall hove.
Asal ch Kashish ik chhote shehar di struggler actress si. Ik sasti OTT Punjabi film de bold scene karke ohnu thodi bohat pehchaan mil gayi si. Na koi vaddi heroine, na koi asli star — par ena zaroor ke Randhawa saab varge bande usnu turant pehchaan lain.
“Tuhaada eh munda nemera bag kharab kar ditta, te mainu full payment chahidi aa,” Kashish ne sakht lehje ch keha.
Odo hi Karan di nazar bag te gayi. LV da logo saaf dikh reha si. Par oh turant samajh gaya ke eh oh wala bag nahi si jo raat nu usde kol si. Par oh eh vi jaanda si ke usdi gall te koi yakeen nahi karega.
“Eh bag ta shayad mere kine mahine da kharcha kadd deve…” Karan ne andar hi andar sochya.
“Hain ihne isdi ini himmat! Main eh pakka karaanga ke eh tuhanu har ik paisa wapas deve,” Randhawa saab ne lagbhag jhukde hoye keha.
Eh sun ke Karan de andar Randhawa saab layi khij hor v vadh gayi usnu gussa te ina aeya…par usne khud te kabu kar liya. Eh hi ta usdi zindagi si — jithe jisda dil karda, ohde sir pair rakh ke langh janda.
Odo Karan di nazar us vaddde bande di shaati wal gayi. Civil dress de thalle usda badge chamak reha si. Ih ik Police wala si.
“Koi saboot hai aa?” Karan ne shaant par saaf awaaz ch puchhya. Oh enna narmi naal bolda si ke lok aksar samajh lainde san ke eh darpok aa.
“Kii?” Kashish ne zehar bhari nazar naal usde wal dekh ke pucheya.
“Main keha, saboot hai aa koi tuhade kol?” Karan ne fer dohraaya.
Odo police wale ne apna phone kadd ke ik video chala ditti. Video ch saaf dikh reha si jiven Karan gusse ch Kashish da bag zor naal khich ke usdi patti tod reha hove. Video dekh ke Karan de ta jime taate muh nu a gye.
“Eh kime ho sakda aa…pencho ih video istu kida aa gayi te ih video bann kida gayi ih pakka saleya ne Ai nal banyi huni aa?” Par sala ih Ai deepfake ina asli kado toh lagan lag piya.
Karan samaj gya si ke Kashish vargi struggle kardi kudi nu apni mehngi zindagi chalon layi paisian di kini lodh hundi a te oh is layi koi v galat raah chun sakdi aa, te ajj usne nishana Karan nu bana liya si.
Karan nu pata hi nahi si apna bachaa kiven kare. Te sach eh si ke oh koshish vi nahi kar reha si. Kyunki ohnu pata si ke kise ne usde gal te zakeen hi nahi karna aa.
“Theek aa…” oh dheeme lehje ch bolya. “Dasso, kine paise chahide ne?”
Eh us pal di usdi sab ton vaddi galti si. Je oh sidha mana kar dinda, ta shaed kuj ho janda, par police wale nu dekh ke bilkul v nahi lag reha c ke oh v usdi gal sune ga.
“Tera naseeb changa aa ke Miss Kashish tere case nahi pa rahi,” police wale ne thande andaaz ch keha. “Nava bag le de, gall mukk jaavegi.”
Karan hass peya. Par usda hassa mazaak wala nahi si — thakawat, zaleelpan te haar da hassa si jo usnu khud te aa reha si.
“Ki gall aa? Bohat hasse aa reha aa tenu?” Kashish bhadak ke boli.
Kashish di gal te Karan da dil te kita sali de thapad maar dawe par oh apne upar hor case nahi pawona chahunda si.
Baki di gal sari gal short vich dasa te….ustoh vaad police wale ne Karan nu majboor karke usde account ch paye lagbhag saare paise transfer karwa ditte.
