ਜਰੂਰ ਵੀਰ ਬਲਜੀਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਾਬੀ ਵੱਲ ਹੀ ਜਾਣਾ ਵਾ ਫੇਰ ਓਧਰ ਦੇ ਕਰਮ ਕਾਂਡ ਕਰਨਗੇ ਸਾਂਝੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਬ ਨਾਲ
Incest NRI Bhabi
- Thread starter Harman_sidhu
- Start date
- 273,795
Deepgill1313
😘😘
- 3,190
- 1,584
- 158
ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਅਗਲੇ ਭਾਗ ਦੀ ਉਡੀਕਭਾਗ - 36
ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਦੋ ਸਭ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਤਾਂ ਜੋਤ ਨੂੰ ਤਾਂ ਬੈੱਡ ਉੱਪਰ ਡਿੱਗਦੇ ਹੀ ਨੀਂਦ ਆ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਇਹੀ ਹਾਲ ਉਹਦੀ ਮਾਂ ਬਲਜੀਤ ਦਾ ਸੀ ਜੋ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲਾਂ ਮਾਰ ਮਾਰ ਕੇ ਨਿਢਾਲ ਹੋਈ ਪਈ ਸੀ। ਬਲਜੀਤ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਤੇ ਕੱਪੜੇ ਬਦਲ ਖੁੱਲਾ ਜਿਹਾ ਨਾਈਟ ਸੂਟ ਪਾ ਬੈੱਡ ਉੱਪਰ ਡਿੱਗਦੀ ਤੇ ਸੌ ਜਾਂਦੀ। ਅੱਜ ਉਹ ਸੁਖਵੰਤ ਨਾਲ ਕੋਈ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਸੁਖਵੰਤ ਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁੱਭਿਆ ਸੁੱਤੀ ਪਈ ਬਲਜੀਤ ਦੇ ਜਿਸਮ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਦਾ ਤੇ ਬਲਜੀਤ ਦੇ ਜਿਸਮ ਤੇ ਫਿਰ ਤੋਂ ਉਸਨੂੰ ਹੈਰੀ ਦੇ ਹੱਥ ਫਿਰਦੇ ਨਜ਼ਰ ਆਉਣ ਲੱਗਦੇ। ਬਲਜੀਤ ਦੇ ਨਾਈਟ ਸੂਟ ਵਿੱਚੋ ਅੱਧੇ ਕੁ ਮੁੰਮੇ ਬਾਹਰ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਸੁਖਵੰਤ ਨੂੰ ਇੰਝ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਹੈਰੀ ਓਹਨਾ ਨੂੰ ਮਸਲ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਸਭ ਸੋਚ ਕੇ ਸੁਖਵੰਤ ਨੂੰ ਸਵਾਦ ਆਉਣ ਲੱਗਦਾ ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਜਾਮੇ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਪਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਮਸਲਣਾ ਚਾਲੂ ਕਰ ਦਿੰਦਾ। ਬਲਜੀਤ ਨੂੰ ਗੈਰ ਮਰਦ ਨਾਲ ਇਮੇਜਿਨ ਕਰਕੇ ਸੁਖਵੰਤ ਛੇਤੀ ਹੀ ਝੜ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਇਵੇ ਹੀ ਸੌ ਜਾਂਦਾ।
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਸਭ ਨਾਰਮਲ ਹੁੰਦਾ, ਸੁਖਵੰਤ ਨਾਸ਼ਤਾ ਕਰ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਜੋਤ ਤੇ ਬਲਜੀਤ ਵੀ ਨਾਸ਼ਤਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮ ਨਬੇੜ ਲੈਂਦੀਆਂ। ਅੱਜ ਕੋਮਲ ਨੇ ਵੀ ਆ ਜਾਣਾ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਜੋਤ ਤੇ ਕੋਮਲ ਦਾ ਪੇਪਰ ਸੀ ਤੇ ਦੁਪਹਿਰੇ ਜਿਹੇ ਜੋਤ ਕੋਮਲ ਨੂੰ ਬੱਸ ਸਟੈਂਡ ਤੋਂ ਲੈ ਆਉਂਦੀ। ਘਰ ਆ ਕੇ ਚਾਹ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ ਦੋਨੋ ਜੋਤ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਜਾਂਦੀਆਂ ਤੇ ਇਧਰ ਓਧਰ ਦੀਆ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗਦੀਆਂ।
ਕੋਮਲ - ਯਾਰ ਹੈਰੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਨੂੰ ਦਿਲ ਕਰ ਰਿਹਾ।
ਜੋਤ - ਤੇਰਾ ਕਦੋ ਨੀ ਦਿਲ ਕਰਦਾ ਹੁੰਦਾ ?
ਕੋਮਲ - ਯਾਰ ਕੀ ਕਰਾ ਦੱਸ ਹੈਰੀ ਨਾਲ ਮਜ਼ਾ ਹੀ ਬਹੁਤ ਆਉਂਦਾ।
ਜੋਤ - ਹਾਂ ਇਹ ਤੇ ਹੈ। ਵੈਸੇ ਤੇਰੇ ਮਿਲਣ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਮ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਵਾ ਮੈਂ।
ਕੋਮਲ - ਹੈਂ ਉਹ ਕਿਵੇ ?
ਜੋਤ - ਮੈਂ ਹੈਰੀ ਨੂੰ ਹੋਮ ਟਿਊਸ਼ਨ ਦੇ ਬਹਾਨੇ ਘਰ ਬਲਾਉਣ ਲਈ ਮਨਾ ਲਿਆ ਮੰਮਾ ਪਾਪਾ ਨੂੰ।
ਕੋਮਲ - ਸੌਂਹ ਖਾ
ਜੋਤ - ਹਾਂ ਹਾਂ ਤੇਰੀ ਸੌਂਹ ਲੱਗੇ।
ਕੋਮਲ - ਯਾਰ ਫਿਰ ਤੇ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਾ ਆਣਾ, ਕਦੋ ਆਉਣਾ ਹੈਰੀ ਨੇ ?
ਜੋਤ - ਬਸ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੀ ਹੋਣਾ ਥੋੜ੍ਹੇ ਟਾਈਮ ਤੱਕ।
ਇਧਰ ਜੋਤ ਤੇ ਕੋਮਲ ਆਪਣੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਤੇ ਇੰਨੇ ਵਿੱਚ ਹੈਰੀ ਵੀ ਆ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਬਲਜੀਤ ਉਹਨੂੰ ਕੁਛ ਦੇਰ ਬਾਹਰ ਹੀ ਬਿਠਾ ਲੈਂਦੀ ਚਾਹ ਦੇ ਬਹਾਨੇ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਜੋਤ ਓਨੇ ਵਿੱਚ ਕੋਮਲ ਨੂੰ ਸਮਝਾ ਲਵੇਗੀ। ਬਲਜੀਤ ਚਾਹ ਬਣਾ ਕੇ ਹੈਰੀ ਨੂੰ ਦਿੰਦੀ ਤੇ ਆਪ ਵੀ ਕੋਲ ਬੈਠ ਕੇ ਪੀਣ ਲਗਦੀ ਤੇ ਚਾਹ ਪੀਂਦੇ ਪੀਂਦੇ ਦੋਨੋ ਇਧਰ ਓਧਰ ਦੀਆ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲਗਦੇ ਤੇ ਹੈਰੀ ਬਲਜੀਤ ਨਾਲ ਵੀ ਥੋੜ੍ਹਾ ਫਲਰਟ ਕਰਦਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਬਲਜੀਤ ਬਹੁਤ ਹੱਸਦੀ ਤੇ ਸ਼ਰਮਾ ਵੀ ਜਾਂਦੀ ਕਿਤੇ ਕਿਤੇ।
ਫਿਰ ਬਲਜੀਤ ਉੱਠ ਕੇ ਜੋਤ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਜੋਤ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਬਲਾਉਂਦੀ ਤੇ ਦੱਸਦੀ ਕਿ ਹੈਰੀ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੋਤ ਹੈਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਬਲਾਉਂਦੀ ਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਲੈਂਦੀ। ਬਲਜੀਤ ਬਾਹਰ ਬੈਠ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਸੋਚਣ ਲਗਦੀ ਕਿ ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਦੇ ਜਵਾਕ ਵੀ ਕਿੰਨੇ ਫਾਰਵਰਡ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਹੈਰੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਾਂਦੇ ਹੀ ਕੋਮਲ ਭੱਜ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਗੱਲ ਲੱਗ ਕੇ ਮਿਲਦੀ ਤੇ ਕਿੱਸ ਕਰਨ ਲਗਦੀ।
ਜੋਤ - ਯਾਰ ਮੇਰੀ ਤਾਂ ਸ਼ਰਮ ਕਰ ਲੈ ਤੈਨੂੰ ਸਬਰ ਹੀ ਹੈਨੀ।
ਕੋਮਲ - ਤੂੰ ਬਾਹਰ ਬੈਠ ਆਂਟੀ ਕੋਲ ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਇਕੱਲੇ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਨਾ।
ਜੋਤ - ਹਾਂ ਪਤਾ ਮੈਨੂੰ ਤੂੰ ਕਿਹੜੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨੀ ਆ।
ਕੋਮਲ - ਤੂੰ ਜਾ ਯਾਰ ਬਾਹਰ।
ਇੰਨਾ ਕਹਿ ਕੋਮਲ ਜੋਤ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਕਮਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੰਦੀ ਤੇ ਕੁੰਡੀ ਲਗਾ ਲੈਂਦੀ। ਬਲਜੀਤ ਲੋਬੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬੈਠੀ ਹੁੰਦੀ ਤੇ ਇਹ ਸਭ ਵੇਖ ਹੱਸਣ ਲਗਦੀ। ਜੋਤ ਵੀ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰਨ ਲਗਦੀ।
ਬਲਜੀਤ - ਕੀ ਗੱਲ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਤਾ ਸਹੇਲੀ ਨੇ।
ਜੋਤ - ਮੰਮਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਤਾਂ ਹੈ ਸਬ।