Jo ke mushkil naal ik lakh sattar hazaar de kareeb si. Te upro Karan di naukri v gayi. Te is tarah oh raat de hanera vich ik pull de kinare aa khadeya. Karan ne soch liya si ke oh apni zindagi ajj khatam hi kar lawe ga.
Par usnu nahi pata si ke usde nal kuj aisa hon wala aa jo usdi zindagi da poora rukh hi badal dawe ga.
Baaki di raat ida hi langh gayi, te Karan apne chhote jehe kiraye de kamre vich wapas aa baitha, par usda dimaag aje vi us kudi te atakya hoya si jo raat nu dukkan vich aayi si.
Ludhiane ch badtameezi koi navi gall nahi si, par oh aurat hadd hi kar gayi si. Meenh naal pije kapde, mitti naal bhari jutti, farsh kharab kitta alag, te utton gall karan da tareeka vi jiven saamne banda hove hi na.
Karan nu kade samajh nahi aaya si ke lokan layi zara jehi insaaniyat dikhani ena aukhi kyon hundi aa. Par aam taur te ohnu farak nahi painda si, par us kudi da vartav usnu chub reha si.
Oh cigarette wali gall ton thodi der baad ik phone call aunde hi dukkan ton nikal gayi si. Par Karan nu andaron-andar eh lagda reha ke je call vi na aunda, ta vi oh apni marzi hi chalaundi.
Sach puchho ta je oh koi vaddi pahunch wali hove, tan nuksan Karan da hi hona si. Chahe galti usdi na hove, malik ne aakhir grahak da hi pakh lena si.
Ludhiana te Chandigarh vich bahut shotia motian celebs, singers, influencers, modelan ghumdiyan phirdiyan rehndiyan san. Har kise nu yaad rakhna mumkin nahi si. Karan nu eh hero-worship waise vi samajh nahi aundi si. Usde layi bas ikko cheez matter kardi si zindagi guzaran joge paise
Usde kamre ch furniture de naa te bas ik kursi, ik meja, te diwar te tangya purana TV si. Na ghar vich garmahat si, na jeen da swaad. Odo hi usde tid vich gudh gudh hoon lag payi. Ohnun yaad aaya ke ajj raat di roti ta oh leke aaya hi nahi.
Aam taur te oh ik restaurant ton raat de bache hoye khane nu saste rate te chak lainda si. Eh ohna di policy de khilaaf si, par Karan kol purana bahana ready hunda si — “ih mere kutte layi aa.”
Ajib gall eh si ke oh restaurant asal vich oh khana usnu vech vi dinda si. Par Karan ne kade sawal nahi kita. Ohnu cheezan di asli keemat da pata si.
“Changa ji… kismat 7, Karan 0,” oh halke jehe gusse ch budbudaya te fridge wal tur peya, jadke oh pehlan hi jaanda si ke andar kujh vi khaas nahi hovega.
Fridge khol ke oh kujh pal tak bas takda reha. Ik dudh da packet paya si jida pata nahi kharab ho gya si ja nahi, te do-teen dabbe aise bache hoye khane de san jo in khaan de layek lag v nahi rahe si.
“Chalo, ajj vi bina roti de hi sahi…” oh haar manni hoi awaaz ch kehnda hoya bed te digg peya.
Par usda phone vibrate hoon lag piya. Karan nu pehlan hi andaza si ke kaun hovega. Usdi khair-khabar len wala koi si hi nahi.
Te jo usne socheya si ohi nikliya, message Bedi saab da si — is hafte kiraya na ditta ta kamra khaali karna pavega.
Karan nu Bedi saab di is gal te gussa vi nahi aaya. Kyunki oh theek bande san. Do vaar pehlan vi oh usdi haalat samajh ke kiraye ch dhel de chukke san. Par oh koi dharamshala nahi chala rahe san — oh vi apna kaam hi chala rahe san.