ਬਲਜੀਤ - ਤੁਸੀਂ ਦੋਨੋ ਕਿਵੇ ਪਾਗਲ ਹੋਈਆਂ ਹੋ ਬੇਟਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਬਰ ਵੀ ਕਰਨਾ ਸਿੱਖੋ। ਇਹ ਸਭ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।
ਜੋਤ - ਮੈਂ ਕੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ ਕੋਮਲ ਕਰ ਰਹੀ ਜੋ ਕਰ ਰਹੀ।
ਬਲਜੀਤ - ਬੇਟਾ ਕੱਲ੍ਹ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਇਹੋ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ ਪੂਰਾ ਦਿਨ। ਅੱਜ ਕੋਮਲ ਨੂੰ ਕਰ ਲੈਣ ਦੋ।
ਜੋਤ ਚੁੱਪ ਹੋ ਜਾਂਦੀ।
ਅੰਦਰ ਕੋਮਲ ਹੈਰੀ ਨੂੰ ਟੁੱਟ ਕੇ ਪਈ ਹੁੰਦੀ ਤੇ ਦੋਨੋ ਕਿੱਸ ਕਰਦੇ ਕਰਦੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰ ਕੇ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੇ ਇਕ ਦੂਸਰੇ ਦੇ ਤੇ ਕੋਮਲ ਹੇਠਾਂ ਬੈਠ ਹੈਰੀ ਦਾ ਲੰਨ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਲੈ ਚੂਸਣ ਲਗਦੀ। ਹੈਰੀ ਦੇ ਲੰਨ ਦੀ ਸਖ਼ਤੀ ਵਧਣ ਲਗਦੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਵੀ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਆਹ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੀ। ਕੁਝ ਦੇਰ ਲੰਨ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਚੁਸਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੈਰੀ ਕੋਮਲ ਨੂੰ ਉਠਾਉਂਦਾ ਤੇ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲਿਟਾ ਕੇ ਉਹਦੇ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਕੋਮਲ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ ਉਹਦੀ ਮੁਲਾਇਮ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੱਟਣ ਲੱਗਦਾ। ਫੁੱਦੀ ਉੱਪਰ ਜੀਭ ਲੱਗਦੇ ਹੀ ਕੋਮਲ ਉੱਚੀ ਉੱਚੀ ਸਿਸਕੀਆਂ ਲੈਣ ਲਗਦੀ ਜਿਹੜੀ ਆਵਾਜ਼ ਲੋਬੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣ ਲਗਦੀ। ਜੋਤ ਅਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਇਕ ਵਾਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਵੱਲ ਵੇਖਦੀ ਤੇ ਫਿਰ ਨੀਵੀ ਪਾ ਲੈਂਦੀ। ਓਧਰ ਕੋਮਲ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੰਨ ਲੈਣ ਨੂੰ ਤੜਫਣ ਲਗਦੀ ਤੇ ਹੈਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਪਰ ਖਿੱਚਣ ਲਗਦੀ ਤਾਂ ਹੈਰੀ ਉੱਪਰ ਨੂੰ ਆ ਕੇ ਮੁੰਮਿਆ ਤੇ ਰੁਕ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਕੋਮਲ ਨੂੰ ਹੋਰ ਤੜਫਾਉਣ ਲਈ ਮੁੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਚੁੰਗਣ ਲੱਗਦਾ। ਕੋਮਲ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਮੱਛੀ ਵਾਂਗ ਤੜਫਣ ਲਗਦੀ ਲੰਨ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੈਣ ਲਈ ਤੇ ਉੱਚੀ ਉੱਚੀ ਸਿਸਕੀਆਂ ਲੈਣ ਲਗਦੀ।
ਕੋਮਲ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣ ਜੋਤ ਤੇ ਬਲਜੀਤ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਖਰਾਬ ਹੋ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਪਰ ਇਕ ਦੂਸਰੀ ਦੀ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਦੋਨੋ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਬੈਠੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਪਰ ਫੁੱਦੀ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ।
ਕੋਮਲ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ ਹੈਰੀ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਕੋਮਲ ਦੀ ਕੋਮਲ ਫੁੱਦੀ ਉੱਪਰ ਘਸਾ ਕੇ ਸੈੱਟ ਕਰਦਾ ਤੇ ਅੰਦਰ ਧੱਕ ਦਿੰਦਾ। ਹੁਣ ਕੋਮਲ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਜਾਣ ਕਾਰਨ ਲੰਨ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤਕਲੀਫ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਤੇ ਹੈਰੀ ਕੋਮਲ ਦੇ ਉੱਪਰ ਚੜ ਕੇ ਘੱਸੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਦਾ। ਕੋਮਲ ਵੀ ਹੁਣ ਦਿਨੋ ਦਿਨ ਪੂਰੀ ਮਾਹਿਰ ਹੁੰਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਪੂਰੀਆਂ ਕਾਮੁਕ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕੱਢ ਕੇ ਹੈਰੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਰੂਰ ਚੜ੍ਹਾ ਰਹੀ ਸੀ।
ਕੋਮਲ ਦੀਆਂ ਹਰ ਘੜੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਹੋਰ ਕਾਮੁਕ ਤੇ ਉੱਚੀ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਹੁਣ ਜੋਤ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣਾ ਮੁਮਕਿਨ ਰਹੀ ਸੀ ਰਿਹਾ ਪਰ ਉਹ ਹੁਣ ਕਿਤੇ ਜਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਕਦੀ ਕਿਉਂਕਿ ਬਾਥਰੂਮ ਵੀ ਉਸਦਾ ਉਸੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹੈਰੀ ਤੇ ਕੋਮਲ ਦਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਲਾਚਾਰ ਹੋ ਲਾਬੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਹੀ ਪੱਟਾਂ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਰਗੜਨ ਲਗਦੀ ਤੇ ਫੁੱਦੀ ਮਸਲਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਚਾਹ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਨ ਦੀ ਨਾਕਾਮ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ। ਬਲਜੀਤ ਦਾ ਵੀ ਹਾਲ ਕੁਛ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੀ ਸੀ ਪਰ ਉਮਰ ਦੀ ਸਿਆਣੀ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਉਹਦਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਹਾਲੇ ਤੱਕ ਕੁਸ਼ ਕਾਬੂ ਸੀ ਪਰ ਜੋਤ ਦੀ ਹਾਲਤ ਉਸਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ।
ਆਖਿਰ ਜੋਤ ਉੱਠ ਕਰ ਫੇਰ ਤੋਂ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੜਕਾਉਂਦੀ ਤੇ ਕੋਮਲ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਲਗਾਉਂਦੀ ਪਰ ਕੋਮਲ ਹੁਣ ਰੁਕਣਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਤੇ ਉਹ ਜੋਤ ਨੂੰ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹਿੰਦੀ। ਬਲਜੀਤ ਜੋਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਣ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਪਰ ਜੋਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਹੁਣ ਬਿਨਾ ਕੁਸ਼ ਲਏ ਸ਼ਾਂਤ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹੋਣੀ ਤੇ ਉਸਨੁੰ ਇਸ ਤਰਾ ਤੜਫਦਾ ਦੇਖ ਬਲਜੀਤ ਵੀ ਸਮਝ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਜੋਤ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਪਰ ਜੋਤ ਹੁਣ ਹਵਸ ਅੱਗੇ ਬੇਵੱਸ ਹੋਈ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਮਸਲਨ ਲਗਦੀ। ਲੋਵਰ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਕੁਸ਼ ਦੇਰ ਮਸਲਨ ਨਾਲ ਜੋਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦਾ ਖਿਆਲ ਭੁੱਲ ਲੋਵਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੱਥ ਪਾ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲਾਂ ਲੈਣ ਲਗਦੀ। ਉਂਗਲਾਂ ਕਰਦੀ ਜੋਤ ਵੀ ਹੈਰੀ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕਾਮੁਕ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕੱਢਣ ਲਗਦੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਿ ਬਲਜੀਤ ਵੀ ਆਪਣਾ ਕਾਬੂ ਖੋ ਦਿੰਦੀ ਤੇ ਸਲਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਪਾ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਮਸਲਨ ਲਗਦੀ। ਪਹਿਲਾ ਪਹਿਲਾ ਤਾਂ ਬਲਜੀਤ ਜੋਤ ਵੱਲ ਵੇਖਦੀ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਮਸਲ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਪਰ ਛੇਤੀ ਹੀ ਉਹਦੀਆਂ ਵੀ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਤੇਜ਼ ਉਂਗਲ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਘਸਾਉਣ ਲਗਦੀ ਪਰ ਬਲਜੀਤ ਆਪਣੀ ਅਵਾਜ਼ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰਖਦੀ ਹੈ।
ਜੋਤ ਦਾ ਛੇਤੀ ਹੀ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਜਹੀ ਹੋ ਕੇ ਕੁਸ਼ ਦੇਰ ਲੇਟੀ ਰਹਿੰਦੀ ਤੇ ਫਿਰ ਜਦੋ ਹੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਤਾਂ ਵੇਖਦੀ ਉਹਦੀ ਮਾਂ ਉਹਦੇ ਨਾਲ ਬੈੱਡ ਤੇ ਪਈ ਇਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੁੱਦੀ ਮਸਲ ਰਹੀ ਤੇ ਦੂਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਮੁੰਮੇ। ਇੰਨੇ ਨੂੰ ਬਲਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵੀ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀ ਤੇ ਉਹਦੇ ਮੂੰਹੋ ਵੀ ਆਹ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਫਿਰ ਸ਼ਾਂਤ ਜਿਹੀ ਹੋ ਪੈ ਜਾਂਦੀ। ਅੱਖਾਂ ਖੋਲਦੀ ਤਾਂ ਮਾਂ ਧੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਤੇ ਦੋਨੋਂ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਨੀਵੀਂ ਪਾ ਲੈਂਦੀਆਂ।
ਬਲਜੀਤ ਉਠ ਕੇ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਦੀ ਤੇ ਫਿਰ ਜੋਤ ਵੀ ਬਾਥਰੂਮ ਜਾ ਆਉਂਦੀ। ਦੋਨੋਂ ਇੱਕ ਦੂਜੀ ਨਾਲ ਅੱਖ ਨ੍ਹੀ ਸੀ ਮਿਲਾ ਪਾ ਰਹੀਆਂ।
ਇੰਨੇ ਨੂੰ ਕੋਮਲ ਤੇ ਹੈਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਸੁਖਵੰਤ ਦੇ ਆਉਣ ਦਾ ਵੀ ਟਾਈਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਤਾਂ ਜੋਤ ਕੋਲ ਹੁਣ ਹੈਰੀ ਨਾਲ ਸਮਾਂ ਬਤੀਤ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਨ੍ਹੀ ਸੀ ਤੇ ਇਸ ਲਈ ਹੈਰੀ ਉੱਥੋ ਨਿਕਲਣਾ ਹੀ ਸਹੀ ਸਮਝਦਾ ਤੇ ਫਿਰ ਜੋਤ ਕੋਮਲ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਬਲਜੀਤ ਵੀ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ।
ਅੱਜ ਦੇ ਅਪਡੇਟ ਵਿਚ ਇੰਨਾ ਹੀ। ਬਾਕੀ ਅਗਲੇ ਭਾਗ ਵਿਚ।
ਧੰਨਵਾਦ ਜੀ
Amanpreet Sarliwala
Active Member
- 1,780
- 1,806
- 143
GOOD GREAT WORK PAR AJJ UPDATE JALDI KHATAM KARTAਭਾਗ - 36
ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਦੋ ਸਭ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਤਾਂ ਜੋਤ ਨੂੰ ਤਾਂ ਬੈੱਡ ਉੱਪਰ ਡਿੱਗਦੇ ਹੀ ਨੀਂਦ ਆ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਇਹੀ ਹਾਲ ਉਹਦੀ ਮਾਂ ਬਲਜੀਤ ਦਾ ਸੀ ਜੋ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲਾਂ ਮਾਰ ਮਾਰ ਕੇ ਨਿਢਾਲ ਹੋਈ ਪਈ ਸੀ। ਬਲਜੀਤ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਤੇ ਕੱਪੜੇ ਬਦਲ ਖੁੱਲਾ ਜਿਹਾ ਨਾਈਟ ਸੂਟ ਪਾ ਬੈੱਡ ਉੱਪਰ ਡਿੱਗਦੀ ਤੇ ਸੌ ਜਾਂਦੀ। ਅੱਜ ਉਹ ਸੁਖਵੰਤ ਨਾਲ ਕੋਈ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਸੁਖਵੰਤ ਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁੱਭਿਆ ਸੁੱਤੀ ਪਈ ਬਲਜੀਤ ਦੇ ਜਿਸਮ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਦਾ ਤੇ ਬਲਜੀਤ ਦੇ ਜਿਸਮ ਤੇ ਫਿਰ ਤੋਂ ਉਸਨੂੰ ਹੈਰੀ ਦੇ ਹੱਥ ਫਿਰਦੇ ਨਜ਼ਰ ਆਉਣ ਲੱਗਦੇ। ਬਲਜੀਤ ਦੇ ਨਾਈਟ ਸੂਟ ਵਿੱਚੋ ਅੱਧੇ ਕੁ ਮੁੰਮੇ ਬਾਹਰ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਸੁਖਵੰਤ ਨੂੰ ਇੰਝ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਹੈਰੀ ਓਹਨਾ ਨੂੰ ਮਸਲ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਸਭ ਸੋਚ ਕੇ ਸੁਖਵੰਤ ਨੂੰ ਸਵਾਦ ਆਉਣ ਲੱਗਦਾ ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਜਾਮੇ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਪਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਮਸਲਣਾ ਚਾਲੂ ਕਰ ਦਿੰਦਾ। ਬਲਜੀਤ ਨੂੰ ਗੈਰ ਮਰਦ ਨਾਲ ਇਮੇਜਿਨ ਕਰਕੇ ਸੁਖਵੰਤ ਛੇਤੀ ਹੀ ਝੜ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਇਵੇ ਹੀ ਸੌ ਜਾਂਦਾ।
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਸਭ ਨਾਰਮਲ ਹੁੰਦਾ, ਸੁਖਵੰਤ ਨਾਸ਼ਤਾ ਕਰ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਜੋਤ ਤੇ ਬਲਜੀਤ ਵੀ ਨਾਸ਼ਤਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮ ਨਬੇੜ ਲੈਂਦੀਆਂ। ਅੱਜ ਕੋਮਲ ਨੇ ਵੀ ਆ ਜਾਣਾ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਜੋਤ ਤੇ ਕੋਮਲ ਦਾ ਪੇਪਰ ਸੀ ਤੇ ਦੁਪਹਿਰੇ ਜਿਹੇ ਜੋਤ ਕੋਮਲ ਨੂੰ ਬੱਸ ਸਟੈਂਡ ਤੋਂ ਲੈ ਆਉਂਦੀ। ਘਰ ਆ ਕੇ ਚਾਹ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ ਦੋਨੋ ਜੋਤ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਜਾਂਦੀਆਂ ਤੇ ਇਧਰ ਓਧਰ ਦੀਆ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗਦੀਆਂ।
ਕੋਮਲ - ਯਾਰ ਹੈਰੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਨੂੰ ਦਿਲ ਕਰ ਰਿਹਾ।
ਜੋਤ - ਤੇਰਾ ਕਦੋ ਨੀ ਦਿਲ ਕਰਦਾ ਹੁੰਦਾ ?
ਕੋਮਲ - ਯਾਰ ਕੀ ਕਰਾ ਦੱਸ ਹੈਰੀ ਨਾਲ ਮਜ਼ਾ ਹੀ ਬਹੁਤ ਆਉਂਦਾ।
ਜੋਤ - ਹਾਂ ਇਹ ਤੇ ਹੈ। ਵੈਸੇ ਤੇਰੇ ਮਿਲਣ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਮ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਵਾ ਮੈਂ।
ਕੋਮਲ - ਹੈਂ ਉਹ ਕਿਵੇ ?
ਜੋਤ - ਮੈਂ ਹੈਰੀ ਨੂੰ ਹੋਮ ਟਿਊਸ਼ਨ ਦੇ ਬਹਾਨੇ ਘਰ ਬਲਾਉਣ ਲਈ ਮਨਾ ਲਿਆ ਮੰਮਾ ਪਾਪਾ ਨੂੰ।
ਕੋਮਲ - ਸੌਂਹ ਖਾ
ਜੋਤ - ਹਾਂ ਹਾਂ ਤੇਰੀ ਸੌਂਹ ਲੱਗੇ।
ਕੋਮਲ - ਯਾਰ ਫਿਰ ਤੇ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਾ ਆਣਾ, ਕਦੋ ਆਉਣਾ ਹੈਰੀ ਨੇ ?