Karan di zindagi tankhah ton tankhah tak atki hoi si. Je ik mahine di tankhah hath ton nikal jaave, ta ohnu samajh nahi aunda si ke oh ki kare. Par usdi zindagi di sachchai eh vi si ke je oh achanak gaayab ho jaave, ta shayad kise nu pata vi na lagge.
Oh us raat khaali pet so gaya, eh soch ke ke kal kise tarah eh masla sambhal lavega.
Agli saver vi ida hi lang gayi, par Karan time te ready si. Oh kam te jaan layi bilkul utsuk nahi si, par ohnu har shift di lodh si. Har nava din ohnu injh lagda si jiven usde andar kujh mar reha hove.
Sharam oh pehlan hi kaafi hadd tak haar chukka si. Paisa kamaun layi hun oh kise hadd tak ja sakda si.
Is vaar oh ghar ton nikaleya ta usne chatri nal rakh layi. Raat wali bewakoofi dubara nahi karni chahunda si.
Usdi dukkan ghar ton kujh hi mint door si. Dukan te pujde hi usde kanni ik aawaz payi.
“Oye Karan, ajj jaldi aa gaya,” usda coworker Navdeep, jinu saare Navi kehnde san, muskura ke bolya.
Navi college da munda si, ek dum saaf chehra, lambe halke bhure baal, te neelianian akkhan. Malik usnu Karan ton vadh paise dinda si, te eh gall Karan nu chubdi ta si, par oh kar v ki sakda si— Navi de hon naal kujh grahak sachmuch wapas aa jande san.
Kudiyan usde counter te kuj der gallan maran layi ruk jandia san, te Navi nu gall karni v aundi si. Duniya ch sohna chehra hamesha bikda aa — ads ch, filman ch, dukan ch, har jagah.
Karan nu Navi naal koi khaas jalan nahi si. Oh part-time si, te Karan nu bas ikko gall hairan kardi si — “eh munda ethe kam kar hi kyon reha aa?”
Din aam tarike naal langhda reha. Dopahar tak Navi apni shift karke nikal gaya. Dukkan vich grahak pehlan hi ghatt hunde san, is karke malik mazdoori bachaun layi kattoti karda si. Matlab shaam ton raat tak poori dukkan fer Karan de ser te si.
Par Karan nu pata nahi kyun lag reha c ke ajj jarur kuj howe ga. Oh apni soch v hi c ke, Dukkan da darwaza khulya, te ik vadda saand varga banda darwaza khol ke khada ho gaya. Te usde picho ohi raat wali kudi andar aa gayi.
Karan jakdum khada ho gya te boleya.
“Ji madam, dasso ki cha—” oh gall poori karda, us ton pehlan hi oh kudi uchi deni boli.
“MAIN MANAGER NU MILNA AA!”
Ih sab ine achanak nal hoeya ke Karan ik kadam pichhe hat gaya. Darwaza fadh ke khada banda vi hun andar aa gaya si. Dukan de andar da mahul hi badal gya si.
Office chon manager bahar nikal aeya, te Karan ne usde chehre wal vekh ke hi samajh gya ke ajj panga pe gya aa.
“Oh ho! Kashish Walia ji!?” Randhawa saab di awaaz ch hadd ton vadh utsaah si.
Odo Karan nu samajh aaya ke eh koi jaani-pachhani shakhsiyat aa. Par kis gall layi? Sirf nakhre layi?
Randhawa saab talaaqshuda bande san, umar late forties ch, te kad vi Karan ton kaafi chhota — mushkil naal panj fut chaar inch de kareeb. Kashish ne ohna di over-excitement te akkhan ghumma dittiyan, jiven eh sab us layi aam gall hove.
Asal ch Kashish ik chhote shehar di struggler actress si. Ik sasti OTT Punjabi film de bold scene karke ohnu thodi bohat pehchaan mil gayi si. Na koi vaddi heroine, na koi asli star — par ena zaroor ke Randhawa saab varge bande usnu turant pehchaan lain.