ਜੋਤ - ਬਸ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੀ ਹੋਣਾ ਥੋੜ੍ਹੇ ਟਾਈਮ ਤੱਕ।
ਇਧਰ ਜੋਤ ਤੇ ਕੋਮਲ ਆਪਣੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਤੇ ਇੰਨੇ ਵਿੱਚ ਹੈਰੀ ਵੀ ਆ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਬਲਜੀਤ ਉਹਨੂੰ ਕੁਛ ਦੇਰ ਬਾਹਰ ਹੀ ਬਿਠਾ ਲੈਂਦੀ ਚਾਹ ਦੇ ਬਹਾਨੇ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਜੋਤ ਓਨੇ ਵਿੱਚ ਕੋਮਲ ਨੂੰ ਸਮਝਾ ਲਵੇਗੀ। ਬਲਜੀਤ ਚਾਹ ਬਣਾ ਕੇ ਹੈਰੀ ਨੂੰ ਦਿੰਦੀ ਤੇ ਆਪ ਵੀ ਕੋਲ ਬੈਠ ਕੇ ਪੀਣ ਲਗਦੀ ਤੇ ਚਾਹ ਪੀਂਦੇ ਪੀਂਦੇ ਦੋਨੋ ਇਧਰ ਓਧਰ ਦੀਆ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲਗਦੇ ਤੇ ਹੈਰੀ ਬਲਜੀਤ ਨਾਲ ਵੀ ਥੋੜ੍ਹਾ ਫਲਰਟ ਕਰਦਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਬਲਜੀਤ ਬਹੁਤ ਹੱਸਦੀ ਤੇ ਸ਼ਰਮਾ ਵੀ ਜਾਂਦੀ ਕਿਤੇ ਕਿਤੇ।
ਫਿਰ ਬਲਜੀਤ ਉੱਠ ਕੇ ਜੋਤ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਜੋਤ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਬਲਾਉਂਦੀ ਤੇ ਦੱਸਦੀ ਕਿ ਹੈਰੀ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੋਤ ਹੈਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਬਲਾਉਂਦੀ ਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਲੈਂਦੀ। ਬਲਜੀਤ ਬਾਹਰ ਬੈਠ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਸੋਚਣ ਲਗਦੀ ਕਿ ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਦੇ ਜਵਾਕ ਵੀ ਕਿੰਨੇ ਫਾਰਵਰਡ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਹੈਰੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਾਂਦੇ ਹੀ ਕੋਮਲ ਭੱਜ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਗੱਲ ਲੱਗ ਕੇ ਮਿਲਦੀ ਤੇ ਕਿੱਸ ਕਰਨ ਲਗਦੀ।
ਜੋਤ - ਯਾਰ ਮੇਰੀ ਤਾਂ ਸ਼ਰਮ ਕਰ ਲੈ ਤੈਨੂੰ ਸਬਰ ਹੀ ਹੈਨੀ।
ਕੋਮਲ - ਤੂੰ ਬਾਹਰ ਬੈਠ ਆਂਟੀ ਕੋਲ ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਇਕੱਲੇ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਨਾ।
ਜੋਤ - ਹਾਂ ਪਤਾ ਮੈਨੂੰ ਤੂੰ ਕਿਹੜੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨੀ ਆ।
ਕੋਮਲ - ਤੂੰ ਜਾ ਯਾਰ ਬਾਹਰ।
ਇੰਨਾ ਕਹਿ ਕੋਮਲ ਜੋਤ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਕਮਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੰਦੀ ਤੇ ਕੁੰਡੀ ਲਗਾ ਲੈਂਦੀ। ਬਲਜੀਤ ਲੋਬੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬੈਠੀ ਹੁੰਦੀ ਤੇ ਇਹ ਸਭ ਵੇਖ ਹੱਸਣ ਲਗਦੀ। ਜੋਤ ਵੀ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰਨ ਲਗਦੀ।
ਬਲਜੀਤ - ਕੀ ਗੱਲ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਤਾ ਸਹੇਲੀ ਨੇ।
ਜੋਤ - ਮੰਮਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਤਾਂ ਹੈ ਸਬ।
ਬਲਜੀਤ - ਤੁਸੀਂ ਦੋਨੋ ਕਿਵੇ ਪਾਗਲ ਹੋਈਆਂ ਹੋ ਬੇਟਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਬਰ ਵੀ ਕਰਨਾ ਸਿੱਖੋ। ਇਹ ਸਭ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।
ਜੋਤ - ਮੈਂ ਕੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ ਕੋਮਲ ਕਰ ਰਹੀ ਜੋ ਕਰ ਰਹੀ।
ਬਲਜੀਤ - ਬੇਟਾ ਕੱਲ੍ਹ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਇਹੋ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ ਪੂਰਾ ਦਿਨ। ਅੱਜ ਕੋਮਲ ਨੂੰ ਕਰ ਲੈਣ ਦੋ।
ਜੋਤ ਚੁੱਪ ਹੋ ਜਾਂਦੀ।
ਅੰਦਰ ਕੋਮਲ ਹੈਰੀ ਨੂੰ ਟੁੱਟ ਕੇ ਪਈ ਹੁੰਦੀ ਤੇ ਦੋਨੋ ਕਿੱਸ ਕਰਦੇ ਕਰਦੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰ ਕੇ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੇ ਇਕ ਦੂਸਰੇ ਦੇ ਤੇ ਕੋਮਲ ਹੇਠਾਂ ਬੈਠ ਹੈਰੀ ਦਾ ਲੰਨ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਲੈ ਚੂਸਣ ਲਗਦੀ। ਹੈਰੀ ਦੇ ਲੰਨ ਦੀ ਸਖ਼ਤੀ ਵਧਣ ਲਗਦੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਵੀ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਆਹ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੀ। ਕੁਝ ਦੇਰ ਲੰਨ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਚੁਸਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੈਰੀ ਕੋਮਲ ਨੂੰ ਉਠਾਉਂਦਾ ਤੇ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲਿਟਾ ਕੇ ਉਹਦੇ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਕੋਮਲ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ ਉਹਦੀ ਮੁਲਾਇਮ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੱਟਣ ਲੱਗਦਾ। ਫੁੱਦੀ ਉੱਪਰ ਜੀਭ ਲੱਗਦੇ ਹੀ ਕੋਮਲ ਉੱਚੀ ਉੱਚੀ ਸਿਸਕੀਆਂ ਲੈਣ ਲਗਦੀ ਜਿਹੜੀ ਆਵਾਜ਼ ਲੋਬੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣ ਲਗਦੀ। ਜੋਤ ਅਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਇਕ ਵਾਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਵੱਲ ਵੇਖਦੀ ਤੇ ਫਿਰ ਨੀਵੀ ਪਾ ਲੈਂਦੀ। ਓਧਰ ਕੋਮਲ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੰਨ ਲੈਣ ਨੂੰ ਤੜਫਣ ਲਗਦੀ ਤੇ ਹੈਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਪਰ ਖਿੱਚਣ ਲਗਦੀ ਤਾਂ ਹੈਰੀ ਉੱਪਰ ਨੂੰ ਆ ਕੇ ਮੁੰਮਿਆ ਤੇ ਰੁਕ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਕੋਮਲ ਨੂੰ ਹੋਰ ਤੜਫਾਉਣ ਲਈ ਮੁੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਚੁੰਗਣ ਲੱਗਦਾ। ਕੋਮਲ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਮੱਛੀ ਵਾਂਗ ਤੜਫਣ ਲਗਦੀ ਲੰਨ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੈਣ ਲਈ ਤੇ ਉੱਚੀ ਉੱਚੀ ਸਿਸਕੀਆਂ ਲੈਣ ਲਗਦੀ।
ਕੋਮਲ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣ ਜੋਤ ਤੇ ਬਲਜੀਤ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਖਰਾਬ ਹੋ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਪਰ ਇਕ ਦੂਸਰੀ ਦੀ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਦੋਨੋ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਬੈਠੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਪਰ ਫੁੱਦੀ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ।
ਕੋਮਲ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ ਹੈਰੀ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਕੋਮਲ ਦੀ ਕੋਮਲ ਫੁੱਦੀ ਉੱਪਰ ਘਸਾ ਕੇ ਸੈੱਟ ਕਰਦਾ ਤੇ ਅੰਦਰ ਧੱਕ ਦਿੰਦਾ। ਹੁਣ ਕੋਮਲ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਜਾਣ ਕਾਰਨ ਲੰਨ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤਕਲੀਫ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਤੇ ਹੈਰੀ ਕੋਮਲ ਦੇ ਉੱਪਰ ਚੜ ਕੇ ਘੱਸੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਦਾ। ਕੋਮਲ ਵੀ ਹੁਣ ਦਿਨੋ ਦਿਨ ਪੂਰੀ ਮਾਹਿਰ ਹੁੰਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਪੂਰੀਆਂ ਕਾਮੁਕ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕੱਢ ਕੇ ਹੈਰੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਰੂਰ ਚੜ੍ਹਾ ਰਹੀ ਸੀ।
ਕੋਮਲ ਦੀਆਂ ਹਰ ਘੜੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਹੋਰ ਕਾਮੁਕ ਤੇ ਉੱਚੀ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਹੁਣ ਜੋਤ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣਾ ਮੁਮਕਿਨ ਰਹੀ ਸੀ ਰਿਹਾ ਪਰ ਉਹ ਹੁਣ ਕਿਤੇ ਜਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਕਦੀ ਕਿਉਂਕਿ ਬਾਥਰੂਮ ਵੀ ਉਸਦਾ ਉਸੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹੈਰੀ ਤੇ ਕੋਮਲ ਦਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਲਾਚਾਰ ਹੋ ਲਾਬੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਹੀ ਪੱਟਾਂ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਰਗੜਨ ਲਗਦੀ ਤੇ ਫੁੱਦੀ ਮਸਲਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਚਾਹ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਨ ਦੀ ਨਾਕਾਮ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ। ਬਲਜੀਤ ਦਾ ਵੀ ਹਾਲ ਕੁਛ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੀ ਸੀ ਪਰ ਉਮਰ ਦੀ ਸਿਆਣੀ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਉਹਦਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਹਾਲੇ ਤੱਕ ਕੁਸ਼ ਕਾਬੂ ਸੀ ਪਰ ਜੋਤ ਦੀ ਹਾਲਤ ਉਸਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ।
ਆਖਿਰ ਜੋਤ ਉੱਠ ਕਰ ਫੇਰ ਤੋਂ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੜਕਾਉਂਦੀ ਤੇ ਕੋਮਲ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਲਗਾਉਂਦੀ ਪਰ ਕੋਮਲ ਹੁਣ ਰੁਕਣਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਤੇ ਉਹ ਜੋਤ ਨੂੰ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹਿੰਦੀ। ਬਲਜੀਤ ਜੋਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਣ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਪਰ ਜੋਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਹੁਣ ਬਿਨਾ ਕੁਸ਼ ਲਏ ਸ਼ਾਂਤ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹੋਣੀ ਤੇ ਉਸਨੁੰ ਇਸ ਤਰਾ ਤੜਫਦਾ ਦੇਖ ਬਲਜੀਤ ਵੀ ਸਮਝ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਜੋਤ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਪਰ ਜੋਤ ਹੁਣ ਹਵਸ ਅੱਗੇ ਬੇਵੱਸ ਹੋਈ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਮਸਲਨ ਲਗਦੀ। ਲੋਵਰ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਕੁਸ਼ ਦੇਰ ਮਸਲਨ ਨਾਲ ਜੋਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦਾ ਖਿਆਲ ਭੁੱਲ ਲੋਵਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੱਥ ਪਾ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲਾਂ ਲੈਣ ਲਗਦੀ। ਉਂਗਲਾਂ ਕਰਦੀ ਜੋਤ ਵੀ ਹੈਰੀ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕਾਮੁਕ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕੱਢਣ ਲਗਦੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਿ ਬਲਜੀਤ ਵੀ ਆਪਣਾ ਕਾਬੂ ਖੋ ਦਿੰਦੀ ਤੇ ਸਲਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਪਾ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਮਸਲਨ ਲਗਦੀ। ਪਹਿਲਾ ਪਹਿਲਾ ਤਾਂ ਬਲਜੀਤ ਜੋਤ ਵੱਲ ਵੇਖਦੀ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਮਸਲ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਪਰ ਛੇਤੀ ਹੀ ਉਹਦੀਆਂ ਵੀ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਤੇਜ਼ ਉਂਗਲ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਘਸਾਉਣ ਲਗਦੀ ਪਰ ਬਲਜੀਤ ਆਪਣੀ ਅਵਾਜ਼ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰਖਦੀ ਹੈ।
ਜੋਤ ਦਾ ਛੇਤੀ ਹੀ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਜਹੀ ਹੋ ਕੇ ਕੁਸ਼ ਦੇਰ ਲੇਟੀ ਰਹਿੰਦੀ ਤੇ ਫਿਰ ਜਦੋ ਹੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਤਾਂ ਵੇਖਦੀ ਉਹਦੀ ਮਾਂ ਉਹਦੇ ਨਾਲ ਬੈੱਡ ਤੇ ਪਈ ਇਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੁੱਦੀ ਮਸਲ ਰਹੀ ਤੇ ਦੂਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਮੁੰਮੇ। ਇੰਨੇ ਨੂੰ ਬਲਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵੀ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀ ਤੇ ਉਹਦੇ ਮੂੰਹੋ ਵੀ ਆਹ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਫਿਰ ਸ਼ਾਂਤ ਜਿਹੀ ਹੋ ਪੈ ਜਾਂਦੀ। ਅੱਖਾਂ ਖੋਲਦੀ ਤਾਂ ਮਾਂ ਧੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਤੇ ਦੋਨੋਂ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਨੀਵੀਂ ਪਾ ਲੈਂਦੀਆਂ।
ਬਲਜੀਤ ਉਠ ਕੇ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਦੀ ਤੇ ਫਿਰ ਜੋਤ ਵੀ ਬਾਥਰੂਮ ਜਾ ਆਉਂਦੀ। ਦੋਨੋਂ ਇੱਕ ਦੂਜੀ ਨਾਲ ਅੱਖ ਨ੍ਹੀ ਸੀ ਮਿਲਾ ਪਾ ਰਹੀਆਂ।
ਇੰਨੇ ਨੂੰ ਕੋਮਲ ਤੇ ਹੈਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਸੁਖਵੰਤ ਦੇ ਆਉਣ ਦਾ ਵੀ ਟਾਈਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਤਾਂ ਜੋਤ ਕੋਲ ਹੁਣ ਹੈਰੀ ਨਾਲ ਸਮਾਂ ਬਤੀਤ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਨ੍ਹੀ ਸੀ ਤੇ ਇਸ ਲਈ ਹੈਰੀ ਉੱਥੋ ਨਿਕਲਣਾ ਹੀ ਸਹੀ ਸਮਝਦਾ ਤੇ ਫਿਰ ਜੋਤ ਕੋਮਲ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਬਲਜੀਤ ਵੀ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ।
ਅੱਜ ਦੇ ਅਪਡੇਟ ਵਿਚ ਇੰਨਾ ਹੀ। ਬਾਕੀ ਅਗਲੇ ਭਾਗ ਵਿਚ।
ਧੰਨਵਾਦ ਜੀ
ਫੁੱਦੀਆ ਦਾ ਸ਼ੌਕੀਨ
Member
- 386
- 255
- 63
sukh.0
Member
- 348
- 169
- 58
ਭਾਗ - 37
ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣ ਪੀਣ ਤੇ ਬਾਕੀ ਕੰਮ ਕਾਰ ਨਬੇੜ ਜਦੋ ਬਲਜੀਤ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਤਾਂ ਉੱਥੇ ਸੁਖਵੰਤ ਉਸਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਹਮਬਿਸਤਰ ਹੋਏ ਕਾਫ਼ੀ ਦਿਨ ਨਿਕਲ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਜਿਵੇ ਹੀ ਬਲਜੀਤ ਨਹਾ ਕੇ ਨਾਈਟ ਸੂਟ ਪਾ ਬੈੱਡ ਉੱਪਰ ਲੇਟਦੀ ਤਾਂ ਸੁਖਵੰਤ ਉਸ ਨਾਲ ਛੇੜਖਾਨੀਆਂ ਕਰਨ ਲਗਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅੱਜ ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਜੋ ਕੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਸੀ ਉਹ ਖਿਆਲ ਬਲਜੀਤ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਲੱਗਦੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਗਰਮ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਦੇਰ ਨਹੀਂ ਲਗਦੀ।
ਸੁਖਵੰਤ ਫਟਾਫਟ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਬਲਜੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਭਰ ਲੈਂਦਾ। ਸੁਖਵੰਤ ਦਾ ਲੰਨ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਬਲਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉੱਪਰ ਰਗੜ ਖਾਣ ਲੱਗਦਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਗਰਮੀ ਹੋਰ ਭੜਕ ਉੱਠਦੀ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ। ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੁੰਦੇ ਹੀ ਸੁਖਵੰਤ ਬਲਜੀਤ ਨੂੰ ਹੈਰੀ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਲੱਗਦਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹਾ ਸਰੂਰ ਚੜ੍ਹਦਾ। ਸੁਖਵੰਤ ਅੱਜ ਬਲਜੀਤ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾ ਲੈਂਦਾ ਤੇ ਬਲਜੀਤ ਨੂੰ ਰੋਲਪਲੇ ਕਰਨ ਲਈ ਪੁੱਛਦਾ।
ਸੁਖਵੰਤ - ਮੇਰਾ ਅੱਜ ਨਵੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨ ਦਾ ਮੂਡ ਹੈ ਤੁਹਾਡੀ ਕੀ ਸਲਾਹ ਹੈ ?
ਬਲਜੀਤ (ਸਰੂਰ ਵਿੱਚ) - ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੀ ਹੈ ਸਲਾਹ ਕਰ ਲਵੋ ਜਿਵੇ ਕਰਨਾ।
ਸੁਖਵੰਤ - ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਵੇਖਾ
ਬਲਜੀਤ - ਇਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹੇ ਸ਼ੌਕ ਜਾਗ ਰਹੇ ਤੁਹਾਨੂੰ (ਪਰ ਅੰਦਰੋ ਬਲਜੀਤ ਨੂੰ ਵੀ ਹੈਰੀ ਦਾ ਹੀ ਖਿਆਲ ਆਉਂਦਾ ਤੇ ਉਹਨੂੰ ਵੀ ਸਵਾਦ ਆਉਂਦਾ)
ਸੁਖਵੰਤ - ਲੈ ਫੇਰ ਕੀ ਆ ਨਵਾ ਟਰਾਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕੁਸ਼।
ਬਲਜੀਤ - ਚਲੋ ਕਰਲੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਿਵੇ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ।
ਸੁਖਵੰਤ - ਦੱਸੋ ਫੇਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੌਣ ਪਸੰਦ ਹੈ?
ਬਲਜੀਤ (ਮਨ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਖਿਆਲ ਹੈਰੀ ਦੇ ਹੀ ਘੁੰਮ ਰਹੇ) - ਇਹ ਕਿਸ ਤਰਾਂ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹੈ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿਸੇ ਬਾਰੇ ਹੋਰ
ਸੁਖਵੰਤ - ਓਹੋ ਮਾਲਕੋ ਸਵਾਦ ਹੀ ਲੈਣਾ ਹੁਣ ਕੋਈ ਬੰਦਾ ਤਾਂ ਚਾਹੀਦਾ
ਬਲਜੀਤ - ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ।
ਸੁਖਵੰਤ - ਅੱਛਾ ਇਹ ਵੀ ਫੇਰ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਲੱਭਣਾ ਪੈਣਾ?