“Tuhaada eh munda nemera bag kharab kar ditta, te mainu full payment chahidi aa,” Kashish ne sakht lehje ch keha.
Odo hi Karan di nazar bag te gayi. LV da logo saaf dikh reha si. Par oh turant samajh gaya ke eh oh wala bag nahi si jo raat nu usde kol si. Par oh eh vi jaanda si ke usdi gall te koi yakeen nahi karega.
“Eh bag ta shayad mere kine mahine da kharcha kadd deve…” Karan ne andar hi andar sochya.
“Hain ihne isdi ini himmat! Main eh pakka karaanga ke eh tuhanu har ik paisa wapas deve,” Randhawa saab ne lagbhag jhukde hoye keha.
Eh sun ke Karan de andar Randhawa saab layi khij hor v vadh gayi usnu gussa te ina aeya…par usne khud te kabu kar liya. Eh hi ta usdi zindagi si — jithe jisda dil karda, ohde sir pair rakh ke langh janda.
Odo Karan di nazar us vaddde bande di shaati wal gayi. Civil dress de thalle usda badge chamak reha si. Ih ik Police wala si.
“Koi saboot hai aa?” Karan ne shaant par saaf awaaz ch puchhya. Oh enna narmi naal bolda si ke lok aksar samajh lainde san ke eh darpok aa.
“Kii?” Kashish ne zehar bhari nazar naal usde wal dekh ke pucheya.
“Main keha, saboot hai aa koi tuhade kol?” Karan ne fer dohraaya.
Odo police wale ne apna phone kadd ke ik video chala ditti. Video ch saaf dikh reha si jiven Karan gusse ch Kashish da bag zor naal khich ke usdi patti tod reha hove. Video dekh ke Karan de ta jime taate muh nu a gye.
“Eh kime ho sakda aa…pencho ih video istu kida aa gayi te ih video bann kida gayi ih pakka saleya ne Ai nal banyi huni aa?” Par sala ih Ai deepfake ina asli kado toh lagan lag piya.
Karan samaj gya si ke Kashish vargi struggle kardi kudi nu apni mehngi zindagi chalon layi paisian di kini lodh hundi a te oh is layi koi v galat raah chun sakdi aa, te ajj usne nishana Karan nu bana liya si.
Karan nu pata hi nahi si apna bachaa kiven kare. Te sach eh si ke oh koshish vi nahi kar reha si. Kyunki ohnu pata si ke kise ne usde gal te zakeen hi nahi karna aa.
“Theek aa…” oh dheeme lehje ch bolya. “Dasso, kine paise chahide ne?”
Eh us pal di usdi sab ton vaddi galti si. Je oh sidha mana kar dinda, ta shaed kuj ho janda, par police wale nu dekh ke bilkul v nahi lag reha c ke oh v usdi gal sune ga.
“Tera naseeb changa aa ke Miss Kashish tere case nahi pa rahi,” police wale ne thande andaaz ch keha. “Nava bag le de, gall mukk jaavegi.”
Karan hass peya. Par usda hassa mazaak wala nahi si — thakawat, zaleelpan te haar da hassa si jo usnu khud te aa reha si.
“Ki gall aa? Bohat hasse aa reha aa tenu?” Kashish bhadak ke boli.
Kashish di gal te Karan da dil te kita sali de thapad maar dawe par oh apne upar hor case nahi pawona chahunda si.
Baki di gal sari gal short vich dasa te….ustoh vaad police wale ne Karan nu majboor karke usde account ch paye lagbhag saare paise transfer karwa ditte.
Jo ke mushkil naal ik lakh sattar hazaar de kareeb si. Te upro Karan di naukri v gayi. Te is tarah oh raat de hanera vich ik pull de kinare aa khadeya. Karan ne soch liya si ke oh apni zindagi ajj khatam hi kar lawe ga.
Par usnu nahi pata si ke usde nal kuj aisa hon wala aa jo usdi zindagi da poora rukh hi badal dawe ga.