ਬਲਜੀਤ - ਜੋ ਮਰਜ਼ੀ ਕਰੋ।
ਸੁਖਵੰਤ - ਅੱਛਾ ਫੇਰ ਉਹ ਜੋਤ ਦਾ ਮਾਸਟਰ ਕਿਵੇ ਲੱਗਦਾ ?
ਬਲਜੀਤ (ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ) - ਉਹਦਾ ਕੀ ?
ਸੁਖਵੰਤ - ਉਹਦੇ ਨਾਲ ਕਰ ਲਓ
ਬਲਜੀਤ - ਮੈਂ ਕਿਵੇ ਕਰ ਸਕਦੀ ?
ਸੁਖਵੰਤ - ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਨਾ ਕਰ ਲਓ। ਵੈਸੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਬੁੱਢੇ ਜਿਹੇ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਉਹ ਗੱਲ ਕਿੱਥੇ ਉਹ ਜਵਾਨ ਮੁੰਡਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀ ਸਵਾਦ ਦਵੇਗਾ।
ਬਲਜੀਤ - ਕੀ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ ਤੁਸੀਂ ? ਐਵੇ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ? (ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਹੋ ਕਿ ਰਿਹਾ)
ਸੁਖਵੰਤ - ਹੋਣ ਨੂੰ ਤਾਂ ਕੁਸ਼ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਮਨ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ।
ਬਲਜੀਤ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੀ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲੈਂਦੀ।
ਸੁਖਵੰਤ (ਬਲਜੀਤ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਮਸਲਦੇ ਹੋਏ) - ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੋ ਮਾਸਟਰ ਤੁਹਾਡੇ ਮੁੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰਾਂ ਮਸਲ ਰਿਹਾ।
ਬਲਜੀਤ ਦੀ ਸਿਸਕੀ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਮਜ਼ਾ ਆਉਂਦਾ ਸੁਖਵੰਤ ਦੇ ਮੂਹੋ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ।
ਸੁਖਵੰਤ - ਹੁਣ ਮਾਸਟਰ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਤੁਹਾਡੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਘਸਾ ਰਿਹਾ।
ਬਲਜੀਤ ਆਹਾਂ ਭਰਨ ਲਗਦੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਦ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈਰੀ ਉਹਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣ ਲਗਦਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਉਤੇਜਨਾ ਸੱਤਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ।
ਸੁਖਵੰਤ ਆਪਣੇ ਲੰਨ ਨਾਲ ਫੁੱਦੀ ਉੱਪਰ ਦਬਾਅ ਬਣਾਉਂਦਾ - ਹੁਣ ਮਾਸਟਰ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਤੁਹਾਡੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਉਤਾਰ ਰਿਹਾ।
ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਬਲਜੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਹੈਰੀ ਦਾ ਲੰਨ ਜਾਂਦਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਉਹ ਆਪਣਾ ਆਪਾ ਖੋ ਦਿੰਦੀ ਤੇ ਇਸ ਅਹਿਸਾਸ ਅੱਗੇ ਹਾਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ ਕਾਲਪਨਿਕ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੰਦੀ।
ਸੁਖਵੰਤ ਘੱਸੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਮਾਸਟਰ ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਘਰਵਾਲੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਮਾਰ ਰਿਹਾ।
ਬਲਜੀਤ - ਆਹ ਹੈਰੀ ਉਫ਼ ਹਾਂ ਹੋਰ ਚੋਦ ਆਹ
ਸੁਖਵੰਤ ਇਹ ਸੁਣ ਹੋਰ ਸਰੂਰ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਘੱਸੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਦਾ।
ਸੁਖਵੰਤ - ਹਾਏ ਮੇਰੀ ਘਰਵਾਲੀ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੋਦ ਰਿਹਾ ਹੈਰੀ।
ਬਲਜੀਤ - ਹਾਏ ਵੇ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਚੋਦ ਮੈਨੂੰ ਆਹ ਬਹੁਤ ਸਵਾਦ ਆ ਰਿਹਾ ਧੱਕ ਦੇ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਦਿਖਾ ਆਪਣਾ ਪੂਰਾ ਜ਼ੋਰ ਆਹ ਬਹੁਤ ਤੜਪ ਰਹੀ ਹਾਂ ਮੈਂ।
ਸੁਖਵੰਤ (ਬਲਜੀਤ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਖ ਹੋਰ ਜੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ) - ਹਾਂ ਜਾਨੇ ਚੋਦ ਰਿਹਾ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਰੀਝ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਖੱਸੀ ਖਸਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ। ਇਹਨੂੰ ਵੀ ਪਤਾ ਲੱਗੇ ਕਿਵੇਂ ਤਸੱਲੀ ਕਰਵਾਈਦੀ ਰੰਨ ਦੀ।
ਬਲਜੀਤ - ਹਾਏ ਆਹ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਲਾ ਮੇਰੇ ਖਸਮ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕੁਸ਼ ਇਹ ਤਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋ ਪਹਿਲਾ ਹੀ ਠੁੱਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਮੈਂ ਤਾਂ ਕਦੋ ਦੀ ਭੁੱਖੀ ਹਾਂ ਅੱਜ ਤਸੱਲੀ ਕਰਵਾ ਦੇ ਮੇਰੀ। ਹਾਏ ਵੇ ਚੋਦ ਮੈਨੂੰ ਦਿਖਾ ਜ਼ੋਰ।
ਸੁਖਵੰਤ ਨੂੰ ਇਹਨਾ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਹੋਰ ਸਰੂਰ ਚੜ੍ਹਦਾ ਪਰ ਉਹ ਬਲਜੀਤ ਦੀ ਅੱਗ ਅੱਗੇ ਢੇਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਮਾਲ ਬਲਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਛੁੱਟ ਜਾਂਦਾ। ਸੁਖਵੰਤ ਪਾਸੇ ਹੋ ਲੰਬਾ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਬਲਜੀਤ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਹੁੰਦੀ। ਉਹਦਾ ਤਾਂ ਹਜੇ ਮੂਡ ਬਣਿਆ ਹੀ ਸੀ ਤੇ ਸੁਖਵੰਤ ਅੱਜ ਤਾਂ ਅੱਗੇ ਨਾਲੋ ਵੀ ਛੇਤੀ ਫਾਰਗ ਹੋ ਗਿਆ।
ਬਲਜੀਤ (ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ) - ਇਹ ਕੀ ਹੋਇਆ ਅੱਜ ?
ਸੁਖਵੰਤ - ਸੋਰੀ ਯਾਰ ਜਿਆਦਾ ਉਤੇਜਿਤ ਹੋਗਿਆ ਸੀ ਜਲਦੀ ਹੋਗਿਆ।
ਬਲਜੀਤ - ਇੰਨੀ ਜਲਦੀ ? ਹਜੇ ਤਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੀ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਸੁਖਵੰਤ ਨੀਵੀਂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ।
ਬਲਜੀਤ - ਬੋਲੋ ਹੁਣ ਜੇ ਕੁਛ ਹੁੰਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਇੰਨੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਿਉ ਕਰਦੇ ਹੋ ? ਮੂਡ ਬਣਾ ਕੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਪਾਸੇ ਲੱਗਦੇ। ਮੇਰਾ ਕੀ ?
ਸੁਖਵੰਤ - ਸੋਰੀ ਜੀ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ ਕਿਵੇ ਕਰਨਾ ਤੁਸੀਂ ?
ਬਲਜੀਤ - ਕੁਛ ਨੀ ਕਰਨਾ ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਮੂਡ ਖਰਾਬ ਕਰਤਾ। ਗੱਲਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਕੁਸ਼ ਨ੍ਹੀ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ
ਸੁਖਵੰਤ - ਫੇਰ ਮੈਂ ਤਾਂ ਕਹਿਣਾ ਲੈ ਲਾ ਹੋਰ ਦਾ (ਪਤਾ ਨਹੀ ਕਿੱਥੋ ਹਿੰਮਤ ਆ ਜਾਂਦੀ ਬੋਲਣ ਦੀ)
ਬਲਜੀਤ - ਕੀ ਬੋਲ ਰਹੇ ਹੋ ਕੁਸ਼ ਸਮਝ ਆ ਰਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਾ ਨ੍ਹੀ ?
ਸੁਖਵੰਤ - ਸਹੀ ਤਾਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ। ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋ ਤਾਂ ਹੋਰ ਨਾਲ ਕਰ ਲਵੋ। ਮੈਂ ਨ੍ਹੀ ਰੋਕਦਾ
ਬਲਜੀਤ - ਐਵੇ ਕਿਵੇ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵੀ ਕਰ ਲਵਾ ਮਜ਼ਾਕ ਹੈ ਕੋਈ ? ਇਹ ਕੋਈ ਉਮਰ ਹੈ ਮੇਰੀ ਇਹ ਸਭ ਕਰਨ ਦੀ
ਸੁਖਵੰਤ - ਉਮਰ ਨੂੰ ਕੀ ਹੈ ਹਜੇ ਜਵਾਨ ਆ ਤੂੰ ਤੇ ਅੱਗ ਵੀ ਬਥੇਰੀ ਹੈ। ਕਰਲਾ ਜੋ ਦਿਲ ਕਰਦਾ ਕਿਸੇ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨ੍ਹੀ।
ਬਲਜੀਤ (ਕੁਛ ਸੋਚ ਕੇ) - ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਬਦਨਾਮੀ ਕਿੰਨੀ ਹੋਣੀ ?
ਸੁਖਵੰਤ - ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੀ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹਾਂ ਤੂੰ ਸਵਾਦ ਲੈ।
ਬਲਜੀਤ ਸੋਚਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਹੈਰੀ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉੱਪਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਦਾਣੇ ਨਾਲ ਖੇਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸੁਖਵੰਤ ਇਹ ਦੇਖ ਬੋਲਦਾ - ਸਵਾਦ ਆ ਰਿਹਾ ਨਾ ?
ਬਲਜੀਤ (ਇਕਦਮ ਹੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ) - ਹੈਂ ? ਕੀ? ਕਿਹੜਾ ਸਵਾਦ ?
ਸੁਖਵੰਤ - ਆਹ ਜੋ ਮਾਸਟਰ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਫੁੱਦੀ ਮਸਲ ਰਹੀ ਹੈਂ।
ਬਲਜੀਤ ਪਾਣੀ ਪਾਣੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ।
ਸੁਖਵੰਤ - ਡਰ ਨਾ ਮੈਂ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਸਭ ਕਰਲਾ ਟਰਾਈ ਮਾਸਟਰ ਨਾਲ।
ਬਲਜੀਤ - ਪਰ….
ਸੁਖਵੰਤ - ਪਰ ਪੁਰ ਕੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸਵਾਦ ਲੈ ਤੇ ਕੱਲ ਨੂੰ ਪਟੋਲਾ ਬਣ ਕੇ ਟਰਾਈ ਮਾਰੀ ਮਾਸਟਰ ਤੇ।
ਬਲਜੀਤ ਚੁੱਪ ਹੋ ਨੀਵੀ ਪਾ ਲੈਂਦੀ।
ਫਿਰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੀ ਹੋਰ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਦੋਨੋ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਪਰ ਖੁੱਭੇ ਦੋਨੋ ਇਸੇ ਖਿਆਲ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਕਿ ਅੱਗੇ ਸਭ ਕੁਸ਼ ਕਿਵੇ ਦਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅੱਜ ਦੇ ਅਪਡੇਟ ਵਿੱਚ ਏਨਾ ਹੀ। ਬਾਕੀ ਅਗਲੀ ਵਾਰ
ਧੰਨਵਾਦ ਜੀ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣ ਪੀਣ ਤੇ ਬਾਕੀ ਕੰਮ ਕਾਰ ਨਬੇੜ ਜਦੋ ਬਲਜੀਤ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਤਾਂ ਉੱਥੇ ਸੁਖਵੰਤ ਉਸਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਹਮਬਿਸਤਰ ਹੋਏ ਕਾਫ਼ੀ ਦਿਨ ਨਿਕਲ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਜਿਵੇ ਹੀ ਬਲਜੀਤ ਨਹਾ ਕੇ ਨਾਈਟ ਸੂਟ ਪਾ ਬੈੱਡ ਉੱਪਰ ਲੇਟਦੀ ਤਾਂ ਸੁਖਵੰਤ ਉਸ ਨਾਲ ਛੇੜਖਾਨੀਆਂ ਕਰਨ ਲਗਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅੱਜ ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਜੋ ਕੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਸੀ ਉਹ ਖਿਆਲ ਬਲਜੀਤ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਲੱਗਦੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਗਰਮ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਦੇਰ ਨਹੀਂ ਲਗਦੀ।
ਸੁਖਵੰਤ ਫਟਾਫਟ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਬਲਜੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਭਰ ਲੈਂਦਾ। ਸੁਖਵੰਤ ਦਾ ਲੰਨ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਬਲਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉੱਪਰ ਰਗੜ ਖਾਣ ਲੱਗਦਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਗਰਮੀ ਹੋਰ ਭੜਕ ਉੱਠਦੀ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ। ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੁੰਦੇ ਹੀ ਸੁਖਵੰਤ ਬਲਜੀਤ ਨੂੰ ਹੈਰੀ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਲੱਗਦਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹਾ ਸਰੂਰ ਚੜ੍ਹਦਾ। ਸੁਖਵੰਤ ਅੱਜ ਬਲਜੀਤ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾ ਲੈਂਦਾ ਤੇ ਬਲਜੀਤ ਨੂੰ ਰੋਲਪਲੇ ਕਰਨ ਲਈ ਪੁੱਛਦਾ।
ਸੁਖਵੰਤ - ਮੇਰਾ ਅੱਜ ਨਵੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨ ਦਾ ਮੂਡ ਹੈ ਤੁਹਾਡੀ ਕੀ ਸਲਾਹ ਹੈ ?
ਬਲਜੀਤ (ਸਰੂਰ ਵਿੱਚ) - ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੀ ਹੈ ਸਲਾਹ ਕਰ ਲਵੋ ਜਿਵੇ ਕਰਨਾ।
ਸੁਖਵੰਤ - ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਵੇਖਾ
ਬਲਜੀਤ - ਇਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹੇ ਸ਼ੌਕ ਜਾਗ ਰਹੇ ਤੁਹਾਨੂੰ (ਪਰ ਅੰਦਰੋ ਬਲਜੀਤ ਨੂੰ ਵੀ ਹੈਰੀ ਦਾ ਹੀ ਖਿਆਲ ਆਉਂਦਾ ਤੇ ਉਹਨੂੰ ਵੀ ਸਵਾਦ ਆਉਂਦਾ)
ਸੁਖਵੰਤ - ਲੈ ਫੇਰ ਕੀ ਆ ਨਵਾ ਟਰਾਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕੁਸ਼।
ਬਲਜੀਤ - ਚਲੋ ਕਰਲੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਿਵੇ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ।
ਸੁਖਵੰਤ - ਦੱਸੋ ਫੇਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੌਣ ਪਸੰਦ ਹੈ?
ਬਲਜੀਤ (ਮਨ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਖਿਆਲ ਹੈਰੀ ਦੇ ਹੀ ਘੁੰਮ ਰਹੇ) - ਇਹ ਕਿਸ ਤਰਾਂ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹੈ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿਸੇ ਬਾਰੇ ਹੋਰ
ਸੁਖਵੰਤ - ਓਹੋ ਮਾਲਕੋ ਸਵਾਦ ਹੀ ਲੈਣਾ ਹੁਣ ਕੋਈ ਬੰਦਾ ਤਾਂ ਚਾਹੀਦਾ
ਬਲਜੀਤ - ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ।
ਸੁਖਵੰਤ - ਅੱਛਾ ਇਹ ਵੀ ਫੇਰ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਲੱਭਣਾ ਪੈਣਾ?
ਬਲਜੀਤ - ਜੋ ਮਰਜ਼ੀ ਕਰੋ।
ਸੁਖਵੰਤ - ਅੱਛਾ ਫੇਰ ਉਹ ਜੋਤ ਦਾ ਮਾਸਟਰ ਕਿਵੇ ਲੱਗਦਾ ?
ਬਲਜੀਤ (ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ) - ਉਹਦਾ ਕੀ ?
ਸੁਖਵੰਤ - ਉਹਦੇ ਨਾਲ ਕਰ ਲਓ
ਬਲਜੀਤ - ਮੈਂ ਕਿਵੇ ਕਰ ਸਕਦੀ ?
ਸੁਖਵੰਤ - ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਨਾ ਕਰ ਲਓ। ਵੈਸੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਬੁੱਢੇ ਜਿਹੇ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਉਹ ਗੱਲ ਕਿੱਥੇ ਉਹ ਜਵਾਨ ਮੁੰਡਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀ ਸਵਾਦ ਦਵੇਗਾ।
ਬਲਜੀਤ - ਕੀ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ ਤੁਸੀਂ ? ਐਵੇ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ? (ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਹੋ ਕਿ ਰਿਹਾ)
ਸੁਖਵੰਤ - ਹੋਣ ਨੂੰ ਤਾਂ ਕੁਸ਼ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਮਨ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ।
ਬਲਜੀਤ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੀ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲੈਂਦੀ।
ਸੁਖਵੰਤ (ਬਲਜੀਤ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਮਸਲਦੇ ਹੋਏ) - ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੋ ਮਾਸਟਰ ਤੁਹਾਡੇ ਮੁੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰਾਂ ਮਸਲ ਰਿਹਾ।
ਬਲਜੀਤ ਦੀ ਸਿਸਕੀ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਮਜ਼ਾ ਆਉਂਦਾ ਸੁਖਵੰਤ ਦੇ ਮੂਹੋ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ।
ਸੁਖਵੰਤ - ਹੁਣ ਮਾਸਟਰ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਤੁਹਾਡੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਘਸਾ ਰਿਹਾ।
ਬਲਜੀਤ ਆਹਾਂ ਭਰਨ ਲਗਦੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਦ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈਰੀ ਉਹਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣ ਲਗਦਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਉਤੇਜਨਾ ਸੱਤਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ।
ਸੁਖਵੰਤ ਆਪਣੇ ਲੰਨ ਨਾਲ ਫੁੱਦੀ ਉੱਪਰ ਦਬਾਅ ਬਣਾਉਂਦਾ - ਹੁਣ ਮਾਸਟਰ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਤੁਹਾਡੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਉਤਾਰ ਰਿਹਾ।
ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਬਲਜੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਹੈਰੀ ਦਾ ਲੰਨ ਜਾਂਦਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਉਹ ਆਪਣਾ ਆਪਾ ਖੋ ਦਿੰਦੀ ਤੇ ਇਸ ਅਹਿਸਾਸ ਅੱਗੇ ਹਾਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ ਕਾਲਪਨਿਕ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੰਦੀ।
ਸੁਖਵੰਤ ਘੱਸੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਮਾਸਟਰ ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਘਰਵਾਲੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਮਾਰ ਰਿਹਾ।
ਬਲਜੀਤ - ਆਹ ਹੈਰੀ ਉਫ਼ ਹਾਂ ਹੋਰ ਚੋਦ ਆਹ
ਸੁਖਵੰਤ ਇਹ ਸੁਣ ਹੋਰ ਸਰੂਰ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਘੱਸੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਦਾ।
ਸੁਖਵੰਤ - ਹਾਏ ਮੇਰੀ ਘਰਵਾਲੀ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੋਦ ਰਿਹਾ ਹੈਰੀ।
ਬਲਜੀਤ - ਹਾਏ ਵੇ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਚੋਦ ਮੈਨੂੰ ਆਹ ਬਹੁਤ ਸਵਾਦ ਆ ਰਿਹਾ ਧੱਕ ਦੇ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਦਿਖਾ ਆਪਣਾ ਪੂਰਾ ਜ਼ੋਰ ਆਹ ਬਹੁਤ ਤੜਪ ਰਹੀ ਹਾਂ ਮੈਂ।
ਸੁਖਵੰਤ (ਬਲਜੀਤ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਖ ਹੋਰ ਜੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ) - ਹਾਂ ਜਾਨੇ ਚੋਦ ਰਿਹਾ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਰੀਝ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਖੱਸੀ ਖਸਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ। ਇਹਨੂੰ ਵੀ ਪਤਾ ਲੱਗੇ ਕਿਵੇਂ ਤਸੱਲੀ ਕਰਵਾਈਦੀ ਰੰਨ ਦੀ।
ਬਲਜੀਤ - ਹਾਏ ਆਹ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਲਾ ਮੇਰੇ ਖਸਮ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕੁਸ਼ ਇਹ ਤਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋ ਪਹਿਲਾ ਹੀ ਠੁੱਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਮੈਂ ਤਾਂ ਕਦੋ ਦੀ ਭੁੱਖੀ ਹਾਂ ਅੱਜ ਤਸੱਲੀ ਕਰਵਾ ਦੇ ਮੇਰੀ। ਹਾਏ ਵੇ ਚੋਦ ਮੈਨੂੰ ਦਿਖਾ ਜ਼ੋਰ।
ਸੁਖਵੰਤ ਨੂੰ ਇਹਨਾ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਹੋਰ ਸਰੂਰ ਚੜ੍ਹਦਾ ਪਰ ਉਹ ਬਲਜੀਤ ਦੀ ਅੱਗ ਅੱਗੇ ਢੇਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਮਾਲ ਬਲਜੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਛੁੱਟ ਜਾਂਦਾ। ਸੁਖਵੰਤ ਪਾਸੇ ਹੋ ਲੰਬਾ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਬਲਜੀਤ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਹੁੰਦੀ। ਉਹਦਾ ਤਾਂ ਹਜੇ ਮੂਡ ਬਣਿਆ ਹੀ ਸੀ ਤੇ ਸੁਖਵੰਤ ਅੱਜ ਤਾਂ ਅੱਗੇ ਨਾਲੋ ਵੀ ਛੇਤੀ ਫਾਰਗ ਹੋ ਗਿਆ।
ਬਲਜੀਤ (ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ) - ਇਹ ਕੀ ਹੋਇਆ ਅੱਜ ?
ਸੁਖਵੰਤ - ਸੋਰੀ ਯਾਰ ਜਿਆਦਾ ਉਤੇਜਿਤ ਹੋਗਿਆ ਸੀ ਜਲਦੀ ਹੋਗਿਆ।
ਬਲਜੀਤ - ਇੰਨੀ ਜਲਦੀ ? ਹਜੇ ਤਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੀ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਸੁਖਵੰਤ ਨੀਵੀਂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ।
ਬਲਜੀਤ - ਬੋਲੋ ਹੁਣ ਜੇ ਕੁਛ ਹੁੰਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਇੰਨੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਿਉ ਕਰਦੇ ਹੋ ? ਮੂਡ ਬਣਾ ਕੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਪਾਸੇ ਲੱਗਦੇ। ਮੇਰਾ ਕੀ ?
ਸੁਖਵੰਤ - ਸੋਰੀ ਜੀ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ ਕਿਵੇ ਕਰਨਾ ਤੁਸੀਂ ?
ਬਲਜੀਤ - ਕੁਛ ਨੀ ਕਰਨਾ ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਮੂਡ ਖਰਾਬ ਕਰਤਾ। ਗੱਲਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਕੁਸ਼ ਨ੍ਹੀ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ
ਸੁਖਵੰਤ - ਫੇਰ ਮੈਂ ਤਾਂ ਕਹਿਣਾ ਲੈ ਲਾ ਹੋਰ ਦਾ (ਪਤਾ ਨਹੀ ਕਿੱਥੋ ਹਿੰਮਤ ਆ ਜਾਂਦੀ ਬੋਲਣ ਦੀ)
ਬਲਜੀਤ - ਕੀ ਬੋਲ ਰਹੇ ਹੋ ਕੁਸ਼ ਸਮਝ ਆ ਰਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਾ ਨ੍ਹੀ ?
ਸੁਖਵੰਤ - ਸਹੀ ਤਾਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ। ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋ ਤਾਂ ਹੋਰ ਨਾਲ ਕਰ ਲਵੋ। ਮੈਂ ਨ੍ਹੀ ਰੋਕਦਾ
ਬਲਜੀਤ - ਐਵੇ ਕਿਵੇ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵੀ ਕਰ ਲਵਾ ਮਜ਼ਾਕ ਹੈ ਕੋਈ ? ਇਹ ਕੋਈ ਉਮਰ ਹੈ ਮੇਰੀ ਇਹ ਸਭ ਕਰਨ ਦੀ
ਸੁਖਵੰਤ - ਉਮਰ ਨੂੰ ਕੀ ਹੈ ਹਜੇ ਜਵਾਨ ਆ ਤੂੰ ਤੇ ਅੱਗ ਵੀ ਬਥੇਰੀ ਹੈ। ਕਰਲਾ ਜੋ ਦਿਲ ਕਰਦਾ ਕਿਸੇ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨ੍ਹੀ।
ਬਲਜੀਤ (ਕੁਛ ਸੋਚ ਕੇ) - ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਬਦਨਾਮੀ ਕਿੰਨੀ ਹੋਣੀ ?
ਸੁਖਵੰਤ - ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੀ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹਾਂ ਤੂੰ ਸਵਾਦ ਲੈ।
ਬਲਜੀਤ ਸੋਚਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਹੈਰੀ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉੱਪਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਦਾਣੇ ਨਾਲ ਖੇਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸੁਖਵੰਤ ਇਹ ਦੇਖ ਬੋਲਦਾ - ਸਵਾਦ ਆ ਰਿਹਾ ਨਾ ?
ਬਲਜੀਤ (ਇਕਦਮ ਹੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ) - ਹੈਂ ? ਕੀ? ਕਿਹੜਾ ਸਵਾਦ ?
ਸੁਖਵੰਤ - ਆਹ ਜੋ ਮਾਸਟਰ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਫੁੱਦੀ ਮਸਲ ਰਹੀ ਹੈਂ।
ਬਲਜੀਤ ਪਾਣੀ ਪਾਣੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ।
ਸੁਖਵੰਤ - ਡਰ ਨਾ ਮੈਂ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਸਭ ਕਰਲਾ ਟਰਾਈ ਮਾਸਟਰ ਨਾਲ।
ਬਲਜੀਤ - ਪਰ….
ਸੁਖਵੰਤ - ਪਰ ਪੁਰ ਕੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸਵਾਦ ਲੈ ਤੇ ਕੱਲ ਨੂੰ ਪਟੋਲਾ ਬਣ ਕੇ ਟਰਾਈ ਮਾਰੀ ਮਾਸਟਰ ਤੇ।
ਬਲਜੀਤ ਚੁੱਪ ਹੋ ਨੀਵੀ ਪਾ ਲੈਂਦੀ।
ਫਿਰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੀ ਹੋਰ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਦੋਨੋ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਪਰ ਖੁੱਭੇ ਦੋਨੋ ਇਸੇ ਖਿਆਲ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਕਿ ਅੱਗੇ ਸਭ ਕੁਸ਼ ਕਿਵੇ ਦਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅੱਜ ਦੇ ਅਪਡੇਟ ਵਿੱਚ ਏਨਾ ਹੀ। ਬਾਕੀ ਅਗਲੀ ਵਾਰ
ਧੰਨਵਾਦ ਜੀ
Amanpreet Sarliwala
Active Member
- 1,780
- 1,806
- 